Bigindicator

Everything Was Forever, Until It Was No More

Event  |  Reviews  |  Comments
20150314052138-unnamed__4_
 ‐, 2015 Oil On Canvas 10,5 X 14,5 Cm © Courtesy of the Artist and Galerie Akinci
Everything Was Forever, Until It Was No More

Lijnbaansgracht 317
1017 WZ Amsterdam
NL
March 14th, 2015 - April 18th, 2015
Opening: March 14th, 2015 5:00 PM - 7:00 PM

QUICK FACTS
WEBSITE:  
http://www.akinci.nl
NEIGHBORHOOD:  
Museum Area
EMAIL:  
info@akinci.nl
PHONE:  
+31 (0) 20 638 0480
OPEN HOURS:  
Tue-Sat 1-6

DESCRIPTION

AKINCI is proud to bring together Adrián Melis (Havanna, 1985) and Jānis Avotiņš (Riga, 1981) who both contemplate upon the Communist system in their work, albeit from different viewpoints.

In the case of Adrián Melis the system is a part of every day life in Cuba, whereas in the life of Jānis Avotiņš it exists as a faint memory from childhood before the collapse of the USSR.

The title of this exhibition, Everything Was Forever, Until It Was No More refers to a book written by the Russian writer Alexei Yurchak. Yurchak explores the paradoxes of the Soviet life during the period of 'late socialism', between 1960 and 1980, through the eyes of the last Soviet generation.

Adrián Melis, who debuted in 2013 internationally at the Kunsthalle Basel with his show 'The Value of Absence' and is now in his second year at the Rijksakademie Amsterdam, investigates a.o. paradox situations of the Communist system in Cuba. The general lack of productivity in Cuban state‐run enterprises is the starting point of the works presented by Melis at AKINCI. In the context of his projects he replaces the absence of labour productivity with (subversive) artistic creativity.

In the work 'The Value of Absence' (2013), shown at AKINCI, Melis records the creative mental process involved in making excuses to avoid work. Taking advantage of workers' lack of motivation, Melis got in contact with numerous workers who would get paid for not going to work. The artist’s aim was to compile as many excuses as possible by purchasing the rights to record the telephone conversations. This way, Melis generated a community of people whom he paid the same amount of money that the State would have paid for their labour.

Moments that shaped the world I, II, III is a trilogy of video works where the juxtaposition of images and sound modifies one’s perception and suggests new meanings. In Moments that shaped the world I HavanaBerlin juxtaposes the long shot of a present street in Havana and the audio archive from the CNN live broadcast of the fall of the Berlin wall in 1989. This simple disjunction between image and sound suggests the persistence of an ideological system which already fell apart in certain parts of the world, yet still conditions life in Cuba.

 

AKINCI

Born in 1985 in Havana (Cuba), Adrián Melis studied at the San Alejandro Fine Arts Academy (200004), High Institute of Art (200510) and the Cátedra de Arte Conducta (200709) in Havana.

He is currently artist in residence at the Rijksakademie van Beeldende Kunsten in Amsterdam. Melis has had solo exhibitions at the Kunsthalle Basel (2013), Museum of Modern Art, Santander  (2012) and Adn Galería, Barcelona (201213). His work has been presented in group shows throughout Europe and the USA, a.o. the MoMA—Museum of Modern Art in New York (2014), the Future Generation Art Prize at Pinchuk Art Centre in Kiev (2014), Loop Festival in Barcelona (2014), the Neue Galerie in Innsbruck (2014), The Museum of Modern Art in Warsaw (2013) and repeatedly in his birth town during the Bienal de la Habana. Melis has been awarded with the Art Nou Prize (2013) for best exhibition (Adn Galería: Time to Relax), Barcelona, and the Bueno, Bonito y Barato Prize (2006) for curatorship, received by the Agencia Española de Cooperación Internacional, Havana. He lives and works in Barcelona and Amsterdam.

The paintings of Jānis Avotiņš breathe the atmosphere of an eternal and bleak world where every action seems to be frozen in eternity. They are like dreamscapes, functioning as cropped memories, inspired by portraits from old newspapers, documentary photos, and screenshots from Soviet films. In particular photographs of conferences triggered Avotiņš' attention, devoid of any context the participants seem anonymous and therefore replaceable . After going through countless archives, Avotiņš had to conclude that, although, these endless amounts of photographs were meant to function as manifestations of ideology, the images were viusually almost identical, the camera positions, the headlines, the gestures etc, seemed always the same, no matter if they were taken in 1964, 1965, 1966 or 1967.

