Chicago | Los Angeles | Miami | New York | San Francisco | Santa Fe
Amsterdam | Berlin | Brussels | London | Paris | São Paulo | Toronto | China | India | Worldwide
 
Amsterdam

SMART Project Space

Exhibition Detail
The Future that Was
Curated by: Gabriel Lester
Arie Biemondstraat
101-111 1054 PD Amsterdam
Netherlands


November 3rd, 2012 - December 30th, 2012
Opening: 
November 3rd, 2012 7:00 PM - 5:00 PM
 
Daylight, Hella JongeriusHella Jongerius, Daylight,
2010, The colored balls show how the eyes perceive a color differently at various times of the day fimo clay, approximately 4 cm for each ball
© Courtesy of SMART Project Space / Photo by Niels Vis
, Goda BudvytytėGoda Budvytytė
© Courtesy of the Artist and SMART Project Space
< || >
> ARTISTS
> QUICK FACTS
WEBSITE:  
http://www.smartprojectspace.net
NEIGHBORHOOD:  
Other (outside main areas)
EMAIL:  
INFO@SMARTPROJECTSPACE.NET
PHONE:  
+31 (0)20 4275951
> DESCRIPTION

The opening is a part of the programme for Museum Night 2012 and includes the launch of New Art Space Amsterdam (NASA), the new art institution that SMART Project Space and the Netherlands Media Art Institute introduce together. In conjunction with the opening NASA is presenting a full evening's programme of sonic art performances by Florian Hecker, Germaine Kruip, Surasi Kusolwong, Mononoid, Baba Electronica & DJ Lonely special guests. 

In The Future that Was Gabriel Lester brings together some twenty artists whose work positions them in the area of tension between a linear concept of time and its opposite, a cyclic notion of being as eternal recurrence. The artists' work is presented in a scenographic installation designed by Lester, based on elementary cell structures. Following on from the artists' work, The Future that Was seeks out the role that faith, fortune and fate play in our experience of time and space. Moreover, fate can be regarded in Nietzschean terms as Amor Fati - an embrace of what is unavoidable, or translated literally, as "love of fate".

To explain existence as we experience it in infinite time and space, it is simple to begin with oneself and one's personal experience. We breathe in and out, our heart beats, blood flows through our arteries, and our hair continues to grow. People live in this logic and know nothing more than that this process will repeat itself until there is a definitive end. But does anything ever come to an end? Rather than ending, perhaps things enter a domain outside our perception, continuing to live, or appearing in a new form.

Perhaps finiteness applies primarily to us as individuals, and not to the species, which lives on and is renewed with each generation. Moreover, many believe that things do not end, but are transformed into something different. This is the basis of belief in the hereafter, and in any case it is an idea that is in harmony with the physical law of the conservation of energy. It is clear that it particularly depends on the perspective that is taken, whether things are finite, or whether there is development, or whether things repeat themselves endlessly. It is also our experience that the linear and cyclic experience of time are interwoven with each other, and that there can be progress in cyclic processes.

The Future that Was relates to such experiences of time, which fascinate Lester, and to our ways of dealing with them when we try to arrive at a picture of the past, present or future. What if everything simply continues to repeat itself to infinity?

"Why do you find this particular one so difficult to name?" she asked. "I think I've named too many," he replied, "It seems to me, I have run out of names." They converse, without looking at each other, their eyes affixed on their screens, fingers rapidly firing away letterson the keyboard. "Wasn't there a technique you used to generate possible names for these new elements?" she asked. "There is. And it still works pretty well," he replied. "A new technique perhaps? It seems to me you're sick of your own cleverness with this one," she said. "There isn't time to develop a new technique. And even if I did, I'm sure it wouldn't be good," he replied, eyes on his screen. "Revolutions take time, and you have none. So what does one do in such a situation?" she asked. He sighed, softly. He stopped typing, sat back and folded his arms. She stopped typing, and stared at him. 

With this exhibition and the Museum Night, SMART Project Space and the Netherlands Media Art Institute introduce the new presentation institution New Art Space Amsterdam (NASA).

Both the title of the show and the last paragraph of this text are from Heman Chong, and comprise his contribution to this exhibition. 


