Chicago | Los Angeles | Miami | New York | San Francisco | Santa Fe
Amsterdam | Berlin | Brussels | London | Paris | São Paulo | Toronto | China | India | Worldwide
 
Brussels

LE MUSEE D'IXELLES

Exhibition Detail
Archeology. Winner Prize Rousseau 2012
rue Jean Van Volsem 71
1050 Bruxelles
Belgium


March 14th, 2013 - April 14th, 2013
Opening: 
March 14th, 2013 5:00 PM - 8:00 PM
 
Untitled (Hare), Vincent ChenutVincent Chenut, Untitled (Hare), 2010
© Photo Vincent Everarts 2013
 Eclipse , Vincent ChenutVincent Chenut, Eclipse , 2011
© Vincent Chenut, photo Vincent Everarts, Belgium 2013
< || >
> QUICK FACTS
WEBSITE:  
http://www.museedixelles.be/
NEIGHBORHOOD:  
Ixelles-Elsene
EMAIL:  
musee@ixelles.be
PHONE:  
+ 32 2 515 64 21
OPEN HOURS:  
Tuesday to Sunday - 9.30 am > 5.00 pm
> DESCRIPTION

This young artist tirelessly questions the relationship between form and surface in his work. Paper is gouged, scratched and bent, drawings are erased. Fascinated by the academic drawing as well as by the tormented lines of Van Gogh, Vincent Chenut’s original work is both powerful and poetic. He won the Rousseau Prize in 2012.

INTERVIEW

I decided to name my exhibition at the Museum of Ixelles ‘Archeology’ as a reference to the question of finding; to find something myself, find an onlooker.

As an archeologist would do, I dug and excavated paper and polystyrene. I stripped it back to reveal the remains. I unearthed the form without knowing what I would find and in most designs the final form is merely a witness to the search, the result of the attempt and research.

If the archaeologist brings forth relics, brings back evidence of memories, here are memory and matter itself at work, delicately highlighting an indisputable gesture, a sweet memory from the urgency of time - a separation. It is imperative for me to reveal the story behind the paper, the view from a window, to conceal again that which I extracted. ‘Trou noir’ (Black Hole) is such an example; a vestige of oblivion, the result of an impersonal process (my excavation in this case was almost independent) that leads to a loss and regaining of memory.

Vincent Chenut


De jonge kunstenaar onderzoekt onvermoeibaar de invloed van materiaal en oppervlakte op de tekening. Het papier wordt zodanig gegroefd, gekrast en gevouwen, dat de tekening verdwijnt of juist tevoorschijn komt. Gefascineerd door zowel het academisch tekenen als de kwellende lijnen van Van Gogh, biedt Vincent Chenut ons een origineel oeuvre dat zowel krachtig als poëtisch is. Met dit oeuvre heeft hij de jury van de Prijs Rousseau 2012 overtuigd.

INTERVIEW

Ik heb mijn tentoonstelling in het Museum van Elsene ‘Archeologie’ genoemd omdat alles er met ‘vinden’ te maken heeft. Vinden is voor mij een ontdekking en voor de toeschouwer een kennismaking.

Zoals een archeoloog heb ik papier en polystyreen uitgediept, doorzocht. Ik heb alles uitgeplozen zoals je een archief uitpluist. Ik heb gedolven zonder dat ik de vorm kende van datgene wat ik achteraf zou aantreffen. De uiteindelijke vorm van de tekeningen levert in de meeste gevallen slechts een soort getuigenis op van die opgraving, het resultaat van deze poging, van dit onderzoek.

Terwijl de archeoloog sporen, m. a. w.: een stoffelijke herinnering, blootlegt, staan hier de herinnering en het vergeten van de drager zelf op het spel, de delicate onthulling van een abrupt gebaar zoals de tedere herinnering aan een heftig moment – aan een scheiding. Zelf ervaar ik het als een dwingende noodzaak om de geschiedenis van een blad papier, het uitzicht van een raam te laten verdwijnen. Wat ik heb losgemaakt moet opnieuw verborgen worden. In die betekenis is het zwarte gat een spoor van het vergeten, het resultaat van een onpersoonlijk proces (dat ditmaal haast onafhankelijk is van mijn opgravingswerk). Het leidt tot geheugenverlies, tot het onvindbare.

Vincent Chenut


Ce jeune artiste questionne inlassablement le dessin dans son rapport entre matière et surface. Le papier est creusé, gratté, plié tandis que les traits s’effacent ou au contraire transparaissent. Fasciné aussi bien par le travail académique que par les traits tourmentés de Van Gogh, Vincent Chenut nous offre une oeuvre originale, à la fois puissante et poétique qui a séduit le jury du Prix Rousseau en 2012.

INTERVIEW

J’ai décidé de nommer mon exposition au Musée d’Ixelles Archéologie, car il est ici question de trouver. Trouver pour moi, trouver pour le spectateur.

À la manière de l’archéologue, j’ai creusé, fouillé, le papier et le polystyrène. Je l’ai dépouillé comme on dépouille une archive. J’ai creusé sans connaître la forme que j’allais trouver et, dans la plupart des dessins, la forme finale n’est que le témoin de cette fouille, le résultat de cette tentative et de cette recherche.

Si l’archéologue met à jour des vestiges, une mémoire matérielle, ici ce sont la mémoire et l’oubli du support lui-même qui sont en jeu, la mise en évidence délicate d’un geste abrupt ; une mémoire douce d’un moment violent – d’une séparation. Il y a pour moi une urgence à faire disparaître l’histoire d’un papier, la vue d’une fenêtre; à réenfouir ce que j’ai détaché. Trou noir, en ce sens, est un vestige de l’oubli, le résultat du processus impersonnel (presque indépendant, cette fois, de mon acte de fouille) qui conduit à la perte de mémoire, à l’introuvable.

Vincent Chenut

 

 


Copyright © 2006-2013 by ArtSlant, Inc. All images and content remain the © of their rightful owners.