Bigindicator

Transformations

Event  |  Reviews  |  Comments
20170316182350-wpae07524c_06
© Courtesy of the Artist and Galerie Akinci
Transformations

Lijnbaansgracht 317
1017 WZ Amsterdam
NL
March 18th, 2017 - April 15th, 2017
Opening: March 18th, 2017 5:00 PM - 7:00 PM

QUICK FACTS
WEBSITE:  
http://www.akinci.nl
NEIGHBORHOOD:  
Museum Area
EMAIL:  
info@akinci.nl
PHONE:  
+31 (0) 20 638 0480
OPEN HOURS:  
Tue-Sat 1-6

DESCRIPTION

In Transformations, AKINCI assembles a number of works that involve ideas of change and growth, both in the works themselves as in the artistic process that precedes them. Subtle shifting, metamorphosis, and the act of becoming or unbecoming create a peculiar dynamic in visuals and energy.

On a formal level, the idea of transformation is inevitably manifest in the work of German artist duo Wiebke Grösch (1970) & Frank Metzger (1969). Their artistic practice is based on research techniques such as mapping, comparative analysis, interviews, statistics, historical and biographical investigation, which they use to design specific strategies for the images they create. Often, contradictory materials such as plants and iron or plaster reveal a delicate dependency between extremes. In their ‘Untitled’ leaf cubes (2014), for instance – an utterly precise pile of fig leaves, Grösch & Metzger balance fixed, solid geometric shapes with the unpredictable process of decay.

Basir Mahmood (1985, Pakistan), currently artist in residence at the Rijksakademie in Amsterdam, applies his own strategy to prompt the films he makes: carefully staged and mostly shot in his home country, Mahmood plots situations that remain in a state of limbo between fiction and reality. His film ‘Thank you for coming’ (2013) is exemplary of this approach, for which Mahmood invited relatives and friends to a supposed celebration without any obvious occasion. His guests linger remotely, eating a plate of food that is offered to them, sometimes performing gestures that are clearly choreographed, other times seemingly improvising in their intentionally undefined presence. Mahmood’s earlier work ‘Lunda Bazaar’ (2010), a video shot in Lahore’s busy second-hand clothing market, shows a more formal transformation that occurs when a piece of clothing moves from one body to another, from one culture to another. In diffused slow-motion, the film captures a succession of men and one woman trying on clothes – typically from the United Kingdom or the United States, but also Korea, Japan, and India – originally fabricated for a different climate and other fashion trends. The garments transform in the act of wearing, retaining their original past while at the same time they become new again. The notion of time and its transforming force is also apparent in the work of Stéphanie Saadé (1983, Lebanon). Often springing from something familiar and every-day, her artistic practice is defined by rendering a given state to transcend the time, material or shape that once defined it.

The question how to measure growth and transformation is central and expressed with touching simplicity, as in ‘The Shape of Distance’ (2016) for which Saadé welded the legs of a pupil’s table and chair with brass to reach the size of a professor’s table and chair. In her ‘Moongold’ series (2015) the idea of transformation is expressed by gilded crescents in casual snapshots of the sky at nightfall, ascribing a value both measurable in materiality as well as in its semiotics.

Another ruffling of semiotics is encountered in an early series of photographs by Melanie Bonajo (1978, NL), which she created under the title ‘Völkerschau’ (2010). Depicting hazy images of different beasts, Bonajo draws parallels between ideas of early colonialism, zoo-keeping, and human attitudes towards animals, echoing into a future in which animals no longer exist and have permanently moved into a sphere of symbols. Retouched with colourful hues, sparkles and halo’s, the photographs become an imagined sanctuary that  fuses ghosts of the past with ghosts of the future.

The route through Transformations is concluded with a new film by Persijn Broersen (1974, NL) & Margit Lukács (1973, NL). AKINCI is proud to present the premiere of their spectacular video work titled ‘Double Mirror’ (2017). Freely projected on the wall by daylight, Broersen & Lukács show an amalgam of words and objects, materials and textures, matter and anti-matter, circulating in a fluid state of continuous metamorphosis.


In Transformations toont AKINCI een reeks werken waarin het thema transformatie leidend is, zowel in de werken zelf als in het artistieke proces van hun totstandkoming. Her- en vervorming, metamorfose en groei creëren samen een eigenaardige dynamiek in beeld en energie.

