ArtSlant - Current exhibits http://www.artslant.com/ams/Events/show en-us 40 - Allard Pierson Museum - December 7th, 2012 - May 5th, 2013 <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">There is no other city that inspires the imagination as Troy does. There is something magical, something mythical, something fascinating about Troy. From 7 December 2012 to 5 May 2013, the Allard Pierson Museum - the archaeology museum of the University of Amsterdam - is presenting the exhibition <i>Troy. City, Homer and Turkey</i>. The exhibition reveals Troy's many characteristics and offers the latest perspectives on the city. With more than 300 artefacts on loan from within the country and abroad; never before in the Netherlands have so many outstanding archaeological and cultural historical artefacts from and about Troy been on display in one exhibition. This exhibition is sure to be a spectacular conclusion to the celebrations marking 400 years of diplomatic relations between Turkey and the Netherlands.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><b><i>Troy. City, Homer and Turkey</i></b> recounts the stories of Troy and reveals how the meaning of the city is in a constant state of flux. Wherever the legendary name of Troy is heard there is controversy and conflict. Many have laid their own claim to Troy through the centuries. The blind poet Homer commemorated the city in his world-renowned epic, the <i>Iliad</i>, but Troy is more than the 10-year war between the Greeks and the Trojans. Troy is also the city itself, where excavations have revealed 5,000 years of history and where so many people, countries and cultures have left their mark.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">The exhibition <b><i>Troy. City, Homer and Turkey</i></b> presents a historical reflection of the city from various points of view - from the city itself, from the poet Homer and from different cultures and countries. The many myths that developed about Troy over time act like a thread running through the exhibition. The sensational excavations by Heinrich Schliemann and his successors are displayed with the aid of copies of the famous <i>Priam's Treasure</i>, along with original finds from the various digs. The large marble head of Zeus from the Archaeological Museum in Istanbul is a highlight. The reception of the history of Troy by various cultures and Turkish culture during the 19th and 20th centuries forms a major part of the exhibition. A selection of items from the Ottoman archives, including photographs of Atatürk at Troy and the excavation permit issued to Schliemann, reveal Homeric Troy's relevance to Turkey.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">A book of the same name has been published as companion to the exhibition (€ 24.95). In addition, there is an extensive programme of activities, including lectures, courses, educational material for secondary education and Troy trips to Turkey. Further information is available at www.troyinamsterdam.nl</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><i>This exhibition has been made possible thanks to the Mondriaan Fonds, SNS Reaalfonds, Prins Bernhard Cultuurfonds, VSBfonds, STSV SEZER TANSUĞ SANAT VAKFI Foundation, 400 jaar Nederland Turkije (400 years Netherlands Turkey), the Turkish Tourism Office, Corendon Airlines, Hogiaf, Agiaf and the Association of Friends of the Allard Pierson Museum. </i></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><img src="http://www.allardpiersonmuseum.nl/gfx/onepix.gif" style="width: 150; height: 0; border-bottom: 1px solid silver;" /></span><br /><span style="font-size: small;">For further information / pictures please make contact with Katja Vermeulen, Communications &amp; PR Allard Pierson Museum, 020-5252555 / 56, c.m.a.vermeulen@uva.nl, René van Beek, conservator Allard Pierson Museum, 020 52 52 540, r.vanbeek@uva.nl or Günay Uslu, guest conservator Turkish reception history, 06-21571974, g.uslu@uva.nl.</span></p> Thu, 22 Nov 2012 17:37:21 +0000 http://www.artslant.com/ams/Events/list http://www.artslant.com/ams/Events/list Anya Gallaccio, Antonis Pittas, Sarah van Sonsbeeck - Annet Gelink Gallery - January 19th, 2013 - March 2nd, 2013 <p style="text-align: justify;"><strong>Annet Gelink Gallery</strong> proudly presents the group exhibition<em> Chasing Rainbows</em>. The poetic title is  derived from a work of the same name by Anya Gallaccio. ‘Chasing Rainbows’ is a saying, used to  describe when one tries in vain to realise something impossible. In 1998 Gallaccio turned this  expression into reality. With light and fine glass elements, she created a rainbow that was  continuously shifting and disappearing from the spectator’s field of vision, each time at the moment  they wanted to come closer. This elusive quality sets the tone for Chasing Rainbows, the exhibition.</p> <p style="text-align: justify;">The work of Anya Gallaccio, Antonis Pittas and Sarah van Sonsbeeck is just as elusive as Gallaccio’s  shifting rainbow. In <em>Chasing Rainbows</em> their work meets for the first time and it is striking how much  time, transformation and space play a role in all of their practices. The site-specific installations in  <em>Chasing Rainbows</em> not only change meaning during their exhibition but sometimes even change their  forms. </p> <p style="text-align: justify;">Anya Gallaccio’s work is of an elusive nature and consists mainly of organic materials which are  transformed during their exhibition. For <em>Chasing Rainbows</em> Anya Gallaccio will install the work <em>Head  over heals (Barcelona)</em> from 1995, consisting of 365 orange Gerberas strung together in the form of a  daisy chain. Sarah van Sonsbeeck presents <em>Moment of Bliss</em> (2011), a light installation made for the  Funeral Museum (<em>Uitvaartmuseum</em>) in Amsterdam. With this work Van Sonsbeeck imitates the colours  of a sunset, simply because they make you happy. The installation conforms effortlessly to the  gallery’s space and illuminates the visitors both literally and metaphorically. Antonis Pittas  contributes his marble sculpture<em> Landart</em> (2012) - a replica of a step of the Syndagma Square in  Athens – on which a sample from a newspaper headline is hand drawn in graphite. The text confers the  harsh words of Christine Lagarde, director of the International Monetary Fund (IMF), in which Lagarde  reminds Greece of the fact that they are struggling with economic problems, and of their obligation  towards the international community by repeating time and again the word ‘implementation’. Pittas  takes the words out of their original context and investigates how they can have a new meaning  within the gallery’s space. Just like Gallaccio’s work, Landart has an evolving nature: Pittas has  vowed to return to the work midway through the exhibitions run and erase the sentence, replacing it  with a new sentiment. At the end of the exhibition the new sentence is removed and only the memory  will remain. </p> <p style="text-align: justify;"><em>Chasing Rainbows</em> also marks the moment at which the large monographic publication Anya Gallaccio,  will be launched. This book, with essays by Norman Bryson, Briony Fer, Lucia Sanromán and Jan van  Adrichem, is available in the gallery. In addition, the publication Sessizlik Belediyesi / Municipality  of Silence, Sarah van Sonsbeeck’s latest book, will be celebrated. In this book, in her continuous  search for silence, Van Sonsbeeck has invited her friends and colleagues to define what silence means  to them.  </p> <p style="text-align: justify;"><strong>Anya Gallaccio</strong> studied at Kingston Polytechnic and Goldsmiths College (London). Early in her career  she received international recognition through her participation in Damien Hirst’s ‘Freeze’  exhibition. Gallaccio has exhibited at many national and international, solo and group exhibitions,  including Camden Arts Centre (London), Sculpture Center (New York), Barbican Gallery (London),  Palazzo delle Papesse (Italy), Annet Gelink Gallery (Amsterdam), Kunstmuseum Bonn, Germany. In  2003 she was nominated for the Turner Prize and presented her work at Tate Britain, London. She is a  professor of the Visual Art department of the University of California, San Diego.</p> <p style="text-align: justify;"><strong>Antonis Pittas</strong> (1973) studied Fine Art at Piet Zwart Institute (Rotterdam) and at Sandberg Institute  (Amsterdam). In 2010 Pittas held a residency at the Van Abbemuseum, where he realised a project in  the Eye (Oog). Recent exhibitions include the Benaki Museum (Athens), the Bakery (Annet Gelink  Gallery, Amsterdam) and CCS Bard Galleries (Hessel Museum), NY. <br /><span style="font-size: small;"></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><strong>Sarah van Sonsbeeck</strong> (1976) studied Architecture at TUDelft (MA) and Expressive Arts at Gerrit  Rietveld Academie (BA). During 2008 and 2009 she held a residency at Rijksacademie van Beeldende  Kunsten (Amsterdam). Recent exhibitions of her work have taken place at Museum De Paviljoens  (Almere), The Bakery (Annet Gelink Gallery, Amsterdam), Stedelijk Museum (Amsterdam) and Museum  Abteiberg (Mönchengladbach), Van Abbemuseum (Eindhoven).</span></p> <p></p> <p>The main gallery show continues in the Bakery</p> Sat, 02 Mar 2013 17:20:24 +0000 http://www.artslant.com/ams/Events/list http://www.artslant.com/ams/Events/list - ARCAM - Amsterdam Centre for Architecture - January 26th, 2013 - March 16th, 2013 <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><b>For seven weeks, the development of Oosterdok will be spotlighted in an exhibition and a programme comprising tours of discovery, lectures, debates and workshops – all at locations around Oosterdok.</b><br /><br />Oosterdok is changing, in recent years faster and faster. It has long been characterized by a mix of residential and commercial uses, but now more and more people, Amsterdammers and tourists, are visiting the cultural institutions and the events that are organized here. This former dock area is increasingly establishing itself as a cultural hot spot.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">But what did it look like before the IJtunnel and NEMO were built, when the Postgebouw was still standing? What still isn’t quite right and where are the opportunities to strengthen the cultural cluster still further?