ArtSlant - Openings & events en-us 40 Group Show - Stedelijk Museum - February 21st, 2013 7:00 PM - 10:00 PM <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">The Stedelijk Museum and Sonic Acts Festival proudly present the opening act of Sonic Acts 2013. The Sonic Acts Festival 2013, themed “The Dark Universe,” kicks off with a very special evening at the Stedelijk Museum, during which unknown properties of seeing and hearing are revealed. The evening features a sound installation by C.M. von Hausswolff and many others, entitled freq_out 9, the premiere of a new monumental installment of Matthijs Munnik’s flickering light work Lightscape: Common Structures, and a keynote lecture from Anil Ananthaswamy about the edge of physics and how the most remote places on the planet might help us solve the mystery of the dark universe. You are invited to explore the dark universe with us, at the Stedelijk!</span></p> <h3 style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Program:</span></h3> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">7 pm -  Keynote lecture Anil Ananthaswamy </span><br /><span style="font-size: small;"> (Teijin Auditorium, also streamed in Schiphol Lounge)</span><br /><span style="font-size: small;"> </span><br /><span style="font-size: small;">9 pm -  Artist talks and interviews </span><br /><span style="font-size: small;"> (Schiphol Lounge)</span><br /><br /><span style="font-size: small;">7 - 10 pm - ”freq_out 9”, sonic installation </span><br /><span style="font-size: small;"> (SMBC Hall)</span><br /><br /><span style="font-size: small;">7 - 10 pm - ”Citadels: Common Structures”, installation </span><br /><span style="font-size: small;"> (Teijin Auditorium)</span></p> <h3 style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">SONIC ACTS 2013: THE DARK UNIVERSE</span></h3> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">The theme of “The Dark Universe” derives from recent developments in science suggesting that the world in which we live is even more unfamiliar and weirder than we had imagined. Because our senses only enable us to perceive a fraction of the electromagnetic spectrum, we have developed an array of instruments to extend our capabilities and detect radiation across the entire spectrum, from gamma to radio waves. Using the Planck Space Observatory, we are now able to study cosmic background radiation at a very high resolution, looking back to the birth of the universe. And on July 4, 2012, the Large Hadron Collider detected the “missing” Higgs boson, a fundamental part of the Standard Model of particle physics. </span><br /><br /><span style="font-size: small;">Still, what these immensely advanced instruments are able to record is probably only a tiny part of reality. Astronomical observations from previous decades can only be explained by postulating the existence of large quantities of matter and energy that we are unable to see, hear, or measure. Quantum mechanics has nurtured the realization that classic Newtonian ideas of time and space do not correctly represent reality. Now we know that reality is in all likelihood much weirder: only 4 percent of the universe is made of ordinary matter; the other 96 percent is completely dark to us.</span><br /><br /><span style="font-size: small;">With “The Dark Universe,” Sonic Acts celebrates the deeply rooted human desire to occupy ourselves with things we don’t know. The arts and sciences have always been at the core of our exploration of the unknown, the strange, and the unfamiliar. Artists and scientists are accustomed to rethink reality repeatedly and question the things we think we know. For “The Dark Universe,” Sonic Acts brings together scientists, artists, theorists, musicians, and composers to explore the boundaries of our knowledge, investigate how to make the invisible imaginable, learn how to embrace the unknown, and to guide us through the dark universe.</span></p> <h3 style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">C.M. VON HAUSSWOLFF’S ”freq_out 9”</span></h3> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">”freq_out 9” is a sound installation comprised of 12 individual sound works, each utilizing a specific frequency range, made on site, and amplified to act as a single, generative sound-space. The concept for ”freq_out” is by C.M. von Hausswolff. For ”freq_out”, the participants are allotted ranges of frequency within the audible sound spectrum. Participant number one is  allotted 0 – 25 Hz, number two 25 – 65 Hz, and so on. Over a period of four days, the participants’ task is to compose one sound work each. The work cannot contain any sounds beyond the allotted frequency range, but can be of any length and is played back as a loop. The resulting work consists of the 12 smaller works joined together into a whole. Thus, when the works are played back, they are all played at once, through twelve different sounds systems. The sounds have no beginning or end, but exist in a constant flow, acting in a sculptural way. Since the sound frequencies are different, there are no collisions between individual sounds, only interference – audio complements – which arise as sound phenomena in the spaces. This configuration of frequencies has a great deal in common with the instrumental content of a large symphony orchestra, ranging from the double bass to the piccolo flute. The final mix not only reveals the innate properties of the frequencies, but also the possibilities when they are combined. Each participant works individually, without anyone else’s involvement, but all those involved must be able to accept what the others produce. Ego must be finely balanced against group, and in today’s egocentric society this is always a risky business.</span></p> <h3 style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">MATTHIJS MUNNIK’S ”CITADELS: COMMON STRUCTURES” (2013)</span></h3> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">As a window to a virtual world, this work by artist Matthijs Munnik visualizes an abstract universe composed only of light and sound, exploring the borders of our sensory hardware. While the eye tries to make sense of the sensory overload, a dazzling display of highly detailed patterns and color combinations is formed in the retina and fed to the brain; the curious phenomena you see are created by the eye itself, induced by the flickering lights. The effect is impossible to capture on video or in text; it can only be experienced in real life.</span><br /><span style="font-size: small;">”Citadels: Common Structures” is commissioned by Sonic Acts and supported by Mondriaan Fund.</span></p> <h3 style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ANIL ANANTHASWAMY’S KEYNOTE LECTURE “THE EDGE OF PHYSICS”</span></h3> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">We don’t understand 96 per cent of the universe. This “dark universe” is made up of dark matter and dark energy. But how do we know this? How do we go about deciphering the nature of dark matter and dark energy? Over the course of three years, Anil Ananthaswamy travelled to some of Earth’s remotest regions to look at experiments that are trying to solve the mystery of the dark universe. In this talk, he shares his experiences of how the experiments being conducted in places like Lake Baikal in Siberia, a deep underground mine in Minnesota, the Atacama Desert in Chile, the Karoo in South Africa, and even Antarctica are making use of the natural quiet of these regions to listen to the faint signals that tell us more about the dark universe.</span></p> <h3 style="text-align: justify;"><br /><span style="font-size: small;">More information about the participants of ”freq_out 9”:</span></h3> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Mike Harding (UK) is a curator, producer, lecturer, and music publisher. He runs the Touch label together with Jon Wozencroft.