ArtSlant - Recently added en-us 40 Spencer Longo - Elaine Levy Project - September 13th - September 14th Tue, 08 Jul 2014 07:30:30 +0000 John Roebas - Elaine Levy Project - September 13th - September 14th Tue, 08 Jul 2014 07:30:10 +0000 Ron Gilad - Keitelman Gallery - September 13th - October 31st <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">The Keitelman Gallery is delighted to present the work of the Israeli artist Ron Gilad for the first time in Belgium. Ron Gilad&rsquo;s work is in several major collections around the world, including MoMA, the Museum of Art &amp; Design, and the Metropolitan Museum in New York, the Art Institute of Chicago, and the Museum of Modern Art in Paris.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Ron Gilad divides his time between Tel Aviv, where he was born in 1972, and Milan. His highly original work makes reference to Belgian surrealism, whilst being also solidly rooted in the world of design (he won the 2013 Wallpaper* Design Award). He has developed a style of sculpture which plays, with elegance and humour, with the codes of minimalism, in the art historic sense of the term, (in other words referring to the 1960s movement which privileged form and medium and the spectator's immediate response) rather than in the more generalised sense in which it is used today to describe a somewhat transhistoric aesthetic that governs urbanism, architecture, design and the environment. This aesthetic is increasingly present in today's landscape not least because it is indirectly promoted by the use of design software that is increasingly imposed in offices.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Against this panorama of minimalist art and its &ldquo;non-artistic&rdquo; development, Ron Gilad has created a body of work which wittily contests the assumptions of both camps &mdash; the fine art camp and the &ldquo;non art&rdquo; camp, echoing Marcel Duchamp's practice of assigning an artistic value to a bottle rack or bicycle wheels.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Ron Gilad's sculptures have a simple, graphic elegance and are made of expensive and durable materials that have traditionally been used in &ldquo;great&rdquo; sculpture &mdash;&ndash; marble, metal and glass. But where his Greek and Roman artistic forebears made sculptures of mythical or allegorical figures, and where his minimalist forebears of the 1960s were thinking in terms of phenomenology, Ron Gilad literally takes these figures and themes down from their pedestals and makes them whirl around the exhibition space, encouraging interaction and engaging the viewer in a game of cat and mouse.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Carl Andr&eacute;'s squares appear to have escaped and are now scattered around the exhibition space. The horizon of a city surreptitiously becomes a drawing tool, projecting a shadow willy-nilly onto a sunny day. A cloud of smoke crowning a house emerges from its figurative role in a Magritte painting, where it asks nothing of anybody, to leap to the ground and form a sculpture of prophetic stone. The plan of your new house, as yet unbuilt, comes to life in the exhibition space in the mimetic lines, more realistic than nature itself, of a sculpture by Sol Lewitt.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Beyond his witty, fresh and lively approach, another remarkable characteristic of Ron Gilad's work is the ability to create a universe that is out of time &mdash; a sort of domain of the gods, a world of platonic ideas in which death (a theme common to much Israeli art in general) doesn't seem common, unlike imagination.</span></p> <p class="signature" style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Keitelman Gallery, 2014</span></p> <hr /> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">En cette rentr&eacute;e 2014, la Keitelman Gallery a l&rsquo;honneur de pr&eacute;senter pour la premi&egrave;re fois au public belge le travail de l&rsquo;artiste isra&eacute;lien Ron Gilad, qui est d&eacute;j&agrave; repr&eacute;sent&eacute; dans de grandes collections de par le monde, dont celles du MOMA, de l'Art &amp; Design Museum, et du Metropolitan de New York, de l'Art Institute de Chicago, et du Mus&eacute;e d'Art Moderne de la ville de Paris.