ArtSlant - Recently added en-us 40 - Stedelijk Museum Schiedam - November 14th - December 5th Fri, 19 Sep 2014 14:27:36 +0000 Kristina Benjocki, Sebastian Diaz Morales, Peter Fengler, Priscila Fernandes, Daniele Genadry, Walid Sadek, Rayyane Tabet, Esmé Valk, Cynthia Zaven - Stedelijk Museum (Bureau Amsterdam) - September 13th - November 9th <p class="flindent" style="text-align: justify;"><span style="font-size: small; color: #000000;"><strong><strong>Stedelijk Museum Bureau Amsterdam presents <em>This is the Time. This is the Record of the Time</em>, a collaborative project with the American University of Beirut (AUB) Art Gallery, developed by curators Angela Harutyunyan and Nat Muller. The exhibition features newly commissioned works by nine artists based in Lebanon and the Netherlands. <em>This is the Time. This is the Record of the Time</em> is the second of four exhibitions in SMBA in the series of the Stedelijk Museum&rsquo;s Global Collaborations programme. The show will travel to AUB Art Gallery in March 2015.</strong><br /></strong></span></p> <p class="flindent" style="text-align: justify;"><span style="font-size: small; color: #000000;"><em>This is the Time. This is the Record of the Time</em> takes its cue from Laurie Anderson&rsquo;s ominous 1982 song <em>From the Air</em>. Anderson&rsquo;s song <a class="dic" style="color: #003b00;" href=""><span style="color: #000000;">depict</span></a>s a feeling of imminent disaster, characterized by a loss of control over our agency and positioning in the world. We seem to live in an era of acceleration, ever-expanding and dominating technology, and ongoing crises that are more than ever before <a class="dic" style="color: #00ff00;" href=""><span style="color: #000000;">experience</span></a>d on a global scale. While we can share our daily events to a degree that was not possible before, we seem to have less <a class="dic" style="color: #00c300;" href=""><span style="color: #000000;">power</span></a> over the course that the world is taking. Although we are constantly exposed to the various histories in the making, because of the incessant news feeds, social media and other recording devices we might understand less of our current times as we become overloaded with information. Events <a class="dic" style="color: #00ff00;" href=""><span style="color: #000000;">play</span></a> out in real-time, we have them at our fingertips, but does that really help shed light on our current condition? Angela Harutyunyan and Nat Muller suggest that we are in dire need of reconsidering how we <a class="dic" style="color: #00ff00;" href=""><span style="color: #000000;">experience</span></a> and record our times.</span></p> <p class="flindent" style="text-align: justify;"><span style="font-size: small; color: #000000;"><em>This is the Time. This is the Record of the Time</em> activates different temporalities and calls on us to pause and reflect, even if only for a <a class="dic" style="color: #00b400;" href=""><span style="color: #000000;">moment</span></a>. The artists investigate to what extent the recording mechanisms and <a class="dic" style="color: #00ff00;" href=""><span style="color: #000000;">material</span></a> recordings of our lived times represent and <a class="dic" style="color: #004900;" href=""><span style="color: #000000;">influence</span></a> our <a class="dic" style="color: #002d00;" href=""><span style="color: #000000;">perception</span></a> of temporality. The works engage with hi<a class="dic" style="color: #00ab00;" href=""><span style="color: #000000;">story</span></a>, politics, form, social and <a class="dic" style="color: #00bc00;" href=""><span style="color: #000000;">individual</span></a> narrative and lived <a class="dic" style="color: #00ff00;" href=""><span style="color: #000000;">experience</span></a> from a <a class="dic" style="color: #00ff00;" href=""><span style="color: #000000;">contemporary</span></a> angle that looks into the past and at the present <a class="dic" style="color: #00b400;" href=""><span style="color: #000000;">moment</span></a>, and glances into the <a class="dic" style="color: #00ff00;" href=""><span style="color: #000000;">future</span></a>. Rather than making sweeping generalisations or seeking truths, many works in the exhibition are personal and open-ended, hinting at the suggestion that &ldquo;records of the time&rdquo; are always partial, incomplete and subjective. Take for example Rayyane Tabet&rsquo;s site-specific durational <a class="dic" style="color: #003400;" href=""><span style="color: #000000;">intervention</span></a> &ndash; for a week &ndash; where he covers the exhibition space in pencil tally marks. Or Kristina Benjocki&rsquo;s reinterpretation and re<a class="dic" style="color: #00ff00;" href=""><span style="color: #000000;">material</span></a>ization of Yugoslav hi<a class="dic" style="color: #00ab00;" href=""><span style="color: #000000;">story</span></a>, by <a class="dic" style="color: #008100;" href=""><span style="color: #000000;">transform</span></a>ing excerpts of hi<a class="dic" style="color: #00ab00;" href=""><span style="color: #000000;">story</span></a> books into woven carpets.</span></p> <hr /> <p class="flindent" style="text-align: justify;"><span style="font-size: small; color: #000000;"><strong>Stedelijk Museum Bureau Amsterdam presenteert <em>This is the Time. This is the Record of the Time</em>, een samenwerkingsproject met de American University of Beirut (AUB) Art Gallery in Libanon, ontwikkeld door gastcuratoren Angela Harutyunyan en Nat Muller. De tentoonstelling toont nieuw werk van negen in Nederland en Libanon gevestigde kunstenaars. <em>This is the Time. This is the Record of the Time</em> is de tweede van vier presentaties in SMBA in de reeks van het Global Collaborations-<a class="dic" style="color: #00ff00;" href=""><span style="color: #000000;">programma</span></a> van het Stedelijk Museum. <br /></strong></span></p> <p class="flindent" style="text-align: justify;"><span style="font-size: small; color: #000000;"><strong> De tentoonstelling reist in maart 2015 door naar AUB Art Gallery in Beiroet. </strong></span></p> <p class="flindent" style="text-align: justify;"><span style="font-size: small; color: #000000;">De titel van <em>This is the Time. This is the Record of the Time</em> komt uit Laurie Andersons onheilspellende song <em>From the Air</em> uit 1982. Anderson schetst hierin een beeld van een naderende ramp gekenmerkt door het verlies van controle over ons handelen en onze positionering in de wereld. De <a class="dic" style="color: #00ff00;" href=""><span style="color: #000000;">tijd</span></a> waarin we <a class="dic" style="color: #00c000;" href=""><span style="color: #000000;">leven</span></a> lijkt er een van voortdurende versnelling, immer groeiende en dominerende technologie, en een toenemend aantal crisissen die op mondiale schaal worden ervaren. Terwijl we dagelijkse gebeurtenissen kunnen delen op een schaal die voorheen niet mogelijk was, lijken we minder macht te hebben over de koers van de wereld. Door de onophoudelijke stroom aan <em>newsfeeds, social media</em> en andere manieren van registreren, staan we in voortdurende verbinding met de <a class="dic" style="color: #00cd00;" href=""><span style="color: #000000;">geschiedenis</span></a> in ontwikkeling. Toch lijken we minder van onze huidige <a class="dic" style="color: #00ff00;" href=""><span style="color: #000000;">tijd</span></a> te kunnen begrijpen. Gebeurtenissen spelen zich <em>live</em> af, binnen handbereik, maar kunnen we de huidige stand van zaken ook echt begrijpen? Angela Harutyunyan en Nat Muller suggereren in hun tentoonstelling een heroverweging hoe we onze <a class="dic" style="color: #00ff00;" href=""><span style="color: #000000;">tijd</span></a> ervaren en vastleggen.</span></p> <p class="flindent" style="text-align: justify;"><span style="font-size: small; color: #000000;"><em>This is the Time. This is the Record of the Time</em> spoort aan tot pauzering en beschouwing, al is het maar voor even. De kunstenaars gaan in op registratietechnieken en materi&euml;le opnames die onze perceptie van <a class="dic" style="color: #00ff00;" href=""><span style="color: #000000;">tijd</span></a> representeren en be&iuml;nvloeden. Via <a class="dic" style="color: #00cd00;" href=""><span style="color: #000000;">geschiedenis</span></a>, politiek, esthetiek en collectieve en <a class="dic" style="color: #004500;" href=""><span style="color: #000000;">individu</span></a>ele verhalen, werpen de kunstwerken een blik op het verleden, het heden, en de toekomst. In plaats van generaliserende statements of het poneren van waarheden zijn de werken in de tentoonstelling juist persoonlijk en open. Ze zinspelen op de suggestie dat een &lsquo;record of the time&rsquo; al<a class="dic" style="color: #00ff00;" href=""><span style="color: #000000;">tijd</span></a> gedeeltelijk, onvolledig en subjectief is. Neem bijvoorbeeld Rayyane Tabet&rsquo;s plaats- en <a class="dic" style="color: #00ff00;" href=""><span style="color: #000000;">tijd</span></a>sbepaald werk waarvoor hij een week lang de tentoonstellings<a class="dic" style="color: #00ff00;" href=""><span style="color: #000000;">ruimte</span></a> in SMBA met telstreepjes zal markeren. Of de herinterpretatie van de Joegoslavische <a class="dic" style="color: #00cd00;" href=""><span style="color: #000000;">geschiedenis</span></a> door Kristina Benjocki, die fragmenten uit <a class="dic" style="color: #00cd00;" href=""><span style="color: #000000;">geschiedenis</span></a>boeken omzet in geweven tapijt.