ArtSlant - Recently added en-us 40 Konrad Smoleński - Galerie West - September 6th - October 11th Tue, 19 Aug 2014 18:22:00 +0000 Anne de Vries - Martin Van Zomeren - September 6th - October 4th Tue, 19 Aug 2014 18:20:02 +0000 Studio Wieki Somers - Museum Boijmans Van Beuningen - October 11th - January 11th, 2015 <p style="text-align: justify;">&lsquo;Out of the Ordinary&rsquo; presents Studio Wieki Somers&rsquo;s (Dylan van den Berg &amp; Wieki Somers) own particular take on the World - a desire to experience reality in a slightly different way. To celebrate the studio&rsquo;s tenth anniversary, the museum is showing a selection of their work, including furniture, objects and the collections known as &lsquo;Mitate&rsquo; and &lsquo;Frozen in Time&rsquo;. The combination of beauty, technical ingenuity and associative imagery makes the skilfully produced objects truly striking. &lsquo;Out of the Ordinary&rsquo; invites viewers to look at their own everyday reality through different eyes.</p> <hr /> <p style="text-align: justify;">De tentoonstelling 'Ongewoon gewoon' laat de specifieke kijk zien van Studio Wieki Somers (Dylan van den Berg &amp; Wieki Somers) die de werkelijkheid net anders wil ervaren. Vanwege het tienjarig jubileum van de studio toont het museum een selectie van hun werk waaronder meubels, objecten en de collecties &lsquo;Mitate&rsquo; en &lsquo;Frozen in Time&rsquo;. De vakkundig geproduceerde objecten vallen op door de combinatie van schoonheid, technisch vernuft en associatieve beeldtaal. 'Ongewoon gewoon'&nbsp;nodigt de toeschouwer uit om met andere ogen te kijken naar zijn eigen dagelijkse realiteit.</p> Thu, 14 Aug 2014 16:12:29 +0000 Siobhan Hapaska - Museum Boijmans Van Beuningen - October 11th - January 25th, 2015 <p class="intro" style="text-align: justify;">*Sensory Spaces is a series of commissioned solo projects presented in the Willem van der Vorm Gallery, located in the freely accessible exhibition space in the museum&rsquo;s entrance hall. Artists are invited to respond to the architectural qualities of the space, emphasizing notions of transformation and surprise.</p> <p style="text-align: justify;">The fifth site-specific installation will be made made by Siobh&aacute;n Hapaska.</p> Thu, 14 Aug 2014 16:06:39 +0000 Richard Serra - Museum Boijmans Van Beuningen - October 11th - October 11th, 2015 <p class="intro" style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">From this autumn, the street-side space known as Boijmans&rsquo; &lsquo;Serra Gallery&rsquo; is being devoted to the history of Richard Serra&rsquo;s &lsquo;Waxing Arcs&rsquo;, a work that consists of two gigantic arcs of steel in an otherwise empty space.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">&lsquo;Waxing Arcs&rsquo; is probably one of the museum&rsquo;s best-known works. Visible from the street, it is an unmissable colossus in the entrance area, but is perhaps one of the least understood works in the museum. You can be certain that nobody would suspect the history and stories which lie behind the striking rusty arcs in the large street-facing gallery. With the programme around &lsquo;Waxing Arcs&rsquo; by Richard Serra (b. San Francisco, 1939), Museum Boijmans Van Beuningen wants to bring one of the museum&rsquo;s most remarkable works of art to life and offer the public an insight into what normally remains hidden.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">The multimedia presentation examines the work&rsquo;s history and how works of art change over time. The presentation is part of an extensive programme around Richard Serra that includes a symposium and a film programme.</span></p> <h3 style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">A new experience</span></h3> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Serra created the work in 1980 for his solo exhibition at the museum. Shortly thereafter it was acquired by the then director, Wim Beeren. Serra&rsquo;s underlying idea for this imposing work was that the public would experience the space differently as they walk through or past it, in part because of how the arcs are positioned within the space.</span></p> <h3 style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Part of the architecture</span></h3> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Since the 1980s the museum&rsquo;s architecture has changed several times, including the gallery where the work of art was originally installed. For example, the circulation routes have been altered (the museum&rsquo;s entrance used to be to the left of the current gallery, and was later directly from the street via this wing). The original flight of stairs between the arcs has been replaced by a ramp, the ceiling raised and the tiles superseded by a concrete floor. The work of art itself has not remained untouched either: it has been replaced by a new version with different dimensions. This second version is more than a metre higher and half a centimetre thicker than the original work. The dimensions of the gallery itself have been doubled and it is occasionally used to display other works of art.</span></p> <h3 style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Multimedia</span></h3> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">To better understand the work, for the exhibition the space will be emptied, as it was originally. A twelve-minute multimedia experience composed of photos, film fragments and audio will help to transport the visitor into the story about &lsquo;Waxing Arcs&rsquo; and the artist Richard Serra, including the work&rsquo;s museum-related history and the perception of the space. This multimedia presentation is designed in cooperation with IJsfontein.&nbsp;</span></p> <h3 style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">New meaning</span></h3> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">With this exhibition, Museum Boijmans Van Beuningen wants to show that the appearance and meaning of works of art are not necessarily fixed, but can change. In Dutch collections there are about seven site-specific Serra works, several early sculptures that use rubber and neon, drawings and films, of which Museum Boijmans Van Beuningen holds about ten films and four drawings.