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Jacob Kirkegaard’s (DK) installations, compositions, and performances deal with acoustic spaces and phenomena that usually remain imperceptible. Kirkegaard uses unorthodox recording devices to capture and contextualize hitherto unheard sounds from within a variety of environments.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">PerMagnus Lindborg (SE) is a composer, performer, and researcher. He has degrees in composition and music computing from Oslo (Music Academy) and Paris (Ircam).</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">BJ Nilsen (SE) is a sound and recording artist. Nilsen primarily focuses on natural sounds and their effect on humans, field recordings, and the perception of time and space as experienced through sound, often electronically treated.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Petteri Nisunen (FI) and Tommi Grönlund (FI) have been working together since 1994. Grönlund and Nisunen, both of whom studied architecture, produce records and create mixed-media installations that explore sound and space in a relatively low-tech, simple manner.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Finnbogi Petursson (IS) is one of Iceland’s most prominent artists. He is known for works that fuse sound, light, sculpture, architecture, and drawings. Sound, a crucial element in his works, is typically incorporated into spare sculptural installations.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Franz Pomassl (AT) is an electronic sound and recording artist and DJ residing in Vienna, Austria. He is co-founder of the experimental techno label Laton. In his performances, Pomassl uses a broad range of homemade analogue electronic equipment.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Christine Ödlund (SE) studied photography at university, and then graduated from the art academy in Stockholm as a video artist. She also studied at the Institute for Electro-Acoustic Music in Stockholm. She creates hybrid forms of animation, photography, and electronic music.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Kent Tankred (SE) studied painting in the early 1970s before attending the Institute for Electro-Acoustic Music in Stockholm. Tankred is interested in musical encounters with other art forms, which has resulted in fusions where his music has also been presented as installations at exhibitions.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">JG Thirlwell (AU) is a composer, producer, and performer. After working with Nurse With Wound, Thirlwell started making his own records in 1980. He was inspired by the post-punk explosion of creativity in the UK, as well as by the writings of John Cage and systems music.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Maia Urstad (NO) works at the intersection of audio and visual art. Her work involves integrating sound into specific locations. Her recent practice includes indoor and outdoor sound installations and performances, using CD players and cassette-radios to transmit the sound and as sculptural objects, commenting on the temporary nature of technology.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Jana Winderen (NO) is a sound artist with a background in mathematics and chemistry, and has also worked as a curator and producer since 1993.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">C.M. von Hausswolff (SE) is a composer and a conceptual artist. As a composer, he uses the tape recorder as his main instrument. As a conceptual artist, he works with performance art, light- and sound installations and photography. He is the creator of freq_out.</span></p> <h3 style="text-align: justify;"><br /><span style="font-size: small;">More information about Matthijs Munnik:</span></h3> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Matthijs Munnik’s (NL) performances and installations play with visitors’ perceptions. He researches all kinds of color combinations, patterns, and rhythms to create spectacular visual effects.</span></p> <h3 style="text-align: justify;"><br /><span style="font-size: small;">More information about Anil Ananthaswamy:</span></h3> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Anil Ananthaswamy (IN) is a science journalist and author. A consultant for New Scientist, he has also written for Discover and is a columnist for PBS Nova’s The Nature of Reality blog. He is the author of ”The Edge of Physics”, a book that explains how some of Earth’s remotest locations are crucial to our studies of the universe. ”The Edge of Physics” was voted the best physics book of 2010 by Physics World (UK).</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"> </span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Location: Several locations at Stedelijk Museum Amsterdam<br />Language: English<br />Entrance: Entrance fee Stedelijk Museum <br />Reservations: Reservation is required. Please send an e-mail to <a href=""></a>, stating your full name, e-mail address, telephone number, and the date of the event for which you want to reserve a seat.</span></p> <hr /> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><strong>stedelijk│do it!</strong></span></p> <h3 style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Sonic Acts 2013: The Dark Universe</span><br /><span style="font-size: small;">Opening van het festival</span><br /><span style="font-size: small;">21 februari 2013, 19.00-22.00 uur</span></h3> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"> </span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Locatie: verschillende locaties in het Stedelijk Museum Amsterdam</span><br /><span style="font-size: small;">Voertaal: Engels</span><br /><span style="font-size: small;">Toegang: entreeprijs Stedelijk Museum</span><br /><span style="font-size: small;">Reserveren: noodzakelijk. Stuur een email naar <a href=""></a> met uw volledige naam, email-adres, telefoonnummer en de datum waarop het programma plaatsvindt dat u wilt bezoeken.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Het Stedelijk Museum en het Sonic Acts Festival organiseren samen de opening van Sonic Acts Festival 2013. Het festival heeft dit jaar als thema ’The Dark Universe’ en gaat van start met een bijzondere avond in het Stedelijk Museum, waarop nog onontdekte kanten van ons gehoor en zicht worden onthuld. Naast de geluidsinstallatie “freq¬_out 9” van C.M. von Hausswolff en vele anderen presenteert Matthijs Munnik voor het eerst zijn flikkerend-lichtinstallatie ”Citadel: Common Structures” en leidt Anil Ananthaswamy de avond in met een lezing over de grenzen van de natuurkunde en hoe de meest afgezonderde plekken op onze planeet ons kunnen helpen het mysterie van het duistere universum op te lossen. U bent van harte uitgenodigd in het Stedelijk om samen met ons het donkere universum te ontdekken!</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Programma:</span><br /><span style="font-size: small;">19.00 uur: lezing van Anil Ananthaswamy (Teijin Auditorium, met een live videostream naar de Schiphol Lounge)</span><br /><span style="font-size: small;">21.00 uur: voordrachten van de kunstenaars en interviews (Schiphol Lounge)</span><br /><span style="font-size: small;">19.00-22.00 uur: geluidsinstallatie “freq_out 9” (SMBC-hal)</span><br /><span style="font-size: small;">19.00-22.00 uur: lichtinstallatie ”Citadels: Common Structures” (Teijin Auditorium)</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">SONIC ACTS 2013: THE DARK UNIVERSE</span><br /><span style="font-size: small;">Het uitgangspunt van het thema ’The Dark Universe’ zijn recente ontwikkelingen binnen de natuurwetenschappen die lijken te suggereren dat de wereld waarin wij leven heel wat minder vertrouwd en veel vreemder is dan door ons verondersteld. Omdat we met onze zintuigen maar een fractie van het elektromagnetische spectrum kunnen waarnemen, hebben we allerlei instrumenten ontwikkeld die het hele stralingsspectrum kunnen registreren, van gammastralen tot radiogolven. Dankzij de Planck Observatory-satelliet kunnen we nu de kosmische achtergrondstraling tot op een zeer hoge resolutie bestuderen en terugkijken tot aan de geboorte van het universum. En op 4 juli 2012 detecteerde de Large Hadron Collider het 'ontbrekende' higgsboson, een cruciale bouwsteen voor het standaardmodel van de deeltjesfysica.