ArtSlant - Recently added http://www.artslant.com/brx/Events/show en-us 40 Stan Douglas - WIELS - October 9th - January 10th, 2016 <p class="Hoofdtekst" style="text-align: justify;">Canadian artist Stan Douglas (b.1960) is known for film installations characterized by elaborate mise-en-sc&egrave;nes and sophisticated montages that deal with coincidence and lost utopias of the 20th Century. For his exhibition at WIELS, the six-screen video installation <em>The Secret Agent</em> will be premiered. Parallel to this new work, which continues his interest in post-war history and the film noir genre, his recent video <em>Luanda-Kinshasa</em> (2013) reveals Douglas&rsquo; long-time involvement with music and documentary pretence, seducing us with an intimate view of an interracial band laying down hypnotically rhythmic tracks in a recording studio.</p> <p class="Hoofdtekst" style="text-align: justify;">In recent years, photography assumed an independent and important place in the Canadian artist&rsquo;s work. The exhibition presents a selection of recent large-scale photographic pieces. Unlike his early documentary photographs, Douglas now explores historical issues such as emancipation movements, after the example of his hometown Vancouver in <em>Crowds and Riots</em> (2008), or cultural phenomena such as disco music in <em>Disco Angola</em> (2012). For <em>Midcentury Studio</em> (2010-11), the artist slipped into the role of a fictional documentary photographer to portray Vancouver in the years following the Second World War. Douglas chooses actors, costumes and props carefully and makes use of production practices from the film industry.&nbsp;</p> <p class="Hoofdtekst" style="text-align: justify;">Stan Douglas has broken fresh ground with the theatre production of <em>Helen Lawrence</em> (2014). The actors&rsquo; performances were simultaneously filmed on stage at the M&uuml;nchner Kammerspiele and integrated into a computer-generated setting. <em>Helen Lawrence</em> will run as a guest performance at deSingel Antwerpen concurrently with the exhibition.</p> <p class="Hoofdtekst" style="text-align: justify;"><strong><em>&nbsp;</em></strong></p> <p class="Hoofdtekst" style="text-align: justify;"><strong><em>Stan Douglas&nbsp;</em></strong><strong>is a co-production between WIELS and the Museu Cole&ccedil;&atilde;o Berardo, Lisboa. </strong></p> <p class="Hoofdtekst" style="text-align: justify;"><strong>The exhibition is supported by David Zwirner, New York/London and Victoria Miro, London.<br /></strong><strong><br />The book <em>The Secret Agent</em>, published by Ludion and including essays by&nbsp;</strong><strong>Eric De Bruyn, Pedro Lapa, Seamus Kealy and Jason Smith, will accompany the exhibition.&nbsp;</strong><strong>With over 200 illustrations and extensive archive material.</strong></p> <hr /> <p class="Hoofdtekst" style="text-align: justify;">L&rsquo;artiste canadien Stan Douglas (&deg;1960) est reconnu pour ses installations vid&eacute;os caract&eacute;ris&eacute;es par des mises en sc&egrave;ne et des effets de montage &eacute;labor&eacute;s autour des co&iuml;ncidences et des utopies perdues du XX<sup>e</sup> si&egrave;cle. Pour son exposition au WIELS, l&rsquo;artiste pr&eacute;sente pour la premi&egrave;re fois une installation compos&eacute;e de six &eacute;crans, <em>The Secret Agent. </em>En parall&egrave;le &agrave; cette nouvelle pi&egrave;ce, avec laquelle il poursuit ses recherches sur l&rsquo;histoire d&rsquo;apr&egrave;s-guerre ainsi que sur le film noir, sa vid&eacute;o r&eacute;cente <em>Luanda-Kinshasa</em> (2013) met en lumi&egrave;re son int&eacute;r&ecirc;t pour la musique et le pseudo documentaire, et nous captive avec une s&eacute;quence film&eacute;e dans l&rsquo;intimit&eacute; d&rsquo;un groupe de musiciens envout&eacute;s par l&rsquo;ambiance d&rsquo;un studio d&rsquo;enregistrement.</p> <p class="Hoofdtekst" style="text-align: justify;">Ces derni&egrave;res ann&eacute;es, la photographie a pris une place de plus en plus importante dans le travail de l&rsquo;artiste canadien. L&rsquo;exposition pr&eacute;sente une s&eacute;lection r&eacute;cente de ses tirages grand format qui, &agrave; la diff&eacute;rence de ses premi&egrave;res photographies documentaires, explorent maintenant des sujets historiques, comme les mouvements d&rsquo;&eacute;mancipation avec l&rsquo;exemple de Vancouver, sa ville natale, dans <em>Crowds and Riots</em> (2008), ou les ph&eacute;nom&egrave;nes culturels comme la musique disco dans <em>Disco Angola</em> (2012). Pour <em>Midcentury Studio</em> (2010-2011), l&rsquo;artiste se glisse dans la peau d&rsquo;un photographe documentaire fictif pour d&eacute;crire la ville de Vancouver pendant les ann&eacute;es suivant la Seconde Guerre mondiale. Douglas choisit soigneusement les acteurs, les costumes et les accessoires et utilise les pratiques de production de l&rsquo;industrie cin&eacute;matographique. Derni&egrave;rement, l&rsquo;artiste s&rsquo;est essay&eacute; &agrave; la production th&eacute;&acirc;trale avec <em>Helen Lawrence</em> (2014).</p> <p class="Hoofdtekst" style="text-align: justify;">La performance des acteurs &eacute;tait simultan&eacute;ment captur&eacute;e sur sc&egrave;ne au M&uuml;nchner Kammerspiele et transform&eacute;e en donn&eacute;es informatiques. La performance <em>Helen Lawrence </em>sera pr&eacute;sent&eacute;e &agrave; deSingel Anvers en parall&egrave;le de l&rsquo;exposition.</p> <p class="Hoofdtekst" style="text-align: justify;"><strong><em>Stan Douglas </em>est une</strong><strong>&nbsp;coproduction avec le Museu Cole&ccedil;&atilde;o Berardo, Lisbonne. </strong></p> <p class="Hoofdtekst" style="text-align: justify;"><strong>L'exposition est soutenue par David Zwirner, New York/Londres et Victoria Miro, Londres.