ArtSlant - Current exhibits http://www.artslant.com/ams/Events/show en-us 40 - Allard Pierson Museum - December 7th, 2012 - May 5th, 2013 <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">There is no other city that inspires the imagination as Troy does. There is something magical, something mythical, something fascinating about Troy. From 7 December 2012 to 5 May 2013, the Allard Pierson Museum - the archaeology museum of the University of Amsterdam - is presenting the exhibition <i>Troy. City, Homer and Turkey</i>. The exhibition reveals Troy's many characteristics and offers the latest perspectives on the city. With more than 300 artefacts on loan from within the country and abroad; never before in the Netherlands have so many outstanding archaeological and cultural historical artefacts from and about Troy been on display in one exhibition. This exhibition is sure to be a spectacular conclusion to the celebrations marking 400 years of diplomatic relations between Turkey and the Netherlands.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><b><i>Troy. City, Homer and Turkey</i></b> recounts the stories of Troy and reveals how the meaning of the city is in a constant state of flux. Wherever the legendary name of Troy is heard there is controversy and conflict. Many have laid their own claim to Troy through the centuries. The blind poet Homer commemorated the city in his world-renowned epic, the <i>Iliad</i>, but Troy is more than the 10-year war between the Greeks and the Trojans. Troy is also the city itself, where excavations have revealed 5,000 years of history and where so many people, countries and cultures have left their mark.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">The exhibition <b><i>Troy. City, Homer and Turkey</i></b> presents a historical reflection of the city from various points of view - from the city itself, from the poet Homer and from different cultures and countries. The many myths that developed about Troy over time act like a thread running through the exhibition. The sensational excavations by Heinrich Schliemann and his successors are displayed with the aid of copies of the famous <i>Priam's Treasure</i>, along with original finds from the various digs. The large marble head of Zeus from the Archaeological Museum in Istanbul is a highlight. The reception of the history of Troy by various cultures and Turkish culture during the 19th and 20th centuries forms a major part of the exhibition. A selection of items from the Ottoman archives, including photographs of Atatürk at Troy and the excavation permit issued to Schliemann, reveal Homeric Troy's relevance to Turkey.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">A book of the same name has been published as companion to the exhibition (€ 24.95). In addition, there is an extensive programme of activities, including lectures, courses, educational material for secondary education and Troy trips to Turkey. Further information is available at www.troyinamsterdam.nl</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><i>This exhibition has been made possible thanks to the Mondriaan Fonds, SNS Reaalfonds, Prins Bernhard Cultuurfonds, VSBfonds, STSV SEZER TANSUĞ SANAT VAKFI Foundation, 400 jaar Nederland Turkije (400 years Netherlands Turkey), the Turkish Tourism Office, Corendon Airlines, Hogiaf, Agiaf and the Association of Friends of the Allard Pierson Museum. </i></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><img src="http://www.allardpiersonmuseum.nl/gfx/onepix.gif" style="width: 150; height: 0; border-bottom: 1px solid silver;" /></span><br /><span style="font-size: small;">For further information / pictures please make contact with Katja Vermeulen, Communications &amp; PR Allard Pierson Museum, 020-5252555 / 56, c.m.a.vermeulen@uva.nl, René van Beek, conservator Allard Pierson Museum, 020 52 52 540, r.vanbeek@uva.nl or Günay Uslu, guest conservator Turkish reception history, 06-21571974, g.uslu@uva.nl.</span></p> Thu, 22 Nov 2012 17:37:21 +0000 http://www.artslant.com/ams/Events/list http://www.artslant.com/ams/Events/list Anya Gallaccio, Antonis Pittas, Sarah van Sonsbeeck - Annet Gelink Gallery - January 19th, 2013 - March 2nd, 2013 <p style="text-align: justify;"><strong>Annet Gelink Gallery</strong> proudly presents the group exhibition<em> Chasing Rainbows</em>. The poetic title is  derived from a work of the same name by Anya Gallaccio. ‘Chasing Rainbows’ is a saying, used to  describe when one tries in vain to realise something impossible. In 1998 Gallaccio turned this  expression into reality. With light and fine glass elements, she created a rainbow that was  continuously shifting and disappearing from the spectator’s field of vision, each time at the moment  they wanted to come closer. This elusive quality sets the tone for Chasing Rainbows, the exhibition.</p> <p style="text-align: justify;">The work of Anya Gallaccio, Antonis Pittas and Sarah van Sonsbeeck is just as elusive as Gallaccio’s  shifting rainbow. In <em>Chasing Rainbows</em> their work meets for the first time and it is striking how much  time, transformation and space play a role in all of their practices. The site-specific installations in  <em>Chasing Rainbows</em> not only change meaning during their exhibition but sometimes even change their  forms. </p> <p style="text-align: justify;">Anya Gallaccio’s work is of an elusive nature and consists mainly of organic materials which are  transformed during their exhibition. For <em>Chasing Rainbows</em> Anya Gallaccio will install the work <em>Head  over heals (Barcelona)</em> from 1995, consisting of 365 orange Gerberas strung together in the form of a  daisy chain. Sarah van Sonsbeeck presents <em>Moment of Bliss</em> (2011), a light installation made for the  Funeral Museum (<em>Uitvaartmuseum</em>) in Amsterdam. With this work Van Sonsbeeck imitates the colours  of a sunset, simply because they make you happy. The installation conforms effortlessly to the  gallery’s space and illuminates the visitors both literally and metaphorically. Antonis Pittas  contributes his marble sculpture<em> Landart</em> (2012) - a replica of a step of the Syndagma Square in  Athens – on which a sample from a newspaper headline is hand drawn in graphite. The text confers the  harsh words of Christine Lagarde, director of the International Monetary Fund (IMF), in which Lagarde  reminds Greece of the fact that they are struggling with economic problems, and of their obligation  towards the international community by repeating time and again the word ‘implementation’. Pittas  takes the words out of their original context and investigates how they can have a new meaning  within the gallery’s space. Just like Gallaccio’s work, Landart has an evolving nature: Pittas has  vowed to return to the work midway through the exhibitions run and erase the sentence, replacing it  with a new sentiment. At the end of the exhibition the new sentence is removed and only the memory  will remain. </p> <p style="text-align: justify;"><em>Chasing Rainbows</em> also marks the moment at which the large monographic publication Anya Gallaccio,  will be launched. This book, with essays by Norman Bryson, Briony Fer, Lucia Sanromán and Jan van  Adrichem, is available in the gallery. In addition, the publication Sessizlik Belediyesi / Municipality  of Silence, Sarah van Sonsbeeck’s latest book, will be celebrated. In this book, in her continuous  search for silence, Van Sonsbeeck has invited her friends and colleagues to define what silence means  to them.  </p> <p style="text-align: justify;"><strong>Anya Gallaccio</strong> studied at Kingston Polytechnic and Goldsmiths College (London). Early in her career  she received international recognition through her participation in Damien Hirst’s ‘Freeze’  exhibition. Gallaccio has exhibited at many national and international, solo and group exhibitions,  including Camden Arts Centre (London), Sculpture Center (New York), Barbican Gallery (London),  Palazzo delle Papesse (Italy), Annet Gelink Gallery (Amsterdam), Kunstmuseum Bonn, Germany. In  2003 she was nominated for the Turner Prize and presented her work at Tate Britain, London. She is a  professor of the Visual Art department of the University of California, San Diego.</p> <p style="text-align: justify;"><strong>Antonis Pittas</strong> (1973) studied Fine Art at Piet Zwart Institute (Rotterdam) and at Sandberg Institute  (Amsterdam). In 2010 Pittas held a residency at the Van Abbemuseum, where he realised a project in  the Eye (Oog). Recent exhibitions include the Benaki Museum (Athens), the Bakery (Annet Gelink  Gallery, Amsterdam) and CCS Bard Galleries (Hessel Museum), NY. <br /><span style="font-size: small;"></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><strong>Sarah van Sonsbeeck</strong> (1976) studied Architecture at TUDelft (MA) and Expressive Arts at Gerrit  Rietveld Academie (BA). During 2008 and 2009 she held a residency at Rijksacademie van Beeldende  Kunsten (Amsterdam). Recent exhibitions of her work have taken place at Museum De Paviljoens  (Almere), The Bakery (Annet Gelink Gallery, Amsterdam), Stedelijk Museum (Amsterdam) and Museum  Abteiberg (Mönchengladbach), Van Abbemuseum (Eindhoven).</span></p> <p></p> <p>The main gallery show continues in the Bakery</p> Sat, 02 Mar 2013 17:20:24 +0000 http://www.artslant.com/ams/Events/list http://www.artslant.com/ams/Events/list - ARCAM - Amsterdam Centre for Architecture - January 26th, 2013 - March 16th, 2013 <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><b>For seven weeks, the development of Oosterdok will be spotlighted in an exhibition and a programme comprising tours of discovery, lectures, debates and workshops – all at locations around Oosterdok.</b><br /><br />Oosterdok is changing, in recent years faster and faster. It has long been characterized by a mix of residential and commercial uses, but now more and more people, Amsterdammers and tourists, are visiting the cultural institutions and the events that are organized here. This former dock area is increasingly establishing itself as a cultural hot spot.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">But what did it look like before the IJtunnel and NEMO were built, when the Postgebouw was still standing? What still isn’t quite right and where are the opportunities to strengthen the cultural cluster still further?</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">These and other questions will be addressed during the event OOSTERDOK UNITED, which ARCAM, together with a number of its neighbours and the city’s planning department (DRO), is organizing. The ideas and views voiced during the event will be noted and will be presented as a package of recommendations to the city’s politicians at the closing meeting.</span></p> <hr /> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Eeuwenlang werd het Oosterdok, als deel van de zuidelijke IJ-oever, gedomineerd door de scheepvaart en hoewel in de structuur en de sfeer het havenverleden nog altijd is te proeven, heeft het gebied zich binnen enkele decennia strategisch ontwikkeld tot culturele hot spot. </span><br /> <br /><span style="font-size: small;"> Veel Amsterdammers zullen het gebied nog kennen zonder bijvoorbeeld de IJtunnel (1968) of NEMO (1997) en mét het Postgebouw (tot 2011). Anno 2012 nadert de bebouwing van het Oosterdokseiland zijn voltooiing, is de IJtunnel opnieuw gemoderniseerd, zijn nieuwe bruggen aangelegd en flankeren acht culturele instellingen het water. Die concentratie cultuur werkt als magneet. Cultuur trekt cultuur aan, cultuur verleidt bezoekers en bewoners en die mensen lokken winkels in de plinten en blazen het groeiend aantal hotels, restaurants en cafés leven in.