</span><br /><br /><span style="font-size: small;">Toch is wat we met deze ongelooflijk geavanceerde instrumenten waarnemen vermoedelijk maar een minuscuul fragment van de werkelijkheid. In de afgelopen decennia zijn er astronomische waarnemingen gedaan die alleen kunnen worden verklaard door aan te nemen dat er een immense hoeveelheid materiaal en energie bestaat die wij niet kunnen zien, horen of meten. Binnen de kwantummechanica leeft al langer het idee dat de klassieke newtoniaanse opvatting van tijd en ruimte geen recht doet aan de werkelijkheid. Nu weten we dat de werkelijkheid naar alle waarschijnlijkheid nog veel vreemder is: slechts 4 procent van het universum bestaat uit gewone materie, de overige 96 procent is voor ons donker.</span><br /><br /><span style="font-size: small;">Met ’The Dark Universe’ brengt Sonic Acts een ode aan het diep menselijke verlangen ons bezig te houden met zaken waar we weinig tot niets vanaf weten. Kunst en wetenschap staan van oudsher aan de basis van deze studie naar het ongekende, vreemde en onbekende. Kunstenaars en wetenschappers zijn het gewend om telkens opnieuw naar de werkelijkheid te kijken en vraagtekens te zetten bij wat wij erover denken te weten. Voor ’The Dark Universe’ brengt Sonic Acts wetenschappers, kunstenaars, theoretici, muzikanten en componisten bij elkaar om op zoek te gaan naar de grenzen van onze kennis, om te onderzoeken hoe we ons het onzichtbare kunnen voorstellen, om te leren houden van het onbekende en om ons door het donkere universum te loodsen.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">C.M. VON HAUSSWOLFFS ”freq_out 9”</span><br /><span style="font-size: small;">De geluidsinstallatie ”freq_out 9” bestaat uit twaalf individuele geluidswerken die elk gebruikmaken van een specifiek frequentiebereik dat ter plekke wordt voortgebracht en versterkt om gezamenlijk één geluidsruimte te creëren. Het concept voor ”freq_out 9” is bedacht door C.M. von Hausswolff. Alle deelnemers aan ”freq_out 9” krijgen een frequentiegebied toegewezen binnen het hoorbare spectrum. De eerste deelnemer krijgt 0-25 Hz, de tweede deelnemer 25-65 Hz, enzovoort. Ze hebben allemaal vier dagen de tijd om een geluidswerk te maken. De compositie mag geen klanken bevatten die buiten 'hun' frequentiegebied vallen, maar kan in lengte variëren. Alle werken worden gelijktijdig en in een loop afgespeeld door twaalf verschillende geluidssystemen. De klanken hebben geen begin of einde, maar vormen samen een continue stroom geluiden met een sculpturaal effect. Omdat de geluidsfrequenties van elkaar verschillen, botsen de geluiden niet met elkaar, maar treden er wel interferenties op – auditieve extra's – die voor geluidseffecten in de ruimtes zorgen. De opbouw van frequenties vertoont een sterke gelijkenis met een groot symfonieorkest met allerlei instrumenten, van contrabas tot piccolo. De uiteindelijke mix brengt niet alleen de inherente eigenschappen van de verschillende frequenties ten gehore, maar ook wat er gebeurt als deze worden gecombineerd. Elke deelnemer werkt geheel zelfstandig en heeft te accepteren wat de anderen doen. Er moet een balans worden gevonden tussen het individu en de groep, en in onze huidige egocentrische samenleving is dat altijd een lastige klus.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">MATTHIJS MUNNIKS ”CITADEL: COMMON STRUCTURES” (2013)</span><br /><span style="font-size: small;">Dit werk van kunstenaar Matthijs Munnik gunt ons een blik op een virtuele wereld, een abstract universum van licht en geluid, en tast de grenzen af van onze sensorische hardware. Terwijl het oog probeert wijs te worden uit het sensorische bombardement, ontstaat op ons netvlies een verblindend tafereel van extreem gedetailleerde patronen en kleurencombinaties dat wordt doorgestuurd naar de hersenen; de vreemde effecten die je ziet worden door je oog zelf gemaakt als gevolg van het flikkerende licht. Dit verschijnsel kan niet op video worden vastgelegd of adequaat in woorden worden gevat: je moet het zelf meemaken.</span><br /><span style="font-size: small;">”Citadels: Common Structures” is gemaakt in opdracht van Sonic Acts, met een financiële bijdrage van het Mondriaan Fonds.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ANIL ANANTHASWAMY'S LEZING 'DE GRENZEN VAN DE NATUURKUNDE'</span><br /><span style="font-size: small;">96 procent van het heelal begrijpen wij niet. Dit 'donkere universum' bestaat uit zwarte materie en zwarte energie. Hoe weten we dat? Hoe kunnen we meer te weten komen over deze zwarte materie en energie? In een periode van drie jaar reisde Anil Ananthaswamy naar enkele van de meest afgelegen gebieden op Aarde om experimenten te bestuderen waarmee naar een oplossing wordt gezocht voor het mysterie van het donkere universum. In zijn lezing vertelt hij hoe deze experimenten, op plekken als het Baikalmeer in Siberië, een diepe ondergrondse mijn in Minnesota, de Atacamawoestijn in Chili, de Karoo in Zuid-Afrika en zelfs op Antarctica, de natuurlijke stilte benutten om te kunnen luisteren naar de zwakke signalen die ons meer vertellen over het donkere universum.</span></p> <p style="text-align: justify;"><br /><span style="font-size: small;">Biografieën van de deelnemers aan ”freq_out 9”</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Mike Harding (UK) is curator, producer, docent en muziekuitgever. Samen met Jon Wozencroft leidt hij het label Touch.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Jacob Kirkegaard (DK) maakt installaties, composities en performances, waarin akoestische ruimtes en effecten centraal staan die doorgaans niet zijn te horen. Kirkegaard neemt op allerlei locaties met ongebruikelijke opnameapparatuur niet eerder gehoorde geluiden op en geeft ze een context.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">PerMagnus Lindborg (SE) is componist, muzikant en onderzoeker. Hij studeerde compositie en elektronische muziek in Oslo (Norges musikkhøgskole) en Parijs (Ircam).</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">BJ Nilsen (SE) is een opname- en geluidskunstenaar. Nilsen houdt zich voornamelijk bezig met natuurlijke geluiden en hun effect op ons, veldopnames en de invloed van geluid, vaak elektronisch bewerkt, op onze ervaring van tijd en ruimte.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Petteri Nisunen (FI) en Tommi Grönlund (FI) werken sinds 1994 samen. Grönlund en Nisunen hebben beiden architectuur gestudeerd en maken CD's en multimediale installaties waarbij ze op een simpele manier, en relatief low-tech, ruimte en geluid onderzoeken.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Finnbogi Petursson (IS) is een van de beroemdste kunstenaars van IJsland. Hij staat bekend om werk waarin geluid, licht, sculptuur, architectuur en tekeningen worden gecombineerd. Geluid is een belangrijk element in zijn vaak sobere, sculpturale installaties.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Franz Pomassi (AT) is een elektronische geluids- en performancekunstenaar en DJ uit Wenen. Hij is een van de oprichters van het techno-label Laton. Voor zijn performances maakt Pomassi gebruik van een breed scala aan zelfgebouwde, analoge elektronische apparaten.