ArtSlant - Closing soon http://www.artslant.com/ams/Events/show en-us 40 - Tropenmuseum - October 6th, 2012 - March 29th, 2013 <h4 style="text-align: justify;" class="subheading"><span style="font-size: small;">Look-listen-do exhibition MixMax Brasil at Tropenmuseum Junior</span></h4> <p style="text-align: justify;"></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Currently under construction at Tropenmuseum Junior: a brand new look-listen-do exhibition! By October 2012 Tropenmuseum Junior will be transformed into an imaginative artists’ quarter in Brasil.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Where in the world does everyone wear flip-flops? Where do footballers dance? Where does capoeira come from? And where does everyone come from different parts of the world? Olà – Brazil of course!</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">The exhibition space for <em>MixMax Brasil</em> will be full of doors and windows and surprising nooks and crannies: a mangrove tunnel, a dance atelier and a music studio, a bottle cave and a mix factory. So far more than thirty artists and craftspeople from Pernambuco in North-East Brazil have contributed to this exhibition.</span></p> <h4 style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">For the whole family</span></h4> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Children will bring the exhibition to life, guided by Brazilian artists, dancers and musicians. Adults can follow their own route. Opening doors to the past. Learning about the art and culture of Pernambuco and enjoying the Brazilian music.</span></p> <p></p> Thu, 13 Sep 2012 15:24:54 +0000 http://www.artslant.com/ams/Events/list http://www.artslant.com/ams/Events/list Moyna Flannigan - Galerie Akinci - February 23rd, 2013 - March 30th, 2013 <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">In her new paintings and drawings <strong>Moyna Flannigan</strong> tears up previous notions of representation of the self and builds a new model, making reference to an underlying conflict between individualism and conformity. In<i>The Body Stretches to the Edge</i> women are grouped in formation, seemingly led by a protagonist who initiates the movement in a familiar space in which the normal order of things is absent. They appear to be locked in an endless search neither knowing what they are looking for or if they are going in the right direction. The notion of time and memory is introduced through the use of fracturing of the body and jarring of forms, and colours across the painting from edge to edge: like a film being cut, rewound, frozen, or edited. The jarring of bodies and modernist forms draws attention to the artifice of the medium and allows for moments of comedy in their bizarre appearance and pointlessness of their actions. When the action stops a new quality of stillness emerges which demands a special intensity of attention.</span><span style="font-family: Arial; font-size: small;"> </span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><i>Moyna Flannigan (1963,</i><b> </b>Kirkcaldy,<i> Scotland, lives and works in Edinburgh). She had her MFA at the Yale University School of Art in the USA and her BA at the Edinburgh College of Art, UK. Flannigan had many international shows in galleries and museums. Recent shows are: Women Artists of the Pizzuti Collection, USA (2012), Scottish National Gallery of Modern Art, Edinburgh (solo 2010), Mackintosh Museum, Glasgow (2012), City Art Centre, Edinburgh (2012), Van Abbe Museum, Eindhoven (NL, 2011), Andy Warhol Museum (USA, 2010), Scottish National Gallery of Modern Art, Edinburgh (solo 2010), Stephen Friedman Gallery, London (2009) etc.</i></span></p> <hr /> <p style="text-align: justify;">Met haar nieuwe schilderijen en tekeningen verruimt Monya Flannigan oudere ideeën over het afbeelden van het Zelf en zet ze een nieuw model op, dat refereert aan het onderliggende conflict tussen individualisme en conformiteit. In <i>The Body Stretches to the Edge </i>worden vrouwen in een bepaalde opstelling bij elkaar gezet, schijnbaar aangevoerd door een protagonist die de groep een ruimte in leidt, die wel bekend is maar waarin de normale orde van de dag niet geldt. Ze lijken vast te zitten in een oneindige zoektocht, zonder dat ze weten waar ze naar op zoek zijn en of ze in de juiste richting bewegen. De notie van tijd en herinnering wordt gevisualiseerd door het opdelen van lichamen en botsende vormen en kleuren die van rand tot rand over het hele schilderij lopen, en doet denken aan filmbeelden die worden afgesneden, teruggespoeld, bevroren of gemonteerd. De botsing tussen de lichamen en de modernistische vormen verleggen de aandacht naar de kunstmatigheid van het medium en biedt een komische noot wanneer de bizarre verschijningen en de zinloosheid van hun acties duidelijk worden. Als de actie stopt, dienst zich een nieuwe onbeweeglijkheid aan die vraagt om intensieve aandacht.</p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><i></i></span></p> Mon, 25 Feb 2013 09:43:50 +0000 http://www.artslant.com/ams/Events/list http://www.artslant.com/ams/Events/list ZBIGNIEW ROGALSKI - Galerie Akinci - February 23rd, 2013 - March 30th, 2013 <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Zbigniew Rogalski, who debuted around 2000, belongs to the most interesting representatives of a young Polish art generation. With the exemplification of visual illusion, such as reflection and obliteration, Rogalski is questioning reality and its mode of representation.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span face="Arial" style="font-family: Arial; font-size: small;"></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"></span><span style="font-size: small;">Zbigniew Rogalski has often been called ‘a director of paintings’, as he moves with great ease both in the regions of painting, photography and film, mixing them and taking advantage of several disciplines. Through the exercise of painting itself, questions are raised, encouraging the viewers' interpretation of what is seen while simultaneously forming a critical position. This position is repeatedly obscured and hinted at through painterly solutions as well as the inclusion of photographic material and/or the allusion there of. In the series ‘Eye Tracking’ Rogalski includes the aspect of time as he refers to photographs found as a child in his father’s drawer, which he as an adult turned into thrilling images which hide what the eye cannot let lose. In our show we will present paintings Rogalski specially made for our presentation in which he questions the relativity of all things which are no more permanent than a drawing on a steamed-up glass. </span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"> </span></p> <p style="text-align: justify;"><span face="Arial" style="font-family: Arial; font-size: small;"></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><i>Born in 1974, Zbigniew Rogalski graduated from the Poznan Academy of Fine Arts, Painting Department (1999). Together with Hubert Czerepok formed Magisters group (2000-2002). Lives and</i><span face="Arial" style="font-family: Arial;"> </span><i>works in Warsaw. Rogalski had many international shows, a.o. at the Polnisches Institut, Düsseldorf (2009), Centre of Cont. Art, Warsaw (2009), Zak-Branicka, Berlin (2009), Jack Hanley Gallery, Los Angeles (2008), Galerie Almine Rech, Paris (2009), Galerie Sprüth Magers Projekte, Munich (2006), Kunsthalle Mannheim (2006) etc. He is represented by Raster, Warsaw, Poland.</i></span></p> <hr /> <p style="text-align: justify;"></p> <p style="text-align: justify;"><span face="Arial" style="font-family: Arial; font-size: small;"></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Zbigniew Rogalski debuteerde rond 2000 en is een van de meest interessante vertegenwoordigers van een jonge generatie van Poolse kunstenaars. Rogalski stelt de werkelijkheid, en de manier waarop deze wordt afgebeeld, ter discussie door gebruik te maken van visuele illusies als reflectie of uitwissing.