</span><br /><span style="font-size: small;"> Dit 'Blauw Museumplein', tussen Centraal Station en Kattenburgerplein, tussen het spoor en de Prins Hendrikkade, blijft zich ontwikkelen. Urgent zijn vragen als: Wat kan worden verwacht ten aanzien van de inrichting van de openbare ruimte? Wat betekent het afsluiten van het Stationsplein voor de verkeerssituatie ten oosten ervan? Hoe kan een eventuele herontwikkeling van het Marineterrein het gebied versterken?</span><br /> <br /><span style="font-size: small;"> Een expositie bij ARCAM bestaat uit een unieke verzameling maquettes, reeksen oude en nieuwe kaarten, foto's diep uit de vorige eeuw en impressies van de toekomst. Bezoekers krijgen er een beeld van het belang van ontwerp en strategie bij de ontwikkeling van de stad. Met de politiek wordt besproken hoe individuele initiatieven door clustering een substantieel grotere betekenis kunnen krijgen. Vakmatig betrokkenen wordt de uitgelezen kans geboden om zich aan de hand van de 'case Oosterdok' op een inspirerende en activerende manier de theorie aangaande clustervormingen eigen te maken. </span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">In februari en maart vinden speciaal voor buurtbewoners en ontwerpers ontdekkingstochten plaats, worden lezingen in de verschillende instellingen georganiseerd en gaan betrokkenen in workshops aan de slag met de ruimtelijke uitdagingen van het Oosterdok.</span></p> Wed, 23 Jan 2013 16:13:02 +0000 http://www.artslant.com/ams/Events/list http://www.artslant.com/ams/Events/list Ewerdt Hilgemann - Art Affairs - February 8th, 2013 - March 16th, 2013 Mon, 28 Jan 2013 17:11:30 +0000 http://www.artslant.com/ams/Events/list http://www.artslant.com/ams/Events/list Asger Jorn, Corneille, Karel Appel, Constant - Cobra Museum - January 23rd, 2013 - May 26th, 2013 <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">In November, 1948, the Dane Asger Jorn, Belgians Joseph Noiret and Christian Dotremont, and the Dutchmen Karel Appel, Corneille and Constant all signed a declaration they had themselves composed. With it, the establishment of Cobra became reality. The six artists spoke out against an intellectual approach in their new practice of art and on behalf of a simple principle of ‘Doing’. ‘Spontaneous creation’ from the material itself, as well as working together, were important objectives. The joy of total freedom and spontaneity had to offer a counterweight to the nightmare of war.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">In an attempt to liberate themselves from classical, bourgeois or otherwise suffocating aesthetics, as well as moral traditions and pretensions, the Cobra artists found inspiration in children’s drawings, prehistoric artefacts, non-western artistic expressions, cartoons and other manifestations of folk culture. Today, many associate Cobra with spontaneously painted, highly colourful canvases. It was this spontaneity that was initially so maligned, so that it would be decades before Cobra became anchored in the history of European art.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">In this presentation created by curator Hilde de Bruijne of the Cobra Museum collection, including works by Constant, Asger Jorn, Corneille and Karel Appel, the issue of ‘spontaneous creation’, which was so crucial for the Cobra artists, is central. The artists were aware that ‘creating as spontaneously as a child’ was in fact impossible. Their quest for spontaneity was a consciously chosen attitude, one that can even be seen as a strategy. They were driven to it by their deep desire to establish something new and different in place of the old established order.</span></p> <p style="text-align: justify;"></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><strong>In the Beginning Was the Image</strong></span><br /><span style="font-size: small;"> The relationship between text and image played a role for Cobra from the moment it was founded. There were of course poets among the members. Visual artists made drawings to accompany poems and the poets wrote texts for the visual work. Hugo Claus and especially Lucebert had double talents, devoted both to poetry and painting. Corneille also wrote both poems and prose.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">The need for this collaboration and the interest in personal handwriting as a pictorial element in a composition were particularly strong in Belgium. It was Christian Dotremont who came up with the term, peinture-mots, and he sometimes created these ‘painting words’ together with Pierre Alechinsky and Asger Jorn.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">The unconventional (collaborative) working method and combining text with image were perfectly suited to Cobra and evolved in part from the theories of Asger Jorn, who had been conscious of the visual and material qualities of letters and symbols even before he met Christian Dotremont. Back in 1944, Jorn wrote that writing and visual expression were essentially the same thing. He reversed the traditional idea that the story came fi rst, followed by the image. In Scandinavian mythology and prehistory, he saw how pictorial motifs had lasted for centuries, while the stories that accompanied them continued to change.</span></p> <hr /> <p style="text-align: justify;"></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">In november 1948 ondertekenden de Deen Asger Jorn, de Belgen Joseph Noiret en Christian Dotremont en de Nederlanders Karel Appel, Corneille en Constant een door henzelf opgestelde verklaring. De oprichting van Cobra was daarmee een feit. De zes spraken zich uit tégen een intellectuele benadering van hun nieuwe kunstpraktijk en vóór het principe van: dóen. Het ‘spontane scheppen’ vanuit het materiaal, maar ook het sámen doen waren belangrijke richtpunten. De vreugde van totale vrijheid en spontaniteit moest een tegenwicht bieden aan de nachtmerrie van de oorlog.</span><br /><span style="font-size: small;"> In een poging zich te verlossen van de klassieke, burgerlijke of anderszins verstikkende esthetische en morele tradities en pretenties liet Cobra zich inspireren door kindertekeningen, prehistorische artefacten, nietwesterse uitingen, striptekeningen en andere uitingen uit de volkscultuur. Vandaag de dag wordt Cobra door velen geassocieerd met spontaan geschilderde en kleurrijke doeken. Juist deze spontaniteit maakte dat Cobra aanvankelijk werd weggehoond en pas een halve eeuw later verankerd raakte in de Europese kunstgeschiedenis.</span><br /><span style="font-size: small;"> In deze collectiepresentatie met werken van Constant, Asger Jorn, Corneille en Karel Appel staat de vraag naar het voor Cobra cruciale ‘spontane scheppen’ centraal. De kunstenaars waren er zich van bewust dat het ‘zo spontaan creëren als een kind’ in feite onmogelijk was. Hun drang tot spontaniteit was een bewust gekozen houding, die zelfs als strategie gezien kan worden. Ze werden ertoe gedreven vanuit het diepe verlangen iets nieuws in de plaats te stellen van de gevestigde orde.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">De relatie tussen tekst en beeld speelde vanaf de oprichting van Cobra een belangrijke rol. Er waren immers ook dichters lid van de groep. Beeldend kunstenaars maakten tekeningen bij gedichten en omgekeerd schreven dichters bij beeldend werk. Hugo Claus en vooral Lucebert hadden een dubbeltalent, zij wijdden zich aan zowel het dichten als aan het schilderen. Ook Corneille schreef gedichten en teksten. De behoefte aan deze samenwerkingen en de belangstelling voor het persoonlijk handschrift als picturaal element in een compositie was vooral sterk in België. Christian Dotremont bedacht de term; hij realiseerde zogenaamde <em>peinture-mots</em> (schilderij-woorden) met onder meer Pierre Alechinsky en Asger Jorn. De onconventionele manier van het bijeen brengen van tekst en beeld en het (samen)werken paste bij Cobra en kwam mede voort uit opvattingen van Asger Jorn, die zich al bewust was van de visuele en materiële kwaliteit van letters en tekens nog voordat hij Christian Dotremont ontmoette. Zo schreef hij in 1944 dat schrijven en beeldende uitingen in wezen hetzelfde zijn. Hij keerde het traditionele idee dat het verhaal voorafgaat aan het beeld om. In de geschiedenis van de Scandinavische mythologie en prehistorie zag hij namelijk hoe bepaalde picturale motieven eeuwenlang bewaard waren gebleven, maar dat de verhalen die erbij hoorden telkens veranderden.</span></p> Fri, 08 Feb 2013 15:09:12 +0000 http://www.artslant.com/ams/Events/list http://www.artslant.com/ams/Events/list Michael Tedja - Cobra Museum - February 2nd, 2013 - May 26th, 2013 <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">SNAKE is the biggest solo exhibition to date by the Dutch/Surinamese artist <strong>Michael Tedja</strong> (1971). In SNAKE, Tedja transports us to a unique universe of pioneering painting. His expressive style reveals itself in many forms of imagery, associations, provocative texts and layers, often derived from popular culture. The approximately 350 selected works, some of them intimately small and others monumentally large, include paintings that incorporate the most wide-ranging objects.</span></p> <hr /> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Het Cobra Museum voor Moderne Kunst presenteert SNAKE van <strong>Michael Tedja</strong> (1971 Rotterdam). Michael Tedja toont een selectie uit zijn oeuvre dat in een periode van 10 jaar is ontstaan en meer dan 1500 tekeningen en schilderijen op papier en linnen bevat. Tedja’s energie is grenzeloos en zijn visie geslepen. Hij werkt geconcentreerd met materialen, kleuren en woorden. De circa 350 voor SNAKE geselecteerde werken zijn soms intiem klein, soms van monumentale afmetingen en in de schilderijen zijn vrijwel altijd de meest uiteenlopende objecten verwerkt, waaronder zelfs een keer een fiets.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Tedja’s geheel eigen universum is de afgelopen 10 jaar tot wasdom gekomen in een loods buiten Amsterdam. Het fictieve karakter SNAKE speelt hierin een centrale rol. SNAKE vertelt een gelaagd verhaal waarin alledaagse zaken hand in hand gaan met geopolitieke en historisch beladen onderwerpen. Tedja zelf heeft geregeld uitwisselingen over dergelijke onderwerpen op internetfora, waar hij zich bijvoorbeeld bezig houdt met het duiden van verbanden tussen op het eerste oog onsamenhangende cijferreeksen - iets dat ook in zijn beeldende werk weer zijn beslag krijgt. Tedja is daarnaast ook schrijver. Een aantal jaren geleden schreef hij een experimentele roman van waaruit zich zijn fantasierijke beeldenwereld en universum ontvouwt. Kortom: niets is te klein voor Tedja om er aandacht aan te besteden en niets is te groot om er een mening over te hebben.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Het Cobra Museum voor Moderne Kunst benadert het erfgoed van de Cobrabeweging als een dynamisch geheel om voortdurend opnieuw kritisch te beschouwen en uiteen te zetten. In het Cobra Contemporary programma wordt hedendaagse kunst getoond waarin de kernwaarden en de geest van Cobra bewust of onbewust zijn te herkennen. Juist hier valt het universum van de SNAKE op zijn plek.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">SNAKE brengt het publiek in aanraking met Tedja's energie en uitgekristalliseerde denkbeelden. Tedja's gebruik van beeld en taal binnen hetzelfde beeldvlak, de betrokkenheid bij de wereld die in zijn werk tot uiting komt, en de wijze waarop zijn expressionistisch aandoende beeldtaal gevat is in een strikt en conceptueel denkkader, zijn allemaal elementen die binnen de context van het Cobra Museum uitstekend tot hun recht komen. In één van zijn nieuwe series werken kritiseert Tedja bovendien de manier van 'display' en toe-eigening van etnografische objecten in de Westerse culturele wereld. Dit toont, zeker gezien het "veelzijdig primitivisme" van de Cobra beweging, een zekere verwantschap, en vormt eveneens een scherpzinnig commentaar op hedendaagse discussies.