</span></p> <h3 style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Symposium</span></h3> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">On 14 November 2014 the museum is organising a symposium together with the Stichting Behoud Moderne Kunst (SBMK, the Foundation for the Conservation of Contemporary Art) to shed light on various works by Serra in the collections of Dutch museums. The speakers include restorers and curators who work at the Stedelijk Museum Amsterdam, the Kr&ouml;ller-M&uuml;ller Museum, the Bonnefanten Museum, Museum Boijmans Van Beuningen and SBMK, as well as freelance art historian Jan van Adrichem. All these museums and institutions have work by Richard Serra in their collections.</span></p> <h3 style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">The Serra Gallery will not be accessible from 11 to 20 August 2014 due to maintenance in the museum.</span></h3> <hr /> <p class="intro" style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Vanaf dit najaar staat de zaal aan de straatzijde, bekend als Boijmans&rsquo; &lsquo;Serra zaal&rsquo;, in het teken van de geschiedenis van het kunstwerk &lsquo;Wassende bogen&rsquo; van Richard Serra. Het kunstwerk bestaat uit twee gigantische bogen van staal in een lege zaal.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">&lsquo;Wassende bogen&rsquo; is misschien wel een van de meest bekende werken van het museum. Te zien vanaf de straat, niet te missen in het entreegebied. Maar misschien is het ook wel een van de minst begrepen werken. Zeker is dat niemand vermoedt welke geschiedenis en verhalen er achter de markante roestige bogen in de grote zaal aan de straatzijde schuilgaan. Met het programma rondom de Wassende bogen van Richard Serra (San Francisco, 1939) wil Museum Boijmans Van Beuningen een van de meest markante kunstwerken van het museum tot leven brengen, en het publiek inzicht geven in wat normaal verborgen blijft.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">De multimediale presentatie gaat in op de geschiedenis van het werk en op de manier waarop kunstwerken over tijd veranderen. De presentatie maakt deel uit van een uitgebreid programma rond Richard Serra dat onder meer een symposium en een filmprogramma omvat.</span></p> <h3 style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Nieuwe ervaring</span></h3> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Serra maakte het kunstwerk in 1980 speciaal voor zijn solotentoonstelling in het museum. Vlak daarna werd het aangekocht door de toenmalige directeur Wim Beeren. Serra&rsquo;s achterliggende gedachte bij het imposante werk was dat de bezoeker de ruimte anders zou ervaren als hij er langs zou lopen en door de manier waarop de bogen in de zaal zijn geplaatst.</span></p> <h3 style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Deel van architectuur</span></h3> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Sinds de jaren tachtig is de architectuur van het museum echter meerdere malen veranderd waaronder ook de zaal waar het kunstwerk oorspronkelijk voor is gemaakt. Zo zijn de bezoekersstromen gewijzigd (de ingang van het museum was ooit links van de huidige zaal en later aan de straatzijde). Ook is de oorspronkelijke trap tussen de bogen vervangen door een hellingbaan, is het plafond verhoogd en hebben de tegels plaatsgemaakt voor een betonnen vloer. Ook het kunstwerk zelf is niet onaangetast gebleven. Zo is het kunstwerk geheel vervangen door een nieuwe versie met andere afmetingen. Deze tweede versie is ruim een meter hoger en een halve centimeter dikker dan het oorspronkelijke kunstwerk. De zaal zelf is qua afmetingen verdubbeld en wordt zo nu en dan gebruikt voor het tonen van andere kunstwerken.</span></p> <h3 style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Multimedia</span></h3> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Om het kunstwerk te kunnen begrijpen, wordt voor de tentoonstelling de ruimte als vanouds leeg gemaakt. Met behulp van een circa&nbsp;12 minuten durende multimediale ervaring met foto&rsquo;s, filmfragmenten en geluid, wordt de bezoeker meegenomen in het verhaal over &lsquo;Wassende bogen&rsquo; en kunstenaar Richard Serra, langs de museumgeschiedenis van het werk en het ervaren van de ruimte.&nbsp;Deze multimediale presentatie is ontwikkeld in samenwerking met IJsfontein.</span></p> <h3 style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Nieuwe betekenis</span></h3> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Museum Boijmans Van Beuningen wil met de tentoonstelling laten zien dat het uiterlijk en de betekenis van kunstwerken niet gefixeerd zijn, maar veranderen. Er zijn ongeveer zeven site-specific werken van Serra en enkele vroege werken met rubber en neon, tekeningen en films in Nederlandse collecties. Museum Boijmans Van Beuningen heeft daarvan circa tien films en een viertal tekeningen.</span></p> <h3 style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Symposium</span></h3> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Op 14 november 2014 vindt in samenwerking met de Stichting Behoud Moderne Kunst (SBMK) een symposium plaats waarin verschillende werken van Serra in Nederlands museaal bezit worden toegelicht. De sprekers zijn restauratoren en conservatoren werkzaam bij het Stedelijk Museum Amsterdam, Kr&ouml;ller-M&uuml;ller Museum, Bonnefanten museum, Museum Boijmans Van Beuningen, SBMK en freelance kunsthistoricus Jan van Adrichem. Al deze musea en instellingen hebben werk van Richard Serra in de collectie.</span></p> <h3 style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">In verband met werkzaamheden in het museum zal de Serrazaal in de periode van 11 tot 20 augustus 2014 niet toegankelijk zijn.</span></h3> Thu, 14 Aug 2014 16:05:44 +0000 Melanie Smith - Museum Boijmans Van Beuningen - September 11th - January 11th, 2015 <p class="intro" style="text-align: justify;">In 2012 Museum Boijmans Van Beuningen acquired the video Xilitla (2011) by Melanie Smith (1965, Poole, UK), a British artist based in Mexico City. This work was featured in her solo presentation in the Mexican pavilion at the Venice Biennale in 2011. This autumn Museum Boijmans Van Beuningen presents an exhibition of Smith&rsquo;s work from 1994 to the present. The exhibition was shown earlier at the MK Gallery in Milton Keynes and includes the video work Xilitla, her most recent film Fordlandia, vitrines with hundreds of objects, wall paintings, photographs and collages. This is Smith&rsquo;s first solo exhibition in the Netherlands.