De opening is onderdeel van het programma voor Museumnacht 2012 en houdt de lancering in van New Art Space Amsterdam (NASA), de nieuwe kunstinstelling die SMART Project Space en het Nederlands Instituut voor Mediakunst samen introduceren. Aansluitend op de opening presenteert NASA een avondvullend programma met (geluids)performances van Florian Hecker, Germaine Kruip, Surasi Kusolwong, Mononoid, Baba Electronica & DJ Lonely special guests.

In The Future that Was brengt Gabriel Lester een twintigtal kunstenaars samen die zich met hun werk positioneren in het spanningsveld tussen de lineaire opvatting van tijd en de daaraan tegengestelde, cyclische notie van het bestaan als een eeuwige wederkeer van hetzelfde. Het werk van de kunstenaars wordt gepresenteerd in een door Lester ontworpen, op elementaire celstructuren gebaseerde, scenografische installatie. The Future that Was zoekt in lijn met het werk van de kunstenaar naar de rol die geloof, geluk en het (nood-)lot spelen in onze ervaring van tijd en ruimte. Daarbij kan het lot opgevat worden in Nietzschiaanse termen van de Amor Fati - een omarming van dat wat onvermijdelijk is, of in de letterlijke vertaling, als "liefde voor het (nood)lot".

Om het bestaan te verklaren zoals wij dat ervaren in een oneindigheid van tijd en ruimte, is het eenvoudig om te beginnen bij onszelf en met onze persoonlijke ervaring. We halen adem, ons hart klopt, bloed stroomt door onze aderen en ons haar blijft groeien. Mensen leven in deze logica en weten niet anders dan dat dit proces zich herhaalt tot aan het definitieve einde. Maar komt iets überhaupt ooit tot een einde? In plaats van te eindigen komen zaken wellicht in een domein buiten onze perceptie, leven voort of verschijnen in een nieuwe vorm.

Misschien geldt de eindigheid vooral voor ons individuen en niet voor de soort die voortleeft en zich met elke generatie vernieuwd. Daarbij geloven velen dat zaken niet eindigen, maar dat zij veranderen in iets anders. Dit is de basis van geloof in het hiernamaals, en in elk geval is het een notie die overeenstemt met een natuurkundige wet als die van het behoud van energie. Het is duidelijk dat het vooral afhangt van het perspectief dat wordt ingenomen of zaken eindig zijn, of er sprake is van ontwikkeling of dat ze zich eindeloos herhalen. Ook is onze ervaring dat de lineaire en cyclische tijdservaring met elkaar verweven zijn en dat er ook in de cyclische processen progressie zit.

The Future that Was verhoudt zich tot dergelijke ervaringen van tijd die Lester fascineren en op onze omgang daarmee wanneer we proberen te komen tot een beeld van verleden, heden of toekomst. Want wat nu als alles zich simpelweg tot in de oneindigheid blijft herhalen?

“Waarom vind je het zo moeilijk om juist deze een naam te geven?” vroeg ze. “Ik denk dat ik er teveel een naam heb gegeven,” antwoordde hij, “Ik denk dat ik door de namen heen ben.” Ze converseren zonder elkaar aan te kijken, hun ogen zijn gefixeerd op hun schermen, hun vingers tikken vluchtig op het toetsenbord. “Gebruikte jij geen techniek om potentiële namen voor deze nieuwe elementen te genereren?” vroeg ze. ”Ja, die is er. En het werkt goed,” antwoordde hij. “Een nieuwe techniek misschien? Het lijkt alsof je je eigen slimheid zat bent geworden.” zei ze. “Er is niet genoeg tijd om een nieuwe techniek te ontwikkelen. En zelfs als ik dat wel had gedaan, ik weet zeker dat deze niet best was geweest,” antwoordde hij met zijn ogen nog steeds op het scherm gericht. “Revoluties kosten veel tijd en die heb je niet. Dus wat doe je in zo'n situatie?” Vroeg ze. Hij zuchtte zachtjes, stopte met typen, leunde achterover en vouwde zijn armen over elkaar. Zij stopte met typen en staarde naar hem.

SMART Project Space en het Nederlands Instituut voor Mediakunst introduceren met deze tentoonstelling en de museumnacht de nieuwe presentatie-instelling NEW ART SPACE AMSTERDAM (NASA).

Zowel de titel van de show als de laatste paragraaf van deze tekst zijn afkomstig van Heman Chong en vormt zijn bijdrage aan deze tentoonstelling.


Copyright © 2006-2013 by ArtSlant, Inc. All images and content remain the © of their rightful owners.