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Gedurende de tentoonstelling zijn er diverse publieke evenementen. Zo zal er onregelmatig een verversing van de tekeningenwand plaatsvinden door conservator Hilde de Bruijn en speciale gasten. Michael Tedja zal een middag organiseren voor poëzie. Voor data, namen van gasten en speciale entreetijden en prijzen hou onze facebook pagina in de gaten.</span></p> Mon, 15 Apr 2013 14:19:52 +0000 http://www.artslant.com/ams/Events/list http://www.artslant.com/ams/Events/list Group Show - Cokkie Snoei Rotterdam - February 24th, 2013 - April 6th, 2013 <p style="text-align: justify;" class="text"><span style="font-size: small;">Iedereen weet wat tranen zijn en tegelijk ook niet. </span><br /><span style="font-size: small;">Wetenschappelijk bezien is de traan de eenvoudige optelsom van meerdere componenten zoals water, eiwitten en slijmhoudende componenten.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Maar in de realiteit is de traan meestal het gevolg van een complexe emotionele ervaring, die zodanig in heden en verleden zit vervlochten dat er helemaal geen simpele optelsom meer kan worden gemaakt die tot een traan leidt.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Tranen vloeien zowel bij positieve als bij negatieve gevoelens en hebben ook een functie in sociale processen al naar gelang de cultuur waarin ze worden geuit. Emotionele tranen zijn overigens alleen bij mensen bekend.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Al sinds de jaren ‘50 circuleren wereldwijd de geschilderde reproducties van het ‘huilende zigeunerjongetje', vaak gevat in een ruwe houten lijst. De schilder van deze vele tranen plengende zigeunerjongetjes, Bruno Amadio, had het concept bedacht samen met een kunsthandelaar om aan de kost te komen na de zware oorlogsjaren. Hij vond geschikte modellen in het lokale weeshuis en signeerde het werk met zijn pseudoniem Bragolin. De voor het toppunt van kitsch doorgaande huilende jongetjes hebben veel kunstenaars geïnspireerd.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">In de kunst is het thema tranen/huilen sowieso al vaak verbeeld. Denk alleen al aan de huilende Magdalena uit de kruisafneming van Rogeir Van der Weyden. Of aan de ‘Crying Girl' van Roy Lichtenstein. Of aan Sam Taylor-Wood's prachtige ‘Men Crying'.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">We kijken graag naar emoties met tranen op TV (de traanbuis); naar een gesluierde, weemoedige Maxima, naar ‘real life' soap sterren in de problemen op een onbewoond eiland. Of naar programma's die een emotioneel terugzien na jaren organiseren voor het oog van de camera. Of naar kandidaat zangtalenten, die zich belachelijk laten maken door een jury van deskundigen en dan publiekelijk instorten in de armen van familie.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Tranen zijn een typisch menselijk communicatiemedium. Tranen doen, of ze nu geveinsd zijn of niet, een beroep op onze aandacht: tranen vragen om een reactie, ze drukken een wens uit, een verlangen, een smeekbede. Men kan er niet onverschillig bij blijven. Vandaar het appel dat de huiolende jongens van Bragolin op ons doen.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">In tegenstelling tot in het echte leven kan de toeschouwer van een schilderij natuurlijk niet troostend optreden: hij moet zijn empathie innerlijk verwerken maar kan eventueel wel zijn gevoelens van medelijden in het schilderij projecteren of zich desnoods identificeren met het afgebeelde.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Cokkie Snoei heeft 70 kunstenaars uitgedaagd om een intiem moment naar boven te halen. Als handreiking konden zij zich laten inspireren door het door Mick Jagger voor Marianne Faithfull geschreven nummer ‘As Tears Go By'. 70 Totaal verschillende ‘tranenwerken' zijn eruit gerold in een maximale maat van 50 cm x 50 cm x 50 cm. Kom. En dompel je onder in al die verschillende emoties.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">De deelnemende kunstenaars zijn:</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Philip Akkerman, Frances Alleblas, Gijs Assmann, Heike Kati Barath, Norbert Bisky, Merijn Bolink, Hans Citroen, Adam Colton, Lisa Couwenbergh, Noëlle Cuppens, Jimi Dams, Marco van Duyvendijk, Anneke van der Eerden, Elza Jo, Pam Emmerik, Frans Franciscus, Marliz Frencken, Milou van Ham, Koen Hauser, Femke van Heerikhuizen, Scarlett Hooft Graafland, Pieter Hugo, Anya Janssen, Jeroen Jongeleen, Gerald van der Kaap, Michael Kirkham, Paul Kooiker, Maartje Korstanje, Juul Kraijer, Anouk Kruithof, Wilma Kuil, Pieter Kusters, Daniëlle Kwaaitaal, Gyz La Rivière, Raoul de Lange, Erik van Lieshout, Axel Linderholm, Phoebe Maas, Keetje Mans, Ben Merris, Sands Murray-Wassink, Paul Nassenstein, Kim van Norren, Pim Palsgraaf, Helma Pantus, Micha Patiniott, Elena Pereira, Marisa Rappard, Peter Redert, Francisco Reina, Wouter van Riessen, Isabella Rozendaal, Zina Saro-Wiwa, Schilte &amp; Portielje, Johanna de Schipper, Lydia Schouten, Bert Sissingh, Tracey Snelling, Lily van der Stokker, Henk Tas, Joost van den Toorn, Koen Vermeule, Eveline Visser, C. A. Wertheim, Co Westerik, Justin Wijers, Sylvie Zijlmans &amp; Hewald Jongenelis, Maja Zomer, Bas Zoontjens en Ina van Zyl.</span></p> Tue, 19 Feb 2013 17:10:53 +0000 http://www.artslant.com/ams/Events/list http://www.artslant.com/ams/Events/list ALLARD VAN HOORN - de Appel Arts Centre - May 26th, 2012 - March 31st, 2013 <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><em>Skies over Snaefell</em> serves as an imaginary travelling machine and as a dynamic portrait of the Snaefell mountain. In a constantly changing sequence it shows the skies above the glacier/volcano Snaefell (hill of snow) in Iceland which are continually downloaded from the internet. The computer software linked to the sculpture is constantly looking for new images of the skies above Snaefell, made and posted on the internet by anonymous tourists, scientists, admirers and passers by. The software converts the images into a constellation of pixels of light.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Snaefell is the place where the writer Jules Verne started his journey to the centre of the earth and where NASA trained astronauts for the first trip to the moon. Snaefell is both a popular tourist destination and a magical place which plays an important role in Norwegian mythology.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">The place is seen by the New Age community as one of the seven primary energy sources of Mother Earth. This last aspect serves as an indirect bridge with the history of the premises, which served in the 1980s as the “Kosmos”, an esoteric centre for spiritual development with a meditation hall, a sauna, a barefoot discotheque and a vegan restaurant.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><em>Skies over Snaefell</em> is made possible with the generous support of the Mondriaan Fund and the AkzoNobel Art Foundation.</span></p> <hr /> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><em>Skies over Snaefell</em> functioneert als een imaginaire reismachine en als een dynamisch portret van de berg Snaefell. De sculptuur is gekoppeld aan software die op internet voortdurend zoekt naar nieuwe beelden van de luchten boven de gletsjer/vulkaan Snaefell (heuvel van sneeuw) op IJsland, die zijn gemaakt en gepost zijn door anonieme toeristen, wetenschappers, bewonderaars en voorbijgangers. De software zet de beelden om in een constellatie van lichtpixels.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Snaefell is de plek waar schrijver Jules Verne zijn reis naar het middelpunt der aarde laat beginnen en waar de NASA haar astronauten trainde voor de eerste reis naar de maan. Snaefell is zowel een geliefde toeristische bestemming als een magische plek die een belangrijke rol speelt in de Noorse mythologie.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Door de New Age gemeenschap wordt de berg beschouwd als een van de zeven primaire energiebronnen van Moeder Aarde. Met dit laatste gegeven wordt een indirecte brug geslagen naar de geschiedenis van het pand dat in de jaren tachtig functioneerde als de ‘Kosmos’, een esoterisch centrum voor spirituele ontwikkeling met meditatiezaal, sauna, blotevoetendisco en veganistisch restaurant.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><em>Skies over Snaefell </em>is mogelijk gemaakt door de genereuze ondersteuning van het Mondriaan Fonds en AkzoNobel Art Foundation. </span></p> Fri, 21 Dec 2012 16:08:54 +0000 http://www.artslant.com/ams/Events/list http://www.artslant.com/ams/Events/list Dirk Braeckman - de Appel Arts Centre - November 17th, 2012 - March 31st, 2013 <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">This winter de Appel arts centre simultaneously presents solo projects by the Belgian photographer/filmmaker Dirk Braeckman and the British artist Zarina Bhimji at the same time. Braeckmans sensitive, large-scale photographs in shades of grey do not tell elaborate stories but are charged with atmosphere which makes them “tick away like time bombs”, in the words of the author Luc Sante. The suggestive force and narrative potential of images are just as essential for Bhimji, whose latest film Yellow Patch (2011) has its Dutch premiere in de Appel arts centre. </span><br /><br /><span style="font-size: small;">Since the early 1990s Dirk Braeckman (Belgium, 1958) has built up an oeuvre of enigmatic photographs, large prints in black and white and shades of grey that reveal ambiguous images: desolate areas, reflecting wallpaper, a blurred painting, a fragment of a nude. Braeckman gives central place to atmosphere, texture and suggestion. The photographs have a snapshot-like, ephemeral quality, while each image is actually composed in a very precise way. Every detail is important: the cropping, the light, colour and texture, the lack of focus, and the material on which the photograph is printed. Braeckman approaches and treats photography like a painter. </span><br /><br /><span style="font-size: small;">In this exhibition Braeckman presents a carefully chosen selection of new photographs culled from the untitled publication recently released by Roma Publications (a cross between an artist’s book and a catalogue raisonné). From his extensive archive of negatives Braeckman selected “new images”, that have never been printed and that will have their premiere in de Appel arts centre. Braeckman equally reveals one of the lesser well-known aspects of his oeuvre in de Appel: a new film for the first time, which elaborates on previous film experiments. </span><br /><br /><span style="font-size: small;">In Zarina Bhimji’s work (UGA, 1963) beauty merges with politics and poetry so something new emerges. Her work is characterised by a deliberate use of visual ambiguity. The works reflect spaces, micro details and the light of distant interiors. The location of light is an important and intricate element of Bhimji’s composition. The stillness and suspension of everyday life. The atmosphere is tactile, a moist light. The spaces refer to disconnection, incompleteness and belatedness.