STREET now open! Chicago | Los Angeles | Miami | New York | San Francisco | Santa Fe
Amsterdam | Berlin | Brussels | London | Paris | São Paulo | Toronto | China | India | Worldwide
 
Amsterdam

Galerie West

Exhibition Detail
Sør Helgeland
Groenewegje 136
2515 LR The Hague
Netherlands


December 8th, 2012 - January 19th, 2013
Opening: 
December 7th, 2012 7:00 PM - 9:00 PM
 
,
© Courtesy of the Artist and Galerie West
> QUICK FACTS
WEBSITE:  
http://www.galeriewest.nl
NEIGHBORHOOD:  
the Hague
EMAIL:  
info@galeriewest.nl
PHONE:  
+31 (0)70 392 53 59
OPEN HOURS:  
wednesday - saturday 12:00 - 18:00 and by appointment
TAGS:  
video-art, installation
> DESCRIPTION

The female drum corps, Torghatten Paradekorps, assembled as a troupe. The puffins of Lovund bird colony, gathered as a flock. Decommissioned traveling Norwegian National Exhibitions architecture.

For his new video installation Lars Laumann went back to his hometown Brønnøysund, just south of the Arctic Circle. In the work he brings a tribute to the residents, the particular bird colony in that region, the return of the seasons and of life itself.

Three, with ‘still-motion’ technique made films will be installed with the exhibition walls that were in use between 1953 and 1987. The walls were originally designed by architect Jens Selmer and were meant for displaying art in public space in remote Norwegian villages and towns. The walls have historical importance and Laumann, who knows them from his youth, thus creates a stage and an exhibition of a unique group of women, a particular bird species and an island.

In the first video we see a strong group of women practising their marching and drumming. The two other videos show, in silence, the puffins gathering on the scenic sub-arctic island of Lovund, where they go to once a year to mate. This species lives the rest of the year in solitude.

As in the earlier work of Laumann, people, often women, are put on a pedestal without reservations. The approach was previously mostly inspired by music, literature and film. This time he draws inspiration from his own background and shows his social involvement in a sober, directly way. The process continues again sober, almost subversive thus also the newest production is accessible and engaging. The new work can be seen as a commentary on absurd reality in a country which since July 2011 has lost its innocence.

In April 2011 Laumann produced, with artist friends, Benjamin Alexander Huseby, Rein Vollenga and Vela Arbutina the exhibition ‘I wanna dance with somebody’ at West. The whole exhibition was inspired by popular music, one part did consist out of a tribute to Christa Päffgen, better known as Nico, the iconic German model, singer and actress who prematurely died of a cerebral haemorrhage diagnosed incorrectly. At the Berlin Biennale 2008, the film installation ‘Berlin Walls’ by Lars Laumann was the must. The film gives a portrait of a Swedish woman, Eija-Ritta Berliner-Mauer, who holds objects and is married to the Berlin Wall. The film was displayed when viewed on a vacant lot where the wall (her husband) had been. ‘Shut Up Child, This Is not Bingo’ is a video documentary of one hour on the relationship between a Norwegian artist and an American prisoner sentenced to death. It is a confrontational video of a true love story, while a very personal story about what is happening in Texas.

Work by Lars Laumann (1977 Brønnøysund, Norway) can be seen until 17 February 2013 in the exhibition ‘Objects in Mirror are Closer than they Appear’ in the Project Space of Tate Modern. Furthermore, his work was featured in the 5th Berlin Biennial, the Liverpool Biennial, the Museum of Modern Art, New York, the Whitechapel Gallery, London; Maureen Paley, London, Hayward Gallery, London, Whitechapel Gallery, London; Foxy Productions, New York, New Museum, New York; Marian Goodman Gallery, NewYork, Kunsthalle Basel, Kunsthalle Winterthur Kunsthalle Oslo and the Astrup Fearnley Museum, Oslo; West, Den Haag, among many other venues.


The female drum corps, Torghatten Paradekorps, assembled as a troupe.
The puffins of Lovund bird colony, gathered as a flock.

