STREET now open! Chicago | Los Angeles | Miami | New York | San Francisco | Santa Fe
Amsterdam | Berlin | Brussels | London | Paris | São Paulo | Toronto | China | India | Worldwide
 
Brussels

Almine Rech Gallery

Exhibition Detail
Solo Exhibition
20 rue de l'Abbaye
1050 Brussels
Belgium


March 13th - April 17th
Opening: 
March 13th 5:30 PM - 8:30 PM
 
,
© Courtesy of the Artist and Almine Rech Gallery
Untitled, Jannis KounellisJannis Kounellis, Untitled,
1968 , Juta bags, coal
© Courtesy of the Artist and Almine Rech Gallery
  Untitled, Jannis KounellisJannis Kounellis, Untitled,
2013, Iron, string, 200 x 180 cm
© Courtesy of the Artist and Almine Rech Gallery
< || >
> QUICK FACTS
WEBSITE:  
http://www.alminerech.com
NEIGHBORHOOD:  
Center - Uptown
EMAIL:  
contact.brussels@alminerech.com
PHONE:  
+32 26 485 684
OPEN HOURS:  
Tue-Sat 11-7
TAGS:  
sculpture, painting
> DESCRIPTION

“I’m an old humanist, and for me man is an irreplaceable centrality and an open border.”

Jannis Kounellis

Born in Greece, but living in Italy since 1956, Kounellis has been a major figure in contemporary art for over fifty years. The artist is often referred to as one of the forefathers of the Arte Povera movement – a movement that arose in the 1960s and played a central role in redefining artistic practice with radical and highly original sculpture, performance and installation. Influenced by artists such as Alberto Burri, Lucio Fontana, Jackson Pollock and Franz Kline, and both within the context of Arte Povera and outside of it, Kounellis has throughout his career interrogated and extended the boundaries of contemporary art, and in particular the possibilities of painting.

Although most of his works are three-dimensional and comprised of ready-made objects (sometimes even living objects – horses, birds and humans), Kounellis has always insisted he is a painter first and foremost. While still a student, Kounellis had his first solo show, titled L’alfabeto di Kounellis, at the Galleria la Tartaruga, Rome. The artist exhibited black-and-white canvases, which had stenciled numbers and letters on their surface, but otherwise demonstrated little painterliness. During 1960 Kounellis began to introduce found sculptural objects such as actual street signs into his work, and that same year he wore one of his paintings and created a performance in his studio to demonstrate himself literally becoming one with his painting. The work, like much that followed, addressed both the realities and frustrations of contemporary society, while simultaneously considering primitive, fundamental, human values. From the late 1960s onwards, found objects – sometimes physically and culturally antithetical to one another - such as earth and fire, burlap sacks and gold, were used in his work. Kounellis also started to use live animals – famously, in 1969, tethering horses to the exhibition space at Galleria l’Attico - thereby transforming the gallery into a stage where real life, exhibition and art could converge. People, too, began to enter his installations, adding a performative element to his practice. In the twenty-first century, Kounellis has continued to mine the world for new material possibilities, in each instance adding to a rich history of meaning within his practice. Kounellis has been honored with major exhibitions at Stedelijk Museum, Amsterdam (1990); Museum Ludwig, Köln (1997); Neue Nationalgalerie, Berlin (2007); National Centre for Contemporary Art, Moscow (2011); and Today Art Museum, Beijing (201)1. His work has been included in iconic group exhibitions such as ‘Op losse schroeven’, Stedelijk Museum, Amsterdam (1969); ‘When attitudes become form’, Kunsthalle, Bern (1969); and Documenta 5, Kassel (1972). Kounellis has participated in six Venice Bienniales (1976, 1978, 1980, 1984, 1988 and 1993). His work is held in major institutional collections, including the Guggenheim, MOMA and Tate Modern. In recent years the artist has investigated architectural vocabulary, and his works appear increasingly sensitive to cultural, historical and site specificity.

