Hooghiemstra is een kunstenaar die zich sterk engageert: zijn tekeningen en schilderijen zijn mentale reizen door de natuur, hij reikt de kijker de hand om die reis mee te maken en dingen te zien die je enkel merkt als je respect opbrengt voor wat de kunstenaar lief is: de notie van tijd, de tijd die alles beheerst en verandert. Wat Hooghiemstra denkt, voelt, leest en ziet, maar vooral ook de associaties die hij daarbij ondergaat, legt hij vast in zijn werk. Door zijn directe manier van werken, maar vooral ook door de wijze waarop vaak semi-abstracte beeldelementen hierin worden opgenomen, ontstaat er voor de beschouwer, zonder dat deze de juiste achtergronden tot het ontstaan van het werk kent, de mogelijkheid tot een gevoel van diepe betrokkenheid: als kijkt men naar tekens in het zand.