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Christine Ödlund (SE) heeft een universitaire graad in fotografie en studeerde af aan de kunstacademie in Stockholm als videokunstenaar. Ze studeerde ook aan het Instituut voor elektroakoestische muziek (EMS) in Stockholm. In haar werk combineert ze animatie, fotografie en elektronische muziek.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Kent Tankred (SE) volgde begin jaren zeventig een schildersopleiding en studeerde daarna aan het EMS in Stockholm. Tankred is vooral geïnteresseerd in muzikale ontmoetingen met andere kunstvormen, en dat leidde onder meer tot projecten waarbij zijn muziek in de vorm van installaties op tentoonstellingen werd gepresenteerd.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">JG Thirlwell (AU) is componist, producent en muzikant. Na bij Nurse With Wounds te hebben gewerkt begon Thirlwell in de jaren tachtig zijn eigen muziek uit te brengen. Zijn inspiratie haalde hij uit de creativiteitsexplosie in Groot-Britannië na de punkperiode, uit teksten van John Cage en uit minimalistische systems music.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Maia Urstad (NO) werkt op het snijvlak van geluidskunst en beeldende kunst. In haar werk integreert ze geluid op specifieke locaties. Haar meest recente werken zijn geluidsinstallaties voor binnen en buiten, en performances waarbij CD-spelers en cassette-radio’s tegelijk het geluid leveren en fungeren als sculpturale objecten, bij wijze van commentaar op de huidige technologie.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Jana Winderen (NO) is een geluidskunstenaar met een gedegen kennis van wis- en scheikunde, en is sinds 1993 ook werkzaam als curator en producer.</span><br /><br /><span style="font-size: small;">CM van Hausswolff (SE) is componist en conceptueel kunstenaar. Voor zijn composities gebruikt hij voornamelijk de taperecorder. Zijn conceptuele werk bestaat uit performances, licht- en geluidsinstallaties en foto's. Hij is de bedenker van freq_out 9.</span><br /><br /><span style="font-size: small;">Biografie Matthijs Munnik:</span><br /><span style="font-size: small;">Matthijs Munnik (NL) speelt in zijn performances en installaties met de waarneming van het publiek. Hij onderzoekt allerlei soorten kleurencombinaties, patronen en ritmes en weet spectaculaire visuele effecten te creëren.</span><br /><br /><span style="font-size: small;">Biografie Anil Ananthaswamy:</span><br /><span style="font-size: small;">Anil Ananthaswamy (IN) is wetenschapsjournalist en schrijver. Hij werkt als adviseur voor New Scientist, publiceert in Discover en is columnist van PBS Nova's blog ‘The Nature of Reality’. Hij is de schrijver van het boek “The Edge of Physics”, waarin wordt uitgelegd waarom sommige van de meest afgelegen plekken op Aarde cruciaal zijn voor ons onderzoek naar de ruimte. “The Edge of Physics” werd in 2010 door Physics World (UK) uitgeroepen tot het beste boek over natuurkunde.</span></p> Fri, 08 Feb 2013 16:30:16 +0000 Moyna Flannigan - Galerie Akinci - February 23rd, 2013 5:00 PM - 7:00 PM <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">In her new paintings and drawings <strong>Moyna Flannigan</strong> tears up previous notions of representation of the self and builds a new model, making reference to an underlying conflict between individualism and conformity. In<i>The Body Stretches to the Edge</i> women are grouped in formation, seemingly led by a protagonist who initiates the movement in a familiar space in which the normal order of things is absent. They appear to be locked in an endless search neither knowing what they are looking for or if they are going in the right direction. The notion of time and memory is introduced through the use of fracturing of the body and jarring of forms, and colours across the painting from edge to edge: like a film being cut, rewound, frozen, or edited. The jarring of bodies and modernist forms draws attention to the artifice of the medium and allows for moments of comedy in their bizarre appearance and pointlessness of their actions. When the action stops a new quality of stillness emerges which demands a special intensity of attention.</span><span style="font-family: Arial; font-size: small;"> </span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><i>Moyna Flannigan (1963,</i><b> </b>Kirkcaldy,<i> Scotland, lives and works in Edinburgh). She had her MFA at the Yale University School of Art in the USA and her BA at the Edinburgh College of Art, UK. Flannigan had many international shows in galleries and museums. Recent shows are: Women Artists of the Pizzuti Collection, USA (2012), Scottish National Gallery of Modern Art, Edinburgh (solo 2010), Mackintosh Museum, Glasgow (2012), City Art Centre, Edinburgh (2012), Van Abbe Museum, Eindhoven (NL, 2011), Andy Warhol Museum (USA, 2010), Scottish National Gallery of Modern Art, Edinburgh (solo 2010), Stephen Friedman Gallery, London (2009) etc.</i></span></p> <hr /> <p style="text-align: justify;">Met haar nieuwe schilderijen en tekeningen verruimt Monya Flannigan oudere ideeën over het afbeelden van het Zelf en zet ze een nieuw model op, dat refereert aan het onderliggende conflict tussen individualisme en conformiteit. In <i>The Body Stretches to the Edge </i>worden vrouwen in een bepaalde opstelling bij elkaar gezet, schijnbaar aangevoerd door een protagonist die de groep een ruimte in leidt, die wel bekend is maar waarin de normale orde van de dag niet geldt. Ze lijken vast te zitten in een oneindige zoektocht, zonder dat ze weten waar ze naar op zoek zijn en of ze in de juiste richting bewegen. De notie van tijd en herinnering wordt gevisualiseerd door het opdelen van lichamen en botsende vormen en kleuren die van rand tot rand over het hele schilderij lopen, en doet denken aan filmbeelden die worden afgesneden, teruggespoeld, bevroren of gemonteerd. De botsing tussen de lichamen en de modernistische vormen verleggen de aandacht naar de kunstmatigheid van het medium en biedt een komische noot wanneer de bizarre verschijningen en de zinloosheid van hun acties duidelijk worden. Als de actie stopt, dienst zich een nieuwe onbeweeglijkheid aan die vraagt om intensieve aandacht.</p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><i></i></span></p> Tue, 05 Feb 2013 16:20:15 +0000 ZBIGNIEW ROGALSKI - Galerie Akinci - February 23rd, 2013 5:00 PM - 7:00 PM <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Zbigniew Rogalski, who debuted around 2000, belongs to the most interesting representatives of a young Polish art generation. With the exemplification of visual illusion, such as reflection and obliteration, Rogalski is questioning reality and its mode of representation.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span face="Arial" style="font-family: Arial; font-size: small;"></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"></span><span style="font-size: small;">Zbigniew Rogalski has often been called ‘a director of paintings’, as he moves with great ease both in the regions of painting, photography and film, mixing them and taking advantage of several disciplines. Through the exercise of painting itself, questions are raised, encouraging the viewers' interpretation of what is seen while simultaneously forming a critical position. This position is repeatedly obscured and hinted at through painterly solutions as well as the inclusion of photographic material and/or the allusion there of. In the series ‘Eye Tracking’ Rogalski includes the aspect of time as he refers to photographs found as a child in his father’s drawer, which he as an adult turned into thrilling images which hide what the eye cannot let lose. In our show we will present paintings Rogalski specially made for our presentation in which he questions the relativity of all things which are no more permanent than a drawing on a steamed-up glass. </span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"> </span></p> <p style="text-align: justify;"><span face="Arial" style="font-family: Arial; font-size: small;"></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><i>Born in 1974, Zbigniew Rogalski graduated from the Poznan Academy of Fine Arts, Painting Department (1999). Together with Hubert Czerepok formed Magisters group (2000-2002). Lives and</i><span face="Arial" style="font-family: Arial;"> </span><i>works in Warsaw. Rogalski had many international shows, a.o. at the Polnisches Institut, Düsseldorf (2009), Centre of Cont. Art, Warsaw (2009), Zak-Branicka, Berlin (2009), Jack Hanley Gallery, Los Angeles (2008), Galerie Almine Rech, Paris (2009), Galerie Sprüth Magers Projekte, Munich (2006), Kunsthalle Mannheim (2006) etc. He is represented by Raster, Warsaw, Poland.