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Zbigniew Rogalski is vaak ‘een regisseur van schilderijen’ genoemd, aangezien hij zich net zo op zijn gemak voelt in de schilderswereld als in die van de film en de fotografie, deze disciplines met elkaar durft te combineren, en de onderlinge verschillen uitbuit. De exercitie van het schilderen zelf stelt een aantal vragen aan de orde, waarbij een beroep wordt gedaan op de interpretatie van de toeschouwer, en houdt tegelijkertijd een kritische stellingname in. Die stellingname wordt afwisselend verhuld en gesuggereerd, met zowel schilderachtige middelen als fotografisch materiaal, of the illusie hiervan.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">In Rogalski's serie <i>Eye Tracking</i> is het tijdsaspect opgenomen, door te verwijzen naar foto's die hij als kind vond in de la van zijn vader, en die hij als volwassene heeft verwerkt tot geheimzinnige beelden, die verhullen wat het oog niet los kan laten. In onze tentoonstelling laten we werk zien dat Rogalski speciaal voor de gelegenheid maakte, en waarin hij de relativiteit onderzoekt van alle dingen die niet blijvender zijn dan een tekening op beslagen glas.</span></p> Thu, 21 Feb 2013 09:04:27 +0000 http://www.artslant.com/ams/Events/list http://www.artslant.com/ams/Events/list Cláudia Cristóvão - Lumen Travo - February 27th, 2013 - March 30th, 2013 <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><strong>Lumen Travo</strong> gallery is proud to present <strong>Cristóvão</strong>’s solo photography installation. When she was asked to examine and restore damaged photographs rescued from the 2011 tsunami in Japan, Cristóvão uncovered much more than personal leftovers.</span><br /> <br /><span style="font-size: small;"> Cristóvão pieced together a new archive. She collected photographs which were officially discarded because of extensive damage, and then re-photographed these “trashed” photographs in order to create new images. Images contain all the ragged layers of colour, plus the sand and the sea salt that will eventually make them perish.</span><br /> <br /><span style="font-size: small;"> The new images contain a physical damage parallel to that of the lives they belonged to. The memories they contained disappear or morph into other meanings.</span></p> Mon, 25 Feb 2013 18:51:51 +0000 http://www.artslant.com/ams/Events/list http://www.artslant.com/ams/Events/list Man Ray, Louis Faurer, Alfred Stieglitz, Lee Friedlander, Guy Bourdin, Nobuyoshi Araki, Etienne Carjat - Torch Gallery - February 23rd, 2013 - March 30th, 2013 <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">A group exhibition of vintage photography including photographs by Man Ray, Louis Faurer, Alfred Stieglitz, Lee Friedlander, Guy Bourdin, Nobuyoshi Araki and many others.</span></p> <p><a target="_blank">Facebook RSVP</a></p> <p> </p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"> </span></p> Tue, 19 Feb 2013 17:33:09 +0000 http://www.artslant.com/ams/Events/list http://www.artslant.com/ams/Events/list Dirk Braeckman - de Appel Arts Centre - November 17th, 2012 - March 31st, 2013 <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">This winter de Appel arts centre simultaneously presents solo projects by the Belgian photographer/filmmaker Dirk Braeckman and the British artist Zarina Bhimji at the same time. Braeckmans sensitive, large-scale photographs in shades of grey do not tell elaborate stories but are charged with atmosphere which makes them “tick away like time bombs”, in the words of the author Luc Sante. The suggestive force and narrative potential of images are just as essential for Bhimji, whose latest film Yellow Patch (2011) has its Dutch premiere in de Appel arts centre. </span><br /><br /><span style="font-size: small;">Since the early 1990s Dirk Braeckman (Belgium, 1958) has built up an oeuvre of enigmatic photographs, large prints in black and white and shades of grey that reveal ambiguous images: desolate areas, reflecting wallpaper, a blurred painting, a fragment of a nude. Braeckman gives central place to atmosphere, texture and suggestion. The photographs have a snapshot-like, ephemeral quality, while each image is actually composed in a very precise way. Every detail is important: the cropping, the light, colour and texture, the lack of focus, and the material on which the photograph is printed. Braeckman approaches and treats photography like a painter. </span><br /><br /><span style="font-size: small;">In this exhibition Braeckman presents a carefully chosen selection of new photographs culled from the untitled publication recently released by Roma Publications (a cross between an artist’s book and a catalogue raisonné). From his extensive archive of negatives Braeckman selected “new images”, that have never been printed and that will have their premiere in de Appel arts centre. Braeckman equally reveals one of the lesser well-known aspects of his oeuvre in de Appel: a new film for the first time, which elaborates on previous film experiments. </span><br /><br /><span style="font-size: small;">In Zarina Bhimji’s work (UGA, 1963) beauty merges with politics and poetry so something new emerges. Her work is characterised by a deliberate use of visual ambiguity. The works reflect spaces, micro details and the light of distant interiors. The location of light is an important and intricate element of Bhimji’s composition. The stillness and suspension of everyday life. The atmosphere is tactile, a moist light. The spaces refer to disconnection, incompleteness and belatedness.</span><br /><br /><span style="font-size: small;">Yellow Patch is Bhimji’s second large film production, co-produced by e.g. de Appel arts centre, Outset Contemporary Art Fund, The New Art Gallery Walsall with executive producers Artsadmin. Additional support was provided from Arts Council England, Framestore and individual donors. The 35mm film was entirely shot in India and was inspired by trade and immigration routes across the Indian Ocean. Beautiful close-ups of desolate Haveli palaces and colonial offices in the port of Mumbai are coupled with atmospheric images of the desert and the sea and accompanied by an evocative soundtrack. </span><br /><br /><span style="font-size: small;">The exhibition develops in two phases: from 16 November 2012 till February 3 de Appel premieres Bhimji's new production Yellow Patch, from February 5 to March 31 de Appel showcases the installation Waiting from 2007. This film was filmed in a factory used to process Sisal and has an abstraction that hovers somewhere between film and painting. The washed-out colour of the hair-like material, the light, and the interior of the factory create a saturated monochrome that, combined with the film's soundtrack, becomes immersive.</span><br /><br /><span style="font-size: small;">In Braeckman and Bhimji’s work, ambiguous and “open” recordings of architecture, landscapes, objects and spaces are the signifiers. They seem to emphasise the intrinsic expressive power of the image and invite the audience to a ‘slow’ reading of the work. </span><br /><br /><span style="font-size: small;">Zarina Bhimji’s exhibition in de Appel arts centre is supported by Outset Contemporary Art Fund</span><br /><br /><span style="font-size: small;">A day after the opening at de Appel arts centre, Kunsthalle Erfurt presents a retrospective exhibition of Braeckman’s work from 18 November 2012 to 13 January 2013. <a href="http://www.kunsthalle-erfurt.de/" target="_blank">www.kunsthalle-erfurt.de</a></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">17 Nov 2012 — 31 Mar 2013<br />11 am - 10 pm<br />Moes<br /><br /></span></p> <p style="text-align: justify;">At Moes, in the basement of de Appel, a documentary is shown about the life and work of Dirk Braeckman from the Belgian series Goudvis, portraits of high-profile Belgian artists.