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">N&eacute; en 1972 &agrave; Tel Aviv et r&eacute;sidant aujourd&rsquo;hui tant&ocirc;t dans sa ville natale, tant&ocirc;t dans la ville italienne de Milan, Ron Gilad est l&rsquo;auteur d&rsquo;une oeuvre tr&egrave;s originale qui ne va pas sans faire &eacute;cho au surr&eacute;alisme belge. Riche d&rsquo;un solide bagage dans le monde du design (il est le laur&eacute;at du Design Award 2013 du Wallpaper* Magazine) Ron Gilad d&eacute;veloppe une vari&eacute;t&eacute; de sculptures qui jouent avec beaucoup de finesse et d&rsquo;humour des codes du minimalisme entendu dans son sens historique (le mouvement de l'histoire de l'art des ann&eacute;es soixante donnant la primaut&eacute; &agrave; la forme brute et &agrave; son rapport imm&eacute;diat au spectateur) que dans le sens plus g&eacute;n&eacute;ral d'une esth&eacute;tique devenue transhistorique, qui anime aujourd'hui r&eacute;guli&egrave;rement l'urbanisme, l&rsquo;architecture, le design d&rsquo;objet et d&rsquo;environnement. Une esth&eacute;tique qui s'est r&eacute;v&eacute;l&eacute;e d'autant plus omnipr&eacute;sente qu'elle ne s'est trouv&eacute;e indirectement promue par l'usage des logiciels de dessin par ordinateur s'&eacute;tant progressivement impos&eacute;s dans la plupart des bureaux.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">De ce panorama de l&rsquo;art minimal et de ses d&eacute;veloppements &ldquo; extra-artistiques &rdquo;, Ron Gilad a tir&eacute; une oeuvre qui se pla&icirc;t &agrave; contester avec humour les acquis des deux camps: le camp de l&rsquo;art et le camp du &ldquo; non-art &rdquo;, pour reprendre l&rsquo;expression de Marcel Duchamp qui, d&eacute;j&agrave; &agrave; l&rsquo;&eacute;poque, aimait &eacute;lever au rang des beaux-arts porte-bouteilles et autres roues de bicyclettes.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Ron Gilad r&eacute;alise de la sorte des sculptures aux formes tr&egrave;s &eacute;pur&eacute;es et graphiques qui sont ex&eacute;cut&eacute;es dans des mati&egrave;res nobles et p&eacute;rennes qui furent et qui demeurent celles de la &ldquo; grande sculpture &rdquo; : marbre, m&eacute;tal, verre. Mais l&agrave; o&ugrave; ses a&iuml;eux grecs ou romains repr&eacute;sentaient des figures mythiques ou des all&eacute;gories, et l&agrave; o&ugrave; ses pr&eacute;d&eacute;cesseurs minimalistes des ann&eacute;es soixante &eacute;taient dans une r&eacute;flexion plus ph&eacute;nom&eacute;nologique, Ron Gilad fait litt&eacute;ralement descendre de telles figures et th&egrave;mes de leur socle pour mieux les faire virevolter dans l&rsquo;espace circonstanciel de l'exposition, pour mieux les faire interagir avec le spectateur, pour mieux jouer avec eux au chat et &agrave; la souris.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Ainsi, les carr&eacute;s d&rsquo;un Carl Andr&eacute; semblent brusquement prendre la clef des champs et se dispersent en d&eacute;sordre dans l&rsquo;espace d'exposition. La ligne d&rsquo;horizon d&rsquo;une ville devient subrepticement instrument prosa&iuml;que de dessin, dans l&rsquo;ombre qu&rsquo;elle projette au hasard d&rsquo;une journ&eacute;e ensoleill&eacute;e. Un nuage de fum&eacute;e couronnant une maison sort au figur&eacute; d&rsquo;un tableau de Magritte o&ugrave; il ne demandait rien &agrave; personne pour bondir sur le sol et se convertir en une sculpture de pierre sibylline. Ou encore : le plan de votre nouvelle maison, pas m&ecirc;me encore sortie de terre, aboutit dans l&rsquo;espace d&rsquo;exposition sous les traits mim&eacute;tiques, plus vrais que nature, d&rsquo;une sculpture de Sol Lewitt.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Par del&agrave; cet humour et cette approche pleine de fra&icirc;cheur, un autre trait remarquable du travail de Ron Gilad est de parvenir &agrave; cr&eacute;er un univers situ&eacute; quelque part hors du temps : une sorte de domaine des dieux, de monde des id&eacute;es platoniciennes o&ugrave; la mort (th&egrave;me qui marque tant l&rsquo;art isra&eacute;lien en g&eacute;n&eacute;ral) ne semble pas avoir cours, au contraire de l&rsquo;imagination.