</i></span></p> <hr /> <p style="text-align: justify;"></p> <p style="text-align: justify;"><span face="Arial" style="font-family: Arial; font-size: small;"></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Zbigniew Rogalski debuteerde rond 2000 en is een van de meest interessante vertegenwoordigers van een jonge generatie van Poolse kunstenaars. Rogalski stelt de werkelijkheid, en de manier waarop deze wordt afgebeeld, ter discussie door gebruik te maken van visuele illusies als reflectie of uitwissing.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Zbigniew Rogalski is vaak ‘een regisseur van schilderijen’ genoemd, aangezien hij zich net zo op zijn gemak voelt in de schilderswereld als in die van de film en de fotografie, deze disciplines met elkaar durft te combineren, en de onderlinge verschillen uitbuit. De exercitie van het schilderen zelf stelt een aantal vragen aan de orde, waarbij een beroep wordt gedaan op de interpretatie van de toeschouwer, en houdt tegelijkertijd een kritische stellingname in. Die stellingname wordt afwisselend verhuld en gesuggereerd, met zowel schilderachtige middelen als fotografisch materiaal, of the illusie hiervan.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">In Rogalski's serie <i>Eye Tracking</i> is het tijdsaspect opgenomen, door te verwijzen naar foto's die hij als kind vond in de la van zijn vader, en die hij als volwassene heeft verwerkt tot geheimzinnige beelden, die verhullen wat het oog niet los kan laten. In onze tentoonstelling laten we werk zien dat Rogalski speciaal voor de gelegenheid maakte, en waarin hij de relativiteit onderzoekt van alle dingen die niet blijvender zijn dan een tekening op beslagen glas.</span></p> Wed, 06 Feb 2013 14:49:45 +0000 Mark Steinmetz - Galerie Wouter van Leeuwen - February 23rd, 2013 5:00 PM - 7:00 PM <p style="text-align: justify;" class="test1"><span style="font-size: small;">The American Mark Steinmetz finds the subjects for his thematic projects in its immediate vicinity. These projects result in book presentations and exhibitions. Galerie Wouter van Leeuwen presents a selection of different projects, with emphasis on the images Steinmetz in the southern states of the U.S. photographed. <br /><br /> Steinmetz takes pictures that are remarkable in many ways, but he excels in revealing the subtle beauty in everyday life. From the mid-80s to the early 90s Steinmetz focused on the restless summer activities of American youth. Summertime His book contains a wealth of quiet and meditative portraits of children and young adults in cities like Boston and Knoxville. <br /><br /> Earlier books - the triptych South Central, South East and Greater Atlanta - contain equally photographs of landscapes, portraits and animals, but in Summertime Steinmetz focuses entirely on children and adolescents. The youth sits on the street, playing with fire hydrants, located on the hood or lazing on the veranda. The summer heat chases the youngsters outside, where they hang out in the shade. A salutary languid tranquility prevails. Steinmetz 'work radiates a purity of both disarming and refreshing. His images are revealing, but not contrived. <br /><br /> South Central's Steinmetz 'oldest work which he began when he was in the autumn of 1991 to Knoxville (Tennessee) moved. It shows what the smoky atmosphere in the urban conglomeration. South East and Greater Atlanta arose after Steinmetz 'relocation to Athens (Georgia), the end of 1993. Many of the subjects are on their way, without making clear where they come from or where they go. Steinmetz dislikes rounded stories. He shoots rich images that are not easy to interpret, and raise questions rather than answers, the response to the viewer leaving. Steinmetz 'work indicates intelligence, patience, depth and sincerity. <br /><br /> He tries the poetry and atmosphere of a place to accentuate, without doing violence to the truth. Although photography to the visual arts is, is that Steinmetz also an extension of the literature. He feels also influenced by William Faulkner, Flannery O'Connor and Carson McCullers, writers from the southern states of the USA. <br /><br />Mark Steinmetz (1961) lives and works in Athens (Georgia). He was born in Manhattan, the son of a French mother and a Dutch father.</span></p> <p><span style="font-family: Verdana; font-size: xx-small;" face="Verdana" size="1"><img src="" height="10" /></span> <span style="font-family: Verdana; font-size: xx-small;" face="Verdana" size="1">The artist will be present at the opening.</span></p> <hr /> <p></p> <p style="text-align: justify;" class="test1"><span style="font-size: small;">De Amerikaan Mark Steinmetz vindt de onderwerpen voor zijn thematische projecten in zijn directe omgeving. Die projecten resulteren in boekpresentaties en tentoonstellingen. Galerie Wouter van Leeuwen presenteert een selectie uit de verschillende projecten, met het accent op de beelden die Steinmetz in de zuidelijke staten van de VS fotografeerde.</span><br /><br /><span style="font-size: small;">Steinmetz maakt foto’s die in vele opzichten opmerkelijk zijn, maar hij blinkt uit in het onthullen van de subtiele schoonheid in het alledaagse leven. Vanaf het midden van de jaren '80 tot de vroege jaren '90 concentreerde Steinmetz zich op de rusteloze zomeractiviteiten van de Amerikaanse jeugd. Zijn boek Summertime bevat een schat aan rustige en meditatieve portretten van kinderen en jonge volwassenen in steden als Boston en Knoxville.</span><br /><br /><span style="font-size: small;">Eerdere boeken - het drieluik South Central, South East en Greater Atlanta - bevatten in gelijke mate foto’s van landschappen, portretten en dieren, maar in Summertime richt Steinmetz zich volledig op kinderen en adolescenten. De jeugd zit op straat, speelt met brandkranen, ligt op de motorkap of luiert op de veranda. De zomerse hitte jaagt de jongeren naar buiten, waar ze rondhangen in de schaduw. Een weldadig lome rust overheerst. Steinmetz’ werk straalt een puurheid uit die zowel ontwapenend als verfrissend is. Zijn beelden zijn onthullend, maar niet gekunsteld.</span><br /><br /><span style="font-size: small;">South Central is Steinmetz’ oudste werk waaraan hij begon toen hij in de herfst van 1991 naar Knoxville (Tennessee) verhuisde. Het toont de wat rokerige atmosfeer in de stedelijke conglomeratie. South East en Greater Atlanta ontstonden na Steinmetz’ verhuizing naar Athens (Georgia), eind 1993. Veel van de geportretteerden zijn onderweg, zonder dat duidelijk is waar ze vandaan komen of waar ze naartoe gaan. Steinmetz houdt niet van afgeronde verhalen. Hij schiet rijke beelden die niet eenduidig te interpreteren zijn en eerder vragen oproepen dan antwoorden geven, de reactie aan de kijker overlatend. Steinmetz’ oeuvre getuigt van intelligentie, geduld, diepzinnigheid en oprechtheid.