</span></p> <p>&nbsp;</p> Fri, 19 Sep 2014 14:22:44 +0000 Group Show - Rijksmuseum Amsterdam - November 1st - January 11th, 2015 <p class="text-intro text-strong" style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Running from 1 November 2014 &ndash; 11 January 2015, 'Modern Times. Photography in the 20th Century' will be the Rijksmuseum&rsquo;s first ever photography exhibition to showcase the outstanding collection of 20,000 20th-century works that it has amassed since deciding in 1994 to extend its photographic holdings beyond the 19th century.</span></p> <div class="text-free-input clearfix"> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">In a display of more than 400 images, the exhibition will trace photography&rsquo;s key developments during the 20th century, including the introduction of colour, the growth of documentary and news photography, and photography as a pure art form. A wide-ranging overview, it will also explore photography&rsquo;s role in fashion and advertising and will feature some amateur works.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Rare photographs by Brassa&iuml;, Ed van der Elsken, John Gutmann, Lewis Hine, William Klein, Jacques-Henri Lartigue, Joel Meyerowitz, L&aacute;szl&oacute; Moholy-Nagy, Eadweard Muybridge, Man Ray and W. Eugene Smith will be displayed as part of the exhibition <em>Modern Times. Photography in the 20th Century</em>. This major photographic survey will inaugurate the Rijksmuseum&rsquo;s newly renovated Philips Wing, the final stage in the museum&rsquo;s recent acclaimed transformation.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">The exhibition and its accompanying publication, <em>Modern Times. Photography in the 20th Century</em>, have been made possible thanks to the long-standing sponsorship of <a href="">Baker &amp; McKenzie</a>.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">The Rijksmuseum in Amsterdam is the Netherlands national museum dedicated to arts and history. The Museum&rsquo;s Philips Wing, newly renovated by Spanish architects Cruz y Ortiz, will open its doors for the first time on 1 November 2014 with the launch of <em>Modern Times. Photography in the 20th Century,</em> the inaugural exhibition, which will occupy all nine of the Wing&rsquo;s new exhibition rooms.</span></p> <h3 style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">From Muybridge to Sassen</span></h3> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><em>Modern Times</em> ranges over the whole of the 20th century, and also spans the decades on either side. The earliest images are Eadweard Muybridge&rsquo;s motion studies, including a galloping horse from 1887, and George Hendrik Breitner&rsquo;s early photographs. The exhibition&rsquo;s most recent works were shot in Suriname in 2013 by the exciting Dutch photographer Viviane Sassen. Among the rarest masterpieces are photographs by John Gutmann (<em>Olympic diver</em>), L&aacute;szl&oacute; Moholy-Nagy (<em>Pont Transbordeur</em>), Man Ray&rsquo;s Peggy Guggenheim, Lartigue&rsquo;s early photographs of home-made aeroplanes and Joel Meyerowitz&rsquo;s <em>Moon Launch</em>.</span></p> <h3 style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Vintage</span></h3> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><em>Modern Times. Photography in the 20th Century</em> is the Rijksmuseum&rsquo;s first major presentation to the public of the 20th-century photography collection that it has amassed over the past two decades. During that time the collection has earned international acclaim, both for its range and depth. It is especially remarkable for its large number of original vintage prints, which are often extremely rare. In many cases, the Rijksmuseum holds the only original print known to exist of an image, or that is, at the very most, one of just a few.</span></p> <h3 style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Development of the 20th-century photographic collection</span></h3> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">The Rijksmuseum has assembled an international collection of 20,000 20th-century photographs since it began updating its collection of 19th-century photography in 1994. The Rijksmuseum&rsquo;s total photography collection comprises more than 130,000 photos. The exhibition <em>Modern Times</em> is the sequel to the large-scale retrospective exhibition in 1996: <em>A New Art. Photography in the 19th Century.</em></span></p> <h3 style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Baker &amp; McKenzie</span></h3> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Since 2007, the international law firm Baker &amp; McKenzie has been a dedicated sponsor of the Rijksmuseum. The firm&rsquo;s contribution has enabled the Rijksmuseum to purchase more than 90 major photographic works over the years in a collection including work by L&aacute;szl&oacute; Moholy-Nagy, Bill Brandt, Robert Capa and Helen Levitt. Thanks to Baker &amp; McKenzie Amsterdam, the Rijksmuseum has been able to substantially expand, conserve and present to the general public its collection of 20th-century photography.</span></p> <h3 style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Benefactors</span></h3> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">The last 10 years the Rijksmuseum has been able to accumulate its collection of 20th-century photography thanks to the support of Baker &amp; McKenzie, the Rijksmuseum Fund (Familie W. Cordia, Paul Huf Fonds, Johan Huizinga Fonds, Fonds 1975 en Stefanie Georgina Alexa N&uuml;hn Fonds), the BankGiro Lottery, the Rembrandt Association (Vereniging Rembrandt) and Titus Cirkel.</span></p> <h3 style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Publication</span></h3> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">A richly illustrated publication will be released for the exhibition. Also entitled Modern Times. Photography in the 20th Century, it will be available in the Rijksshop, through the webshop and in bookstores.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Responsible for both the exhibition and its accompanying publication are Mattie Boom and Hans Rooseboom, Curators of Photography at the Rijksmuseum.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><em>Modern Times. Photography in the 20th Century</em> </span><br /><span style="font-size: small;"> 1 November 2014 &ndash; 11 January 2015</span><br /><span style="font-size: small;"> Rijksmuseum, Museumstraat 1, 1071 XX Amsterdam, Netherlands</span></p> <hr /> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Zeldzame foto&rsquo;s van wereldberoemde fotografen zoals Jacques-Henri Lartigue, Lewis Hine, L&aacute;szl&oacute; Moholy-Nagy, Man Ray, Brassa&iuml;, W. Eugene Smith, Ed van der Elsken en William Klein zijn vanaf 1 november 2014 te zien in de tentoonstelling 'Modern Times. Fotografie in de 20ste Eeuw'. Het is de eerste grote overzichtstentoonstelling 20ste-eeuwse fotografie uit eigen collectie die het Rijksmuseum presenteert.</span></p> <div class="text-free-input clearfix"> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Met ruim 400 foto&rsquo;s laat de tentoonstelling de grote ontwikkelingen zien die de fotografie in de 20ste eeuw doormaakte: de opkomst van de journalistieke fotografie, amateurfotografie, kleurenfotografie, mode- en reclamefotografie en fotografie als kunst. <em>Modern Times</em> toont een breed overzicht: van zuiver documentair tot autonoom kunstzinnig. En van Eadweard Muybridge tot Viviane Sassen.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">De tentoonstelling <em>Modern Times. Fotografie in de 20ste Eeuw</em> en de bijbehorende publicatie <em>Modern Times. Photography in the 20th Century</em> zijn mogelijk gemaakt door de jarenlange sponsoring van Baker &amp; McKenzie.