</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">These and other questions will be addressed during the event OOSTERDOK UNITED, which ARCAM, together with a number of its neighbours and the city’s planning department (DRO), is organizing. The ideas and views voiced during the event will be noted and will be presented as a package of recommendations to the city’s politicians at the closing meeting.</span></p> <hr /> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Eeuwenlang werd het Oosterdok, als deel van de zuidelijke IJ-oever, gedomineerd door de scheepvaart en hoewel in de structuur en de sfeer het havenverleden nog altijd is te proeven, heeft het gebied zich binnen enkele decennia strategisch ontwikkeld tot culturele hot spot. </span><br /> <br /><span style="font-size: small;"> Veel Amsterdammers zullen het gebied nog kennen zonder bijvoorbeeld de IJtunnel (1968) of NEMO (1997) en mét het Postgebouw (tot 2011). Anno 2012 nadert de bebouwing van het Oosterdokseiland zijn voltooiing, is de IJtunnel opnieuw gemoderniseerd, zijn nieuwe bruggen aangelegd en flankeren acht culturele instellingen het water. Die concentratie cultuur werkt als magneet. Cultuur trekt cultuur aan, cultuur verleidt bezoekers en bewoners en die mensen lokken winkels in de plinten en blazen het groeiend aantal hotels, restaurants en cafés leven in.</span><br /><span style="font-size: small;"> Dit 'Blauw Museumplein', tussen Centraal Station en Kattenburgerplein, tussen het spoor en de Prins Hendrikkade, blijft zich ontwikkelen. Urgent zijn vragen als: Wat kan worden verwacht ten aanzien van de inrichting van de openbare ruimte? Wat betekent het afsluiten van het Stationsplein voor de verkeerssituatie ten oosten ervan? Hoe kan een eventuele herontwikkeling van het Marineterrein het gebied versterken?</span><br /> <br /><span style="font-size: small;"> Een expositie bij ARCAM bestaat uit een unieke verzameling maquettes, reeksen oude en nieuwe kaarten, foto's diep uit de vorige eeuw en impressies van de toekomst. Bezoekers krijgen er een beeld van het belang van ontwerp en strategie bij de ontwikkeling van de stad. Met de politiek wordt besproken hoe individuele initiatieven door clustering een substantieel grotere betekenis kunnen krijgen. Vakmatig betrokkenen wordt de uitgelezen kans geboden om zich aan de hand van de 'case Oosterdok' op een inspirerende en activerende manier de theorie aangaande clustervormingen eigen te maken. </span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">In februari en maart vinden speciaal voor buurtbewoners en ontwerpers ontdekkingstochten plaats, worden lezingen in de verschillende instellingen georganiseerd en gaan betrokkenen in workshops aan de slag met de ruimtelijke uitdagingen van het Oosterdok.</span></p> Wed, 23 Jan 2013 16:13:02 +0000 http://www.artslant.com/ams/Events/list http://www.artslant.com/ams/Events/list Asger Jorn, Corneille, Karel Appel, Constant - Cobra Museum - January 23rd, 2013 - May 26th, 2013 <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">In November, 1948, the Dane Asger Jorn, Belgians Joseph Noiret and Christian Dotremont, and the Dutchmen Karel Appel, Corneille and Constant all signed a declaration they had themselves composed. With it, the establishment of Cobra became reality. The six artists spoke out against an intellectual approach in their new practice of art and on behalf of a simple principle of ‘Doing’. ‘Spontaneous creation’ from the material itself, as well as working together, were important objectives. The joy of total freedom and spontaneity had to offer a counterweight to the nightmare of war.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">In an attempt to liberate themselves from classical, bourgeois or otherwise suffocating aesthetics, as well as moral traditions and pretensions, the Cobra artists found inspiration in children’s drawings, prehistoric artefacts, non-western artistic expressions, cartoons and other manifestations of folk culture. Today, many associate Cobra with spontaneously painted, highly colourful canvases. It was this spontaneity that was initially so maligned, so that it would be decades before Cobra became anchored in the history of European art.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">In this presentation created by curator Hilde de Bruijne of the Cobra Museum collection, including works by Constant, Asger Jorn, Corneille and Karel Appel, the issue of ‘spontaneous creation’, which was so crucial for the Cobra artists, is central. The artists were aware that ‘creating as spontaneously as a child’ was in fact impossible. Their quest for spontaneity was a consciously chosen attitude, one that can even be seen as a strategy. They were driven to it by their deep desire to establish something new and different in place of the old established order.</span></p> <p style="text-align: justify;"></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><strong>In the Beginning Was the Image</strong></span><br /><span style="font-size: small;"> The relationship between text and image played a role for Cobra from the moment it was founded. There were of course poets among the members. Visual artists made drawings to accompany poems and the poets wrote texts for the visual work. Hugo Claus and especially Lucebert had double talents, devoted both to poetry and painting. Corneille also wrote both poems and prose.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">The need for this collaboration and the interest in personal handwriting as a pictorial element in a composition were particularly strong in Belgium. It was Christian Dotremont who came up with the term, peinture-mots, and he sometimes created these ‘painting words’ together with Pierre Alechinsky and Asger Jorn.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">The unconventional (collaborative) working method and combining text with image were perfectly suited to Cobra and evolved in part from the theories of Asger Jorn, who had been conscious of the visual and material qualities of letters and symbols even before he met Christian Dotremont. Back in 1944, Jorn wrote that writing and visual expression were essentially the same thing. He reversed the traditional idea that the story came fi rst, followed by the image. In Scandinavian mythology and prehistory, he saw how pictorial motifs had lasted for centuries, while the stories that accompanied them continued to change.</span></p> <hr /> <p style="text-align: justify;"></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">In november 1948 ondertekenden de Deen Asger Jorn, de Belgen Joseph Noiret en Christian Dotremont en de Nederlanders Karel Appel, Corneille en Constant een door henzelf opgestelde verklaring. De oprichting van Cobra was daarmee een feit. De zes spraken zich uit tégen een intellectuele benadering van hun nieuwe kunstpraktijk en vóór het principe van: dóen. Het ‘spontane scheppen’ vanuit het materiaal, maar ook het sámen doen waren belangrijke richtpunten. De vreugde van totale vrijheid en spontaniteit moest een tegenwicht bieden aan de nachtmerrie van de oorlog.</span><br /><span style="font-size: small;"> In een poging zich te verlossen van de klassieke, burgerlijke of anderszins verstikkende esthetische en morele tradities en pretenties liet Cobra zich inspireren door kindertekeningen, prehistorische artefacten, nietwesterse uitingen, striptekeningen en andere uitingen uit de volkscultuur. Vandaag de dag wordt Cobra door velen geassocieerd met spontaan geschilderde en kleurrijke doeken. Juist deze spontaniteit maakte dat Cobra aanvankelijk werd weggehoond en pas een halve eeuw later verankerd raakte in de Europese kunstgeschiedenis.</span><br /><span style="font-size: small;"> In deze collectiepresentatie met werken van Constant, Asger Jorn, Corneille en Karel Appel staat de vraag naar het voor Cobra cruciale ‘spontane scheppen’ centraal. De kunstenaars waren er zich van bewust dat het ‘zo spontaan creëren als een kind’ in feite onmogelijk was. Hun drang tot spontaniteit was een bewust gekozen houding, die zelfs als strategie gezien kan worden. Ze werden ertoe gedreven vanuit het diepe verlangen iets nieuws in de plaats te stellen van de gevestigde orde.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">De relatie tussen tekst en beeld speelde vanaf de oprichting van Cobra een belangrijke rol. Er waren immers ook dichters lid van de groep. Beeldend kunstenaars maakten tekeningen bij gedichten en omgekeerd schreven dichters bij beeldend werk. Hugo Claus en vooral Lucebert hadden een dubbeltalent, zij wijdden zich aan zowel het dichten als aan het schilderen. Ook Corneille schreef gedichten en teksten. De behoefte aan deze samenwerkingen en de belangstelling voor het persoonlijk handschrift als picturaal element in een compositie was vooral sterk in België. Christian Dotremont bedacht de term; hij realiseerde zogenaamde <em>peinture-mots</em> (schilderij-woorden) met onder meer Pierre Alechinsky en Asger Jorn. De onconventionele manier van het bijeen brengen van tekst en beeld en het (samen)werken paste bij Cobra en kwam mede voort uit opvattingen van Asger Jorn, die zich al bewust was van de visuele en materiële kwaliteit van letters en tekens nog voordat hij Christian Dotremont ontmoette. Zo schreef hij in 1944 dat schrijven en beeldende uitingen in wezen hetzelfde zijn. Hij keerde het traditionele idee dat het verhaal voorafgaat aan het beeld om. In de geschiedenis van de Scandinavische mythologie en prehistorie zag hij namelijk hoe bepaalde picturale motieven eeuwenlang bewaard waren gebleven, maar dat de verhalen die erbij hoorden telkens veranderden.</span></p> Fri, 08 Feb 2013 15:09:12 +0000 http://www.artslant.com/ams/Events/list http://www.artslant.com/ams/Events/list Michael Tedja - Cobra Museum - February 2nd, 2013 - May 26th, 2013 <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">SNAKE is the biggest solo exhibition to date by the Dutch/Surinamese artist <strong>Michael Tedja</strong> (1971). In SNAKE, Tedja transports us to a unique universe of pioneering painting. His expressive style reveals itself in many forms of imagery, associations, provocative texts and layers, often derived from popular culture. The approximately 350 selected works, some of them intimately small and others monumentally large, include paintings that incorporate the most wide-ranging objects.