</strong></p> <p class="Hoofdtekst" style="text-align: justify;"><strong><strong><strong>Le livre&nbsp;<em>The Secret Agent</em>, publi&eacute; par Ludion et avec des essais de&nbsp;</strong><strong>Eric De Bruyn, Pedro Lapa, Seamus Kealy et Jason Smith, accompagnera l'exposition.&nbsp;</strong><strong>Avec plus de 200 illustrations en des mat&eacute;riaux d'archives.</strong></strong></strong></p> <hr /> <p class="Hoofdtekst" style="text-align: justify;">Canadese kunstenaar Stan Douglas (&deg;1960) staat bekend om filminstallaties met een uitvoerige enscenering en gesofisticeerde montage die gekenmerkt worden door toevalligheden en verloren utopie&euml;n van de twintigste eeuw. Voor zijn tentoonstelling in WIELS zal de zes-schermen tellende video-installatie<em> The Secret Agent</em> in premi&egrave;re gaan. Parallel aan dit nieuwe werk &ndash; een voortzetting van zijn interesse in de naoorlogse geschiedenis en het film noir genre &ndash; wordt Douglas&rsquo; fascinatie voor muziek en documentaire pretentie belicht in <em>Luanda-Kinshasa</em> (2013), een intiem videoportret van een gemengde band die hypnotiserend ritmische nummers aan het opnemen is in de studio.<br /><br /> In de afgelopen jaren kreeg fotografie een onafhankelijke en belangrijke plaats in zijn werk. De tentoonstelling toont een selectie van recente grootschalige fotowerken. In tegenstelling tot zijn vroege documentairefoto&rsquo;s verkent Douglas nu historische onderwerpen zoals emancipatiebewegingen, naar het voorbeeld van zijn thuisstad Vancouver in <em>Crowds and Riots</em> (2008), of culturele fenomenen zoals de discomuziek in <em>Disco Angola</em> (2012). Voor <em>Midcentury Studio</em> (2010-2011) kroop de kunstenaar in de rol van een fictieve documentairefotograaf die Vancouver portretteerde in de jaren na de Tweede Wereldoorlog. Douglas kiest zijn acteurs, kostuums en rekwisieten zorgvuldig en maakt gebruik van productiemethoden uit de filmindustrie.</p> <p class="Hoofdtekst" style="text-align: justify;">Stan Douglas betreedt nieuw terrein met de theaterproductie <em>Helen Lawrence</em> (2014). De vertolkingen van de acteurs werden simultaan gefilmd op het podium in de M&uuml;nchner Kammerspiele en ge&iuml;ntegreerd in een computergegenereerde omgeving. De voorstelling zal gelijktijdig met de tentoonstelling hernomen worden in deSingel Antwerpen.</p> <p class="Hoofdtekst" style="text-align: justify;"><strong><em>Stan Douglas&nbsp;</em></strong><strong>is een coproductie met het Museu Cole&ccedil;&atilde;o Berardo, Lissabon. </strong></p> <p class="Hoofdtekst" style="text-align: justify;"><strong>De tentoonstelling wordt gesteund door David Zwirner, New York/Londen en Victoria Miro, Londen.</strong></p> <p class="Hoofdtekst" style="text-align: justify;"><strong><strong>Het boek&nbsp;<em>The Secret Agent</em>, gepubliceerd door Ludion met essais van&nbsp;</strong><strong>Eric De Bruyn, Pedro Lapa, Seamus Kealy en Jason Smith, zal de tentoonstelling begeleiden.&nbsp;</strong><strong>Met meer dan 200 illustraties en uitgebreid archiefmaterial.</strong></strong></p> Mon, 27 Jul 2015 16:42:10 +0000 http://www.artslant.com/brx/Events/list http://www.artslant.com/brx/Events/list Klara Liden - WIELS - October 30th - January 10th, 2016 <p style="text-align: justify;">Klara Lid&eacute;n&rsquo;s solo exhibition at WIELS is her first institutional presentation in Belgium. It comprises new and existing works in a range of media, with an emphasis on video and installation. Occupying the first floor gallery spaces, the exhibition is structured to create a variety of tempos, drawing the visitor slowly into Lid&eacute;n&rsquo;s intense interior world.</p> <p style="text-align: justify;">Lid&eacute;n&rsquo;s work provokes a search for adjectives, which might at first seem contradictory: violent yet reticent, humorous yet painful, personal yet universal.</p> <p style="text-align: justify;">Influenced by street art, informed by conceptual art, and tinged with vandalism, her creative process takes many forms. Her materials are taken from her immediate urban environment and her subjects from her own experience of living as an individual in a crowd.&nbsp;</p> <p style="text-align: justify;">In her videos, Lid&eacute;n often appears alone against the backdrop of a cityscape. It is as if she inhabits a different time zone, or operates at a different speed from the rest of society. For example, for her 2014 video <em>Warm up</em>, she filmed herself rehearsing with the ballet corps of the Hermitage in St. Petersburg, clumsily attempting to copy the graceful moves of the ballerinas as they <em>plier</em> across the stage.</p> <p style="text-align: justify;">Lid&eacute;n&rsquo;s practice also comprises works made from recuperated materials. Her ongoing series <em>Poster Paintings </em>(2007-) are wall-mounted works made from layers of posters pasted atop one another, which she takes from the street, blocking out the top image with a white rectangle. Highlighting the omnipresence of advertising in public space, while also referencing post-minimalist painting, they are enigmatic objects, equally at home in a gallery space or the urban landscape.</p> <p style="text-align: justify;"><strong>Curated by Zo&euml; Gray</strong></p> <p style="text-align: justify;"><strong>&nbsp;</strong><strong>&nbsp;</strong></p> <p style="text-align: justify;"><strong>Biography</strong></p> <p style="text-align: justify;">Born in Sweden in 1979, Klara Lid&eacute;n lives and works in Berlin.