</span><br /><br /><span style="font-size: small;">Yellow Patch is Bhimji’s second large film production, co-produced by e.g. de Appel arts centre, Outset Contemporary Art Fund, The New Art Gallery Walsall with executive producers Artsadmin. Additional support was provided from Arts Council England, Framestore and individual donors. The 35mm film was entirely shot in India and was inspired by trade and immigration routes across the Indian Ocean. Beautiful close-ups of desolate Haveli palaces and colonial offices in the port of Mumbai are coupled with atmospheric images of the desert and the sea and accompanied by an evocative soundtrack. </span><br /><br /><span style="font-size: small;">The exhibition develops in two phases: from 16 November 2012 till February 3 de Appel premieres Bhimji's new production Yellow Patch, from February 5 to March 31 de Appel showcases the installation Waiting from 2007. This film was filmed in a factory used to process Sisal and has an abstraction that hovers somewhere between film and painting. The washed-out colour of the hair-like material, the light, and the interior of the factory create a saturated monochrome that, combined with the film's soundtrack, becomes immersive.</span><br /><br /><span style="font-size: small;">In Braeckman and Bhimji’s work, ambiguous and “open” recordings of architecture, landscapes, objects and spaces are the signifiers. They seem to emphasise the intrinsic expressive power of the image and invite the audience to a ‘slow’ reading of the work. </span><br /><br /><span style="font-size: small;">Zarina Bhimji’s exhibition in de Appel arts centre is supported by Outset Contemporary Art Fund</span><br /><br /><span style="font-size: small;">A day after the opening at de Appel arts centre, Kunsthalle Erfurt presents a retrospective exhibition of Braeckman’s work from 18 November 2012 to 13 January 2013. <a href="http://www.kunsthalle-erfurt.de/" target="_blank">www.kunsthalle-erfurt.de</a></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">17 Nov 2012 — 31 Mar 2013<br />11 am - 10 pm<br />Moes<br /><br /></span></p> <p style="text-align: justify;">At Moes, in the basement of de Appel, a documentary is shown about the life and work of Dirk Braeckman from the Belgian series Goudvis, portraits of high-profile Belgian artists.</p> <hr /> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Deze winter presenteert de Appel arts centre gelijktijdig soloprojecten van de Belgische fotograaf/filmmaker Dirk Braeckman en de Britse kunstenaar Zarina Bhimji. Braeckman maakt verstilde, sensibele foto’s in grijstinten op groot formaat. Beelden die geen uitgesponnen verhalen vertellen, maar die geladen zijn met een bepaalde sfeer en daardoor “als tijdbommen wegtikken”, zoals auteur Luc Sante het formuleert. De suggestieve kracht en het verhalende potentieel van sfeervolle beelden zijn net zo essentieel voor Bhimji, die in de Appel haar nieuwste film Yellow Patch (2011) de Nederlandse première laat beleven.</span><br /><br /><span style="font-size: small;">Dirk Braeckman (BE, 1958) heeft sinds de vroege jaren negentig een zeer herkenbaar oeuvre opgebouwd van enigmatische foto’s. Grote afdrukken in zwart/wit en grijze tinten tonen ambigue beelden: desolate ruimtes, reflecterend behang, een vage schildering, een fragment van een naakt. Zijn sensibele fotowerken zijn vaak gebaseerd op onderwerpen uit zijn eigen leefwereld of omgeving, maar verbeelden besloten en mysterieuze werelden. Braeckman vermijdt anekdotes en stelt sfeer, textuur en suggestie centraal. De foto’s bezitten een snapshot-achtige vluchtigheid, terwijl ieder beeld juist heel precies is opgebouwd. Elk detail is van belang: de afsnijdingen, het licht, kleur en textuur, de onscherpte, het materiaal waarop het is afgedrukt. Braeckman lijkt de fotografie te benaderen en te behandelen als een schilder.</span><br /><br /><span style="font-size: small;">In deze tentoonstelling presenteert Braeckman op basis van de recent door Roma Publications uitgeven titelloze publicatie (die het midden houdt tussen een kunstenaarsboek en een catalogue raisonné) een uitgekiende selectie nieuwe foto’s. Uit zijn omvangrijke archief aan negatieven selecteerde hij opnamen waarvan nog nooit afdrukken waren gemaakt. Ze beleven hun primeur in de Appel arts centre. Een minder bekend aspect van Braeckmans oeuvre zijn films waarbij hij opnames maakte van zijn eigen foto’s. In de Appel arts centre toont Braeckman voor het eerst, wat uitzonderlijk is, een film waarin hij op deze experimenten verder borduurt.</span><br /><br /><span style="font-size: small;">In het werk van Zarina Bhimji (UGA, 1963) vervloeit schoonheid met trauma, tragiek, verlies en melancholie. Aaneenschakelingen van verleidelijke en sensuele beelden verbeelden op treffende wijze de lange en vaak inktzwarte schaduw van het kolonialisme in Afrika, India en Europa. De wijze waarop Zarina Bhimji de wereld en het verleden tracht te begrijpen is door met haar “ogen te luisteren”. Haar indrukken verwerkt ze tot visuele poëzie, waarin niet woorden maar beelden (historische) verhalen vertellen. In haar werk worden geen feiten of informatie aangereikt, maar worden geschiedenissen gesuggereerd door opnames van verlaten ruimtes of beklemmende landschappen.</span><br /><br /><span style="font-size: small;">Yellow Patch is de tweede grote filmproductie van Bhimji, geco-produceerd door de Appels arts centre en Outset Contemporary Art Fund. De 35mm film is geheel geschoten in India en geïnspireerd op handels- en immigratieroutes over de Indische Oceaan. Prachtige close-ups van desolate Haveli paleizen en koloniale kantoren in de haven van Mumbai, gaan gepaard met atmosferische beelden van de woestijn en de zee, begeleid door een evocatieve soundtrack. De film complementeert de uitermate positief ontvangen film Out of Blue uit 2002, waarin de traumatische ervaring van Aziaten die door Idi Amin Uganda werden uitgezet in 1972 wordt geëvoceerd.</span><br /><br /><span style="font-size: small;">De tentoonstelling wordt opgesplitst in twee delen: van 17 november tot 3 februari toont de Appel exclusief de nieuwe productie 'Yellow Patch', van 5 februari tot 31 maart is in de Appel de installatie Waiting uit 2007 te zien, gefilmd in een sisal-fabriek in de buurt van Mombassa (Kenia). De film refereert indirect aan de geschiedenis van de Duitse kolonies in Oost-Afrika maar heeft door de bijzondere lichtwerking, langzame cameravoering en uitgesproken soundtrack een abstractie die ergens tussen schilderkunst en film in hangt.</span><br /><br /><span style="font-size: small;">In het werk van Braeckman en Bhimji zijn ambigue en ‘open’ registraties van architectuur, landschappen, objecten of ruimtes de dragers van betekenis. Hun beelden en films lijken onbewust bij de kijker een primair, bijna lichamelijk gevoel te veroorzaken. Braeckman en Bhimji onderstrepen in hun werk de intrinsieke zeggingskracht van het beeld. Ze nodigen uit tot traag, langdurig en intensief kijken.</span><br /><br /><span style="font-size: small;">Van 18 november 2012 tot 13 januari 2013 presenteert Kunsthalle Erfurt tevens een retrospectief van het werk van Braeckman. Zie <a href="http://www.kunsthalle-erfurt.de/" target="_blank">www.kunsthalle-erfurt.de<br /></a></span><br /><span style="font-size: small;">De tentoonstelling van Zarina Bhimji in de Appel arts centre wordt ondersteund door Outset Contemporary Art Fund</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"> </span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">17 nov 2012 — 31 mrt 2013<br />11.00 tot 22.00 u<br />Moes<br /><br /></span></p> <p style="text-align: justify;">In het souterrain van de Appel, bij Moes, is een documentaire te zien over het leven en werk van Dirk Braeckman uit de Belgische reeks Goudvis, portretten van spraakmakende Belgische kunstenaars.<br /><br />Goudvis is een reeks televisieportretten van Belgische topkunstenaars met een internationale uitstraling die zijn uitgezonden op Canvas. De derde jaargang die uitgezonden werd in 2011 focuste op de beeldende kunsten. Goudvis portretteerde Belgische topkunstenaars van vandaag. In deze derde reeks werd opnieuw gehengeld naar het goud in de vijver van de actuele kunst van eigen bodem. Kunstenaars met een vaak grote internationale uitstraling, want hun talent wordt ook opgevist in het buitenland.<br /><br />In de documentaires zijn werkbeelden aangevuld met indringende gesprekken met de kunstenaars thuis, buiten het lawaai van de publieke scène. Hoe zijn ze geëvolueerd? Wat zijn hun obsessies? Wat beschouwen ze zelf als successen en mislukkingen? Daarnaast komt ook telkens een rits kenners, collega’s en intimi aan het woord over de kunstenaar in kwestie.<br /><br />Goudvis brengt geen traditionele ‘biopics’, maar fietst kriskras doorheen het leven en werk van de kunstenaar. Geregeld wordt er op de vluchtheuvel van het leven halt gehouden, om achterom te kijken en vooruit te blikken<br /><br />DIRK BRAECKMAN, Uitzending op zondag 20 november 2011<br />In zijn vaak zwart-witte beelden behandelt Dirk Braeckman de fotografie als een schilder. Als hij al in opdracht werkt, maakt hij beelden die je niet van zo’n opdracht verwacht, zoals bij de portretten van de Belgische koning en de koningin. Welke plaats neemt de fotografie in zijn leven in? Goudvis probeerde het te achterhalen. Eén ding wou de jonge Dirk Braeckman (°1958) nooit worden: fotograaf. Niet de man van familiefeesten, die in het middelpunt van de belangstelling de omgeving naar zijn hand zet. Neen, dan liever de discretie van een schilder, experimenterend in de stilte van zijn atelier. Vandaag weten we hoe het Braeckman verliep. Zijn werk bestaat uit vaak grote, met grijswaarden opgebouwde en op mat papier afgedrukte beelden. Het evolueerde van wilde, bijna expressionistische portretten tot sterk gestileerde en tegelijk emotioneel geladen stills van hotelkamers, bedden, lobby’s en zelfs behangselpapier. Ver weg van de traditionele documentaire- en reportagefotografie. Maar er zijn ook installaties en het mooiste portret van een koningspaar ooit. Braeckman is een fotograaf die werkt als een schilder. Zelf zegt hij daarover: “Het is niet wat ik fotografeer dat belangrijk is, maar de manier waarop. Niet de opname, maar wat er met een opname gebeurt”. Begin oktober 2011 opende in het Leuvense M-Museum een solotentoonstelling van Dirk Braeckman. Goudvis volgde de kunstenaar bij de voorbereidingen en blikt terug op zijn meer dan vijfendertig jarige loopbaan. Van Gent naar New York, van analoog naar digitaal en terug. Met medewerking van Luc Sante (Amerikaans-Belgische fotokenner/essayist), Stefan Hertmans (schrijver), Carl de Keyzer (Magnum-fotograaf / vriend) e.a. Regie: Jan Blondeel Interview: Chantal Pattyn</p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"> </span></p> Fri, 22 Feb 2013 19:23:08 +0000 http://www.artslant.com/ams/Events/list http://www.artslant.com/ams/Events/list Zarina Bhimji - de Appel Arts Centre - November 17th, 2012 - March 31st, 2013 <p style="text-align: justify;">This winter de Appel arts centre simultaneously presents solo projects by the Belgian photographer/filmmaker Dirk Braeckman and the British artist Zarina Bhimji at the same time. Braeckmans sensitive, large-scale photographs in shades of grey do not tell elaborate stories but are charged with atmosphere which makes them “tick away like time bombs”, in the words of the author Luc Sante. The suggestive force and narrative potential of images are just as essential for Bhimji, whose latest film Yellow Patch (2011) has its Dutch premiere in de Appel arts centre. <br /><br />Since the early 1990s Dirk Braeckman (Belgium, 1958) has built up an oeuvre of enigmatic photographs, large prints in black and white and shades of grey that reveal ambiguous images: desolate areas, reflecting wallpaper, a blurred painting, a fragment of a nude. Braeckman gives central place to atmosphere, texture and suggestion. The photographs have a snapshot-like, ephemeral quality, while each image is actually composed in a very precise way. Every detail is important: the cropping, the light, colour and texture, the lack of focus, and the material on which the photograph is printed. Braeckman approaches and treats photography like a painter. <br /><br />In this exhibition Braeckman presents a carefully chosen selection of new photographs culled from the untitled publication recently released by Roma Publications (a cross between an artist’s book and a catalogue raisonné). From his extensive archive of negatives Braeckman selected “new images”, that have never been printed and that will have their premiere in de Appel arts centre. Braeckman equally reveals one of the lesser well-known aspects of his oeuvre in de Appel: a new film for the first time, which elaborates on previous film experiments. <br /><br />In Zarina Bhimji’s work (UGA, 1963) beauty merges with politics and poetry so something new emerges. Her work is characterised by a deliberate use of visual ambiguity. The works reflect spaces, micro details and the light of distant interiors. The location of light is an important and intricate element of Bhimji’s composition. The stillness and suspension of everyday life. The atmosphere is tactile, a moist light. The spaces refer to disconnection, incompleteness and belatedness.