</span></p> <hr /> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Het Cobra Museum voor Moderne Kunst presenteert SNAKE van <strong>Michael Tedja</strong> (1971 Rotterdam). Michael Tedja toont een selectie uit zijn oeuvre dat in een periode van 10 jaar is ontstaan en meer dan 1500 tekeningen en schilderijen op papier en linnen bevat. Tedja’s energie is grenzeloos en zijn visie geslepen. Hij werkt geconcentreerd met materialen, kleuren en woorden. De circa 350 voor SNAKE geselecteerde werken zijn soms intiem klein, soms van monumentale afmetingen en in de schilderijen zijn vrijwel altijd de meest uiteenlopende objecten verwerkt, waaronder zelfs een keer een fiets.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Tedja’s geheel eigen universum is de afgelopen 10 jaar tot wasdom gekomen in een loods buiten Amsterdam. Het fictieve karakter SNAKE speelt hierin een centrale rol. SNAKE vertelt een gelaagd verhaal waarin alledaagse zaken hand in hand gaan met geopolitieke en historisch beladen onderwerpen. Tedja zelf heeft geregeld uitwisselingen over dergelijke onderwerpen op internetfora, waar hij zich bijvoorbeeld bezig houdt met het duiden van verbanden tussen op het eerste oog onsamenhangende cijferreeksen - iets dat ook in zijn beeldende werk weer zijn beslag krijgt. Tedja is daarnaast ook schrijver. Een aantal jaren geleden schreef hij een experimentele roman van waaruit zich zijn fantasierijke beeldenwereld en universum ontvouwt. Kortom: niets is te klein voor Tedja om er aandacht aan te besteden en niets is te groot om er een mening over te hebben.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Het Cobra Museum voor Moderne Kunst benadert het erfgoed van de Cobrabeweging als een dynamisch geheel om voortdurend opnieuw kritisch te beschouwen en uiteen te zetten. In het Cobra Contemporary programma wordt hedendaagse kunst getoond waarin de kernwaarden en de geest van Cobra bewust of onbewust zijn te herkennen. Juist hier valt het universum van de SNAKE op zijn plek.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">SNAKE brengt het publiek in aanraking met Tedja's energie en uitgekristalliseerde denkbeelden. Tedja's gebruik van beeld en taal binnen hetzelfde beeldvlak, de betrokkenheid bij de wereld die in zijn werk tot uiting komt, en de wijze waarop zijn expressionistisch aandoende beeldtaal gevat is in een strikt en conceptueel denkkader, zijn allemaal elementen die binnen de context van het Cobra Museum uitstekend tot hun recht komen. In één van zijn nieuwe series werken kritiseert Tedja bovendien de manier van 'display' en toe-eigening van etnografische objecten in de Westerse culturele wereld. Dit toont, zeker gezien het "veelzijdig primitivisme" van de Cobra beweging, een zekere verwantschap, en vormt eveneens een scherpzinnig commentaar op hedendaagse discussies.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Gedurende de tentoonstelling zijn er diverse publieke evenementen. Zo zal er onregelmatig een verversing van de tekeningenwand plaatsvinden door conservator Hilde de Bruijn en speciale gasten. Michael Tedja zal een middag organiseren voor poëzie. Voor data, namen van gasten en speciale entreetijden en prijzen hou onze facebook pagina in de gaten.</span></p> Mon, 15 Apr 2013 14:19:52 +0000 http://www.artslant.com/ams/Events/list http://www.artslant.com/ams/Events/list Elza Jo - Cokkie Snoei Rotterdam - January 13th, 2013 - February 16th, 2013 <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Elza Jo presents her latest stop motion film, 'Matadora’ alongside a number of photos and photo collages.<span style="text-decoration: underline;"></span><span style="text-decoration: underline;"></span></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">In ‘Matadora’ Elza Jo confronts us with several aspects of bullfighting. With the cruelty and tradition, but also with its beauty. Gracefully she dances in her beautiful, tight bullfighter's costume; she is the epitome of youth and human strength. She dares to battle the black bull, she is the challenger of death.<span style="text-decoration: underline;"></span><span style="text-decoration: underline;"></span></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><b>Even though<i> to</i></b><b> Elza Jo the cruelty is <i>grave</i></b><b> enough <i>to put an end to</i></b><b> bullfighting, one can also find beauty in the dilemma of the fight. And without dilemmas, there is no beauty, no life and no love. Elza Jo is both matadora <i>and</i></b> bull. She carries the battles with herself.<span style="text-decoration: underline;"></span><span style="text-decoration: underline;"></span></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Elza Jo chose the medium of film to be able to tell a story. The moving image comes and goes, it does not stand still. The amount of images in a film is dizzying. Elza Jo enters in a competition with the material. She gives us a huge amount of intuitive images.<span style="text-decoration: underline;"></span><span style="text-decoration: underline;"></span></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">The starting point is always a photographed black and white self-portrait, a reflection of the reality that she transforms through her collage materials in a constructed, enchanted world.<span style="text-decoration: underline;"></span><span style="text-decoration: underline;"></span></span></p> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><b>Elza Jo (1981, Amsterdam) has produced successful commissioned photographic series for Dazed KR, MX NYLON, TANK, Vice, the Volkskrant, amongst others. She </b><b>directed</b><b>music </b><b>videos</b> for de Jeugd van Tegenwoordig and Sef.</span></div> Wed, 09 Jan 2013 10:51:15 +0000 http://www.artslant.com/ams/Events/list http://www.artslant.com/ams/Events/list Adam Ferriss - Cokkie Snoei Rotterdam - January 13th, 2013 - February 16th, 2013 <div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Adam Ferriss presents a selection of four new video works from his series Red 7 Lake.<span style="text-decoration: underline;"></span><span style="text-decoration: underline;"></span></span></div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"> </span></div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Taking advantage of the way in which color is combined and separated, Ferriss’ videos expose new manifestations of light. Each film examines a unique shifting landscape where color and light transgress time.</span></div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"> </span></div> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">In ‘Discordant Swells’, torrents of rolling waves have been filmed and mutated into a seething mass of fluorescent ichor. ‘Tom’s Boot’ observes the shifting patterns of light and shadow upon the floor of a coastal Eucalyptus forest. ‘Métallon’ was filmed during a transcontinental flight, focussing on the gently passing strata of cloud formations.<span style="text-decoration: underline;"></span><span style="text-decoration: underline;"></span></span></p> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">The process of color separation itself is as old as color photography. The human eye has three kinds of photoreceptors, one each for red, blue, and green. When colored light enters the eye, the brain combines all of this data into one full colored image.<span style="text-decoration: underline;"></span><span style="text-decoration: underline;"></span></span></div> <div style="text-align: justify;"></div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Ferriss has used the color separation process to essentially undo the processes<span style="text-decoration: underline;"></span><span style="text-decoration: underline;"></span></span></div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">occurring naturally in the brain, separating each channel out into it’s own discontinuous moment in time.<span style="text-decoration: underline;"></span><span style="text-decoration: underline;"></span></span></div> <div style="text-align: justify;"></div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Ferriss’ practice revolves around process oriented techniques, and aims to discover untraditional methods for seeing. His work strives to be inviting to the viewer, but still obfuscate it’s origins.<span style="text-decoration: underline;"></span><span style="text-decoration: underline;"></span></span></div> <div style="text-align: justify;"></div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Adam Ferriss’ photographic work has been exhibited in group exhibitions across the US and has been widely followed on the web. “500 Years Away” at Cokkie Snoei will mark the first time Ferriss’ work has been shown internationally. Adam Ferriss (1988) studied photography at the Maryland Institute College of Art(BFA) in Baltimore, MD. Ferriss lives and works in Los Angeles, CA.</span></div> Wed, 09 Jan 2013 10:53:35 +0000 http://www.artslant.com/ams/Events/list http://www.artslant.com/ams/Events/list ALLARD VAN HOORN - de Appel Arts Centre - May 26th, 2012 - March 31st, 2013 <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><em>Skies over Snaefell</em> serves as an imaginary travelling machine and as a dynamic portrait of the Snaefell mountain. In a constantly changing sequence it shows the skies above the glacier/volcano Snaefell (hill of snow) in Iceland which are continually downloaded from the internet. The computer software linked to the sculpture is constantly looking for new images of the skies above Snaefell, made and posted on the internet by anonymous tourists, scientists, admirers and passers by. The software converts the images into a constellation of pixels of light.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Snaefell is the place where the writer Jules Verne started his journey to the centre of the earth and where NASA trained astronauts for the first trip to the moon. Snaefell is both a popular tourist destination and a magical place which plays an important role in Norwegian mythology.