</p> <hr /> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Deze winter presenteert de Appel arts centre gelijktijdig soloprojecten van de Belgische fotograaf/filmmaker Dirk Braeckman en de Britse kunstenaar Zarina Bhimji. Braeckman maakt verstilde, sensibele foto’s in grijstinten op groot formaat. Beelden die geen uitgesponnen verhalen vertellen, maar die geladen zijn met een bepaalde sfeer en daardoor “als tijdbommen wegtikken”, zoals auteur Luc Sante het formuleert. De suggestieve kracht en het verhalende potentieel van sfeervolle beelden zijn net zo essentieel voor Bhimji, die in de Appel haar nieuwste film Yellow Patch (2011) de Nederlandse première laat beleven.</span><br /><br /><span style="font-size: small;">Dirk Braeckman (BE, 1958) heeft sinds de vroege jaren negentig een zeer herkenbaar oeuvre opgebouwd van enigmatische foto’s. Grote afdrukken in zwart/wit en grijze tinten tonen ambigue beelden: desolate ruimtes, reflecterend behang, een vage schildering, een fragment van een naakt. Zijn sensibele fotowerken zijn vaak gebaseerd op onderwerpen uit zijn eigen leefwereld of omgeving, maar verbeelden besloten en mysterieuze werelden. Braeckman vermijdt anekdotes en stelt sfeer, textuur en suggestie centraal. De foto’s bezitten een snapshot-achtige vluchtigheid, terwijl ieder beeld juist heel precies is opgebouwd. Elk detail is van belang: de afsnijdingen, het licht, kleur en textuur, de onscherpte, het materiaal waarop het is afgedrukt. Braeckman lijkt de fotografie te benaderen en te behandelen als een schilder.</span><br /><br /><span style="font-size: small;">In deze tentoonstelling presenteert Braeckman op basis van de recent door Roma Publications uitgeven titelloze publicatie (die het midden houdt tussen een kunstenaarsboek en een catalogue raisonné) een uitgekiende selectie nieuwe foto’s. Uit zijn omvangrijke archief aan negatieven selecteerde hij opnamen waarvan nog nooit afdrukken waren gemaakt. Ze beleven hun primeur in de Appel arts centre. Een minder bekend aspect van Braeckmans oeuvre zijn films waarbij hij opnames maakte van zijn eigen foto’s. In de Appel arts centre toont Braeckman voor het eerst, wat uitzonderlijk is, een film waarin hij op deze experimenten verder borduurt.</span><br /><br /><span style="font-size: small;">In het werk van Zarina Bhimji (UGA, 1963) vervloeit schoonheid met trauma, tragiek, verlies en melancholie. Aaneenschakelingen van verleidelijke en sensuele beelden verbeelden op treffende wijze de lange en vaak inktzwarte schaduw van het kolonialisme in Afrika, India en Europa. De wijze waarop Zarina Bhimji de wereld en het verleden tracht te begrijpen is door met haar “ogen te luisteren”. Haar indrukken verwerkt ze tot visuele poëzie, waarin niet woorden maar beelden (historische) verhalen vertellen. In haar werk worden geen feiten of informatie aangereikt, maar worden geschiedenissen gesuggereerd door opnames van verlaten ruimtes of beklemmende landschappen.</span><br /><br /><span style="font-size: small;">Yellow Patch is de tweede grote filmproductie van Bhimji, geco-produceerd door de Appels arts centre en Outset Contemporary Art Fund. De 35mm film is geheel geschoten in India en geïnspireerd op handels- en immigratieroutes over de Indische Oceaan. Prachtige close-ups van desolate Haveli paleizen en koloniale kantoren in de haven van Mumbai, gaan gepaard met atmosferische beelden van de woestijn en de zee, begeleid door een evocatieve soundtrack. De film complementeert de uitermate positief ontvangen film Out of Blue uit 2002, waarin de traumatische ervaring van Aziaten die door Idi Amin Uganda werden uitgezet in 1972 wordt geëvoceerd.</span><br /><br /><span style="font-size: small;">De tentoonstelling wordt opgesplitst in twee delen: van 17 november tot 3 februari toont de Appel exclusief de nieuwe productie 'Yellow Patch', van 5 februari tot 31 maart is in de Appel de installatie Waiting uit 2007 te zien, gefilmd in een sisal-fabriek in de buurt van Mombassa (Kenia). De film refereert indirect aan de geschiedenis van de Duitse kolonies in Oost-Afrika maar heeft door de bijzondere lichtwerking, langzame cameravoering en uitgesproken soundtrack een abstractie die ergens tussen schilderkunst en film in hangt.</span><br /><br /><span style="font-size: small;">In het werk van Braeckman en Bhimji zijn ambigue en ‘open’ registraties van architectuur, landschappen, objecten of ruimtes de dragers van betekenis. Hun beelden en films lijken onbewust bij de kijker een primair, bijna lichamelijk gevoel te veroorzaken. Braeckman en Bhimji onderstrepen in hun werk de intrinsieke zeggingskracht van het beeld. Ze nodigen uit tot traag, langdurig en intensief kijken.</span><br /><br /><span style="font-size: small;">Van 18 november 2012 tot 13 januari 2013 presenteert Kunsthalle Erfurt tevens een retrospectief van het werk van Braeckman. Zie <a href="http://www.kunsthalle-erfurt.de/" target="_blank">www.kunsthalle-erfurt.de<br /></a></span><br /><span style="font-size: small;">De tentoonstelling van Zarina Bhimji in de Appel arts centre wordt ondersteund door Outset Contemporary Art Fund</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"> </span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">17 nov 2012 — 31 mrt 2013<br />11.00 tot 22.00 u<br />Moes<br /><br /></span></p> <p style="text-align: justify;">In het souterrain van de Appel, bij Moes, is een documentaire te zien over het leven en werk van Dirk Braeckman uit de Belgische reeks Goudvis, portretten van spraakmakende Belgische kunstenaars.<br /><br />Goudvis is een reeks televisieportretten van Belgische topkunstenaars met een internationale uitstraling die zijn uitgezonden op Canvas. De derde jaargang die uitgezonden werd in 2011 focuste op de beeldende kunsten. Goudvis portretteerde Belgische topkunstenaars van vandaag. In deze derde reeks werd opnieuw gehengeld naar het goud in de vijver van de actuele kunst van eigen bodem. Kunstenaars met een vaak grote internationale uitstraling, want hun talent wordt ook opgevist in het buitenland.<br /><br />In de documentaires zijn werkbeelden aangevuld met indringende gesprekken met de kunstenaars thuis, buiten het lawaai van de publieke scène. Hoe zijn ze geëvolueerd? Wat zijn hun obsessies? Wat beschouwen ze zelf als successen en mislukkingen? Daarnaast komt ook telkens een rits kenners, collega’s en intimi aan het woord over de kunstenaar in kwestie.<br /><br />Goudvis brengt geen traditionele ‘biopics’, maar fietst kriskras doorheen het leven en werk van de kunstenaar. Geregeld wordt er op de vluchtheuvel van het leven halt gehouden, om achterom te kijken en vooruit te blikken<br /><br />DIRK BRAECKMAN, Uitzending op zondag 20 november 2011<br />In zijn vaak zwart-witte beelden behandelt Dirk Braeckman de fotografie als een schilder. Als hij al in opdracht werkt, maakt hij beelden die je niet van zo’n opdracht verwacht, zoals bij de portretten van de Belgische koning en de koningin. Welke plaats neemt de fotografie in zijn leven in? Goudvis probeerde het te achterhalen. Eén ding wou de jonge Dirk Braeckman (°1958) nooit worden: fotograaf. Niet de man van familiefeesten, die in het middelpunt van de belangstelling de omgeving naar zijn hand zet. Neen, dan liever de discretie van een schilder, experimenterend in de stilte van zijn atelier. Vandaag weten we hoe het Braeckman verliep. Zijn werk bestaat uit vaak grote, met grijswaarden opgebouwde en op mat papier afgedrukte beelden. Het evolueerde van wilde, bijna expressionistische portretten tot sterk gestileerde en tegelijk emotioneel geladen stills van hotelkamers, bedden, lobby’s en zelfs behangselpapier. Ver weg van de traditionele documentaire- en reportagefotografie. Maar er zijn ook installaties en het mooiste portret van een koningspaar ooit. Braeckman is een fotograaf die