</span></p> <h3 style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Van Muybridge tot Sassen</span></h3> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><em>Modern Times</em> beslaat een &lsquo;lange 20ste eeuw&rsquo;. De vroegste foto&rsquo;s zijn de bewegingsstudies van Eadweard Muybridge met o.a. een galopperend paard uit 1887, gevolgd door vroege foto&rsquo;s van George Hendrik Breitner. De meest recente foto&rsquo;s maakte Viviane Sassen in Suriname in 2013. Haar kleurenfoto&rsquo;s worden internationaal zeer gewaardeerd. Tot de zeldzame topstukken behoren foto&rsquo;s van John Gutmann (<em>Olympische duikster</em>), L&aacute;szl&oacute; Moholy-Nagy (<em>Pont Transbordeur</em>), Man Ray&rsquo;s Peggy Guggenheim, Lartigue&rsquo;s vroege zelfbouw-vliegtuigjes en Joel Meyerowitz&rsquo; <em>Moon Launch.</em></span></p> <h3 style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Vintage</span></h3> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Met de tentoonstelling <em>Modern Times. Photography in the 20th Century</em> treedt het Rijksmuseum voor het eerst naar buiten met fotografie die het de afgelopen tien jaar heeft verzameld. De collectie is inmiddels uitgegroeid tot een internationaal toonaangevende verzameling die gekenmerkt wordt door de grote hoeveelheid <em>vintage</em> afdrukken. Vaak gaat het om unieke exemplaren waarvan maar &eacute;&eacute;n of een handvol originele afdrukken bekend is.</span></p> <h3 style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Totstandkoming collectie 20ste&ndash;eeuwse fotografie</span></h3> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Het Rijksmuseum heeft een internationale collectie 20ste-eeuwse fotografie bestaande uit in totaal 20.000 werken. De collectie 19de-eeuwse fotografie bestaat uit 130.000 werken. De tentoonstelling <em>Modern TImes</em> is het vervolg op de grote overzichtstentoonstelling in 1996, <em>Een nieuwe kunst. Fotografie in de 19de eeuw.</em></span></p> <h3 style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Openingstentoonstelling Philipsvleugel</span></h3> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><em>Modern Times</em> is de openingstentoonstelling van de vernieuwde Philipsvleugel, de nieuwe tentoonstellingsvleugel van het Rijksmuseum die op 1 november 2014 haar deuren opent. De tentoonstelling beslaat alle negen tentoonstellingszalen. <em>Modern Times</em> is hier van 1 november 2014 tot en met 11 januari 2015 te zien.</span></p> <h3 style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Document Nederland</span></h3> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Tegelijkertijd opent op 1 november in de nieuwe Philipsvleugel <em>Document Nederland</em>, de jaarlijkse foto-opdracht van het Rijksmuseum. De fotograaf Hans van der Meer fotografeerde het grensgebied van Nederland en Belgi&euml;.</span></p> <h3 style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Baker &amp; McKenzie</span></h3> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Vanaf 2007 is <a href="">Baker &amp; McKenzie Amsterdam</a> toegewijd sponsor van het Rijksmuseum. Hun bijdrage heeft het Rijksmuseum door de jaren heen in staat gesteld ruim 90 foto&rsquo;s aan te kopen. In deze verzameling fotografie bevindt zich werk van fotografen als L&aacute;szl&oacute; Moholy-Nagy, Bill Brandt, Robert Capa en Helen Levitt.. Dankzij Baker &amp; McKenzie Amsterdam is het Rijksmuseum in staat gesteld de collectie 20ste- eeuwse fotografie uit te breiden, te behouden en te presenteren aan een groot publiek.</span></p> <h3 style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Begunstigers</span></h3> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Baker &amp; McKenzie, het Rijksmuseum Fonds (Familie W. Cordia Fonds, het Paul Huf Fonds, het Johan Huizinga Fonds, het Fonds 1975 en het Stefanie Georgina Alexa N&uuml;hn Fonds), de BankGiroLoterij, de Vereniging Rembrandt en de Titus Cirkel hebben het Rijksmuseum de afgelopen 10 jaar in staat gesteld 20ste-eeuwse fotografie te verzamelen.</span></p> <h3 style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Publicatie</span></h3> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Bij de tentoonstelling verschijnt een rijk ge&iuml;llustreerde publicatie onder de titel <em>Modern Times. Photography in the 20th Century</em>, Verkrijgbaar in de Rijksshop, webwinkel en in de boekhandel.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">De tentoonstelling en de bijbehorende publicatie zijn gemaakt door Mattie Boom en Hans Rooseboom, beiden conservator fotografie van het Rijksmuseum.</span></p> </div> </div> Fri, 19 Sep 2014 14:12:56 +0000 Ilvy Njiokiktjien - Nederlands Fotomuseum - November 8th - January 11th, 2015 <p style="text-align: justify;">In 2013 Ilvy Njiokiktjien began to take photographs of birthday celebrations. She travelled throughout the Netherlands to obtain pictures of such occasions, ranging from a first birthday to a hundredth. The result is a cheerful and colourful period depiction of the Netherlands. A photobook of the same name will be issued by Schilt Publishing in November 2014, with text by journalist Sabeth Snijders for every celebrant.</p> <hr /> <p style="text-align: justify;">Na ruim anderhalf jaar rondt Ilvy Njiokiktjien het omvangrijke fotografieproject Slagroomtaart en slingers, Nederland in 100 verjaardagen af met een tentoonstelling in het Nederlands Fotomuseum en een publicatie. Op de tentoonstelling en in de publicatie worden &ndash; voor het eerst &ndash; alle verjaardagen, van een tot en met honderd, bij elkaar getoond. Het resultaat is een verrassend en kleurrijk tijdsbeeld van Nederland, dat herkenning of juist verbazing oproept.</p> <p style="text-align: justify;"><strong>Fotoweek</strong><br /> In april 2013 werd Njiokiktjien door Stichting Fotoweek (een initiatief van Nederlands Fotomuseum en Foam) uitgeroepen tot de eerste Fotograaf des Vaderlands. Fotoweek gaf haar de opdracht om een fotoserie in het thema &lsquo;Kijk! Mijn familie&rsquo; te maken. Zij koos ervoor om het fenomeen verjaardagsfeestjes in beeld te brengen, een moment waarop veel families bij elkaar komen. Deze serie, bestaande uit een tiental verjaardagen, was tijdens Fotoweek 2013 te zien op onder meer Fotofestival Noorderlicht. <br /><br /><strong>Door tot de honderd</strong> <br />Na Fotoweek besloot Njiokiktjien om de serie zelfstandig voort te zetten door alle verjaardagen tussen de een en honderd in beeld te brengen. Hiervoor doorkruiste ze heel Nederland, van arm tot rijk, van allochtoon tot autochtoon, van een tot honderd, van bijzondere tot bijzonder gewone verjaardagen. Voor een bepaald deel bevestigt de serie het clich&eacute; beeld van kringen, slingers en taart, maar tegelijkertijd verrast het hoe anders het eraan toe kan gaan. Met de verjaardagen geeft Njiokiktjien ons een inkijkje in de gewoontes en gebruiken van uiteenlopende Nederlandse families.</p> Fri, 19 Sep 2014 14:09:18 +0000 Myungsu Seo - Kunsthal - September 25th - February 8th, 2015 Fri, 19 Sep 2014 13:42:05 +0000 - Kunsthal - September 13th - October 5th Fri, 19 Sep 2014 13:39:40 +0000 Paul Breuker - Kunsthal - September 13th - December 7th <p style="text-align: justify;">Wedding photographers capture for eternity the &lsquo;most beautiful day' in a couple's life. For almost twenty-five years, Paul Breuker has been photographing the most special and intimate moments of weddings, both in front of and behind the scenes, from putting on the dress and the nerves beforehand, to the couple's going away. The photography exhibition &lsquo;Love &amp; Marriage', which can be seen at the Kunsthal Rotterdam as of 13 September, presents heart-warming images of these personal moments. The exhibition is part of the&nbsp;Dutch Photo Week. This year's ode to photography is devoted to the theme &lsquo;Look! My Happiness.'&nbsp;<br /><br />Paul Breuker is a true people's photographer. He loves the characters he photographs and can tell an entire story with just a single image. The bridegroom who decides to put on a different pair of trousers on the way to the wedding, the bride and groom that are so hungry that they stop on the way to get chips, and the baby that won't sleep surrounded by the throngs of people and is thereforelaid down on the grass.&nbsp;There is nothing that Breuker can't capture during the wedding ceremony itself; he is the silent photographer that records it all. When seated in the front of a wedding car with his lens focused on the couple in the back, he captures moments in which official roles are momentarily dropped and the bride and groom are most at one with themselves. Take the blonde bride, for example, sitting in her white gown between her father and mother; their expressions are almost identical. The viewer searches for similarities and differences. The photograph is as serene as the bride. <br /><br /><strong>Undisguised</strong><br />Paul Breuker has photographed around two hundred bridal couples in his life, resulting in thousands of photos that reflect the romance of weddings. Sometimes moving, sometimes amusing, and almost always highly recognisable situations. The images often show the bride and groom and their families in undisguised form, stripped of all the usual glamour that is so typical of wedding photography. He captures the most beautiful but also the most emotional moments. The bride who, on the morning of her wedding, is sitting on the bed gently stroking the face of her seriously ill father. It is not until later that you notice the neatly shod artificial leg in the background. The man is bursting with pride as he looks at his exquisitely beautiful daughter; it would be one of the last photographs of them together.