Decommissioned traveling Norwegian National Exhibitions architecture.
Lars Laumann is voor zijn nieuwe video-installatie teruggegaan naar zijn geboortedorp Brønnøysund, net ten zuiden van de poolcirkel. In het werk brengt hij een eerbetoon aan de bewoners, de bijzondere vogelkolonie uit die streek, het terugkeren van de seizoenen en aan het leven zelf.

Drie met ‘stop-motion’ techniek gemaakte films zullen worden geprojecteerd op vintage expositiewanden die tussen 1953 en 1987 werden gebruikt. De wanden zijn destijds ontworpen door architect Jens Selmer en waren bedoeld voor het tonen van kunst in de openbare ruimte in de afgelegen Noorse dorpen en stadjes. De wanden hebben historische waarde en Laumann, die ze kent uit zijn jeugd, creëert hiermee een podium en een tentoonstelling voor een unieke groep vrouwen, een bijzondere vogelsoort en een eiland.

Op de eerste video zien we een gezelschap sterke vrouwen die oefenen met drummen en marcheren. De twee andere videos laten, in stilte, een groep papegaaiduikers zien die zich verzamelen op het prachtige eiland Lovund, waar zij heengaan om eenmaal per jaar te gaan paren. Deze vogelsoort leeft de rest van het jaar in eenzaamheid.

Net als in het eerdere werk van Laumann staan mensen, vaak vrouwen, zonder voorbehoud op een voetstuk. De invalshoek was voorheen veelal geïnspireerd door muziek, literatuur en film. Deze keer put hij inspiratie uit zijn eigen achtergrond en laat hij zijn maatschappelijke betrokkenheid op een nuchtere, directe wijze zien. De werkwijze blijft wederom sober, bijna subversief waardoor ook deze productie toegankelijk en aangrijpend is. Het nieuwe werk kan worden gezien als een commentaar op absurde realiteit in een land dat sinds juli 2011 zijn onschuldigheid heeft verloren.
In april 2011 produceerde Laumann samen met bevriende kunstenaars, Rein Vollenga Benjamin Alexander Huseby en Vela Arbutina bij West de tentoonstelling ‘I wanna dance with somebody’. De hele tentoonstelling was geïnspireerd op populaire muziek, met als onderdeel een hommage aan Christa Päffgen, beter bekend als Nico, het iconische Duitse model, zangeres en actrice die vroegtijdig overleed aan een verkeerd gediagnosticeerde hersenbloeding. Op de Berlin Biennale van 2008 was de filminstallatie ‘Berlinmuren’ van Lars Laumann de grote aanrader. De film geeft een portret van een Zweedse vrouw, Eija-Ritta Berliner-Mauer, die van objecten houd en getrouwd is met de Berlijnse muur. De film werd getoont op een braakliggend stuk grond waar de muur (haar echtgenoot) heeft gestaan. ‘Shut Up Child, This Ain’t Bingo’ is een videodocumentaire van een uur over de relatie tussen een Noorse kunstenaar en een Amerikaanse gevangene die ter dood is veroordeeld. Het is een confronterende video van een waar gebeurd liefdesverhaal en tegelijkertijd een heel persoonlijk verhaal over wat zich afspeelt in Texas.

Werk Lars Laumann (1977, Brønnøysund, Noorwegen) is t/m 17 februari 2013 te zien in de tentoonstelling ‘Objects in Mirror are Closer than they Appear’ in de Project Space van Tate Modern. Verder was zijn werk te zien in de 5de Berlin Biennial; de Liverpool Biennial; het Museum of Modern Art, New York; de Whitechapel Gallery, London; Maureen Paley, London; Hayward Gallery, London; Whitechapel Gallery, London; Foxy Productions, New York; New Museum, New York; Marian Goodman Gallery, NewYork; Kunsthalle Basel; Kunsthalle Winterthur; Kunsthalle Oslo en het Astrup Fearnley Museum, Oslo; West, Den Haag en op vele andere locaties.


Copyright © 2006-2013 by ArtSlant, Inc. All images and content remain the © of their rightful owners.