</p> <p style="text-align: justify;">Melanie Smith was born in Poole, a city nearby London. She has lived and worked in Mexico City since 1989. Recurring themes in her work include migration, travel, adventure, getting lost, utopian ambitions, dislocation, abstraction and the idea that the grass is greener on the other side. A good example is the work Xilitla. In this film Smith explores the Mexican rain forest and stumbles upon mysterious ruins overgrown with vegetation. The fantastic structures and follies were built by Edward James, the eccentric collector of Dal&iacute;, Delvaux and Magritte. Her recent work Fordlandia takes place in the Brazilian Amazon, where Henry Ford attempted to establish a rubber plantation in the 1920s. This video was recently acquired by the museum. The exhibition is a partnership with the <a href="" target="_blank">MK Gallery</a> in Milton Keynes.</p> <h3 style="text-align: justify;">Important exhibitions</h3> <p style="text-align: justify;">Melanie Smith trained a painter and makes photographs, installations, films and videos. Important solo exhibitions include Bulto, Museo de Arte de Lima, (2011); Xilitla, El Eco Experimental Museum, Mexico City, (2010); Parres Trilogy, P&eacute;rez Art Museum, Miami (2008); Six Steps, San Diego Museum of Contemporary Art, San Diego, VS (2004) and Spiral City and Other Vicarious Pleasures, Mexico City and USA (2006). She has published three artist&rsquo;s books: Spiral City and Other Vicarious Pleasures (2006), Parres (2008) and Red Square Impossible Pink (2011). For more information visit: <a href="" target="_blank"></a></p> <h3 style="text-align: justify;">Video art collection</h3> <p style="text-align: justify;">Museum Boijmans Van Beuningen&rsquo;s collection of video and film includes unique films by pioneers of artist&rsquo;s film and video such as Marcel Broodthaers, Bruce Nauman, Vito Acconci, Bas Jan Ader and Richard Serra. It also includes works by younger contemporary artists such as David Claerbout, Melvin Moti, Yael Bartana, Guido van de Werve, Pipilotti Rist and Aernout Mik. Video is a central aspect of the museum&rsquo;s programming, with continuous displays of video in the Video Space and in Pipilotti Rist&rsquo;s installation &lsquo;<a href="">Let Your Hair Down</a>&rsquo;.</p> <hr /> <p class="intro" style="text-align: justify;">In 2012 koopt Museum Boijmans Van Beuningen de video Xilitla (2011) van de Mexicaanse kunstenaar Melanie Smith (1965, Poole, Verenigd Koninkrijk). Een jaar eerder is dit werk te zien tijdens de Bi&euml;nnale van Veneti&euml; in het Mexicaanse Paviljoen. Dit najaar presenteert het museum een solotentoonstelling van Smith met dit en ander werk van 1994 tot nu. De tentoonstelling is eerder te zien in MK Gallery en bevat naast het videowerk Xilitla, haar meest recente werk Fordlandia, vitrines met honderden objecten, schilderingen, foto&rsquo;s en collages. Dit is de eerste solotentoonstelling van Smith in Nederland.</p> <p style="text-align: justify;">Smith wordt geboren in Londen en verhuist op 24 jarige leeftijd naar Mexico City waar ze sindsdien werkt en woont. Verschillende terugkerende thema&rsquo;s in haar werk zijn: migratie, reizen, avontuur, utopische ambities, verdwalen, dislocatie, abstractie en de zoektocht naar het geluk aan de overkant. Een goed voorbeeld is het werk &lsquo;Xilitla&rsquo;. In deze film verkent Smith het Mexicaanse regenwoud. Tijdens de verkenning stuit ze op een raadselachtige ru&iuml;ne. De ru&iuml;ne bestaat uit merkwaardige constructies, met onvoltooide follies (nutteloze bouwwerken) die overwoekerd zijn door oerwoud. De objecten zijn de imaginaire architectuurprojecten ontsproten aan de fantasie van Eward James, de excentrieke en favoriete verzamelaar van Dal&iacute;, Delvaux en Magritte. Haar recente werk Fordlandia speelt zich af in de Braziliaanse Amazone waar de waar Henri Ford in de jaren 30 van de 20ste eeuw een rubberplantage trachtte op te zetten. Dit video is sinds kort onderdeel van de museumcollectie. De tentoonstelling is een samenwerkingsproject met <a href="" target="_blank">MK Gallery</a>.</p> <h3 style="text-align: justify;">Belangrijke tentoonstellingen</h3> <p style="text-align: justify;">Melanie Smith is opgeleid als schilder en maakt foto&rsquo;s, installaties, films en video&rsquo;s. Belangrijke solotentoonstellingen Bulto, Museo de Arte de Lima, Lima, Peru (2011), Xilitla, El Eco, Mexico City, Mexico (2010) Parres- trilogy, Miami Art Museum, Miami Beach, VS, Six steps, San Diego Museum of Contemporary Art, San Diego, VS (2004) en Spiral city and other vicarious pleasures Mexico City en VS. Tevens bracht ze drie kunstenaarsboeken uit: Red Square Impossible Pink (2011), Parres (2008) en Spiral City and other vicarious pleasures (2006). Voor meer informatie zie <a href="" target="_blank"></a></p> <h3 style="text-align: justify;">Collectie videokunst</h3> <p style="text-align: justify;">De video- en filmcollectie van Museum Boijmans Van Beuningen bevat unieke films van Marcel Broodthaers, Bruce Nauman, Vito Acconci, Bas Jan Ader en Richard Serra; allen grondleggers van de video- en kunstenaarsfilm. Daarnaast bevat de collectie werken van hedendaagse kunstenaars als David Claerbout, Melvin Moti, Yael Bartana, Guido van de Werve, Pipilotti Rist en Aernout Mik. Video is een vaste pijler in de programmering van het museum. Doorlopend toont het museum video's in de Videoruimte en in de installatie van Pipilotti Rist's installatie '<a href="">Laat Je Haar Neer</a>'.</p> Thu, 14 Aug 2014 16:02:12 +0000 - Museum Boijmans Van Beuningen - September 1st - January 31st, 2015 <p class="intro" style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Art Rocks is back! This time with a nationwide edition. Museum Boijmans Van Beuningen, the Groninger Museum and the Centraal Museum in Utrecht are inviting musicians to take inspiration from iconic works in their collections. Take part in the music competition, participate in one of the workshops or attend one of the many events that will be held from September onwards. Keep an eye on the<a href="" target="_blank"> Art Rocks website</a> (online from August) for the latest news on the events, master classes, participants, selection rounds and much more.</span></p> <h3 style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Listen or take part!</span></h3> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Applications for the music competition start this autumn. All three museums are hosting a wide range of musical events, open to everyone. Meet the Art Rocks ambassadors, singer-songwriter Eefje de Visser and rapper Akwasi in one of the three museums. Each museum has a programme for music and art lovers, ranging from workshops to performances in front of specific artworks. The programme can be found on this website and the nationwide programme is available at <a href="" target="_blank"></a>.