</p> <p style="text-align: justify;">Recent solo exhibitions include Le Consortium, Dijon and Galerie Neu, Berlin (both 2015); Kunsthal Charlottenborg, Copenhagen and Reena Spaulings Fine Art, New York (both 2014); Museion, Bolzano and Irish Museum of Modern Art, Dublin (2013); New Museum, New York (2012); Moderna Museet, Stockholm (2011); Serpentine Gallery, London, Bonner Kunstverein, Bonn and Jeu de Paume, Paris (all 2010); Museum of Modern Art, New York (2009); Hayward Gallery, London (2007).</p> <p style="text-align: justify;">Lid&eacute;n received the Prize for Sculpture from the Moderna Museet (2013); Carnegie Art Award (2012); Special mention for the 54<sup>th</sup> International Art Exhibition ILLUMInations, Venice Biennale (2011).</p> <p style="text-align: justify;">She studied at Konstfack in Stockholm (2004-2007); Universit&auml;t der Kunst, Berlin (2003); School of Architecture, Royal School of Technology, Stockholm (2000-2004).</p> <hr /> <p style="text-align: justify;">L'exposition monographique&nbsp;de Klara Lid&eacute;n au WIELS est sa premi&egrave;re pr&eacute;sentation institutionnelle en Belgique. Elle comprend des &oelig;uvres nouvelles et existantes, avec un focus sur la vid&eacute;o et l'installation. Occupant les espaces du 1er &eacute;tage du WIELS, l'exposition est structur&eacute;e de mani&egrave;re &agrave; cr&eacute;er une vari&eacute;t&eacute; de tempos, en attirant progressivement le visiteur dans l'univers intense de Lid&eacute;n.</p> <p style="text-align: justify;">Le travail de Lid&eacute;n nous am&egrave;ne &agrave; chercher des adjectifs pour le d&eacute;crire, qui peuvent para&icirc;tre &agrave; premi&egrave;re vue contradictoires : violent&nbsp;mais r&eacute;ticent, comique mais douloureux, personnel mais&nbsp;universel. Influenc&eacute; par le street art, &eacute;clair&eacute; par l&rsquo;art conceptuel, et teint&eacute; de vandalisme, son processus cr&eacute;atif prend plusieurs formes. Sa mati&egrave;re premi&egrave;re est extraite de son environnement urbain et ses sujets de sa propre exp&eacute;rience en tant qu&rsquo;individu au coeur de la foule.</p> <p style="text-align: justify;">Dans ses vid&eacute;os, Lid&eacute;n appara&icirc;t souvent seule avec le paysage urbain en toile de fond. Comme si elle &eacute;voluait dans un autre cr&eacute;neau horaire, ou agissait &agrave; une toute autre vitesse que le reste de la soci&eacute;t&eacute;. Par exemple, dans sa vid&eacute;o <em>Warm up</em> (2014), elle se filme lors d'une r&eacute;p&eacute;tition avec le corps de ballet de l&rsquo;Hermitage de Saint-P&eacute;tersbourg, essayant d&rsquo;imiter maladroitement les mouvements gracieux des ballerines et leurs gestes techniques sur sc&egrave;ne.</p> <p style="text-align: justify;">La pratique de Lid&eacute;n comprend aussi des oeuvres &agrave; partir de mat&eacute;riaux r&eacute;cup&eacute;r&eacute;s. Son travail en cours <em>Poster Paintings</em> (2007-) est une s&eacute;rie de pi&egrave;ces murales compos&eacute;es de couches de posters coll&eacute;s les uns sur les autres, qu&rsquo;elle arrache dans la rue, recouvrant l&rsquo;image du dessus par un rectangle blanc. Soulignant l&rsquo;omnipr&eacute;sence de la publicit&eacute; dans l&rsquo;espace public, tout en faisant r&eacute;f&eacute;rence &agrave; la peinture post-minimale, ces objets &eacute;nigmatiques &eacute;voquent la rue dans l&rsquo;espace de la galerie.</p> <p style="text-align: justify;"><strong>Commissaire : Zo&euml; Gray</strong></p> <p style="text-align: justify;"><strong>&nbsp;</strong></p> <p style="text-align: justify;"><strong>Biographie</strong></p> <p style="text-align: justify;">N&eacute;e en Su&egrave;de en 1979, Klara Lid&eacute;n vit et travaille &agrave; Berlin.</p> <p style="text-align: justify;">Ses r&eacute;centes expositions monographiques incluent :&nbsp;Le Consortium, Dijon et&nbsp;Galerie Neu, Berlin (2015) ; Kunsthal Charlottenborg, Copenhague et Reena Spaulings Fine Art, New York (2014) ; Museion, Bolzano et Irish Museum of Modern Art, Dublin (2013) ; New Museum, New York (2012) ; Moderna Museet, Stockholm (2011) ; Serpentine Gallery, Londres, Bonner Kunstverein, Bonn et Jeu de Paume, Paris (2010) ; Museum of Modern Art, New York (2009) ; Hayward Gallery, Londres (2007).</p> <p style="text-align: justify;">Lid&eacute;n a re&ccedil;u le prix de la sculpture du Moderna Museet (2013) ; Carnegie Art Award (2012) ; Mention sp&eacute;ciale dans la 54<sup>e</sup> International Art Exhibition ILLUMInations, Biennale de Venise (2011).</p> <p style="text-align: justify;">Elle a &eacute;tudi&eacute; &agrave; Konstfack, Stockholm (2004-2007) ; Universit&auml;t der Kunst, Berlin (2003) ; School of Architecture, Royal School of Technology, Stockholm (2000-2004).a</p> <hr /> <p style="text-align: justify;">De solotentoonstelling van Klara Lid&eacute;n in WIELS is de eerste institutionele presentatie van haar werk in Belgi&euml;. De tentoonstelling omvat nieuw en bestaand werk in een hele reeks media, met de klemtoon op video en installaties. De presentatie beslaat de hele ruimte op de eerste verdieping en is op zo&rsquo;n manier opgebouwd dat allerlei verschillende tempo&rsquo;s worden gecre&euml;erd, zodat de bezoeker langzaamaan wordt binnengetrokken in Lid&eacute;ns innerlijke wereld.</p> <p style="text-align: justify;">Lid&eacute;ns werk roept allerlei op het eerste gezicht tegenstrijdige adjectieven op: heftig en terughoudend, humoristisch en pijnlijk, persoonlijk en universeel. Haar creatieve proces &shy;&shy;&ndash; be&iuml;nvloed door <em>street art</em>, ge&iuml;nspireerd door de conceptuele kunst en met een zweem van vandalisme &ndash; neemt vele vormen aan. Haar materiaal haalt ze uit haar directe stedelijke omgeving, haar onderwerpen uit haar eigen ervaringen als individu in de mensenmenigte.