STREET now open! Chicago | Los Angeles | Miami | New York | San Francisco | Santa Fe
Amsterdam | Berlin | Brussels | London | Paris | São Paulo | Toronto | China | India | Worldwide
 
Brussels

Galerie Van De Weghe

Exhibition Detail
Double Tête
Pourbusstraat 5
B-2000 Antwerp
Belgium


October 25th, 2013 - November 23rd, 2013
Opening: 
October 24th, 2013 6:00 PM - 9:00 PM
 
Dans, Hamid el KanbouhiHamid el Kanbouhi, Dans,
2013, oil on canvas, 200x200cm
© Courtesy of the Artist and Galerie Van De Weghe
> QUICK FACTS
WEBSITE:  
http://www.galerievandeweghe.be
NEIGHBORHOOD:  
Antwerp
EMAIL:  
galerie.vandeweghe@skynet.be
PHONE:  
+32 478 25 80 44
OPEN HOURS:  
Wed-Sat 2-6PM
> DESCRIPTION

One must suffer the law of things, not only observe them

In 1949 publiceert de medisch psycholoog Oswald Schwarz zijn boek “The Psychology of Sex”, en beschrijft daarin hoe we als mens één zijn met onze natuur en tegelijk de kracht hebben om die te overstijgen. Hij benadrukt dat deze menselijke eigenschap vooral zichtbaar is bij de genieën die onze geschiedenis voortgebracht heeft, maar wijst daarbij in zijn hoofdstuk over de ‘differential psychology of the sexes’ op een paradox. Hij stelt dat […] this oneness with nature, this intuitive grasp of the nature and law of things […] de essentie van ‘het geniale’ is, maar ook dat […] curiously enough, it is generally agreed that women have never produced a real genius [...]. Dit clichébeeld wil hij echter bijstellen, en hij vervolgt met de volgende analyse: […] This is true only of the masculine concept of genius. Man catches, as it were, abstract ideas, as a receiving set catches electric waves, transforms, re-creates, reincarnates them, and brings them within the range of our minds. Women dig the ore of truth out of the depths of our existence and bring it within the grasp of our senses. It is like a revealed truth as opposed to laboriously discovered scientific truth. The masculine type of genius is the rare exception among men, whereas the feminine version is the property of every  woman. […].

Ondanks het feit dat het boek concentreert op goed bedoelde (en voor die tijd typische) analyses en voorschriften voor liefdesrelaties kan deze passage ook gelezen worden als een vroege subtiele kritiek naar elke politieke of religieuze goeroe die man/vrouw redeneringen zou willen misbruiken als ratio voor onderdrukkende sociale omgangspatronen.

Het gaat hem voor Schwarz echter om meer dan seks. Hij benadrukt dat zijn boek niet alleen als een psychologie van de seksualiteit moet worden gelezen, maar ook en vooral als een psychologie van de menselijke relaties in het algemeen. En het beeld van de menselijke moraal dat hij daarbij schetst is ronduit melancholisch, en wordt het beste samengevat in de ondertitel van zijn boek: “One must suffer the law of things, not only observe them”.

Maar de ‘law of things’ is niet iets dat ons opgelegd is door de natuur of door een opperwezen. Tussen de onvermijdelijke momenten van geboorte en dood hebben we alles zelf in de hand, en hebben we enkel elkaar als referentie. De mens reflecteert en heeft de capaciteit om, ter goeder of kwader trouw, te handelen tegen alle logica in. We zijn daarom, als onnatuurlijke wezens, de laatste fase in de biologische evolutie. Dat kan ons echter niet verhinderen om in de tussentijd elkaar solidair te vervreemden, te confronteren, te troosten en op te voeden. De moraal van de menselijke relaties maken we samen, en geen individu of samenzwering kan daarbij alleen bepalen wat een ander zou moeten doen of laten.

Het statement van Schwarz zou het motto van Hamid El Kanbouhi kunnen zijn, niet alleen voor de manier waarop hij, als performer in zijn eigen werk, zelf zijn kunst beleeft, maar ook voor het beeld waarmee hij ons de wereld laat zien. De menselijke figuur vervult een centrale rol in het beeldend werk van Hamid El Kanbouhi.

Dat klinkt als een cliché, maar wat daarbij opvalt is dat men bijna nooit met zekerheid kan vaststellen of die figuren nu mannen of vrouwen zijn. De personages zijn lichamen of geesten; ze ‘zijn’ natuur en moraal, en het maakt daarbij niet uit of ze m/v zijn. In onze complexe wereld is ook ons natuurlijk geslacht een concept geworden, en Hamid El Kanbouhi zegt zelf dat ‘symboliek en eenduidigheid moeten worden ontkracht, zowel

op institutioneel niveau als in de beeldtaal’. De bourka, de fez en de pin-up die in het oog springen zijn afleidingsmanoeuvres. Wie verder kijkt ziet een subtiele maar daarom niet minder krachtige kritiek op de manier waarop verstikkende en onderdrukkende omgangspatronen, in stand gehouden omwille van allerlei eigenbelang, nog steeds ons doen en laten bepalen.

 

(tekst : Gaston Meskens)


Copyright © 2006-2013 by ArtSlant, Inc. All images and content remain the © of their rightful owners.