</span></p> <h3 style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Selection rounds</span></h3> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Come and vote for your favourite participant. Save the date: the selection round in Rotterdam will take place on <strong>Sunday 30 November</strong> when all the contestants will perform in the museum and you can help decide who makes it to the final.</span></p> <h3 style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Art Rocks</span></h3> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Museum Boijmans Van Beuningen first presented this music competition in 2012 with the support of the BankGiro Lottery. The successful <a href="" target="_blank">first edition</a> attracted talented musicians and an enthusiastic audience. Young and old alike attended the musical events and inspiring master classes by Giovanca, Typhoon, Ming&rsquo;s Pretty Heroes and many more. The Art Rocks! Boijmans Music Competition had almost 200 entries from all musical genres. The band Try Acrobatics was announced the winner at the exciting and crowded final. The results of the first edition of Art Rocks! have been compiled into a web-based <a href="" target="_blank">multimedia tour</a>, enabling you to hear tracks and watch video clips of the finalists on your smartphone.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">For this new edition Museum Boijmans Van Beuningen has invited the Groninger Museum and the Centraal Museum in Utrecht to join in. As in 2012, De Grote Prijs van Nederland (Grand Prize of the Netherlands) is our partner for this project. Art Rocks is made possible with the support of the Cultural Participation Fund, the BankGiro Lottery and the Janivo Foundation.</span></p> <hr /> <p class="intro" style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Art Rocks is terug! Dit keer een landelijke editie. Museum Boijmans Van Beuningen, Groninger Museum en Centraal Museum Utrecht nodigen muzikanten uit om zich te laten inspireren door iconen uit hun museumcollecties. Doe mee aan de muziekcompetitie, haak aan bij de workshops of kom kijken en luisteren naar de vele events die worden georganiseerd. De nieuwe editie gaat in september van start. Houd <a href="" target="_blank">de website van Art Rocks</a> in de gaten (vanaf augustus online). Daar vind je het allerlaatste nieuws over de events, masterclasses, deelnemers, selectierondes en meer.</span></p> <h3 style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Luister of doe mee!</span></h3> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Na de zomer gaat de inschrijving van start voor de muziekcompetitie. In het najaar staat het museum bol van de muzikale events voor iedereen. Ontmoet de Art Rocks ambassadeurs singer-songwriter Eefje de Visser en rapper Akwasi in de drie musea. In elk museum is een programma voor muziek- en kunstliefhebbers, van optredens bij kunstwerken tot muziekworkshops. Het programma is op ook op deze website te vinden. Het landelijke programma van events is op <a href="" target="_blank"></a> te raadplegen.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Volg Art Rocks ook via <a href="" target="_blank">Facebook</a> en <a href="" target="_blank">Twitter</a>.</span></p> <h3 style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Museumronde</span></h3> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Ook u kunt uw stem uitbrengen voor uw favoriete deelnemer. Noteer alvast de Rotterdamse Museumronde in de agenda op <strong>zondag 30 november</strong>. Dan treden alle deelnemers op en kunt ook u bepalen wie er in de finale komt.</span></p> <h3 style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Art Rocks</span></h3> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">In 2012 presenteerde Museum Boijmans Van Beuningen voor het eerst deze muziekcompetitie, mogelijk gemaakt door de BankGiro Loterij. Een succesvolle <a href="">eerste editie</a>, met getalenteerde muzikanten en een enthousiast publiek. Jong en oud bezochten de muzikale events en inspirerende master classes van onder anderen Giovanca, Typhoon en Ming&rsquo;s Pretty Heroes. De Art Rocks! Boijmans Muziekcompetitie telde bijna 200 inzendingen uit alle muziekgenres, waaruit de band Try Acrobatics als winnaar uit de bus kwam tijdens een spannende en drukbezochte finale. De resultaten van de eerste editie Art Rocks! zijn gebundeld in een webbased <a href="" target="_blank">multimediatour</a>. Hier kunnen bezoekers tracks en videoclips van de finalisten op hun smartphone bekijken en beluisteren.</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Voor deze nieuwe editie heeft Museum Boijmans Van Beuningen het Groninger Museum en Centraal Museum Utrecht uitgenodigd om aan te sluiten. En net als in 2012 is De Grote Prijs van Nederland partner van dit project. Art Rocks is mogelijk gemaakt door het Fonds voor Cultuurparticipatie, de BankGiro Loterij en de Janivo Stichting.</span></p> Thu, 14 Aug 2014 16:00:08 +0000 - Museum Boijmans Van Beuningen - October 11th - January 18th, 2015 <p class="intro" style="text-align: justify;">Do we actually want a new wardrobe every six months or can fashion last longer? Does the fit of a dress have to satisfy the prevailing ideal of beauty or might it be different? What is fashion&rsquo;s role in the advance of wearable technology like Google Glass? These are the fundamental questions that concern the latest generation of fashion designers. This autumn Museum Boijmans Van Beuningen is showing the fashion of the future, with work by designers including Viktor &amp; Rolf, Christophe Coppens (Belgium), Hussein Chalayan (Cyprus) and Rejina Pyo (Korea).</p> <p style="text-align: justify;">The latest generation of fashion designers takes a critical view of the current fashion system. They are coming up with innovative solutions and fresh designs at the cutting edge of fashion and art. Sustainability, futuristic technologies and the social value of clothes are themes with which these designers address the fashion of the future. &lsquo;The Future of Fashion is Now&rsquo; - with clothes and accessories, videos and installations - can be seen this autumn in the museum&rsquo;s 1,500-square-metre exhibition space. The exhibition is an initiative of Han Nefkens Fashion on the Edge.