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">The place is seen by the New Age community as one of the seven primary energy sources of Mother Earth. This last aspect serves as an indirect bridge with the history of the premises, which served in the 1980s as the “Kosmos”, an esoteric centre for spiritual development with a meditation hall, a sauna, a barefoot discotheque and a vegan restaurant.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><em>Skies over Snaefell</em> is made possible with the generous support of the Mondriaan Fund and the AkzoNobel Art Foundation.</span></p> <hr /> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><em>Skies over Snaefell</em> functioneert als een imaginaire reismachine en als een dynamisch portret van de berg Snaefell. De sculptuur is gekoppeld aan software die op internet voortdurend zoekt naar nieuwe beelden van de luchten boven de gletsjer/vulkaan Snaefell (heuvel van sneeuw) op IJsland, die zijn gemaakt en gepost zijn door anonieme toeristen, wetenschappers, bewonderaars en voorbijgangers. De software zet de beelden om in een constellatie van lichtpixels.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Snaefell is de plek waar schrijver Jules Verne zijn reis naar het middelpunt der aarde laat beginnen en waar de NASA haar astronauten trainde voor de eerste reis naar de maan. Snaefell is zowel een geliefde toeristische bestemming als een magische plek die een belangrijke rol speelt in de Noorse mythologie.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Door de New Age gemeenschap wordt de berg beschouwd als een van de zeven primaire energiebronnen van Moeder Aarde. Met dit laatste gegeven wordt een indirecte brug geslagen naar de geschiedenis van het pand dat in de jaren tachtig functioneerde als de ‘Kosmos’, een esoterisch centrum voor spirituele ontwikkeling met meditatiezaal, sauna, blotevoetendisco en veganistisch restaurant.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><em>Skies over Snaefell </em>is mogelijk gemaakt door de genereuze ondersteuning van het Mondriaan Fonds en AkzoNobel Art Foundation. </span></p> Fri, 21 Dec 2012 16:08:54 +0000 http://www.artslant.com/ams/Events/list http://www.artslant.com/ams/Events/list Dirk Braeckman - de Appel Arts Centre - November 17th, 2012 - March 31st, 2013 <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">This winter de Appel arts centre simultaneously presents solo projects by the Belgian photographer/filmmaker Dirk Braeckman and the British artist Zarina Bhimji at the same time. Braeckmans sensitive, large-scale photographs in shades of grey do not tell elaborate stories but are charged with atmosphere which makes them “tick away like time bombs”, in the words of the author Luc Sante. The suggestive force and narrative potential of images are just as essential for Bhimji, whose latest film Yellow Patch (2011) has its Dutch premiere in de Appel arts centre. </span><br /><br /><span style="font-size: small;">Since the early 1990s Dirk Braeckman (Belgium, 1958) has built up an oeuvre of enigmatic photographs, large prints in black and white and shades of grey that reveal ambiguous images: desolate areas, reflecting wallpaper, a blurred painting, a fragment of a nude. Braeckman gives central place to atmosphere, texture and suggestion. The photographs have a snapshot-like, ephemeral quality, while each image is actually composed in a very precise way. Every detail is important: the cropping, the light, colour and texture, the lack of focus, and the material on which the photograph is printed. Braeckman approaches and treats photography like a painter. </span><br /><br /><span style="font-size: small;">In this exhibition Braeckman presents a carefully chosen selection of new photographs culled from the untitled publication recently released by Roma Publications (a cross between an artist’s book and a catalogue raisonné). From his extensive archive of negatives Braeckman selected “new images”, that have never been printed and that will have their premiere in de Appel arts centre. Braeckman equally reveals one of the lesser well-known aspects of his oeuvre in de Appel: a new film for the first time, which elaborates on previous film experiments. </span><br /><br /><span style="font-size: small;">In Zarina Bhimji’s work (UGA, 1963) beauty merges with politics and poetry so something new emerges. Her work is characterised by a deliberate use of visual ambiguity. The works reflect spaces, micro details and the light of distant interiors. The location of light is an important and intricate element of Bhimji’s composition. The stillness and suspension of everyday life. The atmosphere is tactile, a moist light. The spaces refer to disconnection, incompleteness and belatedness.</span><br /><br /><span style="font-size: small;">Yellow Patch is Bhimji’s second large film production, co-produced by e.g. de Appel arts centre, Outset Contemporary Art Fund, The New Art Gallery Walsall with executive producers Artsadmin. Additional support was provided from Arts Council England, Framestore and individual donors. The 35mm film was entirely shot in India and was inspired by trade and immigration routes across the Indian Ocean. Beautiful close-ups of desolate Haveli palaces and colonial offices in the port of Mumbai are coupled with atmospheric images of the desert and the sea and accompanied by an evocative soundtrack. </span><br /><br /><span style="font-size: small;">The exhibition develops in two phases: from 16 November 2012 till February 3 de Appel premieres Bhimji's new production Yellow Patch, from February 5 to March 31 de Appel showcases the installation Waiting from 2007. This film was filmed in a factory used to process Sisal and has an abstraction that hovers somewhere between film and painting. The washed-out colour of the hair-like material, the light, and the interior of the factory create a saturated monochrome that, combined with the film's soundtrack, becomes immersive.</span><br /><br /><span style="font-size: small;">In Braeckman and Bhimji’s work, ambiguous and “open” recordings of architecture, landscapes, objects and spaces are the signifiers. They seem to emphasise the intrinsic expressive power of the image and invite the audience to a ‘slow’ reading of the work. </span><br /><br /><span style="font-size: small;">Zarina Bhimji’s exhibition in de Appel arts centre is supported by Outset Contemporary Art Fund</span><br /><br /><span style="font-size: small;">A day after the opening at de Appel arts centre, Kunsthalle Erfurt presents a retrospective exhibition of Braeckman’s work from 18 November 2012 to 13 January 2013. <a href="http://www.kunsthalle-erfurt.de/" target="_blank">www.kunsthalle-erfurt.de</a></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">17 Nov 2012 — 31 Mar 2013<br />11 am - 10 pm<br />Moes<br /><br /></span></p> <p style="text-align: justify;">At Moes, in the basement of de Appel, a documentary is shown about the life and work of Dirk Braeckman from the Belgian series Goudvis, portraits of high-profile Belgian artists.</p> <hr /> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Deze winter presenteert de Appel arts centre gelijktijdig soloprojecten van de Belgische fotograaf/filmmaker Dirk Braeckman en de Britse kunstenaar Zarina Bhimji. Braeckman maakt verstilde, sensibele foto’s in grijstinten op groot formaat. Beelden die geen uitgesponnen verhalen vertellen, maar die geladen zijn met een bepaalde sfeer en daardoor “als tijdbommen wegtikken”, zoals auteur Luc Sante het formuleert. De suggestieve kracht en het verhalende potentieel van sfeervolle beelden zijn net zo essentieel voor Bhimji, die in de Appel haar nieuwste film Yellow Patch (2011) de Nederlandse première laat beleven.</span><br /><br /><span style="font-size: small;">Dirk Braeckman (BE, 1958) heeft sinds de vroege jaren negentig een zeer herkenbaar oeuvre opgebouwd van enigmatische foto’s. Grote afdrukken in zwart/wit en grijze tinten tonen ambigue beelden: desolate ruimtes, reflecterend behang, een vage schildering, een fragment van een naakt. Zijn sensibele fotowerken zijn vaak gebaseerd op onderwerpen uit zijn eigen leefwereld of omgeving, maar verbeelden besloten en mysterieuze werelden. Braeckman vermijdt anekdotes en stelt sfeer, textuur en suggestie centraal. De foto’s bezitten een snapshot-achtige vluchtigheid, terwijl ieder beeld juist heel precies is opgebouwd. Elk detail is van belang: de afsnijdingen, het licht, kleur en textuur, de onscherpte, het materiaal waarop het is afgedrukt. Braeckman lijkt de fotografie te benaderen en te behandelen als een schilder.</span><br /><br /><span style="font-size: small;">In deze tentoonstelling presenteert Braeckman op basis van de recent door Roma Publications uitgeven titelloze publicatie (die het midden houdt tussen een kunstenaarsboek en een catalogue raisonné) een uitgekiende selectie nieuwe foto’s. Uit zijn omvangrijke archief aan negatieven selecteerde hij opnamen waarvan nog nooit afdrukken waren gemaakt. Ze beleven hun primeur in de Appel arts centre. Een minder bekend aspect van Braeckmans oeuvre zijn films waarbij hij opnames maakte van zijn eigen foto’s. In de Appel arts centre toont Braeckman voor het eerst, wat uitzonderlijk is, een film waarin hij op deze experimenten verder borduurt.</span><br /><br /><span style="font-size: small;">In het werk van Zarina Bhimji (UGA, 1963) vervloeit schoonheid met trauma, tragiek, verlies en melancholie. Aaneenschakelingen van verleidelijke en sensuele beelden verbeelden op treffende wijze de lange en vaak inktzwarte schaduw van het kolonialisme in Afrika, India en Europa. De wijze waarop Zarina Bhimji de wereld en het verleden tracht te begrijpen is door met haar “ogen te luisteren”. Haar indrukken verwerkt ze tot visuele poëzie, waarin niet woorden maar beelden (historische) verhalen vertellen. In haar werk worden geen feiten of informatie aangereikt, maar worden geschiedenissen gesuggereerd door opnames van verlaten ruimtes of beklemmende landschappen.