</span></p> <hr /> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Bij de heropening van het seizoen 2014 heeft de Keitelman Gallery de eer het werk van de Isra&euml;lische kunstenaar Ron Gilad voor de eerste keer aan het Belgische publiek te tonen. Ron Gilad is reeds vertegenwoordigd in de grote collecties in de wereld, waaronder in het MOMA, het Art &amp; Design Museum en het Metropolitan museum van New York, het Art Institute van Chicago en het Mus&eacute;e d'Art Moderne van de stad Paris.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Ron Gilad werd in 1972 in Tel Aviv geboren en woont tegenwoordig zowel in zijn geboortestad als in de Italiaanse stad Milaan. Hij is de maker van een zeer origineel oeuvre dat niet onopgemerkt aan het Belgische surrealisme voorbij zal gaan.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Met zijn enorme bagage in de designwereld (hij is de laureaat van de Design Award 2013 van Wallpaper* Magazine) ontwikkelt Ron Gilad een vari&euml;teit aan beelden die zowel met veel finesse en humor spelen met de karakteristieken van het minimalisme zoals te verstaan in zijn historische betekenis (zijnde de stroming in de kunstgeschiedenis uit de jaren 60 die de voorrang gaf aan de brute vorm en aan de relatie tot de toeschouwer) als met, in algemenere zin, een trans-historische esthetiek die heden ten dage regelmatig de stedenbouw, de architectuur en het ontwerp van voorwerpen en omgeving inspireert. Een esthetiek die zich overal alom in teken- en ontwerpsoftware en door het gebruik ervan indirect wordt gevoed.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Uit dit panorama van &lsquo;minimal art&rsquo; en van haar &rsquo;extra-artistieke&rsquo; ontwikkelingen heeft Ron Gilad een werk gedistilleerd dat graag met humor de verworvenheden van de twee zijden aanvecht: om met de woorden van Marcel Duchamp te spreken, die vroeger al graag flessenhouders en andere fietswielen tot kunst verhief, de zijde van de kunst en de zijde van de &lsquo;anti-kunst&rsquo;.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Ron Gilad realiseert als het ware beelden van zeer zuivere en grafische vormen die zijn uitgevoerd in edele en duurzame materialen zoals ze in de &rsquo;grootse beeldhouwkunst&rsquo; werden en nog steeds worden gebruikt: marmer, metaal, glas. Maar daar waar zijn Griekse of Romeinse voorouders mythische of allegorische figuren hebben uitgebeeld en daar waar zijn minimalistische voorgangers van de jaren 60 zich in een meer fenomenologische overdenking bevonden, haalt Ron Gilad dergelijke figuren en thema&rsquo;s van hun voetstuk om ze beter te laten rondfladderen in de gelegenheidsruimte van de tentoonstelling, om ze beter te laten interageren met de toeschouwer, om een beter kat-en-muis-spel met hen te spelen.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Zo lijken de vierkanten van Carl Andr&eacute; brutaal de geometrische vormen te verlaten en zich chaotisch in de expositieruimte te verspreiden. De zon wordt heimelijk een tekenhulpwerktuig door de schaduw die hij op een willekeurige dag terloops op de silhouet van een stad projecteert. Een rookpluim die een huis bekroont, komt uit een schilderij van Magritte waar hij, zonder aan iemand iets te vragen, op de grond stuitert en van gedaante verandert in een raadselachtige steen. Of ook; de plannen van uw nieuwe huis dat nog niet eens van de grond is gekomen, eindigen in de tentoonstellingsruimte, sterk gelijkend op een beeld van Sol Lewitt. <br /></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Aan de andere kant, die humor en die frisse benadering, ook een opmerkelijk kenmerk in het werk van Ron Gilad, leiden tot de creatie van een universum dat zich buiten de tijd plaatst: een soort domein van de goden, van een wereld van platonische idee&euml;n waar de dood (een thema dat de Isra&euml;lische kunst in het algemeen markeert) niet wijdverspreid, maar denkbeeldig is. <br /></span></p> Tue, 08 Jul 2014 07:10:24 +0000 Elaine Cameron-Weir - Galerie Rodolphe Janssen - September 13th - October 18th Tue, 08 Jul 2014 06:56:20 +0000 Thomas Lerooy - Galerie Rodolphe Janssen - Livourne 32 - September 13th - October 18th Tue, 08 Jul 2014 06:53:44 +0000 Mario García Torres, Robert Morris, Philippe Thomas - Galerie Jan Mot - September 13th - October 26th <p>*Brussels Art Days (13/09 - 14/09)</p> Tue, 08 Jul 2014 06:51:29 +0000 Katia Bourdarel, Youcef Korichi, Axel Pahlavi, Léopold Rabus, Jérôme Zonder - AEROPLASTICS Contemporary - September 12th - October 25th Tue, 08 Jul 2014 06:48:32 +0000