<br /><br />Yellow Patch is Bhimji’s second large film production, co-produced by e.g. de Appel arts centre, Outset Contemporary Art Fund, The New Art Gallery Walsall with executive producers Artsadmin. Additional support was provided from Arts Council England, Framestore and individual donors. The 35mm film was entirely shot in India and was inspired by trade and immigration routes across the Indian Ocean. Beautiful close-ups of desolate Haveli palaces and colonial offices in the port of Mumbai are coupled with atmospheric images of the desert and the sea and accompanied by an evocative soundtrack. <br /><br />The exhibition develops in two phases: from 16 November 2012 till February 3 de Appel premieres Bhimji's new production Yellow Patch, from February 5 to March 31 de Appel showcases the installation Waiting from 2007. This film was filmed in a factory used to process Sisal and has an abstraction that hovers somewhere between film and painting. The washed-out colour of the hair-like material, the light, and the interior of the factory create a saturated monochrome that, combined with the film's soundtrack, becomes immersive.<br /><br />In Braeckman and Bhimji’s work, ambiguous and “open” recordings of architecture, landscapes, objects and spaces are the signifiers. They seem to emphasise the intrinsic expressive power of the image and invite the audience to a ‘slow’ reading of the work. <br /><br />Zarina Bhimji’s exhibition in de Appel arts centre is supported by Outset Contemporary Art Fund<br /><br />A day after the opening at de Appel arts centre, Kunsthalle Erfurt presents a retrospective exhibition of Braeckman’s work from 18 November 2012 to 13 January 2013. <a href="http://www.kunsthalle-erfurt.de/" target="_blank">www.kunsthalle-erfurt.de</a></p> <hr /> <p style="text-align: justify;">Deze winter presenteert de Appel arts centre gelijktijdig soloprojecten van de Belgische fotograaf/filmmaker Dirk Braeckman en de Britse kunstenaar Zarina Bhimji. Braeckman maakt verstilde, sensibele foto’s in grijstinten op groot formaat. Beelden die geen uitgesponnen verhalen vertellen, maar die geladen zijn met een bepaalde sfeer en daardoor “als tijdbommen wegtikken”, zoals auteur Luc Sante het formuleert. De suggestieve kracht en het verhalende potentieel van sfeervolle beelden zijn net zo essentieel voor Bhimji, die in de Appel haar nieuwste film Yellow Patch (2011) de Nederlandse première laat beleven.<br /><br />Dirk Braeckman (BE, 1958) heeft sinds de vroege jaren negentig een zeer herkenbaar oeuvre opgebouwd van enigmatische foto’s. Grote afdrukken in zwart/wit en grijze tinten tonen ambigue beelden: desolate ruimtes, reflecterend behang, een vage schildering, een fragment van een naakt. Zijn sensibele fotowerken zijn vaak gebaseerd op onderwerpen uit zijn eigen leefwereld of omgeving, maar verbeelden besloten en mysterieuze werelden. Braeckman vermijdt anekdotes en stelt sfeer, textuur en suggestie centraal. De foto’s bezitten een snapshot-achtige vluchtigheid, terwijl ieder beeld juist heel precies is opgebouwd. Elk detail is van belang: de afsnijdingen, het licht, kleur en textuur, de onscherpte, het materiaal waarop het is afgedrukt. Braeckman lijkt de fotografie te benaderen en te behandelen als een schilder.<br /><br />In deze tentoonstelling presenteert Braeckman op basis van de recent door Roma Publications uitgeven titelloze publicatie (die het midden houdt tussen een kunstenaarsboek en een catalogue raisonné) een uitgekiende selectie nieuwe foto’s. Uit zijn omvangrijke archief aan negatieven selecteerde hij opnamen waarvan nog nooit afdrukken waren gemaakt. Ze beleven hun primeur in de Appel arts centre. Een minder bekend aspect van Braeckmans oeuvre zijn films waarbij hij opnames maakte van zijn eigen foto’s. In de Appel arts centre toont Braeckman voor het eerst, wat uitzonderlijk is, een film waarin hij op deze experimenten verder borduurt.<br /><br />In het werk van Zarina Bhimji (UGA, 1963) vervloeit schoonheid met trauma, tragiek, verlies en melancholie. Aaneenschakelingen van verleidelijke en sensuele beelden verbeelden op treffende wijze de lange en vaak inktzwarte schaduw van het kolonialisme in Afrika, India en Europa. De wijze waarop Zarina Bhimji de wereld en het verleden tracht te begrijpen is door met haar “ogen te luisteren”. Haar indrukken verwerkt ze tot visuele poëzie, waarin niet woorden maar beelden (historische) verhalen vertellen. In haar werk worden geen feiten of informatie aangereikt, maar worden geschiedenissen gesuggereerd door opnames van verlaten ruimtes of beklemmende landschappen.<br /><br />Yellow Patch is de tweede grote filmproductie van Bhimji, geco-produceerd door de Appels arts centre en Outset Contemporary Art Fund. De 35mm film is geheel geschoten in India en geïnspireerd op handels- en immigratieroutes over de Indische Oceaan. Prachtige close-ups van desolate Haveli paleizen en koloniale kantoren in de haven van Mumbai, gaan gepaard met atmosferische beelden van de woestijn en de zee, begeleid door een evocatieve soundtrack. De film complementeert de uitermate positief ontvangen film Out of Blue uit 2002, waarin de traumatische ervaring van Aziaten die door Idi Amin Uganda werden uitgezet in 1972 wordt geëvoceerd.<br /><br />De tentoonstelling wordt opgesplitst in twee delen: van 17 november tot 3 februari toont de Appel exclusief de nieuwe productie 'Yellow Patch', van 5 februari tot 31 maart is in de Appel de installatie Waiting uit 2007 te zien, gefilmd in een sisal-fabriek in de buurt van Mombassa (Kenia). De film refereert indirect aan de geschiedenis van de Duitse kolonies in Oost-Afrika maar heeft door de bijzondere lichtwerking, langzame cameravoering en uitgesproken soundtrack een abstractie die ergens tussen schilderkunst en film in hangt.<br /><br />In het werk van Braeckman en Bhimji zijn ambigue en ‘open’ registraties van architectuur, landschappen, objecten of ruimtes de dragers van betekenis. Hun beelden en films lijken onbewust bij de kijker een primair, bijna lichamelijk gevoel te veroorzaken. Braeckman en Bhimji onderstrepen in hun werk de intrinsieke zeggingskracht van het beeld. Ze nodigen uit tot traag, langdurig en intensief kijken.<br /><br />Van 18 november 2012 tot 13 januari 2013 presenteert Kunsthalle Erfurt tevens een retrospectief van het werk van Braeckman. Zie <a href="http://www.kunsthalle-erfurt.de/" target="_blank">www.kunsthalle-erfurt.de<br /></a><br />De tentoonstelling van Zarina Bhimji in de Appel arts centre wordt ondersteund door Outset Contemporary Art Fund</p> Thu, 21 Feb 2013 10:04:57 +0000 http://www.artslant.com/ams/Events/list http://www.artslant.com/ams/Events/list - Foam - Fotografie Museum - January 10th, 2013 - March 24th, 2013 <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><strong>On Thursday, 10 January 2013, &amp;Foam opens Fashion &amp;Foam: a unique combination of photography and fashion. In this edition, &amp;Foam presents the MOAM project, where big names and talented newcomers in photography and design join together in one exhibition. Iconic photos by Anton Corbijn, Erwin Olaf and Inez van Lamsweerde &amp; Vinoodh Matadin provide the starting point.</strong></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><strong>On 22 January, a festive launch will be held for <em>Closer</em>, the latest book by fashion blogger Scott Schuman, better known as <em>The Sartorialist</em>, who will make a personal appearance.</strong></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><strong>During the entire month of January, a classic film will be shown in Kriterion cinema each Monday in which the theme of fashion plays a major role. Finally, the selection of items in &amp;Foam will all be geared to the fashion theme.</strong></span><br /> <br /><span style="font-size: small;"> <strong>MOAM</strong></span><br /><span style="font-size: small;"> MOAM is an initiative by cultural brander, curator and event creative Martijn Nekoui. For this exhibition he has selected one iconic image by three renowned Dutch photographers (Anton Corbijn, Erwin Olaf and the photographer duo Inez van Lamsweerde &amp; Vinoodh Matadin). Fifteen talented Dutch fashion photographers were paired with a fashion designer and responded to this iconic image with new work: five duos responded to Corbijn, five to Olaf and five to Van Lamsweerde &amp; Matadin. Thus, fifteen inspiring and creative combinations were created, as well as five different interpretations of one and the same photo. A number of unique fashion designs will be shown along with the photos.</span><br /> <br /><span style="font-size: small;"> <strong>The following photographers and designers collaborated for MOAM:</strong></span><br /><span style="font-size: small;"> Alique &amp; SPR+</span><br /><span style="font-size: small;"> Blommers/Schumm &amp; Mattijs van Bergen</span><br /><span style="font-size: small;"> Carmen Kemmink &amp; Borre Akkersdijk</span><br /><span style="font-size: small;"> Dennis Swiatkowski    &amp; Frans Molenaar</span><br /><span style="font-size: small;"> Jasper Abels &amp; Avelon</span><br /><span style="font-size: small;"> Jolijn Snijders &amp; Claes Iversen</span><br /><span style="font-size: small;"> Maarten Alexander &amp; Sjaak Hullekes</span><br /><span style="font-size: small;"> Marc de Groot &amp; Yvonne Kwok</span><br /><span style="font-size: small;"> Martien Mulder &amp; Peet Dullaert</span><br /><span style="font-size: small;"> Paul Bellaart &amp; Jan Taminiau</span><br /><span style="font-size: small;"> Philippe Vogelenzang &amp; Winde Rienstra</span><br /><span style="font-size: small;"> Robin de Puy &amp; Francisco van Benthum</span><br /><span style="font-size: small;"> Sanja Marusic &amp; Hellen van Rees</span><br /><span style="font-size: small;"> Sophie van der Perre &amp; G-STAR</span><br /><span style="font-size: small;"> Valentina Vos &amp; Nisha Rabiee</span><br /> <br /><span style="font-size: small;"> <strong>Book lauch and signing for <em>The Sartorialist</em></strong></span><br /><span style="font-size: small;"> On Tuesday, 22 January, starting at 5.30pm, a festive book launch will be held in &amp;Foam for Closer, the new book by Scott Schuman. Schuman, better known as The Sartorialist, has made a name for himself in recent years with his fashion blog, capturing people with a unique style. Schuman has now become one of the most prominent and influential fashion bloggers in the world. For the launch of Closer he'll be making a special appearance at &amp;Foam - where the limited edition of the book (a deluxe edition in a slipcase) - will go on sale and he will be there to sign it.