</span><br /><br /><span style="font-size: small;">Yellow Patch is de tweede grote filmproductie van Bhimji, geco-produceerd door de Appels arts centre en Outset Contemporary Art Fund. De 35mm film is geheel geschoten in India en geïnspireerd op handels- en immigratieroutes over de Indische Oceaan. Prachtige close-ups van desolate Haveli paleizen en koloniale kantoren in de haven van Mumbai, gaan gepaard met atmosferische beelden van de woestijn en de zee, begeleid door een evocatieve soundtrack. De film complementeert de uitermate positief ontvangen film Out of Blue uit 2002, waarin de traumatische ervaring van Aziaten die door Idi Amin Uganda werden uitgezet in 1972 wordt geëvoceerd.</span><br /><br /><span style="font-size: small;">De tentoonstelling wordt opgesplitst in twee delen: van 17 november tot 3 februari toont de Appel exclusief de nieuwe productie 'Yellow Patch', van 5 februari tot 31 maart is in de Appel de installatie Waiting uit 2007 te zien, gefilmd in een sisal-fabriek in de buurt van Mombassa (Kenia). De film refereert indirect aan de geschiedenis van de Duitse kolonies in Oost-Afrika maar heeft door de bijzondere lichtwerking, langzame cameravoering en uitgesproken soundtrack een abstractie die ergens tussen schilderkunst en film in hangt.</span><br /><br /><span style="font-size: small;">In het werk van Braeckman en Bhimji zijn ambigue en ‘open’ registraties van architectuur, landschappen, objecten of ruimtes de dragers van betekenis. Hun beelden en films lijken onbewust bij de kijker een primair, bijna lichamelijk gevoel te veroorzaken. Braeckman en Bhimji onderstrepen in hun werk de intrinsieke zeggingskracht van het beeld. Ze nodigen uit tot traag, langdurig en intensief kijken.</span><br /><br /><span style="font-size: small;">Van 18 november 2012 tot 13 januari 2013 presenteert Kunsthalle Erfurt tevens een retrospectief van het werk van Braeckman. Zie <a href="http://www.kunsthalle-erfurt.de/" target="_blank">www.kunsthalle-erfurt.de<br /></a></span><br /><span style="font-size: small;">De tentoonstelling van Zarina Bhimji in de Appel arts centre wordt ondersteund door Outset Contemporary Art Fund</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"> </span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">17 nov 2012 — 31 mrt 2013<br />11.00 tot 22.00 u<br />Moes<br /><br /></span></p> <p style="text-align: justify;">In het souterrain van de Appel, bij Moes, is een documentaire te zien over het leven en werk van Dirk Braeckman uit de Belgische reeks Goudvis, portretten van spraakmakende Belgische kunstenaars.<br /><br />Goudvis is een reeks televisieportretten van Belgische topkunstenaars met een internationale uitstraling die zijn uitgezonden op Canvas. De derde jaargang die uitgezonden werd in 2011 focuste op de beeldende kunsten. Goudvis portretteerde Belgische topkunstenaars van vandaag. In deze derde reeks werd opnieuw gehengeld naar het goud in de vijver van de actuele kunst van eigen bodem. Kunstenaars met een vaak grote internationale uitstraling, want hun talent wordt ook opgevist in het buitenland.<br /><br />In de documentaires zijn werkbeelden aangevuld met indringende gesprekken met de kunstenaars thuis, buiten het lawaai van de publieke scène. Hoe zijn ze geëvolueerd? Wat zijn hun obsessies? Wat beschouwen ze zelf als successen en mislukkingen? Daarnaast komt ook telkens een rits kenners, collega’s en intimi aan het woord over de kunstenaar in kwestie.<br /><br />Goudvis brengt geen traditionele ‘biopics’, maar fietst kriskras doorheen het leven en werk van de kunstenaar. Geregeld wordt er op de vluchtheuvel van het leven halt gehouden, om achterom te kijken en vooruit te blikken<br /><br />DIRK BRAECKMAN, Uitzending op zondag 20 november 2011<br />In zijn vaak zwart-witte beelden behandelt Dirk Braeckman de fotografie als een schilder. Als hij al in opdracht werkt, maakt hij beelden die je niet van zo’n opdracht verwacht, zoals bij de portretten van de Belgische koning en de koningin. Welke plaats neemt de fotografie in zijn leven in? Goudvis probeerde het te achterhalen. Eén ding wou de jonge Dirk Braeckman (°1958) nooit worden: fotograaf. Niet de man van familiefeesten, die in het middelpunt van de belangstelling de omgeving naar zijn hand zet. Neen, dan liever de discretie van een schilder, experimenterend in de stilte van zijn atelier. Vandaag weten we hoe het Braeckman verliep. Zijn werk bestaat uit vaak grote, met grijswaarden opgebouwde en op mat papier afgedrukte beelden. Het evolueerde van wilde, bijna expressionistische portretten tot sterk gestileerde en tegelijk emotioneel geladen stills van hotelkamers, bedden, lobby’s en zelfs behangselpapier. Ver weg van de traditionele documentaire- en reportagefotografie. Maar er zijn ook installaties en het mooiste portret van een koningspaar ooit. Braeckman is een fotograaf die werkt als een schilder. Zelf zegt hij daarover: “Het is niet wat ik fotografeer dat belangrijk is, maar de manier waarop. Niet de opname, maar wat er met een opname gebeurt”. Begin oktober 2011 opende in het Leuvense M-Museum een solotentoonstelling van Dirk Braeckman. Goudvis volgde de kunstenaar bij de voorbereidingen en blikt terug op zijn meer dan vijfendertig jarige loopbaan. Van Gent naar New York, van analoog naar digitaal en terug. Met medewerking van Luc Sante (Amerikaans-Belgische fotokenner/essayist), Stefan Hertmans (schrijver), Carl de Keyzer (Magnum-fotograaf / vriend) e.a. Regie: Jan Blondeel Interview: Chantal Pattyn</p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"> </span></p> Fri, 22 Feb 2013 19:23:08 +0000 http://www.artslant.com/ams/Events/list http://www.artslant.com/ams/Events/list Zarina Bhimji - de Appel Arts Centre - November 17th, 2012 - March 31st, 2013 <p style="text-align: justify;">This winter de Appel arts centre simultaneously presents solo projects by the Belgian photographer/filmmaker Dirk Braeckman and the British artist Zarina Bhimji at the same time. Braeckmans sensitive, large-scale photographs in shades of grey do not tell elaborate stories but are charged with atmosphere which makes them “tick away like time bombs”, in the words of the author Luc Sante. The suggestive force and narrative potential of images are just as essential for Bhimji, whose latest film Yellow Patch (2011) has its Dutch premiere in de Appel arts centre. <br /><br />Since the early 1990s Dirk Braeckman (Belgium, 1958) has built up an oeuvre of enigmatic photographs, large prints in black and white and shades of grey that reveal ambiguous images: desolate areas, reflecting wallpaper, a blurred painting, a fragment of a nude. Braeckman gives central place to atmosphere, texture and suggestion. The photographs have a snapshot-like, ephemeral quality, while each image is actually composed in a very precise way. Every detail is important: the cropping, the light, colour and texture, the lack of focus, and the material on which the photograph is printed. Braeckman approaches and treats photography like a painter. <br /><br />In this exhibition Braeckman presents a carefully chosen selection of new photographs culled from the untitled publication recently released by Roma Publications (a cross between an artist’s book and a catalogue raisonné). From his extensive archive of negatives Braeckman selected “new images”, that have never been printed and that will have their premiere in de Appel arts centre. Braeckman equally reveals one of the lesser well-known aspects of his oeuvre in de Appel: a new film for the first time, which elaborates on previous film experiments. <br /><br />In Zarina Bhimji’s work (UGA, 1963) beauty merges with politics and poetry so something new emerges. Her work is characterised by a deliberate use of visual ambiguity. The works reflect spaces, micro details and the light of distant interiors. The location of light is an important and intricate element of Bhimji’s composition. The stillness and suspension of everyday life. The atmosphere is tactile, a moist light. The spaces refer to disconnection, incompleteness and belatedness.<br /><br />Yellow Patch is Bhimji’s second large film production, co-produced by e.g. de Appel arts centre, Outset Contemporary Art Fund, The New Art Gallery Walsall with executive producers Artsadmin. Additional support was provided from Arts Council England, Framestore and individual donors. The 35mm film was entirely shot in India and was inspired by trade and immigration routes across the Indian Ocean. Beautiful close-ups of desolate Haveli palaces and colonial offices in the port of Mumbai are coupled with atmospheric images of the desert and the sea and accompanied by an evocative soundtrack. <br /><br />The exhibition develops in two phases: from 16 November 2012 till February 3 de Appel premieres Bhimji's new production Yellow Patch, from February 5 to March 31 de Appel showcases the installation Waiting from 2007. This film was filmed in a factory used to process Sisal and has an abstraction that hovers somewhere between film and painting. The washed-out colour of the hair-like material, the light, and the interior of the factory create a saturated monochrome that, combined with the film's soundtrack, becomes immersive.<br /><br />In Braeckman and Bhimji’s work, ambiguous and “open” recordings of architecture, landscapes, objects and spaces are the signifiers. They seem to emphasise the intrinsic expressive power of the image and invite the audience to a ‘slow’ reading of the work. <br /><br />Zarina Bhimji’s exhibition in de Appel arts centre is supported by Outset Contemporary Art Fund<br /><br />A day after the opening at de Appel arts centre, Kunsthalle Erfurt presents a retrospective exhibition of Braeckman’s work from 18 November 2012 to 13 January 2013. <a href="http://www.kunsthalle-erfurt.de/" target="_blank">www.kunsthalle-erfurt.de</a></p> <hr /> <p style="text-align: justify;">Deze winter presenteert de Appel arts centre gelijktijdig soloprojecten van de Belgische fotograaf/filmmaker Dirk Braeckman en de Britse kunstenaar Zarina Bhimji. Braeckman maakt verstilde, sensibele foto’s in grijstinten op groot formaat. Beelden die geen uitgesponnen verhalen vertellen, maar die geladen zijn met een bepaalde sfeer en daardoor “als tijdbommen wegtikken”, zoals auteur Luc Sante het formuleert. De suggestieve kracht en het verhalende potentieel van sfeervolle beelden zijn net zo essentieel voor Bhimji, die in de Appel haar nieuwste film Yellow Patch (2011) de Nederlandse première laat beleven.