</p> <h3 style="text-align: justify;">Fashion of Tomorrow</h3> <p style="text-align: justify;">The exhibition will show work by more than fifty international designers, from renowned fashion houses to young up-and-coming talent. The world-famous fashion duo Viktor &amp; Rolf will respond to the present fashion system with a Zen garden and pleas to move more slowly with greater spirituality. Designer Wang Lei (China) makes traditional Chinese costumes from woven toilet tissue and Carole Collet (UK) explores sustainable materials in her experiments with lace patterns that grow from strawberry plants. The hand-knitted creations by Pyuupiru (Japan) offer the wearer a new identity, free from the restricting influence of the human body. Technological innovations also offer designers new approaches to what &lsquo;fashion&rsquo; could be in the future. Charging a smartphone while travelling is easy with the jacket from Pauline van Dongen&rsquo;s &lsquo;Wearable Solar Project&rsquo;.</p> <p style="text-align: justify;">Six fashion designers are making new work exclusively for the exhibition, enabled by the Han Nefkens Fashion on the Edge Award. They share their working process on the new online platform <a href="" target="_blank"></a>.</p> <h3 style="text-align: justify;">Publication, Boijmans Tour and More</h3> <p style="text-align: justify;">A lavishly illustrated glossy publication is being produced to accompany the exhibition and there will be a special multimedia tour during The Future of Fashion is Now&rsquo; in which a number of designers will discuss their work. ARTtube will also feature a number of videos. The museum is staging a variety of activities including a symposium, workshops and lectures.</p> <h3 style="text-align: justify;">Han Nefkens Fashion on the Edge</h3> <p style="text-align: justify;">Han Nefkens Fashion on the Edge is an initiative by the writer, patron and art activist Han Nefkens and fashion guru Jos&eacute; Teunissen (ArtEZ Institute for the Arts) in collaboration with Museum Boijmans Van Beuningen. Its mission is to foster fashion talent that works at the cutting edge of fashion and art, initiate commissions and support research into valuable changes in the fashion scene.</p> <h3 style="text-align: justify;">With thanks to</h3> <p style="text-align: justify;">&lsquo;The Future of Fashion is Now&rsquo; is made possible in part through the generous support of Han Nefkens Fashion on the Edge and the Creative Industries Fund NL,&nbsp;Prins Bernhard Cultuurfonds (made possible by Breeman Talle Fonds), the BankGiro Loterij and the K.F. Hein Fund. Vogue Nederland is media partner for the exhibition.</p> <h3 style="text-align: justify;">Design in Boijmans</h3> <p style="text-align: justify;">Museum Boijmans Van Beuningen is the museum in the Netherlands where national and international design talent has a platform. Design is central again in 2014 in the &lsquo;Design in Boijmans&rsquo; programme. Alongside &lsquo;The Future of Fashion is Now&rsquo;, the museum is focusing on design and styling with a variety of special exhibitions and its rich collection.</p> <hr /> <p class="intro" style="text-align: justify;">Willen we echt iedere zes maanden een nieuwe garderobe of kan mode langer mee? Moet de pasvorm van een jurk voldoen aan het heersende schoonheidsideaal of kan het ook anders? Wat is de rol van mode in de opmars van de zogenaamde &lsquo;wearable technology&rsquo;, zoals Google Glass? Dit zijn de fundamentele vragen die centraal staan bij de nieuwste generatie modeontwerpers. Museum Boijmans Van Beuningen toont dit najaar de mode van de toekomst, met werk van onder anderen Viktor &amp; Rolf, Christophe Coppens (Belgi&euml;), Hussein Chalayan (Cyprus) en Rejina Pyo (Korea).</p> <p style="text-align: justify;">De nieuwste generatie modeontwerpers kijkt met een kritische blik naar het huidige modesysteem. Ze komen met innovatieve oplossingen en frisse ontwerpen op het raakvlak van mode en kunst. Duurzaamheid, futuristische technologie&euml;n en de maatschappelijke waarde van kleding zijn thema&rsquo;s waarmee deze ontwerpers vorm geven aan de mode van de toekomst. &lsquo;The Future of Fashion is Now&rsquo; - met niet alleen kleding en accessoires maar ook video&rsquo;s en installaties - is dit najaar te zien in de 1500 m2 grote tentoonstellingsruimte van het museum. De tentoonstelling is een initiatief van Han Nefkens Fashion on the Edge.</p> <h3 style="text-align: justify;">Mode van morgen</h3> <p style="text-align: justify;">De tentoonstelling laat werk zien van ruim vijftig internationale ontwerpers, van gerenommeerd modehuis tot jong aanstormend talent. Het wereldberoemde modeduo Viktor &amp; Rolf reageert met een Japanse zentuin op het huidige modesysteem en pleit voor onthaasting en meer spiritualiteit. Ontwerper Wang Lei (China) maakt traditionele Chinese kostuums van geweven wc-papier en ook Carole Collet (UK) onderzoekt duurzame materialen in haar experiment met kantpatronen die groeien uit aardbeienplanten. De hand gebreide creaties van Pyuupiru (Japan) bieden de drager een nieuwe identiteit, bevrijd van de bepalende invloed van het menselijk lichaam. Ook technologische innovaties bieden ontwerpers nieuwe invalshoeken over wat &lsquo;mode&rsquo; in de toekomst zou kunnen zijn. Een smartphone opladen onderweg is geen probleem met de jas uit het &lsquo;Wearable Solar Project&rsquo; van Pauline van Dongen.</p> <p style="text-align: justify;">Zes ontwerpers maken exclusief voor de tentoonstelling nieuw werk, hiertoe in staat gesteld door de Han Nefkens Fashion on the Edge Award. Op het nieuwe online platform <a href="" target="_blank"></a> delen zij hun werkproces.</p> <h3 style="text-align: justify;">Publicatie, Boijmans Tour en meer</h3> <p style="text-align: justify;">Bij de tentoonstelling verschijnt een rijk ge&iuml;llustreerde, glossy publicatie en een speciale multimediatour waarin tijdens &lsquo;The Future of Fashion is Now&rsquo; een aantal ontwerpers aan het woord komt. Op ARTtube verschijnen tijdens de tentoonstelling diverse video&rsquo;s. Het museum organiseert verschillende activiteiten, zoals een symposium, workshops en lezingen.</p> <h3 style="text-align: justify;">Han Nefkens Fashion on the Edge</h3> <p style="text-align: justify;">Han Nefkens Fashion on the Edge is een initiatief van schrijver, mecenas en kunstactivist Han Nefkens en mode-expert Jos&eacute; Teunissen (ArtEZ hogeschool voor de kunsten) in samenwerking met Museum Boijmans Van Beuningen. Het initiatief heeft als missie modetalent te ondersteunen dat werkt op het raakvlak van mode en kunst, initieert commissies en ondersteunt onderzoek naar waardevolle veranderingen in de mode scene.