Alexei Yurchak explains in his book that Soviet socialism was based on paradoxes that were revealed by the peculiar experience of its collapse. To the people who lived in that system the collapse seemed both completely unexpected and at the same time completely unsurprising. At the moment of collapse it suddenly became obvious that Soviet life had always seemed simultaneously eternal and stagnating, vigorous and ailing, bleak and full of promise. Avotiņš' paintings are like flashbacks from a collective memory. However, according to Avotiņš the collective memory is actually the 'collective denial' of a whole generation who, as in his case, have never experienced the Communist system, but rather have banned it out of their lives without ever taking part in it.

Jānis Avotiņš, born in 1981 in Riga (Latvia), graduated from the Janis Rozentals School of Fine Art (1999). He pursued his studies at the Manchester University (2002) and received a BA Painting at the Latvian Academy of Art (2003). Avotiņš’ work has been presented in exhibitions throughout Europe and the USA, a.o. the Saatchi Gallery, London (2012), Hudson Valley Centre for Contemporary Art, New York (2006/07/10), Ludwig Forum für Internationale Kunst, Aachen (2008), Villa Manin Centro d’Arte Contemporanea, Codroipo/Udine (2006) and the Prague Biennale (2005/07).

He has had solo exhibitions at Galerie Rüdiger Schöttle (Munich), Vera Munro (Hamburg), AKINCI (Amsterdam), and is represented by IBID Projects in London and the Johnen Galerie in Berlin. His works are in various collections, a.o. the Saatchi Collection in London and The Cartin Collection in Boston. Avotiņš lives and works in Riga.


Met trots brengt AKINCI Adrián Melis (Havanna, 1985) en Jānis Avotiņš (Riga, 1981) samen, die in hun werk beiden het communistische systeem beschouwen, maar vanuit verschillende gezichtspunten.

Voor Adrián Melis hoort dit systeem bij het dagelijks leven op Cuba, maar voor Jānis Avotiņš bestaat het slechts als vage herinnering uit zijn kindertijd, voor de val van de Sovjetunie.

De titel van deze tentoonstelling, Everything Was Forever, Until It Was No More, verwijst naar een boek geschreven door de Russische schrijver Alexei Yurchak. Yurchak onderzoekt de paradoxen van het Sovjetleven tijdens het 'late socialisme', tussen 1960 en 1980, door de ogen van de laatste Sovjetgeneratie.

Adrián Melis maakte in 2013 zijn internationaal debuut bij Kunsthalle Basel met zijn tentoonstelling 'The Value of Absence'. Hij zit nu in zijn tweede jaar aan de Rijksakademie in Amsterdam en onderzoekt o.a. paradoxale situaties van het communistische systeem in Cuba. Het uitgangspunt voor de werken die Adrián Melis bij AKINCI presenteert is het algemene gebrek aan productiviteit binnen Cubaanse staatsbedrijven. In de context van zijn projecten verruilt hij deze afwezigheid van arbeidsproductiviteit voor (subversieve) artistieke creativiteit.

In zijn werk 'The Value of Absence' (2013), dat bij AKINCI te zien is, legt Adrián Melis het creatieve mentale proces vast dat betrokken is bij het verzinnen van smoesjes om geen werk te hoeven doen. Melis speelde in op het gebrek aan motivatie onder Cubaanse arbeiders en kwam in contact met vele arbeiders die hij betaalde om niet naar hun werk te gaan. Het doel van de kunstenaar was om zoveel mogelijk smoesjes te verzamelen door het recht te kopen om de telefoongesprekken op te nemen. Zo vormde Melis een gemeenschap van mensen die hij evenveel geld had betaald als de staat hen voor hun arbeid zou hebben betaald.

Moments that shaped the world I, II, III is een trilogie van videowerken, waarin de combinatie van beeld en geluid de perceptie beïnvloedt en nieuwe betekenissen suggereert. In Moments that shaped the world I HavanaBerlin wordt een totaalopname van een hedendaagse straat in Havana tegenover een geluidsopname geplaatst van de live‐uitzending van CNN over de val van de Berlijnse muur in 1989. Dit eenvoudige contrast tussen beeld en geluid drukt de volharding uit van een ideologisch systeem dat in bepaalde delen van de wereld al uiteen is gevallen, maar dat het leven op Cuba nog steeds bepaalt.