Ideeën over transformatie vormen doorgaans de aanzet in het werk van het Duitse kunstenaarsduo Wiebke Grösch (1970) & Frank Metzger (1969).

Hun werkwijze in onderzoekend; middels analyse, statistiek, interviews, historische en biografische data ontwerpen zij maak-strategieën die bepalend zijn voor hun beeldtaal. Met het gebruik van tegengestelde materialen zoals planten en metaal of gips tonen zij een delicaat verband tussen extremen. In hun ‘Untitled’ (2014) bladerblokken – verdroogde vijgenbladeren die heel nauwkeurig tot kubussen zijn gestapeld – brengen Grösch & Metzger vastomlijnde geometrie in evenwicht met het onvoorspelbare verloop van vergankelijkheid in de natuur.

Ook de films van Basir Mahmood (1985, Pakistan) – momenteel in residentie op de Rijksakademie in Amsterdam – worden zorgvuldig geënsceneerd en lijken constant te schipperen tussen feit en fictie. Voor zijn film ‘Thank you for coming’ (2013) nodigde Mahmood vrienden en familie uit om een viering bij te wonen waarvan de aanleiding onbekend blijft. Zijn gasten begeven zich enigszins ongemakkelijk in de ruimte, nemen plaats op de stoelen die zijn klaargezet en krijgen een bord eten voorgeschoteld. Hun gebaren lijken soms duidelijk gechoreografeerd, soms geïmproviseerde pogingen om zichzelf een houding te geven. Mahmoods eerdere werk ‘Lunda Bazaar’ (2010), een video die hij schoot op een drukke tweedehands kledingmarkt in zijn geboortestad Lahore, laat een meer fysieke transformatie zien. In diffuus slow-motion en sterk ingezoomd worden verschillende kledingstukken aangetrokken en uitgetrokken: kleding dat ooit werd gefabriceerd voor een heel ander klimaat en andere mode trends – uit het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten, bijvoorbeeld, maar ook Korea, Japan en India. De kleding heeft onvermijdelijk nog iets van die oorspronkelijke herkomst in zich besloten, maar verwordt op deze plek ook tot een nieuw soort klederdracht.

De transformerende kracht van tijd speelt in het werk van Stéphanie Saadé (1983, Lebanon) een onmiskenbare rol. Haar tere installaties, in beginsel vaak alledaags en persoonlijk, worden overgeleverd aan de her- en vervorming van tijd, momentum en verloop. De vraag hoe de maat van groei en transformatie gemeten kan worden staat voor haar centraal en wordt met ontroerende eenvoud in een werk zoals ‘The Shape of Distance’ (2016) in één klap zichtbaar: met brons last Saadé een kinderstoel en -tafel om tot de hoogte van een stoel en tafel voor volwassenen. In haar ‘Moongold’ serie (2015) – nonchalant geschoten foto’s van nachtluchten met vergulde maansikkels  – vinden subtiele, haast symbolische vervormingenplaats: het contrast in materiaal, het bevriezen van een moment in het eeuwige wassen van de maan.

In haar vroege fotoserie ‘Völkerschau’ (2010) maakt Melanie Bonajo (1978, NL) gebruik van beladen symboliek om haar nevelige portretten van dieren tot een waar heiligdom te verheffen. Bewerkt met kleurfilters, glitters en lichtkransen versmelten de dieren met het nabeeld van iconen, waarmee Bonajo paralellen trekt met vroeg-kolonialisme, dierentuinen en het menselijk toe-eigenen van beesten. De foto’s lijken een unheimische voorbode voor een wereld waarin dieren uitgestorven zijn en alleen nog als mythische afgoden bestaan.

De rondgang door Transformations eindigt met een nieuwe film van Persijn Broersen (1974, NL) & Margit Lukács (1973, NL). Met trots presenteert AKINCI de première van hun spectaculaire video werk ‘Double Mirror’ (2017). Vrij bij daglicht geprojecteerd tonen Broersen & Lukács een continu in en uit elkaar vloeien van woord en object, vorm en textuur, stoffelijkheid en anti-materie. Als een doorgaande metamorfose loopt het één eindeloos  over in het ander.

ArtSlant has shutdown. The website is currently running in a view-only mode to allow archiving of the content.

The website will be permanently closed shortly, so please retrieve any content you wish to save.