werkt als een schilder. Zelf zegt hij daarover: “Het is niet wat ik fotografeer dat belangrijk is, maar de manier waarop. Niet de opname, maar wat er met een opname gebeurt”. Begin oktober 2011 opende in het Leuvense M-Museum een solotentoonstelling van Dirk Braeckman. Goudvis volgde de kunstenaar bij de voorbereidingen en blikt terug op zijn meer dan vijfendertig jarige loopbaan. Van Gent naar New York, van analoog naar digitaal en terug. Met medewerking van Luc Sante (Amerikaans-Belgische fotokenner/essayist), Stefan Hertmans (schrijver), Carl de Keyzer (Magnum-fotograaf / vriend) e.a. Regie: Jan Blondeel Interview: Chantal Pattyn</p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"> </span></p> Fri, 22 Feb 2013 19:23:08 +0000 http://www.artslant.com/ams/Events/list http://www.artslant.com/ams/Events/list Zarina Bhimji - de Appel Arts Centre - November 17th, 2012 - March 31st, 2013 <p style="text-align: justify;">This winter de Appel arts centre simultaneously presents solo projects by the Belgian photographer/filmmaker Dirk Braeckman and the British artist Zarina Bhimji at the same time. Braeckmans sensitive, large-scale photographs in shades of grey do not tell elaborate stories but are charged with atmosphere which makes them “tick away like time bombs”, in the words of the author Luc Sante. The suggestive force and narrative potential of images are just as essential for Bhimji, whose latest film Yellow Patch (2011) has its Dutch premiere in de Appel arts centre. <br /><br />Since the early 1990s Dirk Braeckman (Belgium, 1958) has built up an oeuvre of enigmatic photographs, large prints in black and white and shades of grey that reveal ambiguous images: desolate areas, reflecting wallpaper, a blurred painting, a fragment of a nude. Braeckman gives central place to atmosphere, texture and suggestion. The photographs have a snapshot-like, ephemeral quality, while each image is actually composed in a very precise way. Every detail is important: the cropping, the light, colour and texture, the lack of focus, and the material on which the photograph is printed. Braeckman approaches and treats photography like a painter. <br /><br />In this exhibition Braeckman presents a carefully chosen selection of new photographs culled from the untitled publication recently released by Roma Publications (a cross between an artist’s book and a catalogue raisonné). From his extensive archive of negatives Braeckman selected “new images”, that have never been printed and that will have their premiere in de Appel arts centre. Braeckman equally reveals one of the lesser well-known aspects of his oeuvre in de Appel: a new film for the first time, which elaborates on previous film experiments. <br /><br />In Zarina Bhimji’s work (UGA, 1963) beauty merges with politics and poetry so something new emerges. Her work is characterised by a deliberate use of visual ambiguity. The works reflect spaces, micro details and the light of distant interiors. The location of light is an important and intricate element of Bhimji’s composition. The stillness and suspension of everyday life. The atmosphere is tactile, a moist light. The spaces refer to disconnection, incompleteness and belatedness.<br /><br />Yellow Patch is Bhimji’s second large film production, co-produced by e.g. de Appel arts centre, Outset Contemporary Art Fund, The New Art Gallery Walsall with executive producers Artsadmin. Additional support was provided from Arts Council England, Framestore and individual donors. The 35mm film was entirely shot in India and was inspired by trade and immigration routes across the Indian Ocean. Beautiful close-ups of desolate Haveli palaces and colonial offices in the port of Mumbai are coupled with atmospheric images of the desert and the sea and accompanied by an evocative soundtrack. <br /><br />The exhibition develops in two phases: from 16 November 2012 till February 3 de Appel premieres Bhimji's new production Yellow Patch, from February 5 to March 31 de Appel showcases the installation Waiting from 2007. This film was filmed in a factory used to process Sisal and has an abstraction that hovers somewhere between film and painting. The washed-out colour of the hair-like material, the light, and the interior of the factory create a saturated monochrome that, combined with the film's soundtrack, becomes immersive.<br /><br />In Braeckman and Bhimji’s work, ambiguous and “open” recordings of architecture, landscapes, objects and spaces are the signifiers. They seem to emphasise the intrinsic expressive power of the image and invite the audience to a ‘slow’ reading of the work. <br /><br />Zarina Bhimji’s exhibition in de Appel arts centre is supported by Outset Contemporary Art Fund<br /><br />A day after the opening at de Appel arts centre, Kunsthalle Erfurt presents a retrospective exhibition of Braeckman’s work from 18 November 2012 to 13 January 2013. <a href="http://www.kunsthalle-erfurt.de/" target="_blank">www.kunsthalle-erfurt.de</a></p> <hr /> <p style="text-align: justify;">Deze winter presenteert de Appel arts centre gelijktijdig soloprojecten van de Belgische fotograaf/filmmaker Dirk Braeckman en de Britse kunstenaar Zarina Bhimji. Braeckman maakt verstilde, sensibele foto’s in grijstinten op groot formaat. Beelden die geen uitgesponnen verhalen vertellen, maar die geladen zijn met een bepaalde sfeer en daardoor “als tijdbommen wegtikken”, zoals auteur Luc Sante het formuleert. De suggestieve kracht en het verhalende potentieel van sfeervolle beelden zijn net zo essentieel voor Bhimji, die in de Appel haar nieuwste film Yellow Patch (2011) de Nederlandse première laat beleven.<br /><br />Dirk Braeckman (BE, 1958) heeft sinds de vroege jaren negentig een zeer herkenbaar oeuvre opgebouwd van enigmatische foto’s. Grote afdrukken in zwart/wit en grijze tinten tonen ambigue beelden: desolate ruimtes, reflecterend behang, een vage schildering, een fragment van een naakt. Zijn sensibele fotowerken zijn vaak gebaseerd op onderwerpen uit zijn eigen leefwereld of omgeving, maar verbeelden besloten en mysterieuze werelden. Braeckman vermijdt anekdotes en stelt sfeer, textuur en suggestie centraal. De foto’s bezitten een snapshot-achtige vluchtigheid, terwijl ieder beeld juist heel precies is opgebouwd. Elk detail is van belang: de afsnijdingen, het licht, kleur en textuur, de onscherpte, het materiaal waarop het is afgedrukt. Braeckman lijkt de fotografie te benaderen en te behandelen als een schilder.<br /><br />In deze tentoonstelling presenteert Braeckman op basis van de recent door Roma Publications uitgeven titelloze publicatie (die het midden houdt tussen een kunstenaarsboek en een catalogue raisonné) een uitgekiende selectie nieuwe foto’s. Uit zijn omvangrijke archief aan negatieven selecteerde hij opnamen waarvan nog nooit afdrukken waren gemaakt. Ze beleven hun primeur in de Appel arts centre. Een minder bekend aspect van Braeckmans oeuvre zijn films waarbij hij opnames maakte van zijn eigen foto’s. In de Appel arts centre toont Braeckman voor het eerst, wat uitzonderlijk is, een film waarin hij op deze experimenten verder borduurt.<br /><br />In het werk van Zarina Bhimji (UGA, 1963) vervloeit schoonheid met trauma, tragiek, verlies en melancholie. Aaneenschakelingen van verleidelijke en sensuele beelden verbeelden op treffende wijze de lange en vaak inktzwarte schaduw van het kolonialisme in Afrika, India en Europa. De wijze waarop Zarina Bhimji de wereld en het verleden tracht te begrijpen is door met haar “ogen te luisteren”. Haar indrukken verwerkt ze tot visuele poëzie, waarin niet woorden maar beelden (historische) verhalen vertellen. In haar werk worden geen feiten of informatie aangereikt, maar worden geschiedenissen gesuggereerd door opnames van verlaten ruimtes of beklemmende landschappen.