</p> <p style="text-align: justify;">In haar video&rsquo;s verschijnt Lid&eacute;n vaak alleen, met een stadsbeeld als achtergrond. Het is alsof ze een andere tijdzone bewoont of in een ander tempo opereert dan de rest van de maatschappij. Voor <em>Warm up</em>, een video uit 2014, filmde ze zichzelf terwijl ze repeteerde met het balletgezelschap van de Hermitage in Sint-Petersburg: onhandig probeerde ze de gracieuze bewegingen van de ballerina&rsquo;s na te bootsen, terwijl die op de sc&egrave;ne hun <em>pli&eacute;s</em> oefenden.</p> <p style="text-align: justify;">Lid&eacute;n maakt ook werken met gerecupereerd materiaal. Voor <em>Poster Paintings</em> (2007 - ), een nog niet voltooide reeks die bestaat uit werken die aan de muur worden bevestigd, kleeft ze affiches die ze op straat heeft gevonden in lagen boven elkaar. Op de bovenste affiche schermt ze het beeld af met een witte rechthoek. Zo vestigt ze de aandacht op de alomtegenwoordige reclame in de publieke ruimte en verwijst ze tegelijk ook naar de postminimalistische schilderkunst. Deze enigmatische objecten lijken zich net zo goed thuis te voelen in een galerie als in een stadslandschap.</p> <p style="text-align: justify;"><strong>Curator: Zo&euml; Gray</strong></p> <p style="text-align: justify;"><strong>Biografie</strong></p> <p style="text-align: justify;">Geboren in Zweden in 1979. Woont en werkt in Berlijn.</p> <p style="text-align: justify;">Klara Lid&eacute;n stelde recent solo tentoon in Le Consortium, Dijon en de Galerie Neu, Berlijn (beiden in 2015); Kunsthal Charlottenborg, Kopenhagen en Reena Spaulings Fine Art, New York (beiden in 2014); Museion, Bolzano en Irish Museum of Modern Art, Dublin (2013); New Museum, New York (2012); Moderna Museet, Stockholm (2011); Serpentine Gallery, Londen, Bonner Kunstverein, Bonn en Jeu de Paume, Parijs (allen in 2010); Museum of Modern Art, New York (2009); Hayward Gallery, Londen (2007).</p> <p style="text-align: justify;">Lid&eacute;n ontving de Prize for Sculpture van de Moderna Museet (2013); de Carnegie Art Award (2012); en een special vermelding voor haar bijdrage aan de 54<sup>th</sup> International Art Exhibition ILLUMInations, Venice Biennale (2011).</p> <p style="text-align: justify;">Ze studeerde aan de Konstfack in Stockholm (2004-2007); Universit&auml;t der Kunst, Berlin (2003); School of Architecture, Royal School of Technology, Stockholm (2000-2004).</p> Mon, 27 Jul 2015 16:39:13 +0000 http://www.artslant.com/brx/Events/list http://www.artslant.com/brx/Events/list Louise Bourgeois - Xavier Hufkens - September 11th - October 10th Mon, 27 Jul 2015 16:25:44 +0000 http://www.artslant.com/brx/Events/list http://www.artslant.com/brx/Events/list David Noonan - Xavier Hufkens - 107 rue St-Georges - September 11th - October 24th Mon, 27 Jul 2015 16:42:45 +0000 http://www.artslant.com/brx/Events/list http://www.artslant.com/brx/Events/list Group Show - Xavier Hufkens - July 16th - August 29th <p>The gallery will be closed from 1 until 17 August included.</p> Mon, 27 Jul 2015 16:24:33 +0000 http://www.artslant.com/brx/Events/list http://www.artslant.com/brx/Events/list Anke Weyer - Office Baroque - Ravensteinstraat 44 - September 11th - November 7th <p style="text-align: justify;">*Office Baroque has the pleasure of inviting you to the inaugural exhibition of its second gallery space on Rue Ravensteinstraat 44. The exhibition is the first solo of Anke Weyer in Europe as well as her first solo at the gallery and will consist of a suite of new paintings.</p> <p style="text-align: justify;">Opening Friday 11 September 12 &ndash; 20H<br /> During Brussels Art Days<br /> 12 and 13 September, 12 &ndash; 18H</p> Mon, 27 Jul 2015 16:19:13 +0000 http://www.artslant.com/brx/Events/list http://www.artslant.com/brx/Events/list Michael Rey - Office Baroque - September 11th - October 24th <p style="text-align: justify;">*Office Baroque is pleased to present the first individual exhibition of Michael Rey at the gallery. The exhibition will include new wall-based pieces by the artist.</p> <p style="text-align: justify;">Opening Friday 11 September 12 &ndash; 20H<br /> During Brussels Art Days<br /> 12 and 13 September, 12 &ndash; 18H</p> Mon, 27 Jul 2015 16:15:50 +0000 http://www.artslant.com/brx/Events/list http://www.artslant.com/brx/Events/list Torbjørn Rødland - Galerie Rodolphe Janssen - Livourne 32 - September 11th - October 17th <p style="text-align: justify;">Halos of milky light and long contemplative shadows envelop Torbj&oslash;rn R&oslash;dland&rsquo;s subjects. The mood feels saturated with emotion, a parley of inner and outer worlds. Like being in the womb&mdash; calm, warm, and protected&mdash;R&oslash;dland&rsquo;s models nevertheless emote a certain inquietude: anticipation coupled with an anxiety of events that lie in waiting.<br /> <br /> And yet, it is the tactility of R&oslash;dland&rsquo;s photographic method that looms in his immersive, often elusive narratives. In one work, strawberries emerge from a bath of cream. A photograph ripe with sensuality, sure, but also a photographer&rsquo;s photograph&mdash;one that nods to R&oslash;dland&rsquo;s analogue process in which form materializes from liquid. In other works, the acuity of formal details seem to betray the drama they build into a scene: A white stretch limousine attempting a Hollywood Hills hairpin turn in The Curve is subtly mirrored by a bright red stiletto caught in freshly discarded gum by way of the long, foregrounded shadows both subjects cast onto the scene.