</p> <h3 style="text-align: justify;">Met dank aan</h3> <p style="text-align: justify;">&lsquo;The Future of Fashion is Now&rsquo; wordt mede mogelijk gemaakt door de genereuze steun van Han Nefkens Fashion on the Edge, Stimuleringsfonds Creatieve Industrie, Prins Bernhard Cultuurfonds (mede mogelijk gemaakt dankzij het Breeman Talle Fonds), BankGiro Loterij en het K.F. Hein Fonds. Vogue Nederland is mediapartner van de tentoonstelling.</p> <h3 style="text-align: justify;">Design in Boijmans</h3> <p style="text-align: justify;">Museum Boijmans Van Beuningen is h&eacute;t museum in Nederland waar nationaal en internationaal ontwerptalent een podium heeft. Binnen het programma &lsquo;Design in Boijmans&rsquo; staat vormgeving ook in 2014 centraal. Naast &lsquo;The Future of Fashion is Now&rsquo; is er met diverse bijzondere designtentoonstellingen en de rijke collectieopstelling weer veel aandacht voor design en vormgeving in het museum.</p> Thu, 14 Aug 2014 15:58:37 +0000 Lucie Rie, Hans Coper - Museum Boijmans Van Beuningen - February 8th - September 21st <p class="intro" style="text-align: justify;">Museum Boijmans Van Beuningen is exhibiting ceramics in the Klaverblad made by the potters Lucie Rie (1902-1995) and Hans Coper (1920-1981). The museum owns thirty-seven pieces by Rie and twenty-six by Coper. They will be on display for six months. In 1967 former curator Dorris Kuyken-Schneider invited these two potters to Rotterdam for the first time to give a combined presentation. Since then the work of both these artists has become part of many elite museum and private collections all over the world.</p> <p style="text-align: justify;">Lucie Rie and Hans Coper are considered to have been the most eminent British potters of the second half of the twentieth century. Yet neither was born in the United Kingdom. Both fled from the growing menace of the Nazi regime at the end of the nineteen-thirties. Lucie Rie was a fully qualified and accomplished ceramicist when she emigrated from Vienna to London in 1938. In 1939 Hans Coper was a young man of 19 when he fled Germany, where he was born. His career as a potter started in 1946 as an assistant to Lucie Rie. It was the start of close friendship and cooperation.</p> <h3 style="text-align: justify;">Lucie Rie</h3> <p style="text-align: justify;">Throughout her career Lucie Rie carried on doing her own thing regardless. Initially she ignored advice from the influential British potter Bernard Leach, and later on she similarly took no notice of the innovative trends in the work of contemporaries. Rie based the shapes of her pieces on classical ceramics, the dateless bowl, vase and pot. She experimented with colours and textures and she devised a wide range of decorations. She was best known for her line decorations, a few lines, sometimes crossing, applied in sgraffito or with a brush. A special feature of her works was that all of them were glazed when they had only been dried. This meant that they only had to be fired once.</p> <h3 style="text-align: justify;">Hans Coper</h3> <p style="text-align: justify;">Hans Coper's pots were less conventional than Rie's. His work is also less colourful. Coper used mainly white, buff, brown and black. Unlike the refined crockery that Coper made together with Rie, his vases are more monumental. His work can best be characterized as searching for new shapes. He created these forms using separate pieces, which he threw on a potter's wheel, but were cut to size afterwards. Sculpture was his greatest source of inspiration. He particularly admired Constantin Brancusi and Alberto Giacometti. Like them, Coper paid a great deal of attention to the correct relationship between the object and its base.</p> <h3 style="text-align: justify;">Boijmans Study</h3> <p style="text-align: justify;">At the same time as this exhibition, the museum is publishing a lavishly illustrated study 'The essential potness - Lucie Rie and Hans Coper in Museum Boijmans Van Beuningen'. Text and final editing by Mienke Simon Thomas, based on texts by Dorris U. Kuyken-Schneider, Margreet Eijkelenboom-Vermeer and Titus M. Eli&euml;ns. The study is available in Dutch and English versions from the museum shop and the <a href="">webshop</a>.</p> <p style="text-align: justify;">In 2007 Museum Boijmans Van Beuningen launched a series of scholarly publications about its own collection, the Boijmans Studies. In so doing the museum is rejuvenating its rich tradition of documentation about the works it owns, in particular the catalogues. The series covers a broad range of reviews and analyses that consider a single work or a section of the collection, as well as the history of the museum and its contents.&nbsp;</p> <h3 style="text-align: justify;">Sponsor</h3> <p style="text-align: justify;">The exhibition 'Lucie Rie and Hans Coper' is being made possible by the support of Stichting van Achterbergh - Domhof.</p> <hr /> <p style="text-align: justify;">In het Klaverblad toont Museum Boijmans Van Beuningen keramiek gemaakt door de pottenbakkers Lucie Rie (1902-1995) en Hans Coper (1920-1981). Het museum bezit 37 stukken van Rie en 26 van Coper: alles zal gedurende dit halve jaar te zien zijn. In 1967 haalde voormalig conservator Dorris Kuyken-Schneider de twee pottenbakkers voor de eerste keer naar Rotterdam voor een duopresentatie. Het werk van de beide keramisten is sedertdien opgenomen in veel museale en particuliere topcollecties over de hele wereld.</p> <p style="text-align: justify;">Lucie Rie en Hans Coper worden gezien als de meest vooraanstaande Britse pottenbakkers van de tweede helft van de twintigste eeuw. Toch zijn zowel Rie als Coper niet in Groot-Brittanni&euml; geboren. Beiden vluchtten eind jaren &rsquo;30 voor het opkomende naziregime. Lucie Rie emigreerde in 1938 als volleerde keramiste van Wenen naar Londen. Hans Coper ontvluchtte zijn geboorteland Duitsland in 1939, als jongen van negentien. Zijn loopbaan als pottenbakker begon in 1946 als assistent bij Lucie Rie. Dit was de start van een hechte vriendschap en samenwerking.