</span><br /><br /><span style="font-size: small;">Hij probeert de poëzie en de sfeer van een plek te accentueren, zonder de waarheid geweld aan te doen. Ofschoon fotografie tot de visuele kunsten behoort, is die voor Steinmetz ook een verlengstuk van de literatuur. Hij voelt zich dan ook beïnvloed door William Faulkner, Flannery O' Connor en Carson McCullers, schrijvers afkomstig uit de zuidelijke staten van de VS.</span><br /><br /><span style="font-size: small;">Mark Steinmetz (1961) woont en werkt in Athens (Georgia). Hij is geboren in Manhattan, als zoon van een Franse moeder en een Nederlandse vader.</span></p> <p><span style="font-family: Verdana; font-size: xx-small;" face="Verdana" size="1"><span style="font-family: Verdana; font-size: xx-small;" face="Verdana" size="1"><img src="" height="10" /> De kunstenaar zal tijdens de opening aanwezig zijn.</span> </span></p> Tue, 19 Feb 2013 17:16:09 +0000 Douglas Pérez Castro - Metis_NL - February 23rd, 2013 4:00 PM - 7:00 PM <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><strong>Metis-nl Gallery</strong> is pleased to present this 4th solo exhibition of Cuban painter <strong>Douglas Pérez Castro</strong>. The first show took place in 2003, just after Douglas left the Rijksakademie. Now, after 10 years, the artist developed in a remarkable way and has exhibited successfully in Europe, South Africa, South- and Middle America and in the United States of America.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Pérez Castro creates imaginary worlds where past and present, nature and culture, realistic and virtual elements exist at the same time, at the same level, in the same space. He sometimes paints big metropolitan spaces in which old and modern architecture emerge next to one another. The roofed spaces  refer to the enormous sugar factories, once the only industry in Cuba. Within these spaces airplanes are flying , roads and highways crossing, with people busy transporting goods  from one place to another. Sometimes they look like timecapsules containing human figures and monstrous animals.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">It is obvious to relate all these transporting activities to Cuban reality. </span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">The isolated situation of Cuba as an island, still suffering from free trade boycots without the possebilities of free traffic of goods and people and the need for human labour to reach a Utopia that still waits to be realised, all this is pictured by Douglas Pérez Castro in a science fiction world using many metaphors and surreal panoramas.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">The continuous changing perspective and the different layers of reality give the spectator enough food for thought about the way we arrange our environment. We create systems that aim at efficiency and profit, but it is not clear if the creatures  within these systems are still connected with nature and if their activities still make sense. These existential questions are not only connected with Cuban reality but refer equally  to other urban worlds where humans are involved in activities.</span></p> <hr /> <p style="text-align: justify;"><strong>Galerie Metis-nl</strong> is verheugd de vierde eenmanstentoonstelling aan te kondigen van de Cubaanse schilder <strong>Douglas Pérez Castro.</strong></p> <p style="text-align: justify;">De eerste tentoonstelling vond plaats in 2003, kort nadat Douglas Pérez Castro de Rijksakademie had verlaten. In zijn werk - vlot geschilderde, bijna cartooneske werken die enerzijds refereren aan traditionele Cubaanse kunst, anderzijds zich duidelijk geworteld weten in de Westerse contemporaine kunst - speelt het leven op Cuba altijd een prominente rol.</p> <p style="text-align: justify;">Douglas toont de moeilijkheden die het leven in het hermetisch van de buitenwereld afgesloten Cuba met zich meebrengt.</p> Tue, 19 Feb 2013 17:23:47 +0000 Gérard Rancinan - Nieuw Dakota - February 23rd, 2013 3:30 PM - 6:00 PM <p>An attentive witness of contemporary society, Gérard Rancinan meticulously</p> <p>observes our world, capturing its hidden truths. His <i>mises en scène</i></p> <p>are simulacra, fragments of human life frozen in the photographic</p> <p>instant.</p> <p></p> <p>The photographer unveils a never-before-shown new series: CHAOS, a</p> <p>reflection of our times in continuous turmoil.  CHAOS was completed in</p> <p>collaboration with the author Caroline Gaudriault, Rancinan's associate.</p> <p></p> <p>Gérard Rancinan's world tour started at the Palais de Tokyo and the Louvre</p> <p>in Paris, followed by the Triennial of Milan and exhibitions in London,</p> <p>Geneva, Hong-Kong, New York, and Singapore... and it is now coming to</p> <p>Amsterdam for a grand premiere.</p> Thu, 31 Jan 2013 14:22:29 +0000 - Stedelijk Museum - February 23rd, 2013 4:00 PM - 5:00 PM <p style="text-align: justify;">Every other Saturday the Stedelijk <a href="">Blikopeners</a> offer you a choice of guided tours. Choose to see the oeuvre of Mike Kelley through the eyes of a Blikopeners duo and talk to them about their favorite works.</p> <p style="text-align: justify;"><br />Free with valid museumticket. Registration - however not obligatory – can be done by sending an e-mail to <a href=""></a>.</p> <hr /> <p style="text-align: justify;">Op zaterdagen leiden <a href="">Blikopeners</a> in duo’s rond. Kies voor de Collectie Tour of de Mike Kelley tour. <br />Bekijk de collectie van het Stedelijk Museum of het oeuvre van Mike Kelley door de ogen van een Blikopener en ga met ze in gesprek over hun favoriete werken. <br /><br /><br />Gratis met geldig entreeticket. Aanmelden niet nodig, wel mogelijk via<a href=""></a></p> Fri, 25 Jan 2013 17:14:36 +0000 Bryan Zanisnik - Ten Haaf Projects - February 23rd, 2013 5:00 PM - 8:00 PM <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><strong>Ten Haaf Projects</strong> is pleased to announce “<strong><em>Five Weeks in a Balloon</em></strong>,” a solo exhibition by Brooklyn based artist<strong> Bryan Zanisnik</strong>. Featuring a new photographic series and a site-specific installation, these works comment on familial relationships, memory, the psychology of hoarding, and a recent legal battle between the artist and the American author Philip Roth. <br /></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">In the site-specific installation thousands of images of outdated modes of transportation are combined with objects found on the streets of Amsterdam, collected from the apartment above the gallery and brought overseas from the artist’s childhood home in New Jersey. The images loosely reference Jules Verne’s 1863 adventure novel “Five Weeks in a Balloon,” constructing a narrative of that which is forgotten, inefficient and absurd. Read as a failed archive of ambiguously sourced materials, the work also functions as the physical manifestation of personal memory and desire. At the opening on February 23 the artist will present a new performance within the installation. <br /></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"> “Capgras Syndrome True Indigo,” is a series of photographs documenting Zanisnik’s parents as they rearrange an earlier site-specific installation. Moments captured include the artist’s parents falling asleep to Zanisnik’s father putting his finger inside the mouth of a grotesque mask. The images feel staged, yet candid, and exist between a family snapshot, a stylized portrait, and the documentation of a sculptural intervention. Accompanying these images are two new photographs of sets constructed in the studio. The objects in these photographs consist of faded wallpapers, images of Philip Roth book covers, the painted initials P. R., and memorabilia from the artist’s adolescent trips to Europe.