Chicago | Los Angeles | Miami | New York | San Francisco | Santa Fe
Amsterdam | Berlin | Brussels | London | Paris | São Paulo | Toronto | China | India | Worldwide
 
Brussels

MuHKA Museum of Contemporary Art Antwerp

Exhibition Detail
Too Far, Too Close
Leuvenstraat 32
2000 Antwerp
Belgium


February 10th, 2012 - June 10th, 2012
Opening: 
February 10th, 2012 10:00 AM - 5:00 PM
 
La Chambre , Chantal AkermanChantal Akerman, La Chambre ,
1972 , film still
© Courtesy of the Artist
> QUICK FACTS
WEBSITE:  
http://www.muhka.be
NEIGHBORHOOD:  
Antwerp
EMAIL:  
info@muhka.be
PHONE:  
+32 (0)3 260 99 99
OPEN HOURS:  
Van dinsdag tot en met zondag 10.00-17.00
TAGS:  
video-art
> DESCRIPTION

The M HKA is holding the very first large-scale retrospective of the Belgian film-maker and artist Chantal Akerman, who has now lived in Paris for many years. It is also the first time her work has been shown in Belgium since her exhibition at the Centre for Fine Arts in Brussels in 1995. Akerman is one of the most influential film-makers of her generation and has long been a feminist icon. She was able to establish this reputation with her early masterpiece Jeanne Dielman, 23 Quai du Commerce, 1080 Bruxelles. Since the mid-nineties, however, she has also been increasingly active as an artist, and her film and video installations have been shown at the Venice Biennale, Documenta 11 and elsewhere. The exhibition at the M HKA will focus mainly on this latter aspect of her work and will be accompanied by an ambitious monograph.


Chantal Akerman - geboren in Brussel, maar sinds lang wonend in Parijs - vestigde haar reputatie van feministisch icoon met haar vroege meesterwerk Jeanne Dielman, 23 Quai Du Commerce, 1080 Bruxelles. Sinds het midden van de jaren negentig is ze almaar vaker actief als beeldend kunstenaar. Haar film- en video-installaties waren onder meer op de biënnale van Venetië en Documenta X en Documenta11 te zien.

Behalve haar monumentale reputatie in het veld van de feministische film(-kritiek) heeft Akerman een cruciale rol gespeeld in de geleidelijke toenadering tussen ‘conventionele’ cinema en installatiekunst die bij het bewegende beeld aanleunt. Sinds begin jaren '90 is Akerman dan ook afwisselend in beide gebieden actief: mainstream of arthouse films zoals A Couch in New York (1996) en La Captive (2000) lost ze af met experimentele quasi-documentaires als Là-bas (2006) of video-installaties als D’Est (1993). Dat laatste werk, met de veelzeggende, programmatische ondertitel “Au bord de la fiction”, was te zien op Documenta X (1997) en blijft tot op heden Akermans meest ambitieuze uitstap in het domein van de beeldende kunsten. Ironisch genoeg was het ook haar laatste kunstwerk dat in België was te zien (in het Paleis voor Schone Kunsten in Brussel in 1995).



Chantal Akerman en M HKA : setting the stage

In 2002 fuseerde het Museum van Hedendaagse Kunst Antwerpen, M HKA , met het Centrum voor Beeldcultuur. Daarbij werden twee ‘instellingen’ van het Centrum opgenomen in het M HKA : het Filmmuseum met zijn zeer gewaardeerd filmprogramma en AS, het tijdschrift voor filmstudies en visuele cultuur. Dat belangrijke moment in de geschiedenis van het M HKA markeerde een verschuiving in de kijk op hedendaagse kunst, die nu pal in het bredere landschap van de hedendaagse beeldcultuur werd geplaatst. Die beweging was een directe weerspiegeling van een evolutie in de hedendaagse kunstproductie sinds de vroege jaren 1990: het groeiende belang van film, tegelijk een model en een reeks van verwijzingen, tegelijk bronnenmateriaal en praktijk. Bovendien toont die verschuiving hoe film en beeldende kunst naar elkaar toegroeiden. Daarbij kwam nog M HKA ’s programmatische toewijding aan de talrijke hybride vormen die ontsprongen aan die toenemende integratie van film en beeldende kunst. Terzelfdertijd zocht een groeiend aantal filmmakers (‘auteurs’) toevlucht tot de traditionele ruimtes van de kunst, zoals musea, galeries, tentoonstellingen en biënnales. Eén van de oorzaken daarvoor kan worden gezocht in de verhoogde commercialisering van het filmcircuit in de jaren 1980 en 1990.

