Chicago | Los Angeles | Miami | New York | San Francisco | Santa Fe
Amsterdam | Berlin | Brussels | London | Paris | São Paulo | Toronto | China | India | Worldwide
 
Amsterdam

Galerie Akinci

Exhibition Detail
Sacha
Lijnbaansgracht 317
1017 WZ Amsterdam
Netherlands


January 19th, 2013 - February 16th, 2013
Opening: 
January 19th, 2013 5:00 PM - 7:00 PM
 
Sacha, Imogen StidworthyImogen Stidworthy, Sacha,
2011-2012, 5'00 HD video with 3-channel soundtrack projection onto acoustically transparent cloth on wooden screen, 260x185 cm
© Courtesy of the Artist and Galerie Akinci
> QUICK FACTS
WEBSITE:  
http://www.akinci.nl
NEIGHBORHOOD:  
Museum Area
EMAIL:  
info@akinci.nl
PHONE:  
+31 (0) 20 638 0480
OPEN HOURS:  
Tues-Sat 1-6
TAGS:  
video-art, installation, sound installation
> DESCRIPTION

Imogen Stidworthy (1963, London) is interested in language and the voice, which she works with as physical and spatial material in her installations, sound works and films. Her work reflects on how we are positioned and how we locate ourselves physically and culturally, through the voice. For her second exhibition at AKINCI, Imogen Stidworthy presents the installation Sacha.

Her new book (.), published by Matt’s Gallery London and Jan van Eyck Akademie, Maastricht, and designed by Jack Henrie Fisher, will be launched during the opening of the exhibition.

Sacha reconfigures elements from Stidworthy’s larger installation, (.) (2011). The sign ‘(.)’ is used by transcribers to indicate a short pause in speech; in Sacha we focus on the figure of Sacha van Loo, whose job of listening to and transcribing wiretap recordings places the voice within the legal framework of auditory surveillance. Having been blind since birth, for him the world is understood mainly through sound; fluent in seven languages, he recognises many different accents and dialects. The intensity with which he listens connects him to others with unusual sensitivity; in his job as a wiretap analyst for Antwerp Police, these powers are part of the bureaucratic process of determining guilt or innocence. He reads into the voice, seeking out its hidden codes and intentions and identifying suspects, blurring the borders between private and public space.

In the installation we hear the text-to-speech voice of Sacha’s computer as he searches through his files and catch the murmur of deciphered words as he struggles with a voice recording, apparently in Russian. A splinter of fiction enters the scenario: in Solzhenitsin’s novel ‘In the First Circle’, a group of imprisoned Soviet scientists and linguists are commanded by Stalin to develop two machines, a voice scrambler to protect Stalin’s personal telephone line, designed to turn sense into nonsense, and a voice-printing machine which will enable the KGB to identify people through wiretap recordings of their voices.

In 3D laser scan sequences we see glimpses of a back-alley and city trees. The technology behind these images is based on sonar and a principle closer to hearing than to vision, in effect creating less an optical representation, than an infinitely precise mapping of the terrain.

An ongoing preoccupation in Stidworthy’s work is with the borders of language. She asks how we experience and conceive of a space where words are unstable, run out, or fail. What other forms of understanding emerge in the face of unreadability, in context, for example, of neurological or emotional conditions, linguistic or cultural differences?

Stidworthy’s work has been exhibited in major exhibitions such as Busan Biennial (2012), October Salon (2011), Liverpool Biennial (2010), Documenta 12 (Kassel, DE), 2007), and solo shows at MattsGallery London; (2011, 2006, 2003), The Arnolfini, Bristol, AKINCI, Amsterdam and Kunstpavillon, Innsbruck (2010-11). Stidworthy has curated two exhibitions addressing the borders of language through art works by many artists, which were shown alongside her own work and other materials such as musical notation and censored books: In the First Circle, in collaboration with Paul Domela, at Fundació Antoni Tapiès, Barcelona (2011-12), and Die Lucky Bush at MuKHA, Antwerp (2008). She has been shortlisted for several awards including the Jarman Award 2011, Becks Futures 2004 and The Northern Art Prize 2008; in 2008 she won the Liverpool Art Prize and in 1996, the Dutch Prix de Rome for Film and Video. Her work is in public and private collections, among others Centre Georges Pompidou, Paris; FRAC Bourgogne, Dijon, MuKHA, Antwerp and FriesMuseum, Leeuwarden.. Stidworthy is represented by Matts Gallery, London and AKINCI Amsterdam


Imogen Stidworthy verkent dimensies van taal en de stem, die ze als fysiek en ruimtelijk materiaal gebruikt in haar installaties, audiowerken en films. Ze onderzoekt hoe wij ons met onze stem positioneren en onze plaats bepalen, fysiek en cultureel. Voor haar tweede tentoonstelling voor AKINCI presenteert Imogen Stidworthy de installatie Sacha.

Ook zal tijdens de opening haar boek (.) worden gepresenteerd, uitgegeven door Matt’s Gallery London en de Jan van Eyck Akademie, Maastricht, vorm gegeven door Jack Henrie Fisher.

De installatie Sacha maakt deel uit van de installatie (.) uit 2011. Het teken ‘(.)’ wordt door transcribenten gebruikt om een korte pauze in de spraak aan te geven. Sacha draait om de persoon van Sacha van Loo, wiens werk als analist van telefoontaps zijn stem in de context van het recht plaatst. Omdat hij sinds zijn geboorte blind is, begrijpt Sacha de wereld vooral via geluiden. Hij vindt de weg door echolocatie, beheerst zeven talen vloeiend en begrijpt uiteenlopende dialecten. De intensiteit waarmee Sacha luistert, geeft zijn relaties tot anderen een ongebruikelijke gevoeligheid en empathie, terwijl in zijn werk bij de Antwerpse politie het luisteren deel is gaan uitmaken van een bureaucratisch beslisproces over schuld of onschuld. Privéruimtes worden binnengedrongen, stemmen worden gescand op accenten, verborgen codes en bijbedoelingen, identiteiten worden vastgesteld.

In de installatie horen we de voorleesstem van Sacha’s computer terwijl hij in zijn bestanden zoekt, en vangen we vreemde woorden op terwijl hij probeert een stemopname, klaarblijkelijk Russisch, te ontcijferen. Dan krijgt het scenario een fictief karakter: in de roman ‘In de eerste cirkel’ van Solzjenitsyn moet een groep natuurwetenschappers en taalkundigen in opdracht van Stalin twee machines ontwerpen: voor het beveiligen van zijn privételefoonlijn een scrambler, die spraak in nonsens moet omzetten, en voor de KGB een spraakherkenner waarmee via opnames van afgeluisterde telefoongesprekken mensen kunnen worden geïdentificeerd.

In 3D-laserscansequenties zijn we glimpen van een achterafsteegje en bomen in een stad. De technologie achter de beelden is gebaseerd op sonar en een principe dat dichter bij horen dan bij zien ligt. Het is dan ook niet echt een optische weergave, maar een oneindig nauwkeurig in kaart brengen van het terrein.


Copyright © 2006-2013 by ArtSlant, Inc. All images and content remain the © of their rightful owners.