<br /><br />Dirk Braeckman (BE, 1958) heeft sinds de vroege jaren negentig een zeer herkenbaar oeuvre opgebouwd van enigmatische foto’s. Grote afdrukken in zwart/wit en grijze tinten tonen ambigue beelden: desolate ruimtes, reflecterend behang, een vage schildering, een fragment van een naakt. Zijn sensibele fotowerken zijn vaak gebaseerd op onderwerpen uit zijn eigen leefwereld of omgeving, maar verbeelden besloten en mysterieuze werelden. Braeckman vermijdt anekdotes en stelt sfeer, textuur en suggestie centraal. De foto’s bezitten een snapshot-achtige vluchtigheid, terwijl ieder beeld juist heel precies is opgebouwd. Elk detail is van belang: de afsnijdingen, het licht, kleur en textuur, de onscherpte, het materiaal waarop het is afgedrukt. Braeckman lijkt de fotografie te benaderen en te behandelen als een schilder.<br /><br />In deze tentoonstelling presenteert Braeckman op basis van de recent door Roma Publications uitgeven titelloze publicatie (die het midden houdt tussen een kunstenaarsboek en een catalogue raisonné) een uitgekiende selectie nieuwe foto’s. Uit zijn omvangrijke archief aan negatieven selecteerde hij opnamen waarvan nog nooit afdrukken waren gemaakt. Ze beleven hun primeur in de Appel arts centre. Een minder bekend aspect van Braeckmans oeuvre zijn films waarbij hij opnames maakte van zijn eigen foto’s. In de Appel arts centre toont Braeckman voor het eerst, wat uitzonderlijk is, een film waarin hij op deze experimenten verder borduurt.<br /><br />In het werk van Zarina Bhimji (UGA, 1963) vervloeit schoonheid met trauma, tragiek, verlies en melancholie. Aaneenschakelingen van verleidelijke en sensuele beelden verbeelden op treffende wijze de lange en vaak inktzwarte schaduw van het kolonialisme in Afrika, India en Europa. De wijze waarop Zarina Bhimji de wereld en het verleden tracht te begrijpen is door met haar “ogen te luisteren”. Haar indrukken verwerkt ze tot visuele poëzie, waarin niet woorden maar beelden (historische) verhalen vertellen. In haar werk worden geen feiten of informatie aangereikt, maar worden geschiedenissen gesuggereerd door opnames van verlaten ruimtes of beklemmende landschappen.<br /><br />Yellow Patch is de tweede grote filmproductie van Bhimji, geco-produceerd door de Appels arts centre en Outset Contemporary Art Fund. De 35mm film is geheel geschoten in India en geïnspireerd op handels- en immigratieroutes over de Indische Oceaan. Prachtige close-ups van desolate Haveli paleizen en koloniale kantoren in de haven van Mumbai, gaan gepaard met atmosferische beelden van de woestijn en de zee, begeleid door een evocatieve soundtrack. De film complementeert de uitermate positief ontvangen film Out of Blue uit 2002, waarin de traumatische ervaring van Aziaten die door Idi Amin Uganda werden uitgezet in 1972 wordt geëvoceerd.<br /><br />De tentoonstelling wordt opgesplitst in twee delen: van 17 november tot 3 februari toont de Appel exclusief de nieuwe productie 'Yellow Patch', van 5 februari tot 31 maart is in de Appel de installatie Waiting uit 2007 te zien, gefilmd in een sisal-fabriek in de buurt van Mombassa (Kenia). De film refereert indirect aan de geschiedenis van de Duitse kolonies in Oost-Afrika maar heeft door de bijzondere lichtwerking, langzame cameravoering en uitgesproken soundtrack een abstractie die ergens tussen schilderkunst en film in hangt.<br /><br />In het werk van Braeckman en Bhimji zijn ambigue en ‘open’ registraties van architectuur, landschappen, objecten of ruimtes de dragers van betekenis. Hun beelden en films lijken onbewust bij de kijker een primair, bijna lichamelijk gevoel te veroorzaken. Braeckman en Bhimji onderstrepen in hun werk de intrinsieke zeggingskracht van het beeld. Ze nodigen uit tot traag, langdurig en intensief kijken.<br /><br />Van 18 november 2012 tot 13 januari 2013 presenteert Kunsthalle Erfurt tevens een retrospectief van het werk van Braeckman. Zie <a href="http://www.kunsthalle-erfurt.de/" target="_blank">www.kunsthalle-erfurt.de<br /></a><br />De tentoonstelling van Zarina Bhimji in de Appel arts centre wordt ondersteund door Outset Contemporary Art Fund</p> Thu, 21 Feb 2013 10:04:57 +0000 http://www.artslant.com/ams/Events/list http://www.artslant.com/ams/Events/list Group Show - De Hallen Haarlem - September 16th, 2012 - February 24th, 2013 <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Ten Dutch internationally renowned photographers have donated recent works for a limited edition portfolio. The proceeds of the sale of this portfolio will be used for the acquisition of a contemporary work of art for the collection of De Hallen Haarlem. Participating artists are among others c, Roy Villevoye and Luuk Wilmering. The portfolio will be exhibited in De Hallen Haarlem and is available for sale in an edition of sixty, as long as stocks last.</span></p> <hr /> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">De Vereniging van Vrienden van Frans Hals Museum | De Hallen Haarlem viert dit najaar haar zilveren jubileum. Het jubileum wordt vanaf 16 september 2012 onder andere gevierd met de tentoonstelling <em>Fotozaken</em> en een bijzondere uitgave: een fotomap met werk van (inter)nationaal bekende fotografen in beperkte oplage. De opbrengst van de portfolio wordt besteed aan de aankoop van een hedendaags kunstwerk voor de collectie. In de tentoonstelling <em>Fotozaken</em> zijn de foto’s uit de portfolio te zien.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Het Vriendenjubileum werd ook gevierd met de tentoonstellingen <em>Maskerade</em> en <em>Aankopen met steun van de Vrienden</em>, te zien tot en met 18 november 2012.</span><br /> <br /><span style="font-size: small;"> Fotografie vormt een van de aandachtspunten in het tentoonstellings- en collectiebeleid van De Hallen Haarlem. De tien fotografen, die belangeloos hebben bijgedragen aan de fotomap, voelen zich nauw verbonden met de bijzondere fotocollectie van het museum. De tien foto’s geven een overzicht van wat er speelt binnen de hedendaagse fotografie in Nederland. De foto’s variëren van portretten tot architectuur- en conceptuele fotografie. In de map zit werk van Semâ Bekirovic, Koos Breukel, Rineke Dijkstra, Fleur van Dodewaard, Hans van der Meer, Gabor Ösz, Bas Princen, Viviane Sassen, Roy Villevoye en Luuk Wilmering. </span></p> <p style="text-align: justify;"><br /><span style="font-size: small;"> Van Breukel, Villevoye en Wilmering heeft het museum werk in collectie. Van hen was evenals van Dijkstra eerder werk te zien in De Hallen. </span><br /> <br /><span style="font-size: small;"> De portfolio is samengesteld door Lex ter Braak (directeur Jan van Eyck Academie), Tanya Rumpff (kunstadviseur), Marieke Sanders (verzamelaar), Iesje Vermeulen (lustrumcommissie Vrienden) en Xander Karskens (conservator hedendaagse kunst De Hallen Haarlem).</span><br /> <br /><span style="font-size: small;"> <strong>Tentoonstelling</strong><em><strong> Fotozaken<br /> </strong></em>De tien foto’s uit de portfolio worden gepresenteerd in de tentoonstelling <em>Fotozaken</em>. Een foto is over het algemeen statisch van aard. Niet bij Semâ Bekirovic. Doordat de foto is ontwikkeld zonder hem te fixeren, verandert het beeld onder invloed van licht. Binnen de looptijd van de expositie verschijnt en verdwijnt het beeld weer.</span><br /> <br /><span style="font-size: small;"> <strong>Collector’s item <br /> </strong>De portfolio verschijnt in een beperkte oplage van 60 exemplaren + 10 Artists Prints. Hij is zolang de voorraad strekt verkrijgbaar via De Hallen voor de aantrekkelijke prijs van 1.350 euro. De foto’s zijn ca. 30 bij 40 cm groot, zijn gesigneerd en voorzien van een oplagenummer. Ze zijn geproduceerd op fine art paper, gestoken in een transparante Secol insteekhoes en verzameld in een doos van zuurvrij papier. <span style="text-decoration: underline;"><a href="http://www.franshalsmuseum.nl/cms_img/flyerfotomapdefini.pdf">Lees hier</a></span> hoe de map te bestellen is.</span></p> Sat, 29 Dec 2012 09:24:31 +0000 http://www.artslant.com/ams/Events/list http://www.artslant.com/ams/Events/list Joseph Beuys - De Hallen Haarlem - December 1st, 2012 - February 24th, 2013 <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Within its programme De Hallen Haarlem tries to add a more historical context to its exhibitions of contemporary artists. In light of this pursuit we have programmed an exhibition by Joseph Beuys (Krefeld, 1921 - Düsseldorf, 1986) alongside Roger Hiorns’ solo presentation. In the period after Beuys’ death the work of this shamanistic artist seemed to slowly fade from the artistic debate, but in the past few years the influence of his artistic ideas can be detected in a younger generation of artists. For example in the works of <span style="text-decoration: underline;"><a href="http://www.dehallen.nl/tentoonstellingen/archief_detail/320/navid-nuur">Navid Nuur</a></span>, shown previously in De Hallen Haarlem, who uses typical Beuys themes like energy and transformation in his playfully conceptual sculptures and installations. For Roger Hiorns as well these elements exert a great influence on his sculpture, which is characterized by a process-based approach, an interest in spirituality and rituals and a fascination for the invisible.<br /> <br /></span></p> <div>Within the framework of Hiorns’ exhibition in the Vleeshal two important works by Beuys have been brought together in the Verweyhal: the large installation <em>Voglie vedere i miei montagne</em> from 1971 and <em>Straßenbahnhaltestelle</em> or <em>Tramstop</em> from 1976. The works are on loan from respectively the Van Abbemuseum and the Kröller-Müller Museum.