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"> </span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Bryan Zanisnik lives and works in Brooklyn, NY. He received an MFA from Hunter College and attended the Skowhegan School of Painting and Sculpture. In 2012 solo exhibitions included Aspect Ratio, Chicago, IL; Futura Centre for Contemporary Art, Prague, Czech Republic; and Abrons Arts Center, New York, NY.  This will be Bryan Zanisnik second solo exhibition at Ten Haaf Projects.</span></p> Tue, 19 Feb 2013 17:29:05 +0000 Man Ray, Louis Faurer, Alfred Stieglitz, Lee Friedlander, Guy Bourdin, Nobuyoshi Araki, Etienne Carjat - Torch Gallery - February 23rd, 2013 5:00 PM - 7:00 PM <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">A group exhibition of vintage photography including photographs by Man Ray, Louis Faurer, Alfred Stieglitz, Lee Friedlander, Guy Bourdin, Nobuyoshi Araki and many others.</span></p> <p><a target="_blank">Facebook RSVP</a></p> <p> </p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"> </span></p> Tue, 19 Feb 2013 17:33:12 +0000 Group Show - Cokkie Snoei Rotterdam - February 24th, 2013 4:00 PM - 7:00 PM <p style="text-align: justify;" class="text"><span style="font-size: small;">Iedereen weet wat tranen zijn en tegelijk ook niet. </span><br /><span style="font-size: small;">Wetenschappelijk bezien is de traan de eenvoudige optelsom van meerdere componenten zoals water, eiwitten en slijmhoudende componenten.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Maar in de realiteit is de traan meestal het gevolg van een complexe emotionele ervaring, die zodanig in heden en verleden zit vervlochten dat er helemaal geen simpele optelsom meer kan worden gemaakt die tot een traan leidt.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Tranen vloeien zowel bij positieve als bij negatieve gevoelens en hebben ook een functie in sociale processen al naar gelang de cultuur waarin ze worden geuit. Emotionele tranen zijn overigens alleen bij mensen bekend.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Al sinds de jaren ‘50 circuleren wereldwijd de geschilderde reproducties van het ‘huilende zigeunerjongetje', vaak gevat in een ruwe houten lijst. De schilder van deze vele tranen plengende zigeunerjongetjes, Bruno Amadio, had het concept bedacht samen met een kunsthandelaar om aan de kost te komen na de zware oorlogsjaren. Hij vond geschikte modellen in het lokale weeshuis en signeerde het werk met zijn pseudoniem Bragolin. De voor het toppunt van kitsch doorgaande huilende jongetjes hebben veel kunstenaars geïnspireerd.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">In de kunst is het thema tranen/huilen sowieso al vaak verbeeld. Denk alleen al aan de huilende Magdalena uit de kruisafneming van Rogeir Van der Weyden. Of aan de ‘Crying Girl' van Roy Lichtenstein. Of aan Sam Taylor-Wood's prachtige ‘Men Crying'.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">We kijken graag naar emoties met tranen op TV (de traanbuis); naar een gesluierde, weemoedige Maxima, naar ‘real life' soap sterren in de problemen op een onbewoond eiland. Of naar programma's die een emotioneel terugzien na jaren organiseren voor het oog van de camera. Of naar kandidaat zangtalenten, die zich belachelijk laten maken door een jury van deskundigen en dan publiekelijk instorten in de armen van familie.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Tranen zijn een typisch menselijk communicatiemedium. Tranen doen, of ze nu geveinsd zijn of niet, een beroep op onze aandacht: tranen vragen om een reactie, ze drukken een wens uit, een verlangen, een smeekbede. Men kan er niet onverschillig bij blijven. Vandaar het appel dat de huiolende jongens van Bragolin op ons doen.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">In tegenstelling tot in het echte leven kan de toeschouwer van een schilderij natuurlijk niet troostend optreden: hij moet zijn empathie innerlijk verwerken maar kan eventueel wel zijn gevoelens van medelijden in het schilderij projecteren of zich desnoods identificeren met het afgebeelde.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Cokkie Snoei heeft 70 kunstenaars uitgedaagd om een intiem moment naar boven te halen. Als handreiking konden zij zich laten inspireren door het door Mick Jagger voor Marianne Faithfull geschreven nummer ‘As Tears Go By'. 70 Totaal verschillende ‘tranenwerken' zijn eruit gerold in een maximale maat van 50 cm x 50 cm x 50 cm. Kom. En dompel je onder in al die verschillende emoties.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">De deelnemende kunstenaars zijn:</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Philip Akkerman, Frances Alleblas, Gijs Assmann, Heike Kati Barath, Norbert Bisky, Merijn Bolink, Hans Citroen, Adam Colton, Lisa Couwenbergh, Noëlle Cuppens, Jimi Dams, Marco van Duyvendijk, Anneke van der Eerden, Elza Jo, Pam Emmerik, Frans Franciscus, Marliz Frencken, Milou van Ham, Koen Hauser, Femke van Heerikhuizen, Scarlett Hooft Graafland, Pieter Hugo, Anya Janssen, Jeroen Jongeleen, Gerald van der Kaap, Michael Kirkham, Paul Kooiker, Maartje Korstanje, Juul Kraijer, Anouk Kruithof, Wilma Kuil, Pieter Kusters, Daniëlle Kwaaitaal, Gyz La Rivière, Raoul de Lange, Erik van Lieshout, Axel Linderholm, Phoebe Maas, Keetje Mans, Ben Merris, Sands Murray-Wassink, Paul Nassenstein, Kim van Norren, Pim Palsgraaf, Helma Pantus, Micha Patiniott, Elena Pereira, Marisa Rappard, Peter Redert, Francisco Reina, Wouter van Riessen, Isabella Rozendaal, Zina Saro-Wiwa, Schilte &amp; Portielje, Johanna de Schipper, Lydia Schouten, Bert Sissingh, Tracey Snelling, Lily van der Stokker, Henk Tas, Joost van den Toorn, Koen Vermeule, Eveline Visser, C. A. Wertheim, Co Westerik, Justin Wijers, Sylvie Zijlmans &amp; Hewald Jongenelis, Maja Zomer, Bas Zoontjens en Ina van Zyl.</span></p> Tue, 19 Feb 2013 17:10:54 +0000 Karin Hasselberg - Ellen de Bruijne Projects - February 24th, 2013 4:00 PM - 5:00 PM <p style="text-align: justify;">Karin Hasselberg (Sweden 1980) graduated from the Gerrit Rietveld Academy in 2007 and is currently following the Critical Studies Programme at Malmö Art Academy. Recent exhibitions include A Sense of Place at Kunstraum Lakeside, Klagenfurt, 2012; The Only Rule is Work at Galerie Waalkens, Finsterwolde, 2012; New Socket at gallery Sandy Brown, Berlin, 2011 (solo); Swedish Conceptual Art at Kalmar Konstmuseum, 2010; and Runaway Train at Bonniers Konsthall, Stockholm, 2010.</p> Sun, 10 Feb 2013 15:46:25 +0000 Menno Schenk, maria maria, Mozes Benkhlafa, Aldert Mantje, Casper Eek - Witzenhausen Gallery - February 26th, 2013 5:00 PM - 8:00 PM Sat, 22 Feb 2014 15:38:05 +0000 Cláudia Cristóvão - Lumen Travo - February 27th, 2013 5:00 PM - 7:00 PM <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><strong>Lumen Travo</strong> gallery is proud to present <strong>Cristóvão</strong>’s solo photography installation. When she was asked to examine and restore damaged photographs rescued from the 2011 tsunami in Japan, Cristóvão uncovered much more than personal leftovers.</span><br /> <br /><span style="font-size: small;"> Cristóvão pieced together a new archive. She collected photographs which were officially discarded because of extensive damage, and then re-photographed these “trashed” photographs in order to create new images. Images contain all the ragged layers of colour, plus the sand and the sea salt that will eventually make them perish.</span><br /> <br /><span style="font-size: small;"> The new images contain a physical damage parallel to that of the lives they belonged to. The memories they contained disappear or morph into other meanings.