<br /><br />Yellow Patch is de tweede grote filmproductie van Bhimji, geco-produceerd door de Appels arts centre en Outset Contemporary Art Fund. De 35mm film is geheel geschoten in India en geïnspireerd op handels- en immigratieroutes over de Indische Oceaan. Prachtige close-ups van desolate Haveli paleizen en koloniale kantoren in de haven van Mumbai, gaan gepaard met atmosferische beelden van de woestijn en de zee, begeleid door een evocatieve soundtrack. De film complementeert de uitermate positief ontvangen film Out of Blue uit 2002, waarin de traumatische ervaring van Aziaten die door Idi Amin Uganda werden uitgezet in 1972 wordt geëvoceerd.<br /><br />De tentoonstelling wordt opgesplitst in twee delen: van 17 november tot 3 februari toont de Appel exclusief de nieuwe productie 'Yellow Patch', van 5 februari tot 31 maart is in de Appel de installatie Waiting uit 2007 te zien, gefilmd in een sisal-fabriek in de buurt van Mombassa (Kenia). De film refereert indirect aan de geschiedenis van de Duitse kolonies in Oost-Afrika maar heeft door de bijzondere lichtwerking, langzame cameravoering en uitgesproken soundtrack een abstractie die ergens tussen schilderkunst en film in hangt.<br /><br />In het werk van Braeckman en Bhimji zijn ambigue en ‘open’ registraties van architectuur, landschappen, objecten of ruimtes de dragers van betekenis. Hun beelden en films lijken onbewust bij de kijker een primair, bijna lichamelijk gevoel te veroorzaken. Braeckman en Bhimji onderstrepen in hun werk de intrinsieke zeggingskracht van het beeld. Ze nodigen uit tot traag, langdurig en intensief kijken.<br /><br />Van 18 november 2012 tot 13 januari 2013 presenteert Kunsthalle Erfurt tevens een retrospectief van het werk van Braeckman. Zie <a href="http://www.kunsthalle-erfurt.de/" target="_blank">www.kunsthalle-erfurt.de<br /></a><br />De tentoonstelling van Zarina Bhimji in de Appel arts centre wordt ondersteund door Outset Contemporary Art Fund</p> Thu, 21 Feb 2013 10:04:57 +0000 http://www.artslant.com/ams/Events/list http://www.artslant.com/ams/Events/list ALLARD VAN HOORN - de Appel Arts Centre - May 26th, 2012 - March 31st, 2013 <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><em>Skies over Snaefell</em> serves as an imaginary travelling machine and as a dynamic portrait of the Snaefell mountain. In a constantly changing sequence it shows the skies above the glacier/volcano Snaefell (hill of snow) in Iceland which are continually downloaded from the internet. The computer software linked to the sculpture is constantly looking for new images of the skies above Snaefell, made and posted on the internet by anonymous tourists, scientists, admirers and passers by. The software converts the images into a constellation of pixels of light.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Snaefell is the place where the writer Jules Verne started his journey to the centre of the earth and where NASA trained astronauts for the first trip to the moon. Snaefell is both a popular tourist destination and a magical place which plays an important role in Norwegian mythology.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">The place is seen by the New Age community as one of the seven primary energy sources of Mother Earth. This last aspect serves as an indirect bridge with the history of the premises, which served in the 1980s as the “Kosmos”, an esoteric centre for spiritual development with a meditation hall, a sauna, a barefoot discotheque and a vegan restaurant.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><em>Skies over Snaefell</em> is made possible with the generous support of the Mondriaan Fund and the AkzoNobel Art Foundation.</span></p> <hr /> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><em>Skies over Snaefell</em> functioneert als een imaginaire reismachine en als een dynamisch portret van de berg Snaefell. De sculptuur is gekoppeld aan software die op internet voortdurend zoekt naar nieuwe beelden van de luchten boven de gletsjer/vulkaan Snaefell (heuvel van sneeuw) op IJsland, die zijn gemaakt en gepost zijn door anonieme toeristen, wetenschappers, bewonderaars en voorbijgangers. De software zet de beelden om in een constellatie van lichtpixels.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Snaefell is de plek waar schrijver Jules Verne zijn reis naar het middelpunt der aarde laat beginnen en waar de NASA haar astronauten trainde voor de eerste reis naar de maan. Snaefell is zowel een geliefde toeristische bestemming als een magische plek die een belangrijke rol speelt in de Noorse mythologie.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Door de New Age gemeenschap wordt de berg beschouwd als een van de zeven primaire energiebronnen van Moeder Aarde. Met dit laatste gegeven wordt een indirecte brug geslagen naar de geschiedenis van het pand dat in de jaren tachtig functioneerde als de ‘Kosmos’, een esoterisch centrum voor spirituele ontwikkeling met meditatiezaal, sauna, blotevoetendisco en veganistisch restaurant.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><em>Skies over Snaefell </em>is mogelijk gemaakt door de genereuze ondersteuning van het Mondriaan Fonds en AkzoNobel Art Foundation. </span></p> Fri, 21 Dec 2012 16:08:54 +0000 http://www.artslant.com/ams/Events/list http://www.artslant.com/ams/Events/list Klaartje Martens - Museum Arnhem - February 2nd, 2013 - March 31st, 2013 <p style="text-align: justify;">Klaartje Martens (Nijmegen, 1965) studeerde in 1992 af aan de AKI in Enschede, afdeling modevormgeving. Zij doet onderzoek naar volume, maatvoering, constructie, draagwijze, kleur en materiaal. Al deze aspecten komen samen in haar ontwerpen voor sjaals en tassen. Martens verkoopt en exposeert haar werk in Europa, Japan en Amerika. Daarnaast geeft zij les aan de afdeling Product Design van ArtEZ, Hogeschool voor de kunsten Arnhem.</p> Sat, 29 Dec 2012 10:43:06 +0000 http://www.artslant.com/ams/Events/list http://www.artslant.com/ams/Events/list Erwin Olaf, Ruud Van Empel, Carolein Smit, Hans van Bentem, Jocelyn Lee - Flatland Gallery - March 28th, 2013 - April 1st, 2013 Fri, 22 Mar 2013 17:13:51 +0000 http://www.artslant.com/ams/Events/list http://www.artslant.com/ams/Events/list Mike Kelley - Stedelijk Museum - December 15th, 2012 - April 1st, 2013 <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">From December 15, 2012 the Stedelijk will present <strong><em>Mike Kelley</em>. </strong>This retrospective represents Kelley’s artistic output from the 1970s until his untimely death in early 2012.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"></span></p> <div style="text-align: justify;" class="three-column"> <p class="LightGrid">Widely acknowledged as an artist who defined his era, Mike Kelley (1954–2012) created a stunning and protean legacy that encompasses painting, sculpture, works on paper, installation, performance, music, video, photography, collaborative works and critical texts. In the largest exhibition of his work ever organized—and the first comprehensive survey attempted since 1993—the Stedelijk Museum Amsterdam presentation of Mike Kelley will bring together over 200 works, spanning the artist’s 35-year career.<br /><br />This exhibition is organized by Ann Goldstein (Stedelijk Museum Director), in cooperation with the Mike Kelley Foundation for the Arts. Curator of the first exhibition concept is Dr. Eva Meyer-Hermann.</p> <p>The first major international traveling exhibition to be organized and presented by the Stedelijk since its expansion and renovation, Mike Kelley will subsequently travel to the Centre Pompidou, Paris, MoMA PS1, New York, and the Museum of Contemporary Art, Los Angeles.