</p> <hr /> <p style="text-align: justify;">Huwelijksfotografen leggen &lsquo;de mooiste dag' van twee mensen voor de eeuwigheid vast. Paul Breuker fotografeert al bijna vijfentwintig jaar de bijzondere en intieme momenten van bruiloften voor - en achter de schermen, van het aankleden en de spanning vooraf tot en met het afscheid van het bruidspaar. De fototentoonstelling &lsquo;Love &amp; Marriage', vanaf 13 september te zien in de Kunsthal Rotterdam, toont hartverwarmende beelden van deze persoonlijke momenten. De tentoonstelling maakt onderdeel uit van de landelijke Fotoweek. Deze ode aan de fotografie staat dit jaar in het teken van het thema &lsquo;Kijk! Mijn Geluk'.<br /><br />Paul Breuker is een echte mensenfotograaf, hij houdt van de karakters die hij fotografeert en heeft het vermogen om een heel verhaal te vertellen in &eacute;&eacute;n beeld. De bruidegom die onderweg toch nog even zijn andere broek wil aantrekken. Het bruidspaar dat zo'n honger heeft dat er onderweg even een frietje gegeten moet worden en de baby die in de mensenmassa niet wil slapen en daarom gewoon even buiten op het gras gelegd wordt. Ook tijdens trouwerijen is niets menselijks ons vreemd, Breuker is de stille fotograaf die dit allemaal vastlegt. Wanneer hij voor in de bruidsauto zit en zijn lens naar achter richt, pakt hij die momenten waarop de offici&euml;le rol even wordt losgelaten en het bruidspaar het dichtst bij zichzelf komt. Zoals de blonde bruid, die in haar eenvoudige, witte trouwjurk tussen haar vader en moeder zit. Hun blik is nagenoeg identiek. De toeschouwer gaat op zoek naar gelijkenissen en verschillen. De foto is zo sereen als de bruid. <br /><br /><strong>Onverbloemd</strong><br />Paul Breuker fotografeert in zijn leven ruim tweehonderd bruidsparen met als resultaat duizenden foto's van de romantiek van bruiloften. Soms ontroerende, soms humoristische, en bijna altijd zeer herkenbare situaties. De beelden tonen de bruidsparen en families ook vaak onverbloemd en ontdaan van alle glamour die gebruikelijk is bij huwelijksfotografie. De meest mooie maar ook de meest emotionele momenten komen voorbij. De bruid die&nbsp;&lsquo;s ochtends voor de ceremonie op de bedrand van haar doodzieke vader zit en hem over zijn gezicht streelt. Pas na enige tijd kijken naar het beeld valt in de achtergrond het geschoeide kunstbeen op. Vol trots kijkt de man naar zijn beeldschone dochter, het blijkt een van hun laatste foto's samen.</p> Fri, 19 Sep 2014 13:39:03 +0000 - Kunsthal - September 13th - December 7th <p style="text-align: justify;">The Rotterdam based Galerie VIVID, established in 1999 by Saskia Copper and Aad Krol, was one of the first galleries&nbsp;to exhibit contemporary and modern design in the context of both design and art. Under the title &lsquo;Design Art' the gallery presented exhibitions of important designers and artists such as Studio Job, Atelier van Lieshout, Richard Woods &amp;&nbsp;Sebastian Wrong, Minale Maeda, Jan van Toorn and Jaime Hayon. In the exhibition &lsquo;Design Art.&nbsp;15 Years of VIVID' work by fifteen leading designers and artists will be on show.<br /><br />The exhibition offers visitors a glimpse of an important group of Rotterdam-based and international artists and designers represented by Copper and Krol. The functional purpose of many of the objects so characteristic of Design Art seems to be less important than their extraordinary shape or application, which results in an entirely different approach. Glithero's fragile vase, for example, is not intended as a receptacle for flowers. The monumental round sofa by the international designduo Minale- Maeda (based in Rotterdam) demands to be placed in an environment other than a living room. The sofa can be made to revolve and reveals itself gradually to the viewer. This piece of furniture appearsto have a filmic character, perhaps more like a painting, where the viewer understands what he sees in gradual steps. The wooden tables and chairs by the English designer duo Richard Woods &amp; Sebastian Wrong are made in Italy. Their bent shapes are created using a special steaming process that has been handed down from generation to generation. Once back in Woods and Wrong's studio, the pieces are painted, numbered and signed, creating unique objects. The paintwork plays with depth and dimensions, giving the impression that the furniture has been drawn into the surroundings.&nbsp;<br /><br /><strong>A platform for discussion<br /></strong>With VIVID, Saskia Copper and Aad Krol transcend the stereotypical concept of a gallery. VIVID is also a national and international meeting place and platform for lively discussions on the dividing line between design and art. They gladly share their interests and show what is happening both in the Netherlands and elsewhere in the world when it comes to design and fine art. The rich content of the gallery's website offers much more than simply an overview; it shows where Copper and Krol have been focussing their attention over the years. Their initiative <a href=""></a>&nbsp;is also followed with great interest by national and international collectors, museums, artists, designers and students.</p> <hr /> <p style="text-align: justify;">De Rotterdamse Galerie VIVID, opgericht in 1999 door Saskia Copper en Aad Krol, is een van de&nbsp; eerste galeries die het grensgebied tussen design en kunst onderzoekt. Onder de noemer Design Art presenteren zij in de loop der jaren grote en kleine exposities van onder andere Studio Job, Atelier van Lieshout, Richard Woods&amp; Sebastian Wrong, Minale-Maeda, Jan van Toorn&nbsp;en Jaime Hayon. Zaterdag 13 september 2014 opent in de Kunsthal Rotterdam de tentoonstelling 'Design Art. 15 jaar VIVID' waarin vijftien toonaangevende ontwerpers en kunstenaars centraal staan.</p> <p style="text-align: justify;">De tentoonstelling neemt de bezoeker mee langs een belangrijke groep Rotterdamse en internationale kunstenaars en ontwerpers, die door Copper en Krol worden vertegenwoordigd. Bij de objecten die kenmerkend zijn voor Design Art lijkt de gebruiksfunctie vaak ondergeschikt, de bijzondere vorm of toepassing zet aan tot een andere benadering. In de fragiele vaasopstellingen van Glithero zet je immers geen bloemen. De monumentale ronde bank van het internationale ontwerpersduo Minale-Maeda, gevestigd in Rotterdam, vraagt om een andere omgeving dan een woonkamer. De bank kan in beweging worden gezet en onthult zich langzaam aan de toeschouwer. Het zitmeubel blijkt een filmisch karakter te hebben, of eigenlijk een schilderij te zijn, stap voor stap begrijpt de kijker wat hij ziet. De houten tafels en stoelen van het Engelse ontwerpersduo Richard Woods &amp; Sebastian Wrong worden in Itali&euml; vervaardigd. Hun gebogen vorm ontstaat volgens een speciale techniek met stoom, die van generatie op generatie wordt doorgegeven. Eenmaal in de studio van Woods en Wrong in Londen worden de meubels beschilderd, genummerd en gesigneerd en ontstaan er unieke objecten. De schildering speelt met diepte en dimensies en geeft de indruk alsof het meubilair in de omgeving is getekend. <br /><br /><strong>Platform voor discussie<br /></strong>Saskia Copper en Aad Krol steken met VIVID hun nek uit. Naast galerie is VIVID ook een nationale en internationale ontmoetingsplek en platform voor levendige discussies over de scheidslijn tussen design en kunst. Zij delen hun interesses genereus en tonen wat er zich in Nederland en elders in de wereld afspeelt op het gebied van design en beeldende kunst. De rijke content op de galerie website biedt meer dan een overzicht, het laat zien waar Copper en Krol over de jaren heen hun aandacht op hebben gevestigd. Ook hun initiatief <a href=""></a>&nbsp;wordt met veel belangstelling gevolgd door (inter)nationale verzamelaars, musea, kunstenaars, ontwerpers en studenten.</p> Fri, 19 Sep 2014 13:28:24 +0000 - Hermitage Amsterdam - September 6th - March 1st, 2015 <p style="text-align: justify;">The Hermitage Amsterdam&rsquo;s fifth anniversary exhibition <em>Dining with the Tsars. Fragile beauty from the Hermitage</em> opens on 6 September 2014. Eight magnificent porcelain and creamware services from the collection of the Hermitage in St Petersburg will be exhibited in a setting that conveys what the balls and banquets of the Tsar&rsquo;s court were like. Visitors will imagine they are guests, in possession of a coveted imperial invitation, climbing the steps of the Winter Palace, reviewing the rules of etiquette and preparing for a festive occasion. Finally they enter the main hall where the fine porcelain dinnerware is set out in a festive display.