STREET now open! Chicago | Los Angeles | Miami | New York | San Francisco | Santa Fe
Amsterdam | Berlin | Brussels | London | Paris | São Paulo | Toronto | China | India | Worldwide
 
Amsterdam

Metis_NL

Exhibition Detail
The Origin of Happiness
Lijnbaansgracht 316
1017 WZ Amsterdam
Netherlands


May 6th, 2012 - June 2nd, 2012
 
,
© Courtesy of the Artist and Metis_NL
> QUICK FACTS
WEBSITE:  
http://www.metis-nl.com
NEIGHBORHOOD:  
Canal Girdle
EMAIL:  
info@metis-nl.com
PHONE:  
+31206389863
OPEN HOURS:  
Wed-Sat 1-6; or by appointment
> DESCRIPTION

Begin jaren zestig kocht mijn grootvader een stuk weiland ten westen van Brigels, een klein dorp op 1300 meter hoogte in Graubünden, en liet er een huis bouwen. Als kind in de zomervakanties zag ik daar hoe de boeren het gras met de zeis maaiden en hoe de honingbruine koeien met de hand werden gemolken. In de vroege zomer kun je in de wei om het huisje zonder moeite twintig soorten bloemen vinden. Hoger op de berg worden de bloemen steeds kleiner, per 100 meter stijgen komen er nieuwe soorten bij en haken andere soorten af. Op het laatst zijn ze zo klein als speldenkoppen en als je eenmaal bij de Biffertenhütte aan de voet van het Kistenstöckli bent aangekomen groeit er alleen nog maar mos.  

De meeste huizen in het dorp zijn als grote blokhutten gebouwd: de scheidingswanden tussen de kamers steken kops door de buitenmuren heen. Tegen die muren ligt het stookhout hoog opgestapeld en binnen staan grote, massief stenen kachels die door een klein luikje in de gang worden gevuld. De lage plafonds en de vloeren zijn van hout en aan de houten wanden hangen glasiconen tussen de kleine vensters. Op de 12e eeuwse kerktoren in het dorp bevindt zich een groot fresco van Christophorus en op de muur van bakkerij Tumpiv zijn de “Brigelser Hörner”: de piz Tumpiv, de Pign en de Cavistrau geschilderd. Meer dan eens zag ik vanaf het balkon van Casa Dolijn, in een verder strak blauwe lucht, precies boven iedere bergtop een kleine wolk hangen. 

Begin jaren tachtig reden mijn moeder en mijn tante Tettje in de voorjaarsvakanties met de Toyota lite-ace vol pubers naar Brigels om te skiën. We vertrokken voor dag en dauw uit Arnhem en dronken om tien uur ‘s morgens versgeperst bloedsinaasappelsap in het Mövenpick wegrestaurant voorbij Basel. Mijn grootmoeder, die wij allemaal Hoka noemden, was dan al in het huisje en maakte rijst met kip in kerrysaus, ananas, gember en pinda’s voor ons als welkomstmaal. In 1985 deden mijn nicht Klaar en ik eindexamen en we stonden elke dag om zes uur ‘s ochtends op om, voordat de skiliften open gingen, een paar uur te studeren. Elke dag tegen achten kwam Hoka uit haar kamer te voorschijn en zei: “over drie minuten....” Dan gingen wij snel naar haar balkon en dan wees zij ons aan de kartelige horizon exact het punt waar die dag de zon zou opgaan.

Nu Casa Dolijn na bijna vijftig jaar verkocht wordt is het tijd om met een aantal schilderijen afscheid te nemen van deze plek die mijn gevoel van geluk voor altijd heeft bepaald. Ik realiseer me dat mijn opvatting van schoonheid, de criteria waaraan ik mijn kunstwerken intuïtief toets, in belangrijke mate in Casa Dolijn en haar omgeving is gevormd. Altijd als ik houtvuur ruik, altijd als ik een kerkklok hoor, altijd als het sneeuwt, ben ik in Brigels.                                        

                                                                                   Gijs Frieling


Copyright © 2006-2013 by ArtSlant, Inc. All images and content remain the © of their rightful owners.