</p> <h3 style="text-align: justify;">Lucie Rie</h3> <p style="text-align: justify;">Lucie Rie ging door de jaren heen onverstoorbaar haar eigen weg. Ze negeerde aanvankelijk de adviezen van de invloedrijke Engelse pottenbakker Bernard Leach en later ook de vernieuwende tendensen in het werk van tijdgenoten. Rie baseerde de vormen van haar stukken op klassieke keramiek, de eeuwenoude kom, vaas en pot. Ze experimenteerde met kleuren en structuren en verzon uiteenlopende decoraties. Vooral bekend zijn haar lijndecors: enkele of soms gekruiste lijnen uitgevoerd in sgraffito (ingekrast) of opgebracht met penseel. Bijzonder was dat haar stukken al geglazuurd werden als ze nog alleen maar gedroogd waren. Ze hoefden daarom dus maar eenmaal gebakken te worden.</p> <h3 style="text-align: justify;">Hans Coper</h3> <p style="text-align: justify;">De potten van Hans Coper waren minder conventioneel dan die van Rie. Zijn werk is ook minder kleurrijk. Coper gebruikte voornamelijk wit, bruingeel, bruin en zwart. Vergeleken met het verfijnde serviesgoed dat hij samen met Rie maakte, zijn de vazen van Coper eerder monumentaal. Het zoeken naar nieuwe vormen karakteriseert zijn werk het best. Die vormen bouwde hij op uit losse onderdelen die hij draaide op een pottenbakkersschijf, maar vervolgens op maat werden bijgesneden. Zijn grootste inspiratiebron was de beeldhouwkunst. Hij had vooral veel bewondering voor Constantin Brancusi en Alberto Giacometti. Coper besteedde net als hen veel aandacht aan de juiste verhouding tussen het object en zijn voetstuk.</p> <h3 style="text-align: justify;">Boijmans Studie</h3> <p style="text-align: justify;">Bij deze tentoonstelling verschijnt een rijk ge&iuml;llustreerde Boijmans Studie, genaamd The essential potness - Lucie Rie en Hans Coper in Museum Boijmans Van Beuningen. Tekst en eindredactie zijn van Mienke Simon Thomas en gebaseerd op teksten van Dorris U. Kuyken-Schneider, Margreet Eijkelenboom-Vermeer en Titus M. Eli&euml;ns. De studie is zowel in een Nederlands- als Engelstalige versie verkrijgbaar in de museumwinkel en in de <a href="">webshop</a>.</p> <p style="text-align: justify;">In 2007 is Museum Boijmans Van Beuningen gestart met een reeks wetenschappelijke publicaties over de eigen collectie: de &lsquo;Boijmans Studies'. Hiermee wordt de rijke traditie die het museum kent op het gebied van publicaties over de eigen collectie (vooral bestandscatalogi) nieuw leven ingeblazen. De reeks omvat een breed scala aan onderzoeken, die zowel op een enkel werk of een deelcollectie, als op de eigen geschiedenis betrekking hebben.&nbsp;</p> <h3 style="text-align: justify;">Sponsor</h3> <p style="text-align: justify;">De tentoonstelling 'Lucie Rie en Hans Coper' wordt mogelijk gemaakt door de steun van Stichting van Achterbergh - Domhof.</p> Thu, 14 Aug 2014 15:53:20 +0000 Jeff Koons, Alex Israel - Museum Boijmans Van Beuningen - February 4th, 2012 - March 1st, 2015 <p class="intro" style="text-align: justify;">The Baroque Egg with Bow (Orange/Magenta) will be exhibited for three years in the museum&rsquo;s entrance area. The enormous Easter egg was unveiled in February 2012 under the watchful eye of the press and curious visitors. Since June 2013, the work 'Sky Backdrop' by Alex Israel complements the Barogue Egg.</p> <p style="text-align: justify;">The work &lsquo;Sky Backdrop&rsquo; by Alex Israel acts as a background to the famous egg by Jeff Koons. The painting, which has a widescreen format of 16:9, transforms the artwork in front of it into a sort of stage prop. When this prop disappears only the flat backdrop, in this case &lsquo;Sky Backdrop&rsquo;, remains. Israel believes that because the flat backdrop once acted as a background, it still carries the sad memory of this function with it, just like a fallen movie star. Israel takes his inspiration from his fascination for the Hollywood culture and especially from the idea that the magic of Hollywood has the power to turn the ordinary into the extraordinary.</p> <h3 style="text-align: justify;">The Egg</h3> <p style="text-align: justify;">&lsquo;Baroque Egg with Bow (Orange/Magenta)&rsquo; (1994-2008) by the American artist Jeff Koons (1955) is an enormous &lsquo;Easter Egg&rsquo; with a magenta bow. The giant object measures six m2, weighs two thousand kilos and is worth millions of Euros. Koons made ten eggs in a period of fourteen years. Each egg represents more than a year&rsquo;s work by several experts. Rumours suggest that Koons almost bankrupted himself with the production of his eggs. Each work is executed to perfection, down to the very last detail. The coating of the eggs has been applied layer by layer by hand, in order to achieve as glossy an effect as possible. This technique is derived from the automotive industry.</p> <p style="text-align: justify;">Watch the <a href="" target="_blank">film</a> on the Egg arriving at the museum.</p> <h3 style="text-align: justify;">Stimuli</h3> <p style="text-align: justify;">Five of the ten eggs have a smooth surface: the so-called &lsquo;Smooth Eggs&rsquo;. The other five are called &lsquo;Baroque Eggs&rsquo; and look as if they are packed in crumpled foil; the egg on show in Rotterdam is from this series. At first glance, the design seems banal, but refers to ideas such as (re)birth and fertility, recurring themes in the artist&rsquo;s work. The egg, in common with other works by its maker, stimulates various senses. (No touching allowed)</p> <p style="text-align: justify;">No single egg belongs to a museum collection. All Koons&rsquo; eggs - with one exception, which is still in the possession of the artist - belong to important private collections, such as those of collectors Fran&ccedil;ois Pinault and Damien Hirst. Both the work by Israel and by Koons are on loan at Museum Boijmans Van Beuningen from collector Bert Kreuk.</p> <h3 style="text-align: justify;">Jeff Koons</h3> <p style="text-align: justify;">Jeff Koons is famous for his enormous objects such as gigantic rabbits and religious pigs - several years ago, a scandal blew up in the Stedelijk Museum about this pig. Koons is a master of enlarging everyday objects to enormous proportions. His &lsquo;new-pop-art type&rsquo; works are uncritical blow ups of the consumer society. In his creations, he brings together high and low culture in objects that are seductive, but at the same time &uuml;berkitsch. His New York studio, where more than 80 people work, is reminiscent (as, too, is his work) of Andy Warhol and his Factory in the sixties.