<br /> <br /> A portrait series of Paris Hilton accompanies these photographs. A personification of American goal-orientation and image consciousness&mdash;of being-as-image&mdash;Paris&rsquo; public persona is the stuff of tween girl fantasy, but shrewdly masks an empire of perfumes, EDM parties, and TV appearances. Photographing Hilton at her home, R&oslash;dland seems to search for an inside to the facade of her camera-readiness.<br /> <br /> Ultimately, the photographs presented in I am a photograph are democratised by the light they all contain: An introspective Paris, her backlit coiffed blonde waves and undulating grey coat in Bright Doorway melds with the winding, delicately lit path of the white limousine. His subjects swathed in the din of light encroaching from behind, R&oslash;dland speaks to the psychological weight of his subjects. In his Sentences on Photography originally published in Triple Canopy, R&oslash;dland speaks of the backlit object as &ldquo;a pregnant object&rdquo;. To this, we are left asking, &ldquo;pregnant, but with what?&rdquo;<br /> <br /> <strong>About the artist :</strong><br /> Torbj&oslash;rn R&oslash;dland (b. 1970, Stavanger, Norway) lives and works in Los Angeles, USA. He has recently had solo exhibitions at Henie Onstad Kunstsenter, Oslo; Standard (OSLO), Oslo; Kunsthall Stavanger, Stavanger; Algus Greenspon, New York; Nils St&aelig;rk, Copenhagen; Air de Paris, Paris; Hiroshima City Museum of Contemporary Art, Hiroshima; Contemporary Art Museum St. Louis, St. Louis; and MoMA PS1, New York. R&oslash;dland participated in the 48th Venice Biennale in 1999, and has recently participated in group exhibitions at Casino Luxembourg Forum D&rsquo;art Contemporain, Luxembourg; Mus&eacute;e d&rsquo;Art Contemporain de Lyon, Lyon; Museum of Contemporary Art, Chicago; and Centre Pompidou, Paris. In 2016, R&oslash;dland will participate in Manifesta 11, Zurich.</p> Mon, 27 Jul 2015 16:00:53 +0000 http://www.artslant.com/brx/Events/list http://www.artslant.com/brx/Events/list Chris Martin - Galerie Rodolphe Janssen - September 11th - October 17th <p style="text-align: justify;">In 2005, the Brooklyn Rail published Chris Martin&rsquo;s essay Buddhism, Landscape, and the Absolute Truth about Abstract Painting. It begins with a journey through Nevada: One day, while high on mescaline, Martin&rsquo;s friends Peter Acheson and Chris Keeny stuff dirt into pillowcases and pile rocks into their van, believing the earth to be covered in red jewels. To this memory, Martin wrote,<br /> <br /> &ldquo;Abstract painting is the dirt that catches the sun. You can&rsquo;t hold on to it. Paintings are not facts&mdash;they are invitations to the dance.&rdquo;<br /> <br /> The unmediated, fleeting spontaneity evoked in this passage re-emerges here in Brussels with Chris Martin&rsquo;s decision to hang his paintings both in and outside the gallery walls for his second solo exhibition at Galerie Rodolphe Janssen. Like one&rsquo;s first glimpses of the open ocean or an endless desert road, Martin provides his works the freedom to attain fresh meaning, to add mystery to the practiced logic of advertising images that otherwise clog public spaces.<br /> <br /> Painting exists in the present, in unrestricted movement. It doesn&rsquo;t demand meaning, nor must it turn in on itself to find meaning, but exists as part of the world we live in&mdash;even while straddling other realms of consciousness. Martin&rsquo;s paintings search for energies in the vein of Piet Mondriaan, and Helmut Federle, and Agnes Martin, always attempting to move beyond the confines of the picture plane.<br /> <br /> Martin works with an ever-expanding vocabulary of images, frequently introducing materials that are foreign to painting&mdash;newspaper clippings, vinyl records, pillows, photographs, glitter&mdash;to his canvases. Curious and visually arresting, these materials nevertheless have their roots in vernacular forms of expression, harkening to a world beyond the orthodoxy of abstract painting. Here, Martin calls for immediate dialogue with his paintings&rsquo; shimmering surfaces, bright vertical spaces, and familiar figures.<br /> <br /> We live in an attention economy, one in which an overabundance of images constantly vie to be noticed, made sense of. But here&rsquo;s the thing: the images we stop to pay attention to and to build narratives from are the ones that catch us off guard, the ones that seem to resist categorization but nevertheless seek our interpretation.<br /> <br /> <strong>About the artist : </strong><br /> Chris Martin (b. 1954, Washington D.C) lives and works in Brooklyn. He will have a solo exhibition at Douglas Hyde Gallery, Dublin in October 2015, and has had recent solo exhibitions at David Kordansky Gallery, Los Angeles; Mitchell-Innes &amp; Nash, New York; Anton Kern Gallery, New York, NY; KOW, Berlin; and Kunsthalle D&uuml;sseldorf, D&uuml;sseldorf. Martin has recently participated in group exhibitions at Gavin B</p> Mon, 27 Jul 2015 15:59:01 +0000 http://www.artslant.com/brx/Events/list http://www.artslant.com/brx/Events/list Meuser - Galerie Nathalie Obadia - Bruxelles - September 9th - October 24th <p style="text-align: justify;">Galerie Nathalie Obadia is very pleased to announce the first solo exhibition by Meuser in Brussels.<br /><br />Born in Essen in 1947, Meuser is a representative figure of German minimal art. In 1992 he joined Karlsruhe&rsquo;s Academy of Fine Arts as a teacher and, the same year, was invited by Jan Hoet (art historian and founder of the SMAK in Ghent, Belgium) to take part in Documenta IX in Kassel (Germany).