Anna Dickie


« Je suis un vieil humaniste, et pour moi l’homme est un centre irremplaçable et une frontière ouverte. »

Jannis Kounellis

Né en Grèce mais résidant en Italie depuis 1956, Jannis Kounellis est depuis plus de 50 ans une figure majeure de l’art contemporain. L’artiste est souvent considéré comme l’un des pères fondateurs de l’Arte Povera, un mouvement né dans les années 1960 qui a joué un rôle primordial dans la redéfinition de la pratique artistique, grâce à la radicalité et à la grande originalité de ses sculptures, performances et installations. Influencé par des artistes comme Alberto Burri, Lucio Fontana, Jackson Pollock et Franz Kline, et tant dans le contexte de l’Arte Povera qu’en dehors, Kounellis a, tout au long de sa carrière, interrogé et repoussé les frontières de l’art contemporain, explorant en particulier les possibilités de la peinture.

Bien que la plupart de ses œuvres soient tridimensionnelles et faites d’objets «ready-made» (parfois même d’objets vivants, comme des chevaux, des oiseaux et des personnes), Kounellis a toujours insisté sur le fait qu’il est avant tout un peintre. Il était encore étudiant lorsque s’est tenue, à la Galleria la Tartaruga à Rome, sa première exposition individuelle, intitulée «L’alfabeto di Kounellis». L’artiste y exposait des peintures en noir et blanc, représentant des chiffres et des lettres peints au pochoir, mais qui n’étaient par ailleurs pas très picturales. En 1960, Kounellis commença à introduire dans son travail des objets sculpturaux trouvés, comme des panneaux de signalisation ; la même année, il se vêtit de l’une de ses peintures et créa une performance dans son atelier pour démontrer qu’il ne faisait plus qu’un avec sa peinture. Comme nombre d’autres qui suivirent, cette œuvre abordait les réalités et les frustrations de la société contemporaine, tout en proposant une réflexion sur les valeurs humaines primitives, fondamentales. À partir de la fin des années 1960, il utilisa dans son travail des objets trouvés qui contrastaient parfois les uns avec les autres, physiquement et culturellement, comme la terre et le feu, des sacs de toile et de l’or. Kounellis commença également à utiliser des animaux vivants – notamment en 1969, lorsqu’il exposa des chevaux à la Galleria l’Attico, transformant la galerie en une scène où convergeaient la vraie vie, l’exposition et l’art. Il fit aussi intervenir des personnes dans ses installations, ajoutant un élément performatif à sa pratique. Au XXIe siècle, Kounellis a continué à explorer le monde pour y dénicher de nouvelles possibilités matérielles, contribuant ainsi à chaque fois à une pratique déjà riche en significations. Kounellis a eu l’honneur de se voir consacrer des expositions majeures au Stedelijk Museum d’Amsterdam (1990), au Museum Ludwig de Cologne (1997), à la Neue Nationalgalerie de Berlin (2007), au Centre national d’Art contemporain de Moscou (2011) et au Today Art Museum de Pékin (2011). Son œuvre a été incluse dans des expositions collectives emblématiques comme «Op losse schroeven» au Stedelijk Museum d’Amsterdam (1969), «When attitudes become form» à la Kunsthalle de Berne (1969) et à la Documenta 5 de Kassel (1972). Kounellis a participé à six éditions de la Biennale de Venise (1976, 1978, 1980, 1984, 1988 et 1993). Son œuvre est présente dans des collections majeures, dont le Guggenheim, le MoMA et la Tate Modern. Ces dernières années, l’artiste a étudié la question du vocabulaire architectural, et ses œuvres sont de plus en plus sensibles aux spécificités culturelles et historiques de l’art in situ.

Anna Dickie


“Ik ben een oude humanist, en voor mij is de mens een onvervangbare centraliteit en een open grens.”