</p> <p style="text-align: justify;">The exquisite porcelain services, comprising no less than 1,034 pieces, exhibited on authentically laid tables with decorative centrepieces, reveal the enchanting grandeur of the Tsars&rsquo; banquets. The exhibition tells the story of the lavish ball and banqueting culture that reached its zenith under the reign (1762-1796) of Catherine the Great, Queen of Feasts, when hundreds of dishes would be served at a single banquet and thousands of guests attended the balls. The last tsar, Nicholas II (ruled 1894&ndash;1917) and his wife Alexandra, who organised the largest balls but were only present for as briefly as possible. With their abdication, the ball and banqueting customs that had once captured the imagination of all the courts of Europe came to an end.</p> <h3 style="text-align: justify;">Highlights</h3> <p style="text-align: justify;">The finest pieces are from the dinnerware collections of Catherine the Great, such as the Green Frog Service (Wedgwood, England), the Cameo Service (S&egrave;vres, Paris, exhibited for the first time with silver gilt flatware), which at one time comprised nearly a thousand pieces, and the Berlin Dessert Service (K&ouml;nigliche Porzellan-Manufaktur Berlin). The services of later Tsars were no less impressive and significant for their connection to European history. The services are exhibited in accordance with the rules of etiquette, augmented with ornate centrepieces, gold-rimmed crystal glassware, candelabras, vases, detailed silverwork and wall decorations. The exhibition features a wide range of pieces, from ice buckets for liqueur bottles and ice-cream coupes to salt and pepper sets and table figurines.</p> <p style="text-align: justify;">The exhibition also offers a culinary view of imperial dining customs, in a culture where banquets of 300 dishes were no exception. Dessert was the highpoint of the meal and the ideal course for showing off the host&rsquo;s wealth and refined taste. Richly decorated delicacies were served with exceptional inventiveness. There is attention for iconography and the diplomatic function of giving services as gifts and hosting state dinners in the eighteenth and nineteenth centuries. And the balls and performances, gossip and scandal also feature in the exhibition. Evidence of the excesses of the imperial court abounds. Particularly revealing are the quotes drawn from the memoires of Marie Corn&eacute;lie van Wassenaer Obdam. She visited the Winter Palace in 1824 as a member of the retinue of Anna Paulowna and the later King Willem II.</p> <p style="text-align: justify;">The surpring final exhibit is the service given to Stalin by the Hungarian people in 1949, which has never been used or exhibited before. It illustrates the diplomatic role that dinnerware also played in the twentieth century.</p> <h3 style="text-align: justify;">Collection</h3> <p style="text-align: justify;">Never before have so many porcelain dinnerware pieces from the Hermitage been exhibited in the Netherlands. The rich collection of European porcelain from the Hermitage in St Petersburg comprises over 15,000 items, purchased by or given as gifts to the Tsars of Russia between 1745 and the years prior to the First World War. The services, which include many unique pieces, were produced by leading porcelain manufacturers such as Meissen, S&egrave;vres, Gardner and Wedgwood and decorated to the highest artistic standard.</p> <hr /> <p style="text-align: justify;">Tot en met 1 maart 2015 is de tentoonstelling <em>Dining with the Tsars</em> te bewonderen in de Hermitage Amsterdam.</p> <p style="text-align: justify;">In het jaar dat de Hermitage Amsterdam haar vijfjarig bestaan aan de Amstel viert, opent op 6 september 2014 de lustrumtentoonstelling Dining with the Tsars. Breekbare schoonheid uit de Hermitage. Aan de hand van acht porseleinen en creamware serviezen uit de Hermitage St.-Petersburg worden de bals en banketten van het tsarenhof beleefd. Bezoekers wanen zich te gast, alsof ze in bezit zijn van een keizerlijke uitnodiging, de trappen van het Winterpaleis bestijgen, de etiquetteregels leren, zich opmaken voor het offici&euml;le bezoek. Vervolgens maken zij hun entree in de grote zaal waar de serviezen feestelijk staan opgesteld.</p> <p style="text-align: justify;">De schitterende serviezen, maar liefst 1034 onderdelen op authentiek gedekte tafels met gedecoreerde tafelstukken, tonen de betoverende grandeur van de banketten die de tsaren hielden. De tentoonstelling vertelt het verhaal van de exorbitante bal- en banketcultuur, die onder Catharina de Grote (reg. 1762&ndash;96, &lsquo;de koningin van de feestelijkheden&rsquo;) tot een hoogtepunt kwam met honderden gerechten per banket en duizenden balbezoekers. De laatste tsaar Nicolaas II (reg. 1894&ndash;1917) en zijn vrouw Alexandra organiseerden de grootste bals, maar waren daarbij zelf zo kort mogelijk aanwezig. Met hun aftreden verdween de bal- en banketcultuur die ooit tot de verbeelding van alle Europese hoven sprak.</p> <h3 style="text-align: justify;">Hoogtepunten</h3> <p style="text-align: justify;">Topstukken zijn de serviezen van Catharina de Grote, zoals het Groene Kikkerservies (Wedgwood, Engeland), het ooit bijna duizenddelige Camee&euml;nservies (S&egrave;vres-porseleinfabriek, Parijs, voor het eerst tentoongesteld met verguld zilveren bestek) en het Berlijnse Dessertservies (K&ouml;nigliche Porzellan-Manufaktur Berlin). Maar ook serviezen van latere tsaren zijn indrukwekkend mooi en betekenisvol vanwege de Europese geschiedenis die er onlosmakelijk mee verbonden is. De serviezen zijn conform de etiquette opgesteld, aangevuld met uitbundige tafeldecoraties, verguld kristallen glaswerk, kandelaars, vazen, gedetailleerd zilverwerk en wandversieringen. Van de serviezen zijn veel uiteenlopende onderdelen te bewonderen, van koelers voor likeurflessen en ijscoupes tot en met peper- en zoutstellen en tafelfiguurtjes aan toe.</p> <p style="text-align: justify;">De tentoonstelling biedt ook een kijkje in de keizerlijke keuken, waarbij diners met 300 gerechten geen uitzondering vormden. Vooral het dessert was een hoogtepunt en bij uitstek de gang die de rijkdom en verfijnde smaak van de gastheer toonde. Het werd met bijzondere vindingrijkheid geserveerd en rijkelijk versierd. Er is aandacht voor de iconografie en voor de diplomatieke rol van het geven van serviezen en staatsbanketten in de achttiende en negentiende eeuw. De bals en voorstellingen, de roddel en intriges ontbreken niet. Mede aan de hand van citaten uit de m&eacute;moires van de Nederlandse Marie Corn&eacute;lie van Wassenaer Obdam worden de uitspattingen aan het Russische hof beschreven. Zij was in het gevolg van Anna Paulowna en de latere koning Willem II in 1824 te gast in het Winterpaleis.</p> <p style="text-align: justify;">Verrassend slot is het nooit eerder gebruikte, noch tentoongestelde servies dat door het Hongaarse volk in 1949 aan Stalin werd geschonken. Het illustreert de diplomatieke rol die serviezen ook in de twintigste eeuw speelden.</p> <h3 style="text-align: justify;">Collectie</h3> <p style="text-align: justify;">Niet eerder is zo veel porseleinen serviesgoed uit de Hermitage St. Petersburg in Nederland te zien geweest. Haar rijke collectie Europees porselein telt meer dan 15.000 delen, aangeschaft door of geschonken aan de tsarenfamilie tussen 1745 en de jaren voor de Eerste Wereldoorlog. De vaak unieke stukken zijn geproduceerd door toonaangevende porseleinfabrieken als Meissen, S&egrave;vres, Gardner en Wedgwood en gedecoreerd op het allerhoogste artistieke niveau.</p> <p>&nbsp;</p> Fri, 19 Sep 2014 13:26:18 +0000 Asger Jorn - Cobra Museum - September 28th - January 18th, 2015 <p style="text-align: justify;"><em>&ldquo;The secret of art consists in the simple fact that it is more blessed to give than to take, but also that this blessedness is dependent upon voluntary giving, so that what is given is felt as a surplus, a wealth, not a duty.&rdquo;.</em> Asger Jorn, Value and Economy (1959)</p> <p style="text-align: justify;">The Cobra Museum of Modern Art has recently received a beautiful and extensive donation from Otto van der Loo and family. It is now on view in its entirety for the first time. This generous gift includes, amongst others, a number of the first colour etchings that Jorn completed in 1958, as well as the complete Schweizer Suite series (1954) and several dynamic woodcuts, in which Jorn subtly and sometimes also humorously played with the grain of the wood, which ran in different directions.