</span></p> Mon, 25 Feb 2013 18:53:34 +0000 Craig Drennen - Ellen de Bruijne Projects - March 2nd, 2013 5:00 PM - 7:00 PM <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">“Painter &amp; Servants” marks the first solo exhibition project for Craig Drennen at Dolores/Ellen de Bruijne Projects, and his first solo project in Europe. The exhibition is comprised of works on paper based on the character “Painter” and the character “Several Servants” from Shakespeare’s <em>Timon of Athens</em>.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">“Since early 2008 I have organized my studio practice around the play Timon of Athens, written by William Shakespeare between 1605 and 1608. It is considered to be Shakespeare’s most difficult and obscure work, and is the only one of his plays not performed in his lifetime. I do not use this project to valorize failure. Rather, failed projects provide me with empty cultural bandwidth within which to house my own subjectivity. I am proceeding through the cast of characters listed in the dramatis personae beginning with the minor characters. For each character I produce distinct works based on contemporary associations. The final result will be a body of related artworks comprised of separately considered parts. The exhibition environment becomes a “stage” wherein the characters must visually and conceptually interact.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">For Dolores I chose the characters Painter and Several Servants. The pieces for Painter are made by layering drawing and disparate painting techniques and finishing with a Polaroid—itself a painted illusion. The organizing principle for the Painter pieces is the “X” shape, since painting’s contested position within contemporary art begins from a state of cancellation. The works for the Servants are made to form smiling faces from manipulated component parts. The Servants must always be smiling, no matter the awkwardness of their rendering or their low source materials.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Timon of Athens is a failed play of contested authorship, bewildering technique, and a disputed relationship to the accepted canon. That is to say, it mirrors my own position within the art world very well.”</span><br /><span style="font-size: small;">– Craig Drennen</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Craig Drennen is an American artist living in Atlanta, GA. He is represented by Samsøn gallery in Boston and Saltworks gallery in Atlanta. His work has been reviewed in <em>Artforum</em>, <em>Art in America</em>, and <em>The New York Times</em>. He teaches at Georgia State University and serves as dean of the Skowhegan School of Painting and Sculpture. He is on the board of Art Papers magazine and has worked in the exhibition departments of the Guggenheim Museum, the Jewish Museum, and the International Center of Photography, among others. Since 2008 he has organized his studio practice around Shakespeare’s <em>Timon of Athens</em>.</span></p> Tue, 26 Feb 2013 10:11:34 +0000 Otto Berchem - Ellen de Bruijne Projects - March 2nd, 2013 5:00 PM - 7:00 PM <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><em>All revolutions go down in history, yet history does not fill up; the rivers of revolution return from whence they came, only to flow again.</em></span><br /><span style="font-size: small;">– Guy Debord</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">For his solo exhibition at Ellen de Bruijne projects, Otto Berchem’s REVOLVER focuses on the relations between language, architecture, history and poetry. Consisting of paintings, drawings, sculpture and video, and interacting with past experiences, as well as specific sites within his current context of living in Colombia, Berchem produces a series of work revealing the aesthetic connotations of past revolutionary moments.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Through the use of a personal chromatic alphabet developed originally for the project <em>Blue Monday</em>(2011) Berchem proposes a review of iconic images. Creating a parallel history by strategically deleting the pre-existing slogans, he replacing them with his own.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Berchem creates these gaps in time, occupying the image with his chromatic phrases, generating a new tension between history and his version of it. This allows the artist to explore the human necessity for rebellion and protest, and reach for his own place within the power structures that they challenge.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">The title REVOLVER spins in different directions. On one hand it alludes to the guns used to aid revolutions, on other it makes reference to the cyclical nature of revolt, and ultimately its failure.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Otto Berchem lives and works in Amsterdam and Bogota. His recent work has been shown in Stem Terug, De Appel, Amsterdam 2012; Etat de Veille, Jousse Entreprise, Paris 2012; You Are Not Alone, Fundacio Miro, Barcelona, 2011; (solo) Blue Monday, La Central, Bogota; Out of Storage, Timmerfabriek, Maastricht 2011.</span></p> Tue, 26 Feb 2013 10:13:06 +0000 Joe Scanlan - Galerie de Expeditie - March 2nd, 2013 5:00 PM - 7:00 PM <div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><em>At a time when artists may work without obligation to medium, why choose the materials of painting? What does it mean for an artist to assume the role of painter today? And just what is at stake for a new generation committed to painting?</em></span></div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"> </span></div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">This exhibition, Joe Scanlan’s third at the gallery, presents new developments in abstract painting and studio practice as they relate to abstract labor, that is, the comparatively unencumbered task of preparing the materials for a work of art before authorship and anxiety set in.</span></div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"> </span></div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Scanlan’s new works consider the illustrious role of the stretcher builder as butcher to contemporary painting. To paraphrase Samuel Beckett by way of The Brady Bunch, the person building the stretcher never worries about what to paint. This worry free attitude accounts for the undeniable freshness of Scanlan’s exhibition, and the slow smile it will likely bring on your face.</span></div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"> </span></div> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">For Scanlan, painting is a means, not an end—a generative process rooted in the studio yet open and receptive to the world. With a fascination for the medium's many histories—especially the traditions of textile manufacturer and stretcher builder as anonymous craftsman—Scanlan’s new works freely pursue new vocabularies of abstraction and methods of making.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Questions of form and process find a more distributed context than ever before as Scanlan embraces an ever-expanding network of references and influences, including fine woodworking, laundry day, and alcoholism. Drawing into the studio aspects of bluegrass, furniture, literature, performance, meteorology, philosophy, and class, Scanlan filters his wide-ranging interests through the aesthetics of a job well done.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">By engaging painting's history, conventions, and critical debates on their own terms, he insists that the role of the painter is open to interpretation and reinvention. Indeed, the simple repetition in the show's objects is meant to signal the term's fluidity, as Scanlan pulls apart, examines and reposes painting’s various meanings in our present moment. </span></p> Wed, 27 Feb 2013 09:14:35 +0000