De kunstenaarspraktijk van Chantal Akerman illustreert misschien nog het best het complexe samenspel van de hierboven beschreven ontwikkelingen. Akerman is een gevierd filmmaker die bijdragen leverde die echte mijlpalen bleken, vooral voor de feministische filmgeschiedenis. Lange tijd was ze een begrip in het
arthouse filmcircuit. Vanaf het midden van de jaren 1990 is ze echter in toenemende mate actief in het zich uitbreidende veld van installatiekunst die zich op film baseert. Akermans artistieke praktijk is trouwens nog een voorbeeld van een ruimer proces: vanaf het midden van de jaren 1990 worden min of meer conventionele filmformaten geïntroduceerd binnen de gevestigde ruimtes van de kunst.

De betekenis van Akermans werk is niet uitsluitend formeel, maar ook sterk verbonden met haar programmatische onderzoek rond biografie, gender, identiteit en geheugen – allemaal gekaderd in een baanbrekende exploratie van de bescheiden esthetiek van het dagelijkse leven. Haar iconische, zeer invloedrijke Jeanne Dielman, 23 Quai du Commerce, 1080 Bruxelles (1975) is nog steeds een monument voor het feministische en queer devies dat ‘het persoonlijke politiek is’ en vice versa. Veel van de latere werken verkennen haar persoonlijke familiegeschiedenis, als kind van ouders die de Shoah
overleefden. Al die tijd blijft Akerman zich echter bewust van de poreusheid van de grenzen tussen documentaire en fictie, tussen getuigenis en verhaal, tussen ‘ik’, zelf en ander.

Chantal Akerman. Too Far, Too Close belicht de talrijke spanningen in het veelzijdige werk van een van de meest gerespecteerde en invloedrijke kunstenaars van vandaag. Daarbij overspant de tentoonstelling een veertigjarige carrière in film en aanverwante media, beginnend met de tijdloze intentieverklaring Saute ma ville (1968) en afsluitend met Maniac Summer, een installatie uit 2009. Ze brengt een uitgebalanceerde mix van rechttoe rechtaan experimenteel filmwerk, zoals Hotel Monterey (1972) of La Chambre (1972) en meer complexe, ambitieuze installaties, zoals Marcher à côté de ses lacets dans une frigidaire vide (2004) of het emblematische D’Est (1993).

De begeleidende publicatie verkent het onbekende terrein tussen Akermans filmwerk en haar praktijk als installatiekunstenaar


Le M HKA présente la première grande exposition rétrospective de la cinéaste et plasticienne belge installée depuis longtemps à Paris, Chantal Akerman. Parallèlement, il s’agit aussi de la première présentation de son œuvre en Belgique depuis l’exposition au Palais des Beaux-Arts en 1995. Akerman, l’une des cinéastes les plus influentes de sa génération, est une icône du féminisme de longue date, et plus particulièrement depuis le chef-d’œuvre de ses débuts, Jeanne Dielman, 23 Quai Du Commerce, 1080 Bruxelles. À partir du milieu des années 90, Chantal Akerman s’est montrée de plus en plus active dans le domaine des arts plastiques. Elle a ainsi participé, avec des installations vidéo et des films, à la Biennale de Venise et la Documenta 11. L’exposition au M HKA s’articulera surtout autour de ce dernier aspect de sa pratique artistique et sera accompagnée d’une ambitieuse publication monographique.


Copyright © 2006-2013 by ArtSlant, Inc. All images and content remain the © of their rightful owners.