</span><br /> <br /><span style="font-size: small;"> <strong>Classics month</strong></span><br /><span style="font-size: small;"> Throughout the month of January, Kriterion cinema in Amsterdam will present a masterwork from film history each Monday at 10pm. This may be an old-fashioned box-office hit or a little-known gem by a forgotten director. Each calendar month a different theme will be chosen. Many different directors, actors, countries, styles, movements and genres have already been highlighted. In January 2013, Kriterion and &amp;Foam will present a series of classics on fashion, within the new Fashion &amp;Foam theme. Each Monday in January an insider from the fashion world will choose and introduce his or her favourite film.</span><br /> <br /><span style="font-size: small;"> <strong>Programme:</strong></span><br /><span style="font-size: small;"> Mon. 07 Jan. - THE DREAMERS (2003) and Q&amp;A with Martijn Daniel Nekoui (MOAM)</span><br /><span style="font-size: small;"> Mon. 14 Jan. - FACTORY GIRL (2006) and Q&amp;A with Sophie van der Perre</span><br /><span style="font-size: small;"> Mon. 21 Jan. - UNA GIORNATA PARTICOLARE (1977) and Q&amp;A with Frans Molenaar</span><br /><span style="font-size: small;"> Mon. 28 Jan. - Film to be announced and Q&amp;A with Paul Bellaart</span><br /> <br /><span style="font-size: small;"> <strong>Fashion &amp;Foam runs from Thursday, 10 January to Sunday, 17 March 2013.</strong></span><br /> <br /><span style="font-size: small;"> <strong>&amp;Foam</strong></span><br /><span style="font-size: small;"> &amp;Foam offers a wide selection of unique new and vintage photo books, limited edition prints, magazines and zines, posters, cards and gifts. Each quarter-year &amp;Foam cooperates with new partners on the interface between fashion, music, design, film and other media. In 2012 &amp;Foam started off with Fashion &amp;Foam, followed by Music &amp;Foam, Design &amp;Foam and Film &amp;Foam.</span><br /> <br /><span style="font-size: small;"> <strong>MOAM</strong></span><br /><span style="font-size: small;"> MOAM is an initiative of brander, curator and event creative Martijn Nekoui. His passion is combining and presenting fashion and culture to a large audience. He previously did events for Campaign for Wool, SPRMRKT and Individuals.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><strong>Fashion &amp;Foam partners</strong></span><br /><span style="font-size: small;"> Thanks to: Amsterdam Fashion Institute, Amsterdams Fonds voor de Kunst, Cream PR, Eizo, Hogeschool van Amsterdam, Igepa, Lex Lijstenmakerij, Oschatz Visuelle Medien, Rabobank, Sony, The One Minutes, The Woolmark Company, Vandejong, X+L</span></p> <hr /> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><strong>&amp;Foam lanceert nieuw thema Fashion &amp;Foam</strong></span><br /><span style="font-size: small;"> <strong>Donderdag 10 januari t/m zondag 17 maart 2013</strong></span><br /> <br /><span style="font-size: small;"> <strong>Op donderdag 10 januari 2013 opent &amp;Foam met <em>Fashion &amp;Foam</em>: een unieke combinatie tussen fotografie en mode. Voor deze editie presenteert &amp;Foam het project MOAM waarin grote namen en aanstormend talent op het gebied van fotografie en design in één tentoonstelling samenkomen. Uitgangspunt zijn hierbij iconische foto's van Anton Corbijn, Erwin Olaf en Inez van Lamsweerde &amp; Vinoodh Matadin.</strong></span><br /> <br /><span style="font-size: small;"> <strong>Verder vindt op 22 januari een feestelijke boeklancering plaats van <em>Closer</em>, het nieuwste boek van modeblogger Scott Schuman, beter bekend als The Sartorialist, die hierbij persoonlijk aanwezig is. Gedurende de maand januari is in filmtheater Kriterion elke maandag een filmklassieker te zien waarin het thema Mode een voorname rol speelt. Tenslotte is het aanbod van &amp;Foam geheel toegesneden op het thema 'mode'.</strong></span><br /> <br /><span style="font-size: small;"> <strong>MOAM</strong></span><br /><span style="font-size: small;"> MOAM is een initiatief van 'cultural brander', curator en 'event creative' Martijn Nekoui. Voor deze tentoonstelling selecteerde hij van drie gerenommeerde Nederlandse fotografen (Anton Corbijn, Erwin Olaf en het fotografenduo Inez van Lamsweerde &amp; Vinoodh Matadin) één iconisch beeld. Vijftien talentvolle Nederlandse modefotografen werden gekoppeld aan een modeontwerper en reageerden op dit iconische beeld met nieuw werk: vijf duo's reageren op Corbijn, vijf op Olaf en vijf op Van Lamsweerde &amp; Matadin. Zo ontstaan er niet alleen vijftien inspirerende en creatieve combinaties maar ook telkens vijf verschillende interpretaties van één en dezelfde foto. Naast de foto's worden ook een aantal unieke modeontwerpen getoond.</span><br /> <br /><span style="font-size: small;"> De volgende fotografen en designers hebben voor MOAM samengewerkt:</span><br /><span style="font-size: small;"> Alique &amp; SPR+</span><br /><span style="font-size: small;"> Blommers/Schumm &amp; Mattijs van Bergen</span><br /><span style="font-size: small;"> Carmen Kemmink &amp; Borre Akkersdijk</span><br /><span style="font-size: small;"> Dennis Swiatkowski &amp; Frans Molenaar</span><br /><span style="font-size: small;"> Jasper Abels &amp; Avelon</span><br /><span style="font-size: small;"> Jolijn Snijders &amp; Claes Iversen</span><br /><span style="font-size: small;"> Maarten Alexander &amp; Sjaak Hullekes</span><br /><span style="font-size: small;"> Marc de Groot &amp; Yvonne Kwok</span><br /><span style="font-size: small;"> Martien Mulder &amp; Peet Dullaert</span><br /><span style="font-size: small;"> Paul Bellaart &amp; Jan Taminiau</span><br /><span style="font-size: small;"> Philippe Vogelenzang &amp; Winde Rienstra</span><br /><span style="font-size: small;"> Robin de Puy &amp; Francisco van Benthum</span><br /><span style="font-size: small;"> Sanja Marusic &amp; Hellen van Rees</span><br /><span style="font-size: small;"> Sophie van der Perre &amp; G-Star</span><br /><span style="font-size: small;"> Valentina Vos &amp; Nisha Rabiee</span><br /> <br /><span style="font-size: small;"> <strong>Boeklancering en signeersessie <em>The Sartorialist</em></strong></span><br /><span style="font-size: small;"> Op dinsdag 22 januari vanaf 17.30 uur vindt in &amp;Foam de feestelijke boeklancering plaats van Closer, het nieuwe boek van Scott Schuman. Schuman, beter bekend als The Sartorialist, verwierf de afgelopen jaren grote bekendheid met zijn modeblog, waarop hij mensen met een unieke eigen stijl vastlegt. Schuman geldt inmiddels als één van de meest vooraanstaande en invloedrijke modebloggers ter wereld. Speciaal voor de lancering van <em>Closer</em> komt hij naar &amp;Foam, waar hij het boek zal signeren en waar ook de limited edition van het boek (een deluxe editie in slipcase) te koop aangeboden zal worden.</span><br /> <br /><span style="font-size: small;"> <strong>Klassiekermaand</strong></span><br /><span style="font-size: small;"> Gedurende de maand januari presenteert filmtheater Kriterion in Amsterdam elke maandag vanaf 22.00 uur een meesterwerk uit de filmgeschiedenis. Dit kan een kassucces uit de oude doos zijn of juist een onbekende parel van een vergeten regisseur. Iedere kalendermaand is er een ander thema. Vele verschillende regisseurs, acteurs, landen, stijlen, stromingen, en genres hebben al centraal gestaan. In januari 2013 presenteren Kriterion en &amp;Foam, in het kader van het nieuwe thema Fashion &amp;Foam, een klassiekerreeks rond mode. Iedere maandag in januari zal een ingewijde uit de modewereld zijn of haar favoriete film kiezen en inleiden.</span><br /> <br /><span style="font-size: small;"> <strong>Programma:</strong></span><br /><span style="font-size: small;"> ma 07 jan - THE DREAMERS (2003) en Q&amp;A met Martijn Daniel Nekoui (MOAM)</span><br /><span style="font-size: small;"> ma 14 jan - FACTORY GIRL (2006) en Q&amp;A met Sophie van der Perre</span><br /><span style="font-size: small;"> ma 21 jan - UNA GIORNATA PARTICOLARE (1977) en Q&amp;A met Frans Molenaar</span><br /><span style="font-size: small;"> ma 28 jan - Film nog onbekend en Q&amp;A met Paul Bellaart</span><br /> <br /><span style="font-size: small;"> <strong>Fashion &amp;Foam loopt van donderdag 10 januari t/m zondag 17 maart 2013.</strong></span><br /> <br /><span style="font-size: small;"> <strong>&amp;Foam</strong></span><br /><span style="font-size: small;"> &amp;Foam biedt een ruim assortiment aan bijzondere (vintage)fotografieboeken, limited edition prints, (maga)zines, posters, kaarten en gifts. Ieder kwartaal werkt &amp;Foam samen met nieuwe partners op het snijvlak van mode, muziek, design, film en andere media. Begin 2012 startte &amp;Foam met Fashion &amp;Foam, opgevolgd door Music &amp;Foam, Design &amp;Foam en Film &amp;Foam.</span><br /> <br /><span style="font-size: small;"> <strong>MOAM</strong></span><br /><span style="font-size: small;"> MOAM is een initiatief van brander, curator en event creative Martijn Nekoui. Mode en cultuur combineren en presenteren aan een breed publiek is zijn fascinatie. Eerdere events deed hij voor Campaign for Wool, SPRMRKT en Individuals.</span><br /> <br /><span style="font-size: small;"> <strong>Fashion &amp;Foam partners</strong></span><br /><span style="font-size: small;"> Met dank aan Amsterdam Fashion Institute, Amsterdams Fonds voor de Kunst, Cream PR, Eizo, Hogeschool van Amsterdam, Igepa, Lex Lijstenmakerij, Oschatz Visuelle Medien, Rabobank, Sony, The One Minutes, The Woolmark Company, Vandejong, X+L.</span></p> Sat, 16 Mar 2013 09:59:10 +0000 http://www.artslant.com/ams/Events/list http://www.artslant.com/ams/Events/list Sergey Produkin-Gorsky, Ivan Shagin, DMITRY BALTERMANTS, Robert Diament, Alexander Rodchenko, Varvara Stephanova, Boris Mikhailov - Foam - Fotografie Museum - January 25th, 2013 - April 3rd, 2013 <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><strong>The exhibition <em>Primrose - Russian Colour Photography</em> takes place as part of Netherlands-Russia 2013. The title refers to the primrose flower, used metaphorically here to represent the many colours in which it appears during early spring. Primrose -Russian Colour Photography presents a retrospective of the various attempts in Russia to produce coloured photographic images. This process began in the early 1850s, almost simultaneously with the discovery of the new medium itself. The colouring technique, based on the traditional methods of craftsmen who added colour into a certain contour design, has determined a whole independent trend in the history of photography in Russia, from 'postcard' landscapes and portraits to Soviet propaganda and reportage photography.</strong></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">The use of colour in Russia stems from the early 1850s and practically coincides with the invention of the medium itself. The term colour photography is slightly disingenuous, since at first it referred to a toning technique in which black and white photographs were painted by hand. Traditionally this technique was used by specialized tradesmen who added colour to the photographs according to certain methods and within the contours of the image. This technique became so popular that it started a trend in and of itself and to a large extent determined the appearance and aesthetics of colour photography in Russia. Initially used especially for portraits, picturalist landscapes and nudes, it later also found favour with avant-garde artists. Interestingly enough these aesthetics also formed the starting point for Soviet propaganda and for portraits, political leaders and reportage.