</p> <p>The curator of the first exhibition concept is Dr. Eva Meyer-Hermann. The exhibition took on a new significance following the artist’s tragic death in early 2012. “After Mike Kelley’s death, his remarkable oeuvre was suddenly complete, and so this exhibition, which was being planned with his direct participation, became a retrospective in the full sense of the word,” Ann Goldstein stated. “We now have the responsibility to begin to think about his voluminous, wide-ranging, generative accomplishments as a completed body of work. I know that the process of discovery and reconsideration that we begin at the Stedelijk will surely be taken up by other curators, historians and institutions, extending far into the future.”</p> <p>Organized chronologically for the most part, Mike Kelley will fill virtually all of the 1792-square-meter (19.289-square-foot) temporary exhibition space in the new building of the expanded Stedelijk Museum. The exhibition will constitute an overview of the artist’s work from the mid-1970s until shortly before his death, allowing visitors to understand and appreciate the full scope of his achievements.</p> <p>“Mike Kelley's brilliance was rooted in his ability to dig critically into a world of cultural productions, representations, and constructions in all their messy contradictions, using a combination of incisive wit, poetic insight and uncanny associative power,” Ann Goldstein commented. “Nothing is sacrosanct in his work—not so-called high culture, history, literature, music, philosophy, psychology, religion or education. In bringing together his interest in so-called low culture—from crafts to comic strips—with a reconsideration of identity and sexuality, he was nothing less than revelatory.”</p> <h3>Publication</h3> <p>Mike Kelley will be accompanied by a fully illustrated 400-page catalogue co-published by the Stedelijk Museum Amsterdam and DelMonico Books/Prestel, which stands as the most comprehensive publication on the artist to date. The catalogue is designed by acclaimed Los Angeles-based graphic designer Lorraine Wild, who worked closely with Kelley over the past decade. Dr. Eva Meyer-Hermann and Lisa Gabrielle Mark serve as co-editors.<br /><br />* Some galleries are temporarily closed for the installation of this extensive exhibition:<br />November 6 – December 14: basement –1.2 and –1.3.<br />November 13 – December 14: top floor 1.32, 1.33 and 1.34.</p> </div> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"> </span></p> <hr /> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"></span><span style="font-size: small;"></span></p> <div class="three-column"> <p style="text-align: justify;">Vanaf 15 december 2012 presenteert het Stedelijk 'Mike Kelley'. <br />Mike Kelley (1945 – 2012) geldt als een van de meest invloedrijke kunstenaars van zijn generatie. In 35 jaar bracht hij een opzienbarend en veelzijdig oeuvre voort met onder meer schilderkunst, sculptuur, installaties, performances, muziek, video en fotografie. Dit is het eerste uitgebreide overzicht van Kelleys werk sinds 1993 en met ruim 200 werken zal de tentoonstelling vrijwel de hele nieuwbouw in beslag nemen. <br /><br />Deze tentoonstelling wordt georganiseerd door Ann Goldstein (directeur Stedelijk Museum), in samenwerking met de Mike Kelley Foundation for the Arts. Curator van het eerste tentoonstellingsconcept is Dr. Eva Meyer-Hermann. Het Stedelijk ontving voor deze tentoonstelling de Turing Toekenning 2009.<br /><br />Mike Kelley had een uitzonderlijk vermogen om, op zeer kritische wijze, te graven in de wereld van de eigentijdse beeldcultuur en kunstproductie - en in alle verontrustende tegenstellingen die daarin zitten. Hij gebruikte daarbij een combinatie van scherpzinnige humor, poëtische inzichten en een griezelige associatieve kracht”, aldus Ann Goldstein. “Werkelijk niets is heilig in zijn werk – niet de zogenaamde hogere cultuur, geschiedenis, literatuur, muziek, filosofie, psychologie, religie of onderwijs. De manier waarop hij zijn interesse in de zogenaamde low culture – van textiel handwerk tot stripverhalen – samenbracht met noties omtrent identiteit en seksualiteit, was echt baanbrekend.”</p> <p style="text-align: justify;">Curator van het eerste tentoonstellingsconcept is Eva Meyer-Hermann, die de tentoonstelling oorspronkelijk ontwikkelde als een grootschalig en kritisch overzicht dat de belangrijkste thema’s zou onderzoeken die steeds terugkeerden in het werk van Kelley. Na de tragische dood van de kunstenaar begin 2012 kreeg de tentoonstelling echter een andere en diepere betekenis. “Na de dood van Mike Kelley was zijn geweldige oeuvre plotseling voltooid, en dat veranderde deze tentoonstelling, die ontwikkeld werd in nauwe samenwerking met de kunstenaar, abrupt in een retrospectief, in de volle betekenis van het woord,” zegt Ann Goldstein. “Wij hebben nu de verantwoordelijkheid om Kelley’s omvangrijke en brede oeuvre te tonen als een voltooid geheel. Ik weet zeker dat het proces dat nu in het Stedelijk bij deze tentoonstelling begint, een proces van (her)ontdekken en het opnieuw beschouwen van zijn werk, in de toekomst wordt voortgezet door andere conservatoren, historici en instituten.”</p> <h3 style="text-align: justify;">Reizende tentoonstelling</h3> <p style="text-align: justify;">Mike Kelley is de eerste grote en internationaal reizende tentoonstelling die het Stedelijk Museum na de heropening presenteert en zal na Amsterdam te zien zijn in Centre Pompidou, Parijs (2 mei t/m 5 augustus 2013), MoMA PS1, New York (7 oktober 2013 t/m 5 januari 2014) en het Museum of Contemporary Art, Los Angeles (maart – juni 2014) (data onder voorbehoud).</p> <h3 style="text-align: justify;">catalogus</h3> <p style="text-align: justify;">De tentoonstelling 'Mike Kelley' wordt begeleid door een rijk geïllustreerde catalogus van ca. 400 pagina’s, uitgebracht door het Stedelijk Museum Amsterdam en DelMonico/Prestel. De publicatie zal de meest uitgebreide zijn over de kunstenaar tot nu toe. Het boek wordt ontworpen door Lorraine Wild in Los Angeles, die het afgelopen decennium nauw met Kelley samenwerkte. Eva Meyer-Hermann en Lisa Gabrielle Mark zijn co-editors van de publicatie.</p> <p style="text-align: justify;"><br />* In verband met de installatie van de omvangrijke tentoonstelling zijn sommige zalen tijdelijk niet toegankelijk:<br />6 november – 14 december: beneden verdieping –1.2 en –1.3.<br />13 november – 14 december: boven verdieping 1.32, 1.33 en 1.34.</p> </div> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"> </span></p> Mon, 31 Dec 2012 13:35:42 +0000 http://www.artslant.com/ams/Events/list http://www.artslant.com/ams/Events/list Sergey Produkin-Gorsky, Ivan Shagin, DMITRY BALTERMANTS, Robert Diament, Alexander Rodchenko, Varvara Stephanova, Boris Mikhailov - Foam - Fotografie Museum - January 25th, 2013 - April 3rd, 2013 <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><strong>The exhibition <em>Primrose - Russian Colour Photography</em> takes place as part of Netherlands-Russia 2013. The title refers to the primrose flower, used metaphorically here to represent the many colours in which it appears during early spring. Primrose -Russian Colour Photography presents a retrospective of the various attempts in Russia to produce coloured photographic images. This process began in the early 1850s, almost simultaneously with the discovery of the new medium itself. The colouring technique, based on the traditional methods of craftsmen who added colour into a certain contour design, has determined a whole independent trend in the history of photography in Russia, from 'postcard' landscapes and portraits to Soviet propaganda and reportage photography.</strong></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">The use of colour in Russia stems from the early 1850s and practically coincides with the invention of the medium itself. The term colour photography is slightly disingenuous, since at first it referred to a toning technique in which black and white photographs were painted by hand. Traditionally this technique was used by specialized tradesmen who added colour to the photographs according to certain methods and within the contours of the image. This technique became so popular that it started a trend in and of itself and to a large extent determined the appearance and aesthetics of colour photography in Russia. Initially used especially for portraits, picturalist landscapes and nudes, it later also found favour with avant-garde artists. Interestingly enough these aesthetics also formed the starting point for Soviet propaganda and for portraits, political leaders and reportage.