</p> <p style="text-align: justify;">About Das offene Versteck, from 1970, one of the works from the Van der Loo donation, Rudi Fuchs wrote, &lsquo;The colourful thicket in the print by Jorn is as askew as the motion of his hand. Tomorrow it can be different. Art dazzlingly keeps beavering away.&rsquo;</p> <hr /> <p style="text-align: justify;"><em>&ldquo;The secret of art consists in the simple fact that it is more blessed to give than to take, but also that this blessedness is dependent upon voluntary giving, so that what is given is felt as a surplus, a wealth, not a duty.&rdquo;</em> Asger Jorn, &lsquo;Value and Economy&rsquo;(1959)</p> <p style="text-align: justify;">Onlangs heeft het Cobra Museum voor Moderne kunst een prachtige en omvangrijke schenking gekregen van de Duitse galeriehouder van Asger Jorn, Otto van der Loo. Deze is nu voor het eerst volledig te zien. In de schenking bevindt zich onder meer een aantal van de eerste kleurenetsen die Jorn ooit maakte in 1958, alsmede de volledige serie &lsquo;Schweizer Suite&rsquo; (1954) en een aantal dynamische houtsnedes waarin Jorn op subtiele en soms ook humoristische wijze speelt met het nerf van het hout dat in verschillende richtingen loopt.</p> <p style="text-align: justify;">Rudi Fuchs schreef onlangs over &eacute;&eacute;n van de werken uit de Van der Loo gift &ldquo;Das offene Versteck&rsquo; uit 1970 &lsquo;Het kleurige struweel in de prent van Jorn hangt zo scheef als zijn tekende hand bewoog. Morgen kan dat anders. Zo ploetert de kunst oogverblindend door.&rdquo;</p> Fri, 19 Sep 2014 13:11:07 +0000 - Allard Pierson Museum - September 23rd - March 23rd, 2015 Fri, 19 Sep 2014 13:06:03 +0000 - Van Abbemuseum - November 22nd - February 22nd, 2015 <p class="bodytext" style="text-align: justify;">1848 and 1989 are two points of reference for modern history. Two revolutions: the first is represented by a symbol of the barricade during the February Revolution and the second by the fall of the Berlin Wall. With the exhibition <em>Confessions of the Imperfect</em> we would like to highlight the current relevance of these two moments. Both have created a basis for our world. 1848 resulted in the modern constitution and our democratic nation state, and 1989 determined our current geopolitical world order. The world is now once again at a crossroads. We need a new mentality, a different perspective, and this exhibition invites us to develop this. Together with a very diverse group of contemporary visual artists, the museum has developed an exhibition in which looking, thinking and acting become intermingled, and in which the visitor &ndash; that&rsquo;s you &ndash; is challenged to think about his position in the world.</p> <p class="bodytext" style="text-align: justify;">Therefore the exhibition is not a historical overview of art, but it traverses through modern culture and shows that art and design touch every facet of life. This basis of the exhibition is an impressive, architectural intervention by artist Liam Gillick, who constantly puts up different barriers in the exhibition based on the barricade, which the visitor has to conquer in a playful way. In this architecture you will come across new and old work by artists including Constant, Francesco Garcia Dory, Renzo Martens, Wendelien van Oldenborgh, Alexandra Pirici &amp; Manuel Pelmus, Antoni Miralda, Li Mu and John Ruskin.</p> <h3 style="text-align: justify;">John Ruskin</h3> <p class="bodytext" style="text-align: justify;">The starting point for this special exploration of the modern age is a quotation from the nineteenth century English romantic art critic and social reformer, John Ruskin. In his work,<em> The Stones of Venice</em>, he wrote: &ldquo;We may expect that the first two elements of good architecture should be expressive of some reat truths. The confession of Imperfection and the confession of the Desire of Change&rdquo;. You could not summarise the modern dilemma more succinctly than this. We dream of a perfect world which is actually within reach with all our technological progress, but every time that we achieve our ideal, the utopia we dream of turns out to be a dystopia. According to Ruskin, our &lsquo;imperfection&rsquo; is not something that should be erased, but something we must learn to live with.</p> <h3 style="text-align: justify;">The Karregat</h3> <p class="bodytext" style="text-align: justify;">The Karregat in Eindhoven is a good example of this sort of struggle with perfection. It was a 1970s experiment in urban planning by Frans van Klingeren and is the subject of a new work by Wendelien van Oldenborgh. Van Klingeren designed a for a community a house without walls. In no time at all the residents started to build walls within the building and began to use it in a way that was diametrically opposed to the original plan. Nevertheless, it is too simplistic to say that the project failed. For the residents, life in the Karregat was a life-changing experience. In the story of the Karregat the two great movements of 1848 and 1989 are reflected in miniature. Walls and barricades, perfection and imperfection, circle round each other.</p> <h3 style="text-align: justify;">A different approach to history</h3> <p class="bodytext" style="text-align: justify;">In this way the exhibition presents a different approach to history. It is no longer a series of dead events, but a colourful collection of&nbsp; routes which continue to have an effect in the present. In the exhibition Alexandra Pirici and Manuel Pelmus develop this on a monumental scale with a continuous performance, embodying works of art and important episodes from the past. We invite you to experience this and to become aware that the past continues to live in us, in how we look and think, and above all, in what we do. Therefore <em>Confessions of the Imperfect</em> is not an average exhibition, but a voyage of discovery into ourselves. Care to join?</p> <h3 style="text-align: justify;">Subsidisers</h3> <p style="text-align: justify;"><em>Confessions of the Imperfec</em>t is supported by Mondriaan Fund and the Culture Programme of the European Union.<br />The exhibition is part of the five year programme T<em>he Uses of Art - on the legacy of 1848 and 1989</em>, organised by L&rsquo;Internationale. The exhibition is developed by the Van Abbemuseum and Grizedale Arts.</p> <hr /> <p style="text-align: justify;">&nbsp;</p> <p class="bodytext" style="text-align: justify;">een dwarsdoorsnede van de moderne cultuur</p> <p class="bodytext" style="text-align: justify;">1848 en 1989 zijn twee ijkpunten in de moderne geschiedenis. Twee revoluties. De eerste met als symbool de barricade van de Februarirevolutie en de tweede met de Berlijnse Muur. In de tentoonstelling <em>Bekentenissen van de Imperfecte</em> willen we de actualiteit van deze twee momenten naar voren brengen. Beide legden de basis voor onze hedendaagse wereld. De gebeurtenissen van 1848 resulteerden in de moderne grondwet en onze democratische natiestaat en 1989 was bepalend voor onze huidige geopolitieke wereldorde. Op dit moment bevinden we ons op een kruispunt. We hebben een nieuwe mentaliteit nodig, een andere kijk op de wereld en daar nodigt deze tentoonstelling toe uit. Samen met een zeer diverse groep hedendaagse beeldende kunstenaars ontwikkelde het museum een tentoonstelling waarin kijken, denken en handelen op een vloeiende manier in elkaar overlopen en de bezoeker &ndash; jijzelf &ndash; wordt uitgedaagd om na te denken over hoe je in de wereld staat.</p> <p class="bodytext" style="text-align: justify;">De tentoonstelling is daarom geen historisch overzicht van kunst, maar een dwarsdoorsnede van de moderne cultuur die laat zien dat kunst en vormgeving alle facetten van het leven raakten. De basis voor de tentoonstelling is een indrukwekkende, architecturale interventie van kunstenaar Liam Gillick, die aan de hand van de barricade, steeds verschillende barri&egrave;res opwerpt in de tentoonstelling, die de bezoeker op speelse wijze moet overwinnen. In deze architectuur vind je nieuwe en oude kunstwerken van onder andere Constant, Francesco Garcia Dory, Renzo Martens, Wendelien van Oldenborgh, Alexandra Pirici &amp; Manuel Pelmus, Antoni Miralda, Li Mu en John Ruskin.</p> <h3 style="text-align: justify;">John Ruskin</h3> <p class="bodytext" style="text-align: justify;">Uitgangspunt voor deze bijzondere verkenning van de moderne tijd is een citaat van de 19de eeuwse Engelse romantische kunstcriticus en sociale hervormer John Ruskin. In <em>Stenen van Veneti&euml;</em> schreef hij: &ldquo;Van grote architectuur mogen we verwachten dat ze een aantal menselijke waarheden uitdrukt: de bekentenis tot imperfectie, en de bekentenis van ons verlangen tot verandering.&rdquo; Kernachtiger kun je het moderne dilemma niet samenvatten. We dromen van een perfecte wereld, die met alle technologische vooruitgang ook binnen handbereik is, maar telkens als we ons ideaal realiseren blijkt de gedroomde utopie, een dystopie. Onze &lsquo;imperfectie&rsquo; is volgens Ruskin niet iets<br />om uit te wissen, maar iets waarmee we moeten leren leven.