Jannis Kounellis

De in Griekenland geboren maar sinds 1956 in Italië wonende kunstenaar Jannis Kounellis is al meer dan vijftig jaar een belangrijke figuur in de hedendaagse kunst. De kunstenaar wordt vaak genoemd als een van de voorvaderen van de Arte Povera-beweging – een beweging die ontstond in de jaren 60 en een centrale rol speelde in het herdefiniëren van de artistieke praktijk doorheen radicale en hoogst originele vormen van sculptuur, performance en installatie. Kounellis, beïnvloed door kunstenaars als Alberto Burri, Lucio Fontana, Jackson Pollock en Franz Kline, en dit zowel binnen de context van de Arte Povera en daarbuiten, heeft gedurende zijn carrière de grenzen van de hedendaagse kunst, en in het bijzonder de mogelijkheden van het schilderen, onderzocht en verruimt.

Hoewel de meeste van zijn werken driedimensionaal zijn, samengesteld uit bestaande objecten (soms zelfs levende voorwerpen – paarden, vogels en mensen), heeft Kounellis altijd benadrukt dat hij in de eerste plaats een schilder is. Als student had Kounellis al een eerste solotentoonstelling, getiteld L'alfabeto di Kounellis, in de Galleria la Tartaruga, Rome. De kunstenaar presenteerde er zwart-witte doeken waar cijfers en letters op waren gestencild, die echter weinig blijk van schilderkunstigheid gaven. In 1960 begon Kounellis gevonden sculpturale objecten zoals straatnaamborden in zijn werk te introduceren, en in datzelfde jaar creëerde hij, gekleed in een van zijn schilderijen, een performance in zijn atelier waarin hij letterlijk één werd met zijn schilderij. In het werk, zoals in de vele daaropvolgende werken, behandelde de kunstenaar zowel de realiteit als de frustraties van de hedendaagse samenleving, daarbij simultaan ook primitieve, fundamentele, menselijke waarden in beschouwing nemend. Vanaf de late jaren 1960, werden gevonden voorwerpen – soms fysiek en cultureel tegengesteld aan elkaar – zoals aarde en vuur, jute zakken en goud, in het werk gebruikt. Kounellis ging ook levende dieren gebruiken – zoals in 1969, waar hij op befaamde wijze paarden naar de tentoonstellingsruimte in Galleria l'Attico loodste – daarbij de galerij transformerend in een plek waar het echte leven, het tentoonstellen en de kunst samengebracht werden. Ook mensen gingen deel uitmaken van zijn installaties, op die manier een performatief element in zijn praktijk introducerend. In de eenentwintigste eeuw is Kounellis de wereld blijven ontginnen, op zoek naar nieuwe materiële mogelijkheden die elk hebben bijgedragen aan de rijke geschiedenis van betekenis binnen zijn praktijk. Kounellis heeft belangrijke tentoonstellingen gehad in onder meer het Stedelijk Museum, Amsterdam (1990), het Museum Ludwig, Keulen (1997); de Neue Nationalgalerie, Berlijn (2007), het National Centre for Contemporary Art,, Moskou (2011) en het Today Art Museum, Beijing (2011). Zijn werk maakte deel uit van iconische groepstentoonstellingen zoals ’Op Losse Schroeven’, Stedelijk Museum, Amsterdam (1969), ‘When attitudes become form’, Kunsthalle, Bern (1969) en Documenta 5, Kassel (1972). Kounellis heeft deelgenomen aan zes biënnales van Venetië (1976, 1978, 1980, 1984, 1988 en 1993). Zijn werk werd opgenomen in grote museale collecties, onder meer in het Guggenheim, MOMA en Tate Modern. In de afgelopen jaren heeft de kunstenaar zich toegespitst op het onderzoeken van de architecturale vormentaal, waarbij zijn werken steeds gevoeliger lijken te zijn geworden voor culturele, historische en plaats-specificiteit.

Anna Dickie


Copyright © 2006-2013 by ArtSlant, Inc. All images and content remain the © of their rightful owners.