<br /><br />The works he will be presenting in Brussels are in the same radical vein as those shown under the title &ldquo;Tout va bien &ndash; Alles in Butter&rdquo; in his first exhibition for the Galerie Nathalie Obadia in Paris in 2007.<br /><br />Meuser&rsquo;s first exposure to the French public occurred in 1986 when, invited by Christian Bernard, he contributed to a group exhibition on avant-garde abstract painting during the years 1970&ndash;1980 at the Villa Arson in Nice. Four years later, this former pupil of Joseph Beuys and Erwin Heerich at the Academy of Fine Arts in Dusseldorf returned to the Villa in Nice for a year&rsquo;s residence that ended with a programmatic exhibition called &ldquo;Le D&eacute;senchantement du monde&rdquo;. Meuser exhibited alongside Martin Kippenberger (1953&ndash;1997) who, with Blinky Palermo (1943&ndash;1977), was one of Meuser&rsquo;s principal points of reference.<br />During the years of Beuys&rsquo; teaching, painting was taboo, according to Meuser, who remembered that a sort of &ldquo;Russian, workmanlike&rdquo; reigned. It provided Meuser, who grew up in the Ruhr and had his artistic education at the Folkwang Museum in his hometown, with the chance to reflect on the principles of the Russian Constructivists from Malevich to Mondrian, whose influence is apparent even in his current works.<br />In parallel, the American minimalist school also had a deep influence on Meuser, who admired Ellsworth Kelly (born 1923) for &ldquo;the rigorous opening up of the pictorial format in the way the American can do, the same way as Donald Judd with his boxes&rdquo;(1).<br /><br />Nicknamed Meuser by his primary-school teachers after the street in which his family lived, the German artist collects metal objects from city dumps that he recycles into sculptures rooted in his childhood in a working-class district of Essen. The critic and journalist C&eacute;line Piettre rightly states that &ldquo;the objects that Meuser collects during his wanderings carry within them a personal history: that of his birthplace, the bastion of the all-powerful steel-manufacturing industry of West Germany, and the history of his father, a steel-worker in the local factory&rdquo; (2). She adds that &ldquo;behind their abstract forms, the artist&rsquo;s works are pieces of autobiographical &ndash; but also social and collective &ndash; reality. The pieces of metal, whose past functionality we deduce but cannot identify, are remnants of our material culture, and symbols of the mechanization of production and widespread consumerism &rdquo;(3).<br />The weight of the materials used contrasts strongly with the lightness of his compositions. Balanced in the air or hanging on the white walls of the gallery, Meuser&rsquo;s sculptures all have a powerfully pictorial component. <br /><br />The metal is always painted, even when the colour chosen imitates rust. The whiteness of the walls is used like the blank canvas of a painter, and Meuser&rsquo;s geometric and polychrome constructions rival Mondrian&rsquo;s abstract paintings. <br />The colour is energized by the play of light and shadow created by the crushed metal, like that of used tins. Combined with the subtle rapport of the textures of the materials, this vibrancy is a reminder that Meuser&rsquo;s art is not so minimal as is at first apparent. It is not infrequent that &ldquo;the rectilinear and orthogonal grammar sometimes harmonizes with the boldness of a curve or intrepid dynamism of a diagonal&rdquo;(3). <br />Therein resides an affinity with the Neue Wild and artists around his friend Martin Kippenberger during the 1970s, to whom Meuser admits to having been close primarily on a spiritual level.<br /><br />His recent works to be exhibited in the Galerie Nathalie Obadia in Brussels demonstrate the permanence and power of an artistic trajectory that, without ever compromising with decorativeness, asserts itself once again through its palpable plastic power.<br /><br /><br /><br />1&nbsp; Meuser, in cat. Kunsthalle D&uuml;sseldorf, 2008, p.138<br />2 &amp; 3&nbsp; C&eacute;line Piettre, Paris-Art (website), 24 Nov. 2007<br />3&nbsp; C&eacute;line Piettre, Paris-Art (website), 24 Nov. 2007</p> <hr /> <p style="text-align: justify;">La Galerie Nathalie Obadia est tr&egrave;s heureuse d&rsquo;annoncer la premi&egrave;re exposition personnelle de Meuser &agrave; Bruxelles. <br /><br />Meuser, n&eacute; &agrave; Essen en 1947, est l&rsquo;une des figures embl&eacute;matiques de l&rsquo;art minimal allemand. En 1992, il int&egrave;gre l&rsquo;Acad&eacute;mie des Beaux-Arts de Karlsruhe en tant que professeur. La m&ecirc;me ann&eacute;e, Meuser, invit&eacute; par Jan Hoet (historien de l&rsquo;art et fondateur du SMAK &agrave; Gand, Belgique), participe &agrave; la documenta IX de Cassel (Allemagne).