</p> <h3 style="text-align: justify;">Het Karregat</h3> <p class="bodytext" style="text-align: justify;">Een mooi voorbeeld van een dergelijke worsteling met perfectie is het Karregat in Eindhoven, een stedenbouwkundig experiment uit de jaren zeventig van Frans van Klingeren en onderwerp van een nieuw werk van Wendelien van Oldenborgh. Van Klingeren ontwierp voor een gemeenschap een huis zonder muren. In een mum van tijd bouwden de bewoners alsnog muren in het gebouw en gingen ze het gebruiken op een manier die haaks stond op het oorspronkelijke plan. Toch is het te kort door de bocht om te zeggen dat het project is mislukt. Voor de bewoners was leven in het Karregat een bepalende levenservaring.</p> <h3 style="text-align: justify;">Andere benadering van de geschiedenis</h3> <p class="bodytext" style="text-align: justify;">In het verhaal van het Karregat zien we de grote bewegingen van 1848 en 1989 terug in miniatuur. Muren en barricades, perfectie en imperfectie, ze dansen om elkaar heen. De tentoonstelling biedt hiermee een andere benadering van de geschiedenis. Geen reeks van dode gebeurtenissen, maar een bonte verzameling van sporen die doorwerken in het heden. In de tentoonstelling werken Alexandra Pirici en Manuel Pelmus dit op monumentale schaal uit, met een doorlopende performance, waarin kunstwerken en belangrijke episodes uit het verleden opnieuw belichaamd worden. We nodigen je uit om dit te ervaren en om je te realiseren dat het verleden in ons leeft. In hoe we kijken en denken en vooral in wat we doen. <em>Bekentenissen van de Imperfecte</em> is daarom geen doorsnee tentoonstelling, maar een ontdekkingsreis naar onszelf. Ga je mee?</p> <h3 style="text-align: justify;">Subsidiegevers</h3> <p class="bodytext" style="text-align: justify;"><em>Bekentenissen van de Imperfecte </em>wordt mede mogelijk gemaakt door Mondriaan Fonds en het Cultuur Programma van de Europese Unie. De tentoonstelling is onderdeel van het vijfjarige programma <em>The Uses of Art, on the legacy of 1848 and 1989,</em> georganiseerd door L&rsquo;Internationale. Deze tentoonstelling is ontwikkeld door het Van Abbemuseum en Grizedale Arts, Conniston, U.K.</p> Fri, 19 Sep 2014 12:57:43 +0000 Auger & Loizeau, Maarten Baas, Makkink & Bey, Wim T. Schippers, Tomm Velthuis, Marcel Wanders, Thomas de Wolf - Van Abbemuseum - October 18th - November 9th <p class="bodytext" style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Through the exhibition and event programme <em>Sense Nonsense </em>at the Van Abbemuseum, Design Academy Eindhoven explores the inevitable relation between sense and nonsense, the interplay of sanity and insanity in innovation, and the role of the ridiculous and the absurd in liberating society and industry from the conventional wisdom that drives it.</span></p> <p class="bodytext" style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">With work by amongst others Auger &amp; Loizeau, Maarten Baas, Makkink &amp; Bey, Wim T. Schippers, Tomm Velthuis, Marcel Wanders and Thomas de Wolf.</span></p> <h3 style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Dutch Design Week</span></h3> <p class="bodytext" style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">The exhibition opens on the first day of the <a class="external-link-new-window" title="Opens external link in new window" href="" target="_blank">Dutch Design Week</a> (DDW), on Saturday 18 October at 4 pm. During DDW, from 18 until 26 October, the museum is open from 11 am until 6 pm (on Sunday 19 October from 11 am to 5pm). After DDW the exhibition is on view until Sunday 9 November.</span></p> <h3 style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">No Nonsense - special evening programme</span></h3> <p class="bodytext" style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">From Monday 20 until Saturday 25 October we organise a special <em>No Nonsense</em> evening programme with food, drinks, tours, performances, discussionss and live music.&nbsp; Iedere avond kun je tussen 19.00 en 21.00 uur aanschuiven voor een diner samengesteld door food designer Annelies Hermsen en museumcaf&eacute; Karel 1 en staan er tot 23.00 uur absurdistische of kritische noten op het programma. Binnenkort meer over dit programma!</span></p> <h3 style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Dialogue between Design Academy Eindhoven and Van Abbemuseum</span></h3> <p class="bodytext" style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">A sequel to <a class="external-link-new-window" title="Opens external link in new window" href="[ptype]=18&amp;tx_vabdisplay_pi1[project]=1203" target="_top"><em>Self Unself</em></a> &ndash; the exhibition during DDW 2013 &ndash; this exhibition and event programme is part of a series that places the work of Design Academy Eindhoven students and alumni in a broader context with the aim of establishing new collaborations and strengthening links between design, art and science.</span></p> <hr /> <div class="content"> <p class="bodytext" style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">zin en onzin in innovatie</span></p> <p class="bodytext" style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Met de tentoonstelling<em> Sense Nonsense</em> in het Van Abbemuseum verkent Design Academy Eindhoven de onvermijdelijke relatie tussen zin en onzin en het samenspel van gezond verstand en waanzin in innovatie. Ook wordt de rol van het ridicule en het absurde onderzocht door de conventionele wijsheid die de samenleving en de industrie als vanzelfsprekend zien uit te dagen.</span></p> <p class="bodytext" style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">In de tentoonstelling is werk te zien van onder meer Atelier NL, Auger &amp; Loizeau, Maarten Baas, Jurgen Bey, Tor Boontje, Wim T. Schippers, Tomm Velthuis, Marcel Wanders en Thomas de Wolf.</span></p> <h3 style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Dutch Design Week</span></h3> <p class="bodytext" style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">De tentoonstelling opent op zaterdag 18 oktober om 16.00 uur, de eerste dag van <a class="external-link-new-window" title="Opens external link in new window" href="" target="_blank">Dutch Design Week</a> (DDW). Tijdens DDW, van 18 tot en met 26 oktober, is het Van Abbemuseum geopend van 11 tot 18 uur (m.u.v. zondag 19 oktober, dan is het museum geopend van 11 tot 17 uur).&nbsp; </span><br /><span style="font-size: small;">Na DDW is de tentoonstelling nog te zien tot en met zondag 9 november.</span></p> <h3 style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">No Nonsense - speciaal avondprogramma</span></h3> <p class="bodytext" style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Van maandag 20 tot en met zaterdag 25 oktober organiseert het Van Abbemuseum een speciaal<em> No Nonsense</em> avondprogramma met eten, drinken, rondleidingen, performances, discussies en live muziek.&nbsp; Iedere avond kun je tussen 19.00 en 21.00 uur aanschuiven voor een diner samengesteld door food designer Annelies Hermsen en museumcaf&eacute; Karel 1 en staan er tot 23.00 uur absurdistische of kritische noten op het programma. Binnenkort meer over dit programma!</span></p> <h3 style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Dialoog tussen Design Academy Eindhoven en Van Abbemuseum</span></h3> <p class="bodytext" style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><em>Sense Nonsense</em> is de tweede samenwerking tussen het Van Abbemuseum en Design Academy Eindhoven, als onderdeel van de reeks &ldquo;Uitnodiging tot dialoog&rdquo;. In deze programmering worden topinstituten en individuen - experts in hun eigen vakgebied - uitgenodigd om nieuwe projecten te ontwikkelen in het Van Abbemuseum. Ze brengen nieuwe kennis en kunde waarmee andere samenwerkingsverbanden ontstaan en de verbinding tussen design, kunst en de samenleving versterkt wordt<em>.</em> Tijdens Dutch Design Week 2013 was Design Academy Eindhoven al te gast met de tentoonstelling <a class="external-link-new-window" title="Opens external link in new window" href="[ptype]=18&amp;tx_vabdisplay_pi1[project]=1203" target="_top"><em>Self Unself</em></a>.</span></p> </div> Fri, 19 Sep 2014 12:54:43 +0000 Group Show - Van Abbemuseum - September 28th - October 5th <p class="bodytext" style="text-align: justify;">Since 2011 the Van Abbemuseum has been a guest tutor at the Dutch Art Institute in Arnhem. Our staff have, with the artists at the DAI, been looking at the notion of the museum&rsquo;s &lsquo;use&rsquo; in the 21st century, taking as our starting point the notion that art&rsquo;s perceived role in and value to society is changing. Exhibitions such as the <em>Museum of Arte &Uacute;til</em> or the collection display <em>Once Upon a Time&hellip; The Collection Now </em>have been used as case studies to examine how the museum and artists have deployed different means to negotiate this ongoing shift.