</div> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"></span></p> <div> </div> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"></span></p> <div>The installation <em>Voglie vedere i miei montagne</em> (“I want to see my mountains”) looks like an interior with a centrally hung lamp, a cupboard and a bed. On the wall is a gun, which is aimed at a photograph of a bird. Typical Beuys materials like felt and copper are the other building materials of this work whose title refers to the last words the 19th century painter Giovanni Segantini spoke on his deathbed. The phrases that are written in chalk on the objects speak of this mountainous scenery. Through the use of natural symbolism Beuys created an interior that can be experienced as a landscape itself. For him nature’s mysticism was an important way of gaining entrance to the spiritual world. </div> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"></span></p> <div> </div> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">The installation <em>Straßenbahnhaltestelle</em> was originally made for the German Pavilion at the Venice Biennial of 1976. It is based on childhood memories and refers to a monument, next to a tramstop, that Beuys would sit on everyday when going to school. This monument was erected from old cartridge cases and an Eros figure. Beuys’ work is a cast of the original monument, but with a screaming head instead of the Eros figure. Next to his version of the monument he placed a length of tram rail. At the Biennial it was exhibited within the emotionally charged historical context of the German Pavilion, which was designed by Hitler’s favourite architect, Albert Speer. Afterwards the various parts of <em>Straßenbahnhaltestelle</em> were never built up again to form an erect monument. Instead they were put side by side on the ground as if waiting for future reuse. In this particular work notions like ‘transformation’ and ‘process’ are not approached from Beuys’ typical organic use of materials, but they are applied to the lifecycle of an artwork: from a meaningful monument to the dismantled memory of a memory. <br /></span></p> <hr /> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">De Hallen Haarlem tracht binnen haar programmering een historische context te bieden aan de tentoonstellingen van hedendaagse kunstenaars en zo door verschillende generaties heen de tentoonstellingen thematisch met elkaar te verbinden. In dit licht is gelijktijdig met de solopresentatie van Roger Hiorns een tentoonstelling van Joseph Beuys (Krefeld, 1921 - Düsseldorf, 1986) geprogrammeerd. Het werk van deze sjamaan-kunstenaar lijkt in de periode na zijn overlijden langzaam uit het debat over de kunst te zijn verdwenen, maar de laatste jaren is de invloed van zijn artistieke ideeën weer terug te zien bij een jongere generatie kunstenaars. Bijvoorbeeld bij de eerder in De Hallen Haarlem getoonde werken van <span style="text-decoration: underline;"><a href="http://www.dehallen.nl/tentoonstellingen/archief_detail/320/navid-nuur">Navid Nuur</a></span>, die in zijn speels-conceptuele sculpturen en installaties typische Beuys-thema’s als energie en transformatie van materialen tot onderwerp maakt. Ook bij Roger Hiorns zijn deze elementen van grote invloed op zijn beeldhouwkunst, die wordt gekenmerkt door procesmatigheid, interesse in spiritualiteit en rituelen, en een fascinatie voor het niet-zichtbare.<br /> <br /></span></p> <div>In het kader van de tentoonstelling van Hiorns in de Vleeshal zijn in de Verweyhal twee belangrijke werken van Beuys bij elkaar gebracht: de omvangrijke installatie <em>Voglie vedere i miei montagne </em>uit 1971 en <em>Straßenbahnhaltestelle</em> ofwel <em>Tramhalte</em> uit 1976. De werken zijn afkomstig uit de collecties van respectievelijk het Van Abbemuseum en het Kröller-Müller Museum.</div> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"></span></p> <div> </div> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"></span></p> <div>De installatie <em>Voglie vedere i miei montagne</em> (“Ik wil mijn bergen zien”) oogt als een interieur, met een centraal opgehangen lamp, een kast en een bed. Aan de muur van de ruimte hangt een jachtgeweer, dat is gericht op de foto van een vogel. Kenmerkende Beuys-materialen als vilt en koper zijn de overige bouwstenen van dit werk, dat in zijn titel verwijst naar de laatste woorden die de 19e-eeuwse schilder Giovanni Segantini op zijn sterfbed sprak. De met krijt op de objecten aangebrachte termen verwijzen naar het berglandschap. Beuys heeft een interieur gecreëerd dat zich met zijn natuursymboliek laat ervaren als een landschap. De mystiek van de natuur was voor de kunstenaar een belangrijk middel om toegang tot het spirituele te verkrijgen.</div> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"></span></p> <div> </div> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Beuys maakte de installatie <em>Straßenbahnhaltestelle</em> oorspronkelijk voor het Duitse Paviljoen op de Biënnale van Venetië in 1976. Het werk is gebaseerd op herinneringen uit zijn jeugd; het verwijst naar een monument dat naast de tramhalte stond en waarop hij elke dag op weg naar school ging zitten. Dit monument was opgetrokken uit oude artilleriehulzen en een Erosfiguur. Het werk van Beuys is een gietijzeren afgietsel van het oorspronkelijke monument, maar met een schreeuwend hoofd in plaats van de Erosfiguur. Naast zijn versie van het monument plaatste Beuys een stuk tramrails. Op de Biënnale werd het getoond binnen de historisch beladen context van het door Albert Speer (lievelingsarchitect van Hitler) ontworpen Duitse Paviljoen. De verschillende onderdelen van <em>Straßenbahnhaltestelle </em>werden nadien niet meer opgebouwd tot een rechtopstaand monument, maar naast elkaar op de grond gelegd, alsof ze voor altijd wachten op een toekomstig hergebruik. In dit werk worden noties als ‘transformatie’ en ‘proces’ niet vanuit het voor Beuys kenmerkende organische materiaalgebruik benaderd, maar worden ze toegepast op de levenscyclus van een kunstwerk: van betekenisvol monument tot de onttakelde herinnering aan een herinnering<br /></span></p> Fri, 08 Feb 2013 15:12:04 +0000 http://www.artslant.com/ams/Events/list http://www.artslant.com/ams/Events/list Roger Hiorns - De Hallen Haarlem - December 1st, 2012 - February 24th, 2013 <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">From 1 December De Hallen Haarlem will be presenting English artist Roger Hiorns’s first solo museum exhibition in the Netherlands. Hiorns gained wide recognition with his spectacular work <em>Seizure </em>(2008): a titillating transformation of a London working-class house, which was nominated for the Turner Prize. For this monumental work he had the house’s entire interior covered with copper sulphate crystals; the visitor entered a sparkling, fairytale world. From 1 December 2012 until 24 February 2013 De Hallen Haarlem will show the sculptor’s recent and new work. Simultaneously there will be a solo presentation by Joseph Beuys that traces the historical roots of Hiorns’s work. <br /> </span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"></span>Like a contemporary alchemist Roger Hiorns (Birmingham, 1975) works with unexpected natural materials. The use of fickle and uncontrollable materials like copper sulphate, brain matter and fire typifies Hiorns’s practice. For him a sculpture is never a static object, but always in motion – the idea of ‘transformation’ is central to many of his works.</p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"></span></p> <div style="text-align: justify;"><strong>Working method</strong></div> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"></span></p> <div style="text-align: justify;">Hiorns questions the way we cope with things surrounding us. To what extent are we able to really know an object? And how does our understanding of a sculpture change when we know that a cow’s brain has been incorporated? Does a sculpture acquire new meaning when we know that a religious community prays to it from a distance? With Hiorns nothing is like it seems. The copper sulphate crystals, with which the artist has covered not only a house, but car engines and other objects as well, keep on growing on a microscopic level. His works of art do not present a complete story, but they beg the question whether our ratio is capable of fathoming the world.</div> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"></span></p> <div style="text-align: justify;"><strong>New work</strong></div> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"></span></p> <div style="text-align: justify;">For the exhibition in De Hallen Haarlem Hiorns has created a large group of new sculptures, that is being supplemented by a selection of his recent works. The new works will show a great variety in materials (aircraft engines, kitchen tables, park benches) and aesthetic approaches, while simultaneously sharing a common denominator. They are all connected by the occasional presence of a naked boy, who ‘activates’ the lifeless sculptures by taking a seat on them. Hiorns will also create subtle connections to symbolic locations in Haarlem outside of the museum. The exhibition will thus invisibly propel itself into the public arena.</div> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"></span></p> <div> <div style="text-align: justify;">In 2009, Hiorns's work was shown in De Hallen Haarlem in the group exhibition <span style="text-decoration: underline;"><em><a href="http://www.dehallen.nl/tentoonstellingen/archief_detail/279/the-knight%27s-tour">The Knight's Tour</a></em></span>.</div> <div style="text-align: justify;"> </div> <div style="text-align: justify;">The exhibition will be accompanied by a publication with texts by Xander Karskens and Tom Morton, designed by Felix Weigand. The book is published by De Hallen Haarlem, and distributed by Idea Books. The publication will be presented during a book launch on 24 January, 2013.</div> <div style="text-align: justify;"> </div> <div>The acquisition of two works by Roger Hiorns has been made possible by the generous financial support of Outset. Further thanks go out to Corvi-Mora, London, and Annet Gelink Gallery, Amsterdam.<br /> <br /> <div style="text-align: justify;"><strong>De Hallen Extra</strong></div> <div style="text-align: justify;">Thursday 24 January 2013: Artist talk &amp; book launch Roger Hiorns, starting 20:00;</div> <div style="text-align: justify;">Thursday 21 February 2013: Lecture by Louwrien Wijers about Joseph Beuys, starting 20:00.</div> </div> </div> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"> </span></p> <hr /> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">De Hallen Haarlem presenteert de eerste museale solotentoonstelling van Roger Hiorns in Nederland. Deze Engelse kunstenaar werd bij het grote publiek bekend door zijn spectaculaire<em>Seizure</em> (2008): een zinnenprikkelende transformatie van een Londense arbeiderswoning, waarvoor hij een Turner Prize-nominatie ontving. Voor dit monumentale werk liet hij het volledige interieur van de woning begroeien met blauwe kopersulfaatkristallen, waardoor de bezoeker in een fonkelende, sprookjesachtige wereld terechtkwam. Van 1 december 2012 tot en met 24 februari 2013 toont De Hallen Haarlem bestaand en nieuw werk van deze beeldhouwer. Gelijktijdig is een solopresentatie te zien van Joseph Beuys, waarmee De Hallen de historische wortels traceert van Hiorns’ werk.