<br /><br />Les &oelig;uvres pr&eacute;sent&eacute;es &agrave; Bruxelles s&rsquo;inscrivent dans la veine radicale de celles regroup&eacute;es en 2007 &agrave; Paris sous le titre &laquo; Tout va bien &ndash; Alles in Butter &raquo; lors de sa premi&egrave;re collaboration avec la Galerie Nathalie Obadia. <br /><br />La premi&egrave;re rencontre de Meuser avec le public fran&ccedil;ais remonte &agrave; 1986 quand, &agrave; l&rsquo;invitation de Christian Bernard, l&rsquo;artiste allemand participa &agrave; une exposition collective sur l&rsquo;avant-garde de la peinture abstraite des ann&eacute;es 1970-1980 pr&eacute;sent&eacute;e &agrave; la Villa Arson de Nice. Quatre ans plus tard, cet ancien &eacute;l&egrave;ve de Joseph Beuys et d&rsquo;Erwin Heerich &agrave; l&rsquo;Acad&eacute;mie des Beaux-Arts de D&uuml;sseldorf, retrouvait l&rsquo;Institution ni&ccedil;oise pour un an de r&eacute;sidence qui s&rsquo;acheva sur une exposition programmatique intitul&eacute;e &laquo; Le D&eacute;senchantement du monde &raquo;. Dans cette derni&egrave;re, Meuser exposa au c&ocirc;t&eacute; de Martin Kippenberger (1953-1997) qui, avec Blinky Palermo (1943-1977), demeure l&rsquo;une des r&eacute;f&eacute;rences majeures de l&rsquo;artiste allemand. <br />Du temps du professorat de Beuys, la peinture &eacute;tait &laquo; tabou &raquo; selon Meuser qui rappelle que r&eacute;gnait alors une certaine &laquo; russian workmanlike &raquo;(1). L&rsquo;occasion pour l&rsquo;enfant de la Ruhr, qui fit son &eacute;ducation artistique au Folkwang Museum de sa ville natale, de m&eacute;diter la le&ccedil;on des constructivistes russes de Malevitch &agrave; Mondrian dont on retrouve l&rsquo;influence jusque dans ses &oelig;uvres actuelles.<br />Parall&egrave;lement, l&rsquo;&eacute;cole minimale am&eacute;ricaine marqua aussi profond&eacute;ment l&rsquo;artiste allemand qui admire chez Ellsworth Kelly (n&eacute; en 1923) &laquo; l&rsquo;&eacute;largissement rigoureux du format pictural, comme les Am&eacute;ricains savent le faire, &agrave; la mani&egrave;re d&rsquo;un Donald Judd avec ses bo&icirc;tes &raquo;(2). <br /><br />Meuser, surnomm&eacute; ainsi par ses professeurs d&egrave;s l&rsquo;&eacute;cole primaire en r&eacute;f&eacute;rence au nom de la rue de son domicile familial, collecte dans les d&eacute;charges des objets m&eacute;talliques. Il&nbsp; les recycle dans ses sculptures, elles-m&ecirc;mes enracin&eacute;es dans son enfance pass&eacute;e dans un quartier populaire d&rsquo;Essen. La critique et journaliste C&eacute;line Piettre rappelle justement que &laquo; les objets que Meuser r&eacute;cup&egrave;re au hasard de ses p&eacute;r&eacute;grinations sont porteurs d&rsquo;une histoire personnelle : celle de sa ville natale, bastion de la toute puissante industrie sid&eacute;rurgique allemande de l&rsquo;Ouest, celle de son p&egrave;re, technicien m&eacute;tallurgiste dans une usine locale &raquo;(3). Elle ajoute qu&rsquo; &laquo; ainsi, derri&egrave;re leur abstraction formelle, les &oelig;uvres de l&rsquo;artiste se pr&eacute;sentent comme des morceaux de r&eacute;alit&eacute; autobiographique mais aussi sociale et collective. Les pi&egrave;ces de m&eacute;tal, dont on soup&ccedil;onne la fonctionnalit&eacute; pass&eacute;e sans pouvoir en d&eacute;terminer la fonction, sont autant de r&eacute;sidus de notre culture mat&eacute;rielle, symboles de la m&eacute;canisation de la production et d&rsquo;un consum&eacute;risme g&eacute;n&eacute;ralis&eacute; &raquo;(4).<br />Le poids des mat&eacute;riaux utilis&eacute;s tranche avec la l&eacute;g&egrave;ret&eacute; des compositions. Suspendue, en &eacute;quilibre, ou prenant appui sur les murs blancs de la galerie, les sculptures de Meuser ont en commun une forte dimension picturale.<br /><br />Le m&eacute;tal est toujours peint, m&ecirc;me quand la couleur choisie imite celle de la rouille. <br />La blancheur des cimaises est utilis&eacute;e comme la toile vierge d&rsquo;un peintre, et les constructions g&eacute;om&eacute;triques et polychromes de l&rsquo;artiste allemand rivalisent avec celles des tableaux abstraits de Mondrian.<br />La couleur est anim&eacute;e par le jeu d&rsquo;ombres et de lumi&egrave;res produit par la t&ocirc;le froiss&eacute;e, comme celle des bidons usag&eacute;s. Cette animation, coupl&eacute;e au jeu subtil de textures des mati&egrave;res, rappelle que l&rsquo;art de Meuser n&rsquo;est pas si minimal qu&rsquo;il n&rsquo;y para&icirc;t de prime abord. Il n&rsquo;est pas rare qu&rsquo;avec&nbsp; &laquo; la grammaire rectiligne et orthogonale s&rsquo;accorde parfois l&rsquo;audace d&rsquo;une courbe ou le dynamisme intr&eacute;pide d&rsquo;une diagonale &raquo;(5). <br /><br />En cela, il se rapproche de la Neue Wild et des artistes, regroup&eacute;s dans les ann&eacute;es 1970-1980, autour de son ami Martin Kinpenberger dont Meuser conc&egrave;de avoir &eacute;t&eacute; proche d&rsquo;une mani&egrave;re avant tout spirituelle.<br />Les &oelig;uvres r&eacute;centes qui seront expos&eacute;es &agrave; la galerie Nathalie Obadia &agrave; Bruxelles montrent la permanence et la puissance d&rsquo;une trajectoire artistique qui, sans jamais composer avec le d&eacute;coratif, s&rsquo;impose une fois et encore par sa force plastique &eacute;vidente. <br /><br /><br />1&nbsp; trad. Rigueur russe <br />2 Cf. Meuser, in cat. Kunsthalle D&uuml;sseldorf, 2008, p.138.<br />3 &amp; 4&nbsp; C&eacute;line Piettre, Paris-Art (site web), 24 Nov. 2007<br />5 C&eacute;line Piettre, Paris-Art (site web), 24 Nov. 2007</p> <hr /> <p style="text-align: justify;">Galerie Nathalie Obadia kondigt met trots de eerste solotentoonstelling van Meuser in Brussel aan.<br /><br />Meuser, die geboren werd in 1947 te Essen, is een van de sleutelfiguren van de Duitse minimal art. In 1992, het jaar dat Meuser aan de kunstacademie in Karlsruhe begon te doceren, nam hij deel aan de Documenta IX in het Duitse Kassel op uitnodiging van Jan Hoet (kunsthistoricus en oprichter van het S.M.A.K. in Gent, Belgi&euml;).<br /><br />De werken die Meuser in Brussel presenteert, getuigen van eenzelfde radicale basishouding als die welke hij in 2007 te Parijs groepeerde onder de titel &ldquo;Tout va bien &ndash; Alles in Butter&rdquo; bij zijn eerste samenwerking met de Galerie Nathalie Obadia.