</span><br /> <br /><span style="font-size: small;"> <em>Primrose - Russian Colour Photography</em> can be viewed as a journey through various techniques and genres, meanings and messages, mass practices and individual experiments. The exhibition contains works by renowned photographers and artists such as Sergey Produkin-Gorsky, Ivan Shagin, Dmitry Baltermants and Robert Diament. But is also shows unique photos of Alexander Rodchenko and Varvara Stephanova, and recent works from the famous Luriki series by Boris Mikhailov, in which he mocked the visual culture of the Soviet propaganda.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><strong>Netherlands-Russia 2013</strong><em><br /> Primrose - Russian Colour Photography</em> is organised as part of Netherlands-Russia 2013 by the Ministry of Culture of the Russian Federation, Moscow City Government, Moscow City Culture Department and the Moscow House of Photography  Museum.</span><br /> <br /><span style="font-size: small;"> The exhibition is curated by Olga Sviblova and Elena Misalandi.</span><br /><span style="font-size: small;"> <em>Primrose - Russian Colour Photography</em> is made possible with the support of SICA.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><strong>The exhibition Primrose - Russian Colour Photography can be seen 25 January - 3 April 2013 in Foam. Open daily 10am - 6pm, Thurs/Fri 10am - 9pm. Tickets: € 8,75.</strong></span></p> <hr /> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><strong>De titel 'Primrose' verwijst naar de sleutelbloem die vanaf het vroege voorjaar in vele kleurenschakeringen bloeit. Deze tentoonstelling biedt een overzicht van verschillende soorten kleurenfotografie in Rusland. Het toepassen van kleur begon in Rusland vanaf circa 1850, vrijwel gelijktijdig met de uitvinding van het medium zelf. Het woord kleurenfotografie is in dit geval enigszins misleidend omdat het aanvankelijk een inkleurings-techniek betrof waarbij (zwart-wit) foto's met de hand werden ingekleurd. Dit handmatig inkleuren van foto's is kenmerkend voor de Russische fotografie. Aanvankelijk werd deze techniek vooral toegepast in portretten, landschappen en naaktstudies, maar later ook door avant-garde kunstenaars, in Sovjet propaganda en documentaire fotografie.</strong></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><em>Primrose - Russian Colour Photography</em> kan worden gezien als een reis door verschillende technieken en genres, van massaproductie tot individuele experimenten. De tentoonstelling bevat werk van bekende fotografen en kunstenaars als Ivan Shagin, Dmitry Baltermants, Sergey Prokudin-Gorski, Alexander Rodchenko, Vladislav Mikosha and Boris Mikhailov.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><strong>Nederland-Rusland 2013</strong><em><br /> Primrose - Russian Colour Photograph</em>y vindt plaats in het kader van Nederland-Rusland 2013 en is georganiseerd door het Ministry of Culture of the Russian Federation, Moscow City Government, Moscow City Culture Department, Moscow House of Photography. De tentoonstelling is samengesteld door Olga Sviblova en Elena Misalandi.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">De tentoonstelling is mogelijk gemaakt met genereuze ondersteuning van SICA en de Koninklijke Ambassade van het Koninkrijk der Nederlanden in Moskou.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><em>Primrose - Russian Colour Photograph</em>y is van 25 januari t/m 3 april 2013 te zien in Foam. Open dagelijks van 10.00 -18 uur, do/vr van 10.00 - 21.00 uur. Entree: € 8,75.</span></p> Mon, 22 Jul 2013 10:10:48 +0000 http://www.artslant.com/ams/Events/list http://www.artslant.com/ams/Events/list Bertien van Manen - Galerie Gabriel Rolt - March 2nd, 2013 - April 3rd, 2013 <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><strong>Galerie Gabriel Rolt</strong> is proud to present its first solo exhibition of works by legendary Dutch photographer <strong>Bertien van Manen.</strong> The show will feature her two most recent projects: a series of never-before-seen, black-and-white photos from her personal family archive, shot in the 1970s, along with a selection of works from the series, “Let’s sit down before we go,” color images she took in the former Soviet Union from 1991 to 2009.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Van Manen (1942) is known for her unpolished documentary-style fine art photography, which captures strangers with the kind of intimacy usually reserved for family snapshots. That’s why it’s particularly thrilling, in this exhibition, to pair a recent series of her shots from her travels with photographs that were in fact taken of her own family in the 1970s. </span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">The black-and-white images from the ’70s feature images of her own children, climbing trees in the park, dancing with their father, and swimming nude in a lake. They reveal a beautiful sense of innocence and security from a time that was more relaxed and seemingly carefree. Van Manen recently revisited these images at the urging of her own children, who are now adults.</span></p> <p style="text-align: justify;">Opening Reception: Saturday 02 March 2013</p> <p style="text-align: justify;">Book Presentation: <em>Easter and Oak Trees</em> (Mack)</p> <p style="text-align: justify;">17.00 — 19.30 hrs</p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"> </span></p> Sun, 02 Mar 2014 23:52:03 +0000 http://www.artslant.com/ams/Events/list http://www.artslant.com/ams/Events/list - ARCAM - Amsterdam Centre for Architecture - March 15th, 2013 - April 6th, 2013 <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><b>For two months, the development of Oosterdok will be spotlighted in an exhibition and a programme comprising tours of discovery, lectures, debates and workshops – all at locations around Oosterdok.</b><br /> <br /> Oosterdok is changing, in recent years faster and faster. It has long been characterized by a mix of residential and commercial uses, but now more and more people, Amsterdammers and tourists, are visiting the cultural institutions and the events that are organized here. This former dock area is increasingly establishing itself as a cultural hot spot.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">But what did it look like before the IJtunnel and NEMO were built, when the Postgebouw was still standing? What still isn’t quite right and where are the opportunities to strengthen the cultural cluster still further?</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">These and other questions will be addressed during the event OOSTERDOK UNITED, which ARCAM, together with a number of its neighbours and the city’s planning department (DRO), is organizing. The ideas and views voiced during the event will be noted and will be presented as a package of recommendations to the city’s politicians at the closing meeting.</span></p> <hr /> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Achter het EYE en de voormalige Shell-toren bevindt zich een terrein dat al zo lang braak ligt dat het een kleine wildernis in een verder stedelijke omgeving is geworden. Door de financiële crisis is het onduidelijk wanneer dit stuk grond bebouwd zal worden. </span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Vijf leerlingen van het Bredero Lyceum in Amsterdam-Noord zijn de afgelopen maanden, in opdracht van Ymere, aan de slag gegaan met dit braakliggende terrein. Zij kregen de opdracht om voor deze plek een tijdelijke, mobiele ontmoetingsplek te bedenken, die zou voldoen aan de wensen van bewoners van Overhoeks.