</span><br /><br /><span style="font-size: small;">Als een hedendaagse alchemist werkt Roger Hiorns (Birmingham, 1975) met onverwachte, natuurlijke materialen. Het gebruik van veranderlijke en onbeheersbare materialen als kopersulfaat, hersenen en vuur is kenmerkend voor Hiorns’ praktijk. Een beeld is bij hem nooit een statisch object, maar is altijd in beweging – het idee van ‘transformatie’ staat in veel van zijn werken centraal. </span></p> Mon, 17 Dec 2012 14:56:15 +0000 http://www.artslant.com/ams/Events/list http://www.artslant.com/ams/Events/list - De Hallen Haarlem - December 1st, 2012 - February 24th, 2013 <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Since 2007 Studio Cobbenhagen Hendriksen has been the designer of De Hallen Haarlem’s house style. This house style made them a winner in the category of ‘Best House Style’ at the Dutch Design Awards (2008) and earned them a nomination for the Nederlandse Huisstijlprijs 2009 for corporate design. The unusual typography has a distinctive character. The simple gesture of making a single cut into an existing letter lends an immediate recognizability to our house style and symbolises the two pillars of the museum’s identity: the exhibitions and the collection. </span><br /> <br /><span style="font-size: small;"> For each group of exhibitions Studio Cobbenhagen Hendriksen makes a new and coordinating design using a new range of colours, whereby each separate exhibition receives its own letter and colour. </span><br /> <br /><span style="font-size: small;"> Next to a selection of different designs for posters, invitations, flyers and exhibition guides the museum presents the publication <em>De Hallen Haarlem – Inventory 2007-2012</em>, which is published on the occasion of this exhibition. The book offers a complete overview of all the adapted typefaces that were used for the exhibitions from 2007.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Besides this publication De Hallen Haarlem is selling a series of postcards of the Hallen-ABC. For this series Cobbenhagen Hendriksen combined the cut Hallen-letters with the ABC-Primer, an alphabetical enumeration of principles they employ during their design process: for example A is for Awareness, B is for Beauty, C is for Commitment. On each card is mentioned for which exhibition the letter was originally used. </span><br /> <br /><span style="font-size: small;"> Marijke Cobbenhagen (Amsterdam, 1978) and Chantal Hendriksen (Delft, 1978) have known each other since their studies at the Werkplaats Typografie (MA, Arnhem). Cobbenhagen previously studied at the Utrecht School of the Arts (HKU) and Hendriksen at the Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam. Since 2004 they have been working together under the name of Studio Cobbenhagen Hendriksen and principally apply themselves to graphic design. In addition to their work for De Hallen they predominantly work for clients within the cultural field, like the Netherlands Media Arts Institute, Land Art Contemporary, 010 Publishers and several artists. Besides their work as graphic designers they both teach graphic design at the Royal Academy of Art in The Hague.</span></p> <hr /> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Studio Cobbenhagen Hendriksen ontwerpt vanaf 2007 de huisstijl van De Hallen Haarlem. Met deze huisstijl waren zij finalist in de categorie ‘Beste Huisstijl’ van de Dutch Design Awards (2008) en genomineerd voor de Nederlandse Huisstijlprijs 2009. De bijzondere typografie heeft een onderscheidend karakter. Het inknippen van bestaande letters, die door deze eenvoudige ingreep heel anders ogen, geeft de huisstijl herkenbaarheid en symboliseert de twee poten waarop de identiteit van het museum steunt: de tentoonstellingen en de collectie. </span></div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"> </span></div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Voor elk tentoonstellingsblok maakt Studio Cobbenhagen Hendriksen een nieuw en overkoepelend ontwerp met een nieuw kleurenpalet, waarbinnen iedere tentoonstelling een eigen letter en kleur krijgt. </span></div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"> </span></div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Naast een selectie van verschillende ontwerpen voor affiches, uitnodigingen, flyers en tentoonstellingsgidsen presenteert het museum de publicatie <em>De Hallen Haarlem – Inventory 2007-2012</em>, die speciaal bij deze tentoonstelling verschijnt. Het boek toont een compleet overzicht van alle aangepaste lettertypen behorende bij de tentoonstellingen vanaf 2007. </span></div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Behalve deze publicatie verkoopt De Hallen Haarlem ook een ansichtkaartenserie van het Hallen-ABC. Cobbenhagen Hendriksen combineerde voor deze serie de ingeknipte Hallenletters met de ABC-Primer, een alfabetische opsomming van principes die zij hanteren tijdens het ontwerpproces: bijvoorbeeld <em>A is for Awareness</em>, <em>B is for Beauty</em>, <em>C is for Commitment</em>. Op de kaarten is ook te lezen voor welke tentoonstelling de letter is gebruikt. </span></div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"> </span></div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Marijke Cobbenhagen (Amsterdam, 1978) en Chantal Hendriksen (Delft, 1978) kennen elkaar van hun studie aan de Werkplaats Typografie (MA, Arnhem). Cobbenhagen volgde eerder een opleiding aan de Hogeschool van de Kunsten Utrecht en Hendriksen aan de Rietveld Academie in Amsterdam. Zij werken sinds 2004 samen als Studio Cobbenhagen Hendriksen en ontwerpen voornamelijk grafisch drukwerk. Behalve voor De Hallen Haarlem werken zij overwegend voor opdrachtgevers uit de culturele sector, zoals het Nederlands Instituut voor Mediakunst, Land Art Contemporary, Uitgeverij 010 en diverse kunstenaars. Naast hun werkzaamheden als grafisch ontwerpers zijn zij beiden als docent grafisch ontwerpen verbonden aan de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunsten Den Haag.</span></div> <p></p> Sat, 29 Dec 2012 09:21:39 +0000 http://www.artslant.com/ams/Events/list http://www.artslant.com/ams/Events/list Frederique Bergholtz, Maria Pask - Ellen de Bruijne Projects - January 19th, 2013 - February 23rd, 2013 <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">A way of making is an exhibition of ceramics by Maria Pask and Frederique Bergholtz. As both makers and curators of this show, they discuss below some of the interests that formulated the exhibition.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">“The objects gathered here are first experiments in working with clay – a technique we have both been exploring for the last year.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">As an artist and curator respectively, we both have professional practices in the visual arts. We have worked together in these roles in the past. Over the years our professional engagement developed into a friendship, and our conversations began to make us aware of a shared, thus far latent, interest in re-thinking ‘making’.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">The wish ‘to do something with ones hands’ is for people in the culture sector a shifting phenomenon; it grazes / or touches on profession, and cannot just be cordoned off as a hobby. Ceramics, a shared interest, announced itself as a terrain that we could enter not solely as beholders, but as actors – to explore the empirical and the visceral in making. The haptic appearance of ceramics, the explicit connotation of craft, and the (seemingly) easy and accessible techniques encouraged us to listen to our feeling that it was necessary to act on this desire to do something and learn something that is within – physical – reach.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">We took courses with Iet Kortschot, who has a ceramics studio at the Krom Boomssloot in Amsterdam. We learned how to make pinch pots, how to build up pots, manufacture slabs, and turn on the wheel. We experienced the magic of engobe and glaze. The first sessions were sheer innocence. We claimed ‘time off’ – this other shifting notion in the arts – and enjoyed the private, parallel world of ‘making pots’ that we had entered. Fingers rubbing, piercing, seaming, pinching; hands molding, kneading, caressing, squeezing, pushing; the body putting its weight behind or giving direction and rhythm to rolling, throwing, slapping, cutting; glaze painting, spraying, unprocessed clay baking at different temperatures. The blood streamed in our heads and bodies. It offered solace.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Solace: in terms of both consolation, and perspective. Under our hands we witnessed our growing ability to see our professions in a new way, to imagine them differently – without rejecting or disqualifying what we had. While doing, we accumulated and created data. Data through which and whereby fundamental principles of art – and exhibition making are reintroduced.”</span></p> Mon, 14 Jan 2013 18:08:01 +0000 http://www.artslant.com/ams/Events/list http://www.artslant.com/ams/Events/list Karin Hasselberg - Ellen de Bruijne Projects - January 19th, 2013 - February 23rd, 2013 <p style="text-align: justify;">Karin Hasselberg (Sweden 1980) graduated from the Gerrit Rietveld Academy in 2007 and is currently following the Critical Studies Programme at Malmö Art Academy. Recent exhibitions include A Sense of Place at Kunstraum Lakeside, Klagenfurt, 2012; The Only Rule is Work at Galerie Waalkens, Finsterwolde, 2012; New Socket at gallery Sandy Brown, Berlin, 2011 (solo); Swedish Conceptual Art at Kalmar Konstmuseum, 2010; and Runaway Train at Bonniers Konsthall, Stockholm, 2010.</p> Mon, 14 Jan 2013 18:09:29 +0000 http://www.artslant.com/ams/Events/list http://www.artslant.com/ams/Events/list