</span><br /> <br /><span style="font-size: small;"> <em>Primrose - Russian Colour Photography</em> can be viewed as a journey through various techniques and genres, meanings and messages, mass practices and individual experiments. The exhibition contains works by renowned photographers and artists such as Sergey Produkin-Gorsky, Ivan Shagin, Dmitry Baltermants and Robert Diament. But is also shows unique photos of Alexander Rodchenko and Varvara Stephanova, and recent works from the famous Luriki series by Boris Mikhailov, in which he mocked the visual culture of the Soviet propaganda.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><strong>Netherlands-Russia 2013</strong><em><br /> Primrose - Russian Colour Photography</em> is organised as part of Netherlands-Russia 2013 by the Ministry of Culture of the Russian Federation, Moscow City Government, Moscow City Culture Department and the Moscow House of Photography  Museum.</span><br /> <br /><span style="font-size: small;"> The exhibition is curated by Olga Sviblova and Elena Misalandi.</span><br /><span style="font-size: small;"> <em>Primrose - Russian Colour Photography</em> is made possible with the support of SICA.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><strong>The exhibition Primrose - Russian Colour Photography can be seen 25 January - 3 April 2013 in Foam. Open daily 10am - 6pm, Thurs/Fri 10am - 9pm. Tickets: € 8,75.</strong></span></p> <hr /> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><strong>De titel 'Primrose' verwijst naar de sleutelbloem die vanaf het vroege voorjaar in vele kleurenschakeringen bloeit. Deze tentoonstelling biedt een overzicht van verschillende soorten kleurenfotografie in Rusland. Het toepassen van kleur begon in Rusland vanaf circa 1850, vrijwel gelijktijdig met de uitvinding van het medium zelf. Het woord kleurenfotografie is in dit geval enigszins misleidend omdat het aanvankelijk een inkleurings-techniek betrof waarbij (zwart-wit) foto's met de hand werden ingekleurd. Dit handmatig inkleuren van foto's is kenmerkend voor de Russische fotografie. Aanvankelijk werd deze techniek vooral toegepast in portretten, landschappen en naaktstudies, maar later ook door avant-garde kunstenaars, in Sovjet propaganda en documentaire fotografie.</strong></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><em>Primrose - Russian Colour Photography</em> kan worden gezien als een reis door verschillende technieken en genres, van massaproductie tot individuele experimenten. De tentoonstelling bevat werk van bekende fotografen en kunstenaars als Ivan Shagin, Dmitry Baltermants, Sergey Prokudin-Gorski, Alexander Rodchenko, Vladislav Mikosha and Boris Mikhailov.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><strong>Nederland-Rusland 2013</strong><em><br /> Primrose - Russian Colour Photograph</em>y vindt plaats in het kader van Nederland-Rusland 2013 en is georganiseerd door het Ministry of Culture of the Russian Federation, Moscow City Government, Moscow City Culture Department, Moscow House of Photography. De tentoonstelling is samengesteld door Olga Sviblova en Elena Misalandi.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">De tentoonstelling is mogelijk gemaakt met genereuze ondersteuning van SICA en de Koninklijke Ambassade van het Koninkrijk der Nederlanden in Moskou.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><em>Primrose - Russian Colour Photograph</em>y is van 25 januari t/m 3 april 2013 te zien in Foam. Open dagelijks van 10.00 -18 uur, do/vr van 10.00 - 21.00 uur. Entree: € 8,75.</span></p> Mon, 22 Jul 2013 10:10:48 +0000 http://www.artslant.com/ams/Events/list http://www.artslant.com/ams/Events/list Jan Versweyveld - Foam - Fotografie Museum - January 25th, 2013 - March 17th, 2013 <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><strong>The Amsterdam cultural institutions Foam and the Toneelgroep Amsterdam together present the exhibition '<em>inbetweens</em>' by Jan Versweyveld. Versweyveld has been scenographer since 2001 and in-house photographer since 2005 of the Netherlands' largest repertory theatre company, Toneelgroep Amsterdam. The exhibition at Foam is part of Toneelgroep Amsterdam's jubilee year celebrating its 25th anniversary.</strong></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">For Foam, Versweyveld has selected work that is a major departure from conventional theatre photography. For the first time in his career, the spotlight will be on Versweyveld's unique double role as scenographer and chronicler of Toneelgroep Amsterdam. In line with his views on scenographic transparency, he shows unguarded moments as only he can capture them: before and after a rehearsal, or from a viewpoint that the audience would never be able to see. In more that 40 never-before-shown images, the 'inbetweens' exhibition unapologetically lays bare the unpredictability and the secrets of the theatre.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Due to the unique position held by Jan Versweyveld as scenographer and house photographer, he is involved in creating the theatre productions from the very beginning. He is perpetually present at the rehearsals, takes pictures for hours, and is able to get very close to the actors. Versweyveld thus moves through an area where other photographers don't usually go. It's not unusual for him to take pictures from backstage, in the middle of a scene or even to go beyond it. He is fascinated by the vulnerability of the actors - how they live and work in the spaces he has designed, as well as how they prepare, their concentration, the moments when they step out of their role, their doubt, their exposure of themselves. It's no longer possible to tell from the photos whether they have anything to do with the theatre at all - whether you are looking at a real bedroom or at an underground car park. You can't tell whether you are witnessing a real marriage crisis or whether it's 'just' theatre.</span><br /> <br /><span style="font-size: small;"> <strong>Biography</strong></span><br /><span style="font-size: small;"> Jan Versweyveld (1958) has been the in-house designer for Toneelgroep Amsterdam repertory theatre company since 2001. He is head of scenography (works include <em>Angels in America</em>, <em>Kruistochten</em>, <em>Het temmen van de Feeks</em>, <em>La voix humaine</em>, <em>Opening Night</em>, <em>Romeinse tragedies</em>, <em>de Russen!</em>, <em>Teorema and De Vrek</em>) and is responsible for the graphic design. Since 2005, Versweyveld has also provided photographs for the productions. Jan Versweyveld has also worked as a guest lecturer at the Gerrit Rietveld Academie and co-founded the scenography studies programme in Antwerp. He has designed scenery and lighting for a variety of theatre productions.</span><br /> <br /><span style="font-size: small;"> This exhibition has received support from the Prins Bernhard Cultuurfonds and the Van Meeuwen Kan Fonds.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Inbetweens by Jan Verweyveld can be seen from 25 January - 17 Marh 2013 in Foam. Open daily 10 am - 6 pm, Thurs/Fri 10 am - 9 pm. Tickets: € 8,75.</span></p> <hr /> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><strong>De Amsterdamse instellingen Foam en Toneelgroep Amsterdam presenteren van 25 januari t/m 3 maart 2013 samen de tentoonstelling inbetweens van Jan Versweyveld. Sinds 2001 is hij scenograaf en sedert 2005 vaste huisfotograaf van Nederlands grootste theatergezelschap Toneelgroep Amsterdam. De tentoonstelling bij Foam maakt onderdeel uit van het jubileumjaar van Toneelgroep Amsterdam ter gelegenheid van haar vijfentwintig jarig bestaan.</strong></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Voor Foam selecteerde Versweyveld het werk dat het meest afwijkt van de gangbare theaterfotografie. Zijn unieke dubbelrol als scenograaf én chroniqueur van Toneelgroep Amsterdam krijgt hier voor het eerst in zijn carrière alle aandacht. In lijn met zijn opvattingen over transparantie in scenografie laat hij hier de onbewaakte momenten zien zoals alleen hij ze vast kan leggen: voor en na een repetitie of juist vanuit een standpunt dat het publiek in de zaal nooit zou kunnen waarnemen. In meer dan 40 nog nooit eerder vertoonde beelden wordt in de tentoonstelling inbetweens de onvoorspelbaarheid en het geheim van theater maken genadeloos blootgelegd.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Door de unieke positie van Jan Versweyveld als scenograaf / huisfotograaf is hij vanaf het prille begin betrokken bij het ontstaan van de theaterproducties. Hij is voortdurend aanwezig in de repetitie, maakt vele uren foto's, en kan zeer dichtbij de acteurs komen. Versweyveld begeeft zich daardoor in het gebied waar andere fotografen meestal niet komen. Zijn beelden worden niet zelden gemaakt vanaf het achtertoneel, van midden uit de scène of zelfs buiten de scène. Zijn fascinatie ligt bij de kwetsbaarheid van de acteurs. Hoe zij wonen, leven en werken in de door hem ontworpen ruimtes. Hoe ze zich voorbereiden, concentreren, de momenten waarop zij uit hun rol komen, de twijfel, het zichzelf blootgeven. Uit de foto's is niet meer op te maken of het überhaupt om theater gaat, of je in een echte slaapkamer vertoeft of een ondergrondse parkeergarage. Je weet niet of je getuige bent van een daadwerkelijke huwelijkscrisis of dat het 'maar' toneel is.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><strong>Biografie</strong></span><br /><span style="font-size: small;"> Jan Versweyveld (1958) is sinds 2001 huisontwerper van Toneelgroep Amsterdam. Hij is hoofd scenografie  (o.a. <em>Angels in America</em>, <em>Kruistochten</em>, <em>Het temmen van de Feeks</em>, <em>La voix humaine</em>, <em>Opening Night</em>, <em>Romeinse tragedies</em>, <em>de Russen!</em>, <em>Teorema en De Vrek</em>) en verantwoordelijk voor de grafische vormgeving. Sinds 2005 verzorgt Versweyveld de fotografie van de producties. Jan Versweyveld was als gastdocent aan de Gerrit Rietveld Academie verbonden en medeoprichter van de scenografieopleiding in Antwerpen. Hij ontwierp toneelbeeld en belichting voor uiteenlopende theaterproducties.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">De tentoonstelling wordt gesteund door het Prins Bernhard Cultuurfonds en het Van Meeuwen Kan Fonds.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><em>inbetweens</em> van Jan Versweyveld is van 25 januari t/m 17 maart 2013 te zien in Foam. Open dagelijks van 10.00 -18 uur, do/vr van 10.00 - 21.00 uur.</span><br /><span style="font-size: small;"> Entree: € 8,75.</span></p> Sat, 29 Dec 2012 09:43:41 +0000 http://www.artslant.com/ams/Events/list http://www.artslant.com/ams/Events/list WassinkLundgren - Foam - Fotografie Museum - January 25th, 2013 - March 17th, 2013 <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><strong>Foam starts 2013 with <em>One Group Show</em>, the first major solo exhibition by Dutch born duo, WassinkLundgren. This exhibition will present a broad overview of their work, including projects shown for the first time. The work of WassinkLundgren develops from small observations or humorous twists of situations from everyday life. Their starting point is always a social interest in the world around them, but equally interesting to them is how the medium of photography can deform reality.