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Na verschillende brainstormsessies, hebben de leerlingen een ontwerp op papier gezet en vervolgens uitgewerkt in een maquette. Ontmoeting, samenwerking, duurzaamheid, groen en tijdelijkheid zijn de belangrijkste peilers van het project.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Op vrijdag 15 maart presenteren de leerlingen hun ontwerp bij ARCAM. Vanaf 16.00 uur is iedereen welkom om langs te komen voor de presentatie en vervolgens een drankje mee te drinken. De maquettes zijn hierna nog tot en met 30 maart te bezichtigen.</span></p> Tue, 19 Mar 2013 15:44:56 +0000 http://www.artslant.com/ams/Events/list http://www.artslant.com/ams/Events/list Group Show - Cokkie Snoei Rotterdam - February 24th, 2013 - April 6th, 2013 <p style="text-align: justify;" class="text"><span style="font-size: small;">Iedereen weet wat tranen zijn en tegelijk ook niet. </span><br /><span style="font-size: small;">Wetenschappelijk bezien is de traan de eenvoudige optelsom van meerdere componenten zoals water, eiwitten en slijmhoudende componenten.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Maar in de realiteit is de traan meestal het gevolg van een complexe emotionele ervaring, die zodanig in heden en verleden zit vervlochten dat er helemaal geen simpele optelsom meer kan worden gemaakt die tot een traan leidt.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Tranen vloeien zowel bij positieve als bij negatieve gevoelens en hebben ook een functie in sociale processen al naar gelang de cultuur waarin ze worden geuit. Emotionele tranen zijn overigens alleen bij mensen bekend.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Al sinds de jaren ‘50 circuleren wereldwijd de geschilderde reproducties van het ‘huilende zigeunerjongetje', vaak gevat in een ruwe houten lijst. De schilder van deze vele tranen plengende zigeunerjongetjes, Bruno Amadio, had het concept bedacht samen met een kunsthandelaar om aan de kost te komen na de zware oorlogsjaren. Hij vond geschikte modellen in het lokale weeshuis en signeerde het werk met zijn pseudoniem Bragolin. De voor het toppunt van kitsch doorgaande huilende jongetjes hebben veel kunstenaars geïnspireerd.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">In de kunst is het thema tranen/huilen sowieso al vaak verbeeld. Denk alleen al aan de huilende Magdalena uit de kruisafneming van Rogeir Van der Weyden. Of aan de ‘Crying Girl' van Roy Lichtenstein. Of aan Sam Taylor-Wood's prachtige ‘Men Crying'.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">We kijken graag naar emoties met tranen op TV (de traanbuis); naar een gesluierde, weemoedige Maxima, naar ‘real life' soap sterren in de problemen op een onbewoond eiland. Of naar programma's die een emotioneel terugzien na jaren organiseren voor het oog van de camera. Of naar kandidaat zangtalenten, die zich belachelijk laten maken door een jury van deskundigen en dan publiekelijk instorten in de armen van familie.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Tranen zijn een typisch menselijk communicatiemedium. Tranen doen, of ze nu geveinsd zijn of niet, een beroep op onze aandacht: tranen vragen om een reactie, ze drukken een wens uit, een verlangen, een smeekbede. Men kan er niet onverschillig bij blijven. Vandaar het appel dat de huiolende jongens van Bragolin op ons doen.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">In tegenstelling tot in het echte leven kan de toeschouwer van een schilderij natuurlijk niet troostend optreden: hij moet zijn empathie innerlijk verwerken maar kan eventueel wel zijn gevoelens van medelijden in het schilderij projecteren of zich desnoods identificeren met het afgebeelde.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Cokkie Snoei heeft 70 kunstenaars uitgedaagd om een intiem moment naar boven te halen. Als handreiking konden zij zich laten inspireren door het door Mick Jagger voor Marianne Faithfull geschreven nummer ‘As Tears Go By'. 70 Totaal verschillende ‘tranenwerken' zijn eruit gerold in een maximale maat van 50 cm x 50 cm x 50 cm. Kom. En dompel je onder in al die verschillende emoties.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">De deelnemende kunstenaars zijn:</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Philip Akkerman, Frances Alleblas, Gijs Assmann, Heike Kati Barath, Norbert Bisky, Merijn Bolink, Hans Citroen, Adam Colton, Lisa Couwenbergh, Noëlle Cuppens, Jimi Dams, Marco van Duyvendijk, Anneke van der Eerden, Elza Jo, Pam Emmerik, Frans Franciscus, Marliz Frencken, Milou van Ham, Koen Hauser, Femke van Heerikhuizen, Scarlett Hooft Graafland, Pieter Hugo, Anya Janssen, Jeroen Jongeleen, Gerald van der Kaap, Michael Kirkham, Paul Kooiker, Maartje Korstanje, Juul Kraijer, Anouk Kruithof, Wilma Kuil, Pieter Kusters, Daniëlle Kwaaitaal, Gyz La Rivière, Raoul de Lange, Erik van Lieshout, Axel Linderholm, Phoebe Maas, Keetje Mans, Ben Merris, Sands Murray-Wassink, Paul Nassenstein, Kim van Norren, Pim Palsgraaf, Helma Pantus, Micha Patiniott, Elena Pereira, Marisa Rappard, Peter Redert, Francisco Reina, Wouter van Riessen, Isabella Rozendaal, Zina Saro-Wiwa, Schilte &amp; Portielje, Johanna de Schipper, Lydia Schouten, Bert Sissingh, Tracey Snelling, Lily van der Stokker, Henk Tas, Joost van den Toorn, Koen Vermeule, Eveline Visser, C. A. Wertheim, Co Westerik, Justin Wijers, Sylvie Zijlmans &amp; Hewald Jongenelis, Maja Zomer, Bas Zoontjens en Ina van Zyl.</span></p> Tue, 19 Feb 2013 17:10:53 +0000 http://www.artslant.com/ams/Events/list http://www.artslant.com/ams/Events/list Otto Berchem - Ellen de Bruijne Projects - March 2nd, 2013 - April 6th, 2013 <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><em>All revolutions go down in history, yet history does not fill up; the rivers of revolution return from whence they came, only to flow again.</em></span><br /><span style="font-size: small;">– Guy Debord</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">For his solo exhibition at Ellen de Bruijne projects, Otto Berchem’s REVOLVER focuses on the relations between language, architecture, history and poetry. Consisting of paintings, drawings, sculpture and video, and interacting with past experiences, as well as specific sites within his current context of living in Colombia, Berchem produces a series of work revealing the aesthetic connotations of past revolutionary moments.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Through the use of a personal chromatic alphabet developed originally for the project <em>Blue Monday</em>(2011) Berchem proposes a review of iconic images. Creating a parallel history by strategically deleting the pre-existing slogans, he replacing them with his own.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Berchem creates these gaps in time, occupying the image with his chromatic phrases, generating a new tension between history and his version of it. This allows the artist to explore the human necessity for rebellion and protest, and reach for his own place within the power structures that they challenge.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">The title REVOLVER spins in different directions. On one hand it alludes to the guns used to aid revolutions, on other it makes reference to the cyclical nature of revolt, and ultimately its failure.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Otto Berchem lives and works in Amsterdam and Bogota. His recent work has been shown in Stem Terug, De Appel, Amsterdam 2012; Etat de Veille, Jousse Entreprise, Paris 2012; You Are Not Alone, Fundacio Miro, Barcelona, 2011; (solo) Blue Monday, La Central, Bogota; Out of Storage, Timmerfabriek, Maastricht 2011.</span></p> Tue, 26 Feb 2013 10:13:05 +0000 http://www.artslant.com/ams/Events/list http://www.artslant.com/ams/Events/list