</p> <p class="bodytext" style="text-align: justify;">As part of the course artists from the DAI will present a number of installations, performances and interventions in the museum that can be seen throughout the building opening on the 28th September. These projects draw on the collection, exhibitions or the institution&rsquo;s infrastructure &ndash; questioning and challenging accepted ideas of the museum and how it produces, displays and mediates artistic thinking. As such &lsquo;Using the Museum&rsquo; seems a valuable experiment, for the artists involved, the Van Abbemuseum and its public - and as a means to think through how the museum might be used as a pedagogical tool</p> <p class="bodytext" style="text-align: justify;">Including projects by: Hanan Benammar, Michelle Browne, Eduardo Cachucho, Voitka Group, Anneke Ingwersen, Louis Liu &amp; Art&eacute;mise Ploegaerts, Sofia Ocana Urwitz, Marie-Andree Pellerin, Abner Preis, Kim Schonewille, Tommie Soro, Malina Suliman, Silvia Ulloa.<br /><br /><strong>Antiphony project<br /></strong>Antiphony is an answering machine service set up for the Van Abbemuseum's phone number +31 (0)40 238 1000. The customer will be able to have someone on the phone through a selection of keywords. The project was started by Hanan Benammar and she is looking for volunteers. Check the <a class="external-link-new-window" title="Opens external link in new window" href="" target="_blank">Facebook-page</a> for more information.</p> <hr /> <p class="bodytext" style="text-align: justify;">&nbsp;</p> <p class="bodytext" style="text-align: justify;">Sinds 2011 vervult het Van Abbemuseum een gastdocentschap aan het Dutch Art Institute (DAI)&nbsp;in Arnhem. Onze medewerkers hebben zich samen met de kunstenaars van DAI verdiept in het &lsquo;gebruik&rsquo; van het museum in de 21ste eeuw.<br />Ons uitgangspunt daarbij was dat de waargenomen rol en waarde van kunst in de samenleving aan het veranderen zijn. Aan de hand van tentoonstellingen als <em>Museum of Arte &Uacute;til</em> en de collectiepresentatie<em> Er was eens... De collectie nu</em> is onderzocht hoe het museum en kunstenaars gebruikmaken van verschillende middelen om met deze continue verandering te kunnen omgaan.</p> <p class="bodytext" style="text-align: justify;">Als onderdeel van de cursus&nbsp;presenteren kunstenaars van DAI een aantal installaties, performances en interventies in het museum, die vanaf de opening op 28 september door het hele gebouw te zien zijn. Deze projecten zijn gebaseerd op de collectie, tentoonstellingen of infrastructuur van het museum en plaatsen vraagtekens bij geaccepteerde idee&euml;n over het museum en de manier waarop het artistieke denkbeelden cre&euml;ert, toont en overbrengt. Als zodanig lijkt &lsquo;Using the Museum&rsquo; een waardevol experiment voor de betrokken kunstenaars, het Van Abbemuseum en het publiek. Maar ook een goede manier om na te denken over de wijze waarop het museum kan worden gebruikt als pedagogisch instrument</p> <p style="text-align: justify;">Met projecten van: Hanan Benammar, Michelle Browne, Eduardo Cachucho, Voitka Group, Anneke Ingwersen, Louis Liu &amp; Art&eacute;mise Ploegaerts, Sofia Ocana Urwitz, Marie-Andree Pellerin, Abner Preis, Kim Schonewille, Tommie Soro, Malina Suliman, Silvia Ulloa.<br /><br /><strong>Antiphony project</strong><br />Doe ook mee met het Antiphony project van Hanan Benammar. Antiphony is een antwoordapparaatdienst, speciaal opgezet voor het Van Abbemuseum voor het nummer +31 (0)40 238 1000. Benammar zoekt hiervoor nog vrijwilligers.<br />Lees meer op deze <a class="external-link-new-window" title="Opens external link in new window" href="" target="_blank">Facebook-pagina</a>.</p> Fri, 19 Sep 2014 12:49:37 +0000 - Van Abbemuseum - September 7th - October 31st <p style="text-align: justify;">The Gate Foundation was established in 1988 in Amsterdam with the aim to stimulate the communication between western and non-western art. Until its closure in 2006, the Gate Foundation had accumulated archives with documentation on more than 750 non-Dutch artists, plus a specialized library. The exhibition<em> Still at The Gate</em> is looking for a new approach to the Gate Foundation archive giving an overview of the Latin-American art showed or produced in the Netherlands in relation to the narratives proposed by the S&atilde;o Paulo Biennale 2014, curated by Van Abbemuseum director Charles Esche.<br /><br />How could we re-activate the Gate archive? How is it related with the present? What conflicts were considered? How did artists deal with them?<br /><br />Using the 31st Bienale Toolbox, <em>Still at The Gate</em> lets you dive into the Gate archive, being able to think differently, proposing re-interpretations of these projects from the present, selecting other artists and artworks to be exhibited, to emphasize art and its power of transformation. Ultimately, it is an invitation to participate in a collective exercise of imagination. Open the Gate once again, and use its archive to ask how art can help us imagine the world differently.</p> <hr /> <p class="bodytext" style="text-align: justify;">De Gate Foundation werd in 1988 in Amsterdam opgericht om de communicatie tussen westerse en niet-westerse kunst te stimuleren. Bij de sluiting in 2006 had de Gate Foundation een archief opgebouwd met documentatie van meer dan 750 niet-Nederlandse kunstenaars plus een gespecialiseerde bibliotheek. Dit archief bestaat uit een verzameling reproducties van deze kunstenaars en is tegenwoordig gehuisvest in het Van Abbemuseum. Deze tentoonstelling is een zoektocht naar een nieuwe benadering van het archief van de Gate Foundation. Er wordt een overzicht gegeven van de in Nederland getoonde of gemaakte Latijns-Amerikaanse kunst in het licht van de verhalen die worden gepresenteerd op de Bi&euml;nnale van S&atilde;o Paulo 2014, gecureerd door de directeur van het Van Abbemuseum Charles Esche.</p> <p class="bodytext" style="text-align: justify;">Hoe kunnen we het Gate archief reactiveren? Hoe staat het in verband met het heden? Welke conflicten stonden centraal? Hoe gingen de kunstenaars hiermee om?</p> <p class="bodytext" style="text-align: justify;">Via de&nbsp;<a class="external-link-new-window" title="Opens external link in new window" href="" target="_blank">educatieve 'Toolbox'</a> van de Bi&euml;nnale van Sao Paulo biedt <em>Still at the Gate</em> toegang tot de documentatie en geeft je de kans om je te verdiepen in het archief van Gate om zo een mening te vormen en herinterpretaties voor te stellen van heden en verleden. Het is een uitnodiging om deel te nemen aan een collectieve oefening van verbeelding. Open de Gate nog een keer en gebruik het archief om kritisch naar de vraag te kijken hoe kunst ons kan helpen de wereld anders te zien.</p> Fri, 19 Sep 2014 11:22:04 +0000 Jompet Kuswidananto - Tropenmuseum - October 31st - March 22nd, 2015 <p style="color: #5c4617; font-weight: bold; text-align: justify;">Vanaf 31 oktober staat een unieke kunstinstallatie in de Lichthal, speciaal gemaakt voor het Tropenmuseum, van de in Azi&euml; befaamde kunstenaar Jompet Kuswidananto. Jompet maakte naam met fascinerende levensgrote mechanische figurengroepen in de vorm van parades, die op gezette tijden als een waar orkest in actie komen. Deze parades brengt hij voor het eerst bijeen in de Lichthal van het Tropenmuseum waardoor zich een nieuwe kunstinstallatie vormt. <em>(Bovenstaande foto: met dank aan Osage Gallery Hong Kong)</em></p> <p style="text-align: justify;">Jompet laat in zijn werk een voortdurend veranderende wereld zien en de manier waarop de identiteit van individuen en groepen hierin meebewegen.</p> <h4 style="text-align: justify;">Spektakel van licht, geluid en beweging</h4> <p style="text-align: justify;">Tientallen mensfiguren met trommels en wapens, motoren en paarden ontmoeten elkaar in het midden van een groot plein. Deze ontmoeting zorgt voor veel spektakel van licht, geluid en beweging: trommels beginnen te roffelen, handen te klappen en uit luidsprekers klinkt het feestgedruis van een optocht of het rumoer van een betoging. &nbsp;</p> <h4 style="text-align: justify;">Jompet Kuswidananto -&nbsp;Opmars in Europa</h4> <p style="text-align: justify;">Kunstenaar en theatermaker Jompet Kuswidananto (1976, Yogyakarta) is in Azi&euml; een toonaangevende vernieuwer en is nu ook in Europa aan een opmars begonnen. Zo is zijn werk te zien geweest op de Bi&euml;nnales van Veneti&euml; en Moskou, Art Space Louis Vuitton en de Saatchi Gallery Londen. Met zijn theatergroep Teater Garasi won hij in 2013 de Prins Claus Award.</p> Fri, 19 Sep 2014 10:51:42 +0000