<br /><br />In 1986 maakte het Franse publiek voor het eerst kennis met de Duitse kunstenaar. Op uitnodiging van Christian Bernard nam Meuser toen, in de Villa Arson te Nice, deel aan een groepstentoonstelling over de abstracte, avant-garde schilderkunst in de jaren 1970 en 80. Vier jaar later was Meuser &ndash; die aan de kunstacademie van D&uuml;sseldorf gestudeerd heeft onder Joseph Beuys en Erwin Heerich &ndash; opnieuw te gast in de Villa Arson. Hij verbleef er een jaar lang ter voorbereiding van &ldquo;Le D&eacute;senchantement du monde&rdquo;; op deze prominente tentoonstelling werd zijn werk gepresenteerd naast dat van Martin Kippenberger (1953-1997), die net als Blinky Palermo (1943-1977) een belangrijke inspiratiebron voor de kunstenaar zou blijven. <br />Meuser, die een kind is van het Ruhrgebied, kwam in zijn geboortestad voor het eerst met kunst in aanraking tijdens zijn bezoeken aan het Folkwang Museum. In de periode dat hij les volgde bij Beuys, was schilderen &ldquo;taboe&rdquo; en heerste er een zekere &ldquo;russian workmanlike&rdquo;(1), zo verduidelijkt hij. Dat bood hem de gelegenheid om zich te verdiepen in het Russische Constructivisme en in het werk van kunstenaars als Malevitsj en Mondriaan. De invloed die zij op zijn oeuvre uitoefenen, blijft zichtbaar tot in zijn meest recente werken. <br />Ook het Amerikaanse minimalisme heeft een diepe indruk achtergelaten op de Duitse kunstenaar. Ellsworth Kelly (geboren in 1923) bewondert hij voor &ldquo;het compromisloze openbreken van het beeldoppervlak zoals alleen Amerikanen dat kunnen en zoals Donald Judd dat heeft gedaan met zijn sculpturale volumes&rdquo; (2).<br /><br />Meuser &ndash; een bijnaam die de kunstenaar oorspronkelijk van zijn leraars kreeg op de lagere school en die verwijst naar de straatnaam van zijn ouderlijke woonst &ndash; verzamelt metalen schroot. Hij hergebruikt het in zijn sculpturen die in belangrijke mate ge&iuml;nspireerd zijn door zijn kindertijd in een volkswijk te Essen. Terecht wijst journaliste en critica C&eacute;line Piettre erop dat &ldquo;de objecten die [Meuser] op zijn wandelingen bij toeval tegenkomt en die hij vervolgens recupereert, een persoonlijk verhaal met zich meedragen: het is het verhaal van zijn geboortestad, een bolwerk van de machtige West-Duitse staalindustrie, en dat van zijn vader, een metaalbewerker in een plaatselijke fabriek.&rdquo; Ze voegt eraan toe dat &ldquo;zijn werken zich, ondanks hun abstracte vormentaal, voordoen als fragmenten van een autobiografie en een sociale en collectieve realiteit. Van de metalen onderdelen laat zich misschien wel de vroegere functie raden, maar men kan ze niet met volle zekerheid vaststellen. De fragmenten zijn sporen van onze materi&euml;le cultuur en de symbolen van een gemechaniseerde productie en een wijdverspreid consumentisme&rdquo; (4).<br />De zwaarte van de gebruikte materialen staat in schril contrast met de lichtheid van de composities. Alle sculpturen van Meuser, of ze nu hangen, vrijstaan of leunen tegen de witte galeriemuren, hebben een sterk picturale dimensie gemeen. Het metaal is steevast geschilderd, zelfs wanneer de gekozen kleur die van het roest nabootst. Het onbehandelde oppervlak van de platen doet dienst als een leeg schildersdoek; de geometrische en meerkleurige constructies van de Duitse kunstenaar meten zich met die op Mondriaans abstracte schilderijen.<br />Door de plooien in de metaalplaten en het gebruikte blik ontstaat een spel van schaduw en licht dat de kleuren verlevendigt. In combinatie met de subtiele materiaaltexturen bewijst het dat de kunst van Meuser niet zo minimaal is als men op het eerste gezicht zou denken. Het is niet ongebruikelijk dat &ldquo;de lineaire en rechthoekige grammatica gebroken wordt door de brutaliteit van een gebogen lijn of de stoutmoedige dynamiek van een diagonaal&rdquo; (5). Op dit vlak toont Meuser zich verbonden met de Neue Wilde en de kunstenaars die zich in de jaren 1970 en 80 schaarden rond de figuur van Martin Kippenberger, die voor Meuser niet alleen een goede vriend, maar ook een zielsverwant was. <br /><br />De recente werken die in de Galerie Nathalie Obadia in Brussel ge&euml;xposeerd worden, tonen het standvastige karakter en de gedrevenheid van een artistiek parcours dat zich nooit inlaat met het decoratieve, maar dat zich eens te meer opdringt vanuit een als vanzelfsprekende beeldende kracht.<br /><br /><br />1 trad. Russische arbeidszin<br />2&nbsp; zie Meuser, in cat. Kunsthalle D&uuml;sseldorf, 2008, p. 138<br />3 &amp; 4&nbsp; zie C&eacute;line Piettre, Paris-Art (website), 24 Nov. 2007<br />5&nbsp; zie C&eacute;line Piettre, Paris-Art (website), 24 Nov. 2007</p> Mon, 27 Jul 2015 15:57:17 +0000 http://www.artslant.com/brx/Events/list http://www.artslant.com/brx/Events/list Manon de Boer - Galerie Jan Mot - September 11th - October 24th Mon, 27 Jul 2015 15:54:01 +0000 http://www.artslant.com/brx/Events/list http://www.artslant.com/brx/Events/list Robert Barry - Galerie Greta Meert - September 11th - November 14th Mon, 27 Jul 2015 15:52:41 +0000 http://www.artslant.com/brx/Events/list http://www.artslant.com/brx/Events/list Matthias Bitzer - Almine Rech Gallery - September 11th - October 3rd Mon, 27 Jul 2015 15:50:28 +0000 http://www.artslant.com/brx/Events/list http://www.artslant.com/brx/Events/list Wang Du - Albert Baronian - September 11th - October 24th Mon, 27 Jul 2015 15:48:49 +0000 http://www.artslant.com/brx/Events/list http://www.artslant.com/brx/Events/list Jean Bedez - Albert Baronian rue de la Concorde - September 11th - October 24th Mon, 27 Jul 2015 15:48:48 +0000 http://www.artslant.com/brx/Events/list http://www.artslant.com/brx/Events/list