STREET now open! Chicago | Los Angeles | Miami | New York | San Francisco | Santa Fe
Amsterdam | Berlin | Brussels | London | Paris | São Paulo | Toronto | China | India | Worldwide
 
Brussels

Meessen De Clercq

Exhibition Detail
Untitled (Before the Prophet)
2 rue de l'Abbaye
1000 Brussels
Belgium


December 9th, 2011 - January 14th, 2012
 
Untitled (Before the Prophet) , Francis AlÿsFrancis Alÿs, Untitled (Before the Prophet) ,
Collage, oil and pencil on paper, 62,5 x 46,5 cm
© Courtesy the artist and Galerie Peter Kilchmann
> QUICK FACTS
WEBSITE:  
http://www.meessendeclercq.be
NEIGHBORHOOD:  
Center - Uptown
EMAIL:  
info@meessendeclercq.be
PHONE:  
003226443454
OPEN HOURS:  
Tuesday - Saturday 11am - 6pm
TAGS:  
mixed-media
> DESCRIPTION

Wunderkammer —


It could be seen during the Francis Alÿs retrospective at Wiels that he is one of those artists who have made participatory action a central feature of their artistic work. That is to say that he activates mechanisms that require the participation of others to assume their full poetic-political scale.

The drawing shown in the Wunderkammer highlights another recurring phenomenon in Alÿs: walking, strolling. We see this wandering in the many works and we can only attempt to draw parallels with certain philosophers who have elevated walking to the status of process essential to the practice of philosophy. We only  have to refer to the Peripatetics, followers of Aristotle in Ancient Greece or Jean-Jacques Rousseau, who wrote in his Confessions: "Walking animates and enlivens my spirits; I can hardly think when in a state of inactivity; my body must be exercised to make my judgment active". He sees in these moments of solitude an ideal time to be alone, without hindrance or obstacle, to think.

In notes, Francis Alÿs writes the opposite: "As I walk, I do not think"(In Story of Deception, P.119), which can also be understood, since walking is a dynamic activity that can 'clear' the mind. For many works, he uses walking as a way of working. The relationship between walking and thinking is obvious, whether we think or not. The winding of a route may be reminiscent of the meanderings of the mind.

In the drawing exhibited, the character seems to be a man walking deep in thought. One senses from his gait that he is absorbed by his cerebral activity and his legs are moving as a reflex action. One could say that he is being led rather than leading. The raised finger, meaning a kind of truth found or line of reasoning in the process of development,  gives the character a certain solemnity.

It is interesting to note the presence of his shadow projected onto the wall and a semi-erased silhouette on the ground. The man is transparent but casts a shadow. The lower part of his body is in the coloured double trapezium while the upper part is drawn on a white background, as if the head illuminated the body with the purity of the concepts imagined.

The drawing consists, as often in Alÿs, of scattered elements, sheets superimposed or glued together.

The visitor will understand that here, they are faced with an echo, a superimposed sheet, of Schütte's old friends (the man and his shadow) as well as the solitude found in the paintings of Perramant.


Tijdens de retrospectieve van Francis Alÿs in Wiels konden we al merken dat hij een van die kunstenaars is die de participatieve actie centraal plaatsen in hun artistieke werk. Met andere woorden, hij start mechanismen die de participatie van de ander vereisen om al hun poëtische en politieke omvang aan te nemen.

De tekening in de Wunderkammer belicht een ander herhalend fenomeen bij Alÿs: het stappen, de wandeling.  Dat dwalen keert in veel werken terug, zodat we in de verleiding komen om parallellen te trekken met filosofen die het wandelen tot een voor de filosofische praktijk onmisbaar proces hebben verheven. Denk aan de peripatetici, de volgelingen van Aristoteles in het oude Griekenland, of aan Jean-Jacques Rousseau, die in zijn Confessions schreef dat hij: " … alleen al wandelend kan ik mediteren; zodra ik stilsta, denk ik niet langer, mijn hoofd werkt alleen samen met mijn voeten". Die ogenblikken van eenzaamheid zijn voor hem ideaal om zichzelf terug te vinden, zonder verplichtingen of obstakels, om te kunnen denken. In zijn notities schrijft Francis Alÿs net het tegendeel: "zolang ik stap, denk ik niet" (in Story of Deception, p.119). Ook dat is begrijpelijk, want stappen is een dynamische activiteit die tot een mentale "schoonmaak" kan leiden. Voor heel veel werken gebruikt Alÿs het stappen als werkmethode. Het verband tussen stappen en denken is evident, zowel in positieve als in negatieve zin: men denkt of men denkt niet. De bochten van een parcours kunnen de kronkels van het denken oproepen.

In de getoonde tekening lijkt het personage een stappende man, verzonken in zijn overpeinzing. Je voelt aan zijn houding dat hij in beslag genomen wordt door zijn cerebrale activiteit en dat zijn benen uit eigen beweging stappen. Men zou kunnen zeggen dat hij niet leidt maar wordt geleid. De opgestoken vinger wijst op een ahaervaring of een redenering die zich ontwikkelt, en geeft het personage iets plechtigs. Interessant is de aanwezigheid van zijn schaduw, geprojecteerd op de muur, en van een half uitgewist silhouet op de grond. De man is transparant maar werpt een volle schaduw af. Het onderste deel van zijn lichaam bevindt zich in een gekleurd dubbel trapezium, terwijl het bovenste deel op een witte achtergrond getekend is, alsof het hoofd het lichaam verlicht met de zuiverheid van de bedachte concepten. Zoals vaak bij Alÿs is de tekening samengesteld uit heterogene elementen, op elkaar geplaatste of aan elkaar geplakte vellen.

De bezoeker begrijpt dat hier sprake is van een echo - een extra vel - op de oude vrienden van Schütte (de mens en zijn schaduw) en op de eenzaamheid die in de schilderijen van Perramant zo sterk aanwezig is.


Copyright © 2006-2013 by ArtSlant, Inc. All images and content remain the © of their rightful owners.