</strong></span><br /> <br /><span style="font-size: small;"> WassinkLundgren playfully subvert some of the unwritten rules of the medium. As in <em>Tokyo Tokyo</em>, a series of diptychs in which the decisive moment is approached in a lighthearted way. Or <em>Empty Bottles</em>, which catches 24 Chinese people as they scavenge bottles placed by the photographers in various locations. Their approach could be called 'conceptual documentary', where repetition, playfulness, investigating the medium of photography and collaboration are all important.</span><br /> <br /><span style="font-size: small;"> WassinkLundgren consists of Thijs groot Wassink (1981) and Ruben Lundgren (1983). Both graduated in 2005 from the photography department of the School of Arts in Utrecht. During the last year of this course they decided to work in collaboration. Subsequently, Thijs groot Wassink completed his Master Fine Arts at Central Saint Martins in London and Ruben Lundgren received his Master in Photography at the Central Academy of Fine Arts in Beijing. The duo has had several group and solo exhibitions in The Netherlands and abroad. WassinkLundgren first exhibited at Foam in 2007.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><em>One Group Show</em> by WassinkLundgren can be seen from 25 January until 17 March 2013 at Foam. Open daily 10 am - 6 pm, Thurs/Fri 10 am - 9 pm. Tickets: € 8,75.</span></p> <hr /> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><strong><em>One Group Show</em> is de eerste grote solotentoonstelling van het Nederlandse fotografenduo WassinkLundgren. Deze tentoonstelling presenteert een breed overzicht van hun werk, waaronder nog nooit eerder getoonde projecten. Het werk van WassinkLundgren ontwikkelt zich vanuit kleine waarnemingen en humoristische wendingen van  situaties uit het dagelijkse leven. Hun uitgangspunt is altijd een sociale interesse in de wereld om hen heen, maar even interessant voor hen is hoe het medium fotografie de werkelijkheid kan vervormen.</strong></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">WassinkLundgren ondermijnen, op een speelse manier, enkele ongeschreven regels van het medium. Zoals in <em>Tokyo Tokyo</em>, een reeks tweeluiken, waarbij het beslissende moment op een luchthartige manier wordt benaderd. Of <em>Empty Bottles</em>, dat 24 Chinezen vastlegt wanneer ze flessen opruimen, door de fotografen op verschillende locaties geplaatst. Hun aanpak zou 'conceptuele documentaire' kunnen worden genoemd, waar herhaling, speelsheid, onderzoek naar het medium fotografie en samenwerking allemaal van belang zijn.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Het duo WassinkLundgren bestaat uit Thijs groot Wassink (1981) en Ruben Lundgren (1983). Beiden studeerden in 2005 aan de Hoge School voor de Kunsten, richting Fotografie, in Utrecht. Tijdens het laatste jaar van deze opleiding besloten zij zich te presenteren als een duo. Vervolgens voltooide Thijs groot Wassink zijn Master Fine Arts aan Central Saint Martins in Londen en Ruben Lundgren behaalde zijn Master in Photography aan de Central Academy of Fine Arts in Peking. Het duo neemt deel aan verschillende groeps- en solo tentoonstellingen in binnen- en buitenland. WassinkLundgren exposeerde in 2007 voor het eerst in Foam 3h.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><em>One Group Show</em> van WassinkLundgren is van 25 januari t/m 17 maart 2013 te zien in Foam. Open dagelijks van 10.00 -18 uur, do/vr van 10.00 - 21.00 uur. Entree: € 8,75.</span></p> Sat, 29 Dec 2012 09:46:34 +0000 http://www.artslant.com/ams/Events/list http://www.artslant.com/ams/Events/list Jan Hoek - Foam - Fotografie Museum - January 25th, 2013 - March 20th, 2013 <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><strong>Foam proudly presents the first 3h exhibition of the new year,</strong> <em>Me &amp; My Models</em><strong>, by Jan Hoek. Jan Hoek has photographed amateur models, mentally ill homeless people in Africa, a girl with no arms and legs, a heroin addict who dreams of being a model, or people he has simply found in advertisements on the internet. The photo shoot is never what he expected, model and photographer always have different expectations. The model actually wants sex while Jan Hoek wants to shoot the dog. The model tries to be as glamorous as possible, while Jan wants to picture the decay. Photographing is not just about the image but also the relationship between the photographer and the model. How far can you go with your models? In the accompanying film,</strong> <em>Me &amp; My Models</em><strong>, Jan talks about the nasty, funny, painful or touching things that happen around photographing people.</strong></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">"I believe there is always a certain degree of ethics involved in photography. It is almost impossible to take photographs of people without consciously, or unconsciously, crossing boundaries and with things happening that you don't want or expect. I feel this is often covered up in photography, while I would like to show it ... "</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Jan Hoek (1984) is an artist and writer. At the age of 12 he published his first text. He wrote for Spunk, Mister Motley, ELLE girl, Club Donny, NRC Handelsblad,  nrc.next, Parool, L'GAY, PSY and Vice. At the age of 24 Jan Hoek started at the Image and Language department at the Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam. In 2012 he graduated with the film <em>Me &amp; My Models</em>.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">This exhibition has been made possible by Van Bijlevelt Stichting and the Gieskes-Strijbis Fund.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><em>Me &amp; My Models</em> by Jan Hoek can be seen from 25 January until 20 March 2013 at Foam. Open daily 10 am - 6 pm, Thurs/Fri 10 am - 9 pm. Tickets: € 8,75.</span></p> <hr /> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><strong>Foam presenteert met trots de eerste 3H tentoonstelling van het nieuwe jaar. <em>Me &amp; My Models</em> van Jan Hoek. Jan Hoek fotografeert amateur-modellen, psychisch gestoorde daklozen in Afrika die eruitzien als koningen, een meisje zonder armen en benen die constant gefotografeerd wil worden, heroïne-verslaafden met een modellendroom of mensen die hij vindt via een advertentie op Marktplaats. Tijdens de fotoshoots gebeurt nooit wat hij verwacht, model en fotograaf hebben altijd andere verwachtingen. De ene keer wil het model eigenlijk seks, terwijl hij liever het hondje van het model wil fotograferen. Het model probeert zo glamorous mogelijk op de foto te staan, terwijl het Jan gaat om de verloedering. Fotograferen gaat niet enkel om de foto maar ook om de gevoelens van de fotograaf en die van het model. Hoe ver mag je als fotograaf gaan met je modellen? In de film 'Me &amp; My Models' vertelt Jan Hoek terwijl de vele mensen die hij gefotografeerd heeft over de nare, grappige, pijnlijke of ontroerende dingen die gebeuren rondom het fotograferen van mensen.</strong></span><br /> <br /><span style="font-size: small;">"Ik geloof erin dat foto's maken altijd een bepaalde mate van ethiek met zich meebrengt en dat het bijna niet bestaat om foto's van mensen te maken zonder dat je bewust, maar vooral onbewust grenzen over gaat en/of er dingen gebeuren waarvan je nooit zou willen dat die gebeuren. Ik heb het gevoel dat in de fotografie dat altijd verdoezelt wordt, terwijl ik het graag wil laten zien..."</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Jan Hoek (1984) is kunstenaar en schrijver. Op zijn twaalfde publiceerde hij zijn eerste tekst. Hij schreef voor Spunk, Mister Motley, ELLE girl, Club Donny, NRC Handelsblad,  nrc.next, Parool, L'GAY, PSY en Vice. Op zijn 24e startte hij een studie aan de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam (Beeld en Taal). In 2012 studeerde hij af met de film Me &amp; My Models.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><em>Me &amp; My Models</em> van Jan Hoek is van 25 januari t/m 20 maart 2013 te zien in Foam. Open dagelijks van 10.00 -18 uur, do/vr van 10.00 - 21.00 uur. Entree: € 8,75.</span></p> Sat, 29 Dec 2012 09:48:51 +0000 http://www.artslant.com/ams/Events/list http://www.artslant.com/ams/Events/list Moyna Flannigan - Galerie Akinci - February 23rd, 2013 - March 30th, 2013 <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">In her new paintings and drawings <strong>Moyna Flannigan</strong> tears up previous notions of representation of the self and builds a new model, making reference to an underlying conflict between individualism and conformity. In<i>The Body Stretches to the Edge</i> women are grouped in formation, seemingly led by a protagonist who initiates the movement in a familiar space in which the normal order of things is absent. They appear to be locked in an endless search neither knowing what they are looking for or if they are going in the right direction. The notion of time and memory is introduced through the use of fracturing of the body and jarring of forms, and colours across the painting from edge to edge: like a film being cut, rewound, frozen, or edited. The jarring of bodies and modernist forms draws attention to the artifice of the medium and allows for moments of comedy in their bizarre appearance and pointlessness of their actions. When the action stops a new quality of stillness emerges which demands a special intensity of attention.</span><span style="font-family: Arial; font-size: small;"> </span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><i>Moyna Flannigan (1963,</i><b> </b>Kirkcaldy,<i> Scotland, lives and works in Edinburgh). She had her MFA at the Yale University School of Art in the USA and her BA at the Edinburgh College of Art, UK. Flannigan had many international shows in galleries and museums. Recent shows are: Women Artists of the Pizzuti Collection, USA (2012), Scottish National Gallery of Modern Art, Edinburgh (solo 2010), Mackintosh Museum, Glasgow (2012), City Art Centre, Edinburgh (2012), Van Abbe Museum, Eindhoven (NL, 2011), Andy Warhol Museum (USA, 2010), Scottish National Gallery of Modern Art, Edinburgh (solo 2010), Stephen Friedman Gallery, London (2009) etc.</i></span></p> <hr /> <p style="text-align: justify;">Met haar nieuwe schilderijen en tekeningen verruimt Monya Flannigan oudere ideeën over het afbeelden van het Zelf en zet ze een nieuw model op, dat refereert aan het onderliggende conflict tussen individualisme en conformiteit. In <i>The Body Stretches to the Edge </i>worden vrouwen in een bepaalde opstelling bij elkaar gezet, schijnbaar aangevoerd door een protagonist die de groep een ruimte in leidt, die wel bekend is maar waarin de normale orde van de dag niet geldt. Ze lijken vast te zitten in een oneindige zoektocht, zonder dat ze weten waar ze naar op zoek zijn en of ze in de juiste richting bewegen. De notie van tijd en herinnering wordt gevisualiseerd door het opdelen van lichamen en botsende vormen en kleuren die van rand tot rand over het hele schilderij lopen, en doet denken aan filmbeelden die worden afgesneden, teruggespoeld, bevroren of gemonteerd. De botsing tussen de lichamen en de modernistische vormen verleggen de aandacht naar de kunstmatigheid van het medium en biedt een komische noot wanneer de bizarre verschijningen en de zinloosheid van hun acties duidelijk worden. Als de actie stopt, dienst zich een nieuwe onbeweeglijkheid aan die vraagt om intensieve aandacht.</p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><i></i></span></p> Mon, 25 Feb 2013 09:43:50 +0000 http://www.artslant.com/ams/Events/list http://www.artslant.com/ams/Events/list