 

Born in 1985 in Havana (Cuba), Adrián Melis studied at the San Alejandro Fine Arts Academy (200004), High Institute of Art (200510) and the Cátedra de Arte Conducta (200709) in Havana. He is currently artist in residence at the Rijksakademie van Beeldende Kunsten in Amsterdam. Melis has had solo exhibitions at the Kunsthalle Basel (2013), Museum of Modern Art, Santander (2012) and Adn Galería, Barcelona (201213). His work has been presented in group shows throughout Europe and the USA, a.o. the MoMA—Museum of Modern Art in New York (2014), the Future Generation Art Prize at Pinchuk Art Centre in Kiev (2014), Loop Festival in Barcelona (2014), the Neue Galerie in Innsbruck (2014), The Museum of Modern Art in Warsaw (2013) and repeatedly in his birth town during the Bienal de la Habana. Melis has been awarded with the Art Nou Prize (2013) for best exhibition (Adn Galería: Time to Relax), Barcelona, and the Bueno, Bonito y Barato Prize (2006) for curatorship, received by the Agencia Española de Cooperación Internacional, Havana. He lives and works in Barcelona and Amsterdam. 

De schilderijen van Jānis Avotiņš ademen de sfeer van een eeuwige en grauwe wereld, waarin elke handeling bevroren lijkt in de eeuwigheid. Het zijn net droomlandschappen die werken als afgesneden herinneringen, geïnspireerd door oude kranten, documentairefoto's en beelden uit Sovjetfilms. Avotiņš' aandacht werd vooral getrokken door foto's van conferenties: zonder enige context leken de deelnemers anoniem en dus uitwisselbaar. Nadat Avotiņš talloze archieven had doorgespit, moest hij concluderen dat hoewel deze ontelbare hoeveelheden foto's dienden als manifestaties van de ideologie, de afbeeldingen visueel gezien bijna identiek waren. De cameraposities, opschriften, gebaren, enzovoort leken altijd hetzelfde of de foto's nu in 1964, 1965, 1966 of 1967 waren genomen.

Alexei Yurchak legt in zijn boek uit dat het Sovjetsocialisme op paradoxen berustte, die duidelijk zijn geworden door de vreemde gewaarwording van de val ervan. Voor de mensen die in dat systeem leefden was de val compleet onverwacht en verraste hij tegelijkertijd niemand. Toen de Sovjetunie uiteenviel, werd het plotseling duidelijk dat het Sovjetleven altijd tegelijkertijd eeuwig en stilstaand had geleken, levenskrachtig en ziekelijk, grauw en vol beloftes. Avotiņš' schilderijen zijn als flashbacks uit een collectief geheugen. Maar volgens Avotiņš is dit collectieve geheugen eigenlijk de collectieve ontkenning van een hele generatie die, in zijn geval, het communistische systeem nooit heeft meegemaakt, maar die het uit hun leven heeft gebannen zonder er ooit deel aan te nemen.

Jānis Avotiņš, born in 1981 in Riga (Latvia), graduated from the Janis Rozentals School of Fine Art (1999). He pursued his studies at the Manchester University (2002) and received a BA Painting at the Latvian Academy of Art (2003). Avotiņš’ work has been presented in exhibitions throughout Europe and the USA, a.o. the Saatchi Gallery, London (2012), Hudson Valley Centre for Contemporary Art, New York (2006/07/10), Ludwig Forum für Internationale Kunst, Aachen (2008), Villa Manin Centro d’Arte Contemporanea, Codroipo/Udine (2006) and the Prague Biennale (2005/07). He has had solo exhibitions at Galerie Rüdiger Schöttle (Munich), Vera Munro (Hamburg), AKINCI (Amsterdam), and is represented by IBID Projects in London and the Johnen Galerie in Berlin. His works are in various collections, a.o. the Saatchi Collection in London and The Cartin Collection in Boston. Avotiņš lives and works in Riga. 

 

ArtSlant has shutdown. The website is currently running in a view-only mode to allow archiving of the content.

The website will be permanently closed shortly, so please retrieve any content you wish to save.