Chicago | Los Angeles | Miami | New York | San Francisco | Santa Fe
Amsterdam | Berlin | Brussels | London | Paris | São Paulo | Toronto | China | India | Worldwide
 
Amsterdam

Stedelijk Museum

Exhibition Detail
Nummer veertien, home
Museumplein 10
1071 DJ Amsterdam
Netherlands


January 25th, 2013 - April 28th, 2013
Opening: 
January 25th, 2013 10:00 AM - 6:00 PM
 
Number fourteen, home, Guido van der WerveGuido van der Werve, Number fourteen, home,
2012, videostill
© Courtesy Guido van der Werve/Galerie Juliette Jongma
> QUICK FACTS
WEBSITE:  
http://www.stedelijk.nl
NEIGHBORHOOD:  
Museum Area
EMAIL:  
info@stedelijk.nl
PHONE:  
+31(0) 20 5732.911
OPEN HOURS:  
Tue-Wed 11-5; Thu 11-10; Fri-Sun 10-6
TAGS:  
video-art
> DESCRIPTION

The Stedelijk Museum Amsterdam is proud to present the ambitious new video project by Dutch artist Guido van der Werve (1977), on view starting 25 January 2013.

Number Fourteen, home (2012) interweaves multiple narrative threads: a poetic portrayal of Van der Werve’s memories of his childhood home in Papendrecht, the life of his childhood hero, Alexander the Great, as well as a report of a grueling, near-impossible athletic feat: a triathlon covering more than 1,500 kilometers. The artist swims, bikes and runs from the Church of the Holy Cross in Warsaw to the Père Lachaise cemetery in Paris. The journey metaphorically bridges the gap between composer Frédéric Chopin’s official grave and the repository of Chopin’s heart. The composer’s sister spirited his heart back to Poland after his death, to be buried in the soil of his native land. Van der Werve, a classically trained concert pianist, has found inspiration in the music of Chopin since his youth.

The film travels through breathtaking landscapes as the artist doggedly completes the triathlon, interspersed with images of the historic sites relating to Alexander the Great’s epic campaign—a journey from which Alexander never returned. These are worlds that are entirely alien to Van der Werve, who grew up in a mundane Dutch suburb with typical sixties-style architecture. And it is in these landscapes that the film tips into the sublime.

Van der Werve also composed the score - a romantic twelve-movement classical requiem. He offers us a haunting, poetic odyssey that lingers on such themes as nostalgia, melancholy and romantic yearning. Seeking to know the limits of human endurance, Van der Werve endorses the Romantic ideal of the artist as hero, positioning himself within a tradition of performance art that attempts to breach mental barriers through physical exhaustion.

Guido van der Werve completed his studies in art at the Rietveld Academie and at the Rijksakademie in Amsterdam. He has become internationally renowned for his (video) works numbered in sequence of production. His rapidly growing oeuvre of satirical yet deadpan video work, in which he often plays the protagonist, investigates such themes as melancholy and alienation. Van der Werve often composes the music that accompanies his films. He was the recipient of the 2012 Charlotte Köhler Award for visual art. Van der Werve’s work is represented in numerous international museum collections including the Stedelijk Museum Amsterdam, De Hallen in Haarlem, Goetz Sammlung in Munich, the MoMA in New York and the Hirshhorn Museum in Washington DC.


Het Stedelijk Museum Amsterdam presenteert vanaf 25 januari 2013 het ambitieuze nieuwe videowerk van de Nederlandse kunstenaar Guido van der Werve (1977).

In Nummer veertien, home (2012) worden meerdere verhalen met elkaar vervlochten: een poëtische verbeelding van Van der Werve’s jeugdherinneringen aan zijn ouderlijk huis in Papendrecht, het leven van zijn jeugdheld Alexander de Grote en een verslag van een nauwelijks voorstelbare atletische prestatie: een triatlon van ruim 1500 kilometer. De kunstenaar zwemt, fietst en rent van de Heiligkruiskerk in Warschau naar de begraafplaats Père Lachaise in Parijs en overbrugt hiermee de afstand tussen het officiële graf van de componist Frédéric Chopin en diens hart, dat na zijn dood door zijn zus naar Polen werd gesmokkeld om in zijn geboortegrond te worden begraven. De muziek van Chopin is vanaf zijn jeugd een belangrijke inspiratiebron voor Van der Werve.

De film toont de prachtige landschappen waarin de kunstenaar de triatlon aflegt en de historische locaties waarlangs  Alexander de Grote zijn epische veldtocht voerde om nooit meer huiswaarts te keren. Deze werelden staan in sterk contrast met de typische jaren zestig architectuur van een gemiddelde buitenwijk in Nederland waar Van der Werve opgroeide. In de film vinden juist hier sublieme handelingen plaats.

Van de Werve componeerde zelf de twaalf aktes van het klassieke requiem dat de beelden begeleidt. Op een poëtische manier komen thema’s als ontheemdheid, melancholie en romantisch verlangen aan de orde. De kunstenaar zoekt de grenzen van het menselijk uithoudingsvermogen op. Hiermee onderschrijft hij het Romantische ideaalbeeld van de kunstenaar als held en plaatst hij zich in een traditie van performancekunst waarin door middel van uitputting mentale barrières worden doorbroken.

Guido van der Werve volgde zijn opleiding aan de Rietveld Academie en Rijksakademie in Amsterdam. Hij is internationaal bekend geworden met zijn in volgorde van productie genummerde (video)werken, waarin hij zelf de hoofdrol heeft. Satire en ernst gaan in zijn werk hand in hand. Terugkerende elementen in zijn snel groeiende oeuvre zijn thema’s als melancholie, vervreemding en zelf gecomponeerde klassieke muziek. Van der Werve won meerdere prijzen, waaronder de Charlotte Köhler Award in 2012. Zijn werk bevindt zich in de collectie van onder meer het Stedelijk Museum Amsterdam, De Hallen in Haarlem, Goetz Sammlung, München, het MoMA in New York en het Hirshhorn Museum in Washington.


Copyright © 2006-2013 by ArtSlant, Inc. All images and content remain the © of their rightful owners.