</p> <h3 style="text-align: justify;">Other works</h3> <p style="text-align: justify;">Other well-known sculptures from the &lsquo;Celebration Series&rsquo; are: &lsquo;Balloon Dog&rsquo;, &lsquo;Hanging Heart&rsquo; and &lsquo;Diamond&rsquo;. This series also includes, in addition to sculptures, a number of oil paintings. The Celebration works have previously been shown in places such as Versailles (Paris), Neue National Galerie (Berlin) and on the roof of The Metropolitan Museum (New York).</p> <p style="text-align: justify;">With thanks to the Bert Kreuk Collection.</p> <hr /> <p class="intro" style="text-align: justify;">Drie jaar lang is het Baroque Egg with Bow (Orange/Magenta) te zien zijn in het entreegebied van het museum. Het enorme paasei werd in februari 2012 onthuld onder toeziend oog van de pers en nieuwsgierige bezoekers. Sinds juni 2013 complementeert het grote werk &lsquo;Sky Backdrop&rsquo; van Alex Israel het reusachtige Ei.</p> <p style="text-align: justify;">Het werk &lsquo;Sky Backdrop&rsquo; van Alex Israel vormt een achtergrond voor het bekende Baroque Egg van Jeff Koons. Het schilderij, dat een breedbeeldformaat heeft van 16:9, transformeert het kunstwerk dat ervoor staat in een decorstuk. Wanneer het decorstuk verdwijnt blijft alleen het platte decor, in dit geval &lsquo;Sky Backdrop&rsquo;, over. Omdat het platte decor ooit fungeerde als achtergrond draagt het daarna de trieste herinnering aan deze functie nog met zich mee, net als een gevallen filmster. Israel ontleent zijn inspiratie aan zijn fascinatie voor de film- en sterrencultuur van Hollywood en vooral aan het idee dat de magie van Hollywood de macht heeft iets gewoons tot iets bijzonders te transformeren.</p> <h3 style="text-align: justify;">Het Ei</h3> <p style="text-align: justify;">Het &lsquo;Baroque Egg with Bow (Orange/Magenta)&rsquo; (1994-2008) van de Amerikaanse kunstenaar Jeff Koons (1955) is een reuze &lsquo;paasei&rsquo; met een magenta strik. Het gigantische kunstwerk is zes m3 groot, weegt tweeduizend kilo en is vele miljoenen euro&rsquo;s waard. Tien eieren heeft Koons gemaakt in veertien jaar tijd. Aan ieder ei werd met meerdere experts een jaar lang gewerkt. Volgens geruchten ging Koons zelf bijna failliet aan (de productie van) z'n eieren. Ieder werk is tot in de puntjes uitgevoerd. De coating van de eieren is laag over laag en met de hand aangebracht om een zo glanzend mogelijk effect te bereiken. Deze techniek is ontleend aan de auto-industrie.</p> <h3 style="text-align: justify;">Prikkelen</h3> <p style="text-align: justify;">Vijf van de tien eieren hebben een glad oppervlak: de zogenaamde &lsquo;Smooth Eggs&rsquo;. De overige vijf heten 'Baroque Egg&rsquo; en zien eruit alsof ze in kreukelige folie zijn verpakt, zoals ook het ei dat in Rotterdam te zien is. Het ontwerp lijkt op het eerste gezicht banaal, maar staat onder meer voor (weder)geboorte en vruchtbaarheid; terugkerende thema&rsquo;s in het werk van de kunstenaar. Het ei prikkelt net als andere kunstwerken van de maker meerdere zintuigen. (Aanraken mag niet)</p> <p style="text-align: justify;">Geen enkel ei is opgenomen in een museumcollectie. Alle eieren van Koons -op een na die nog in zijn eigen bezit is- maken deel uit van belangrijke priv&eacute;collecties, zoals die van verzamelaars Fran&ccedil;ois Pinault en Damien Hirst. Museum Boijmans van Beuningen heeft zowel het werk van Israel als van Koons in bruikleen van verzamelaar Bert Kreuk.</p> <p style="text-align: justify;">Bekijk/beluister hier de uitzending over het ei op het <a href="" target="_blank">NOS journaal</a>, <a href="" target="_blank">NOS Radio</a> en op <a href="" target="_blank">RTV Rijnmond</a>. Bekijk <a href="" target="_blank">hier</a> het filmpje over de aankomst en plaatsing van het ei in het museum.</p> <h3 style="text-align: justify;">Jeff Koons</h3> <p style="text-align: justify;">Jeff Koons staat bekend om zijn immense objecten zoals gigantische konijnen en religieuze varkens -in het Stedelijk Museum ontstond jaren geleden een rel rondom dit varkentje. Koons is meester in het uitvergroten van alledaagse objecten tot enorme proporties. Zijn &lsquo;new-pop-art-achtige&rsquo; kunstwerken zijn kritiekloze uitvergrotingen van de consumptiemaatschappij. Hij weet met zijn creaties hoge en lage cultuur samen te brengen in objecten die verleidelijk zijn, maar tegelijkertijd &uuml;berkitsch. Zijn New Yorkse studio waar ruim 80 man werkzaam is, doet net als zijn werken denken aan die van Andy Warhol en diens Factory uit de jaren zestig.</p> <h3 style="text-align: justify;">Andere werken</h3> <p style="text-align: justify;">Andere bekende sculpturen uit de &lsquo;Celebration Series&rsquo;, waartoe de eieren ook behoren, zijn: &lsquo;Balloon Dog&rsquo;, &lsquo;Hanging Heart&rsquo; en &lsquo;Diamond&rsquo;. Naast sculpturen bevat deze serie ook een reeks olieverfschilderijen. De Celebration werken waren eerder te zien in onder meer Versailles (Parijs), Neue National Galerie (Berlijn) en op het dak van The Metropolitan Museum (New York).</p> <p style="text-align: justify;">Met dank aan Bert Kreuk Collectie.</p> Thu, 14 Aug 2014 15:50:37 +0000 Pam Emmerik, Rene Daniels - Museum Boijmans Van Beuningen - August 14th - September 23rd <p class="intro" style="text-align: justify;">This autumn the walls of the Espresso Bar have a totally new look with colourful pictographic wall paintings by artists Pam Emmerik and Ren&eacute; Dani&euml;ls with the title &lsquo;Duende Too&rsquo;.</p> <p style="text-align: justify;">Pam Emmerik is known for her colourful works in which textual elements allow the viewer access to the artist&rsquo;s thoughts. She and Dani&euml;ls have transformed the Espresso Bar with wall drawings inspired by the Spanish concept &lsquo;duende&rsquo;. This word refers to a goblin-like mythological creature. But it also describes the robust alternative artistic spirit that holds an artist in its grip. Dani&euml;ls improvised on Emmerik&rsquo;s designs by making direct interventions on the walls, as in &lsquo;Guillotine&rsquo; in which the text tells a very different story to the image. Emmerik says about the work in the Espresso Bar: &lsquo;For me the paintings represent, above all, that life is often hard, but it is certainly colourful. Life can take strange turns, so that you have to steer carefully or you&rsquo;ll smash into a wall!&rsquo;</p> <h3 style="text-align: justify;">Pam Emmerik and Ren&eacute; Dani&euml;ls</h3> <p style="text-align: justify;">Pam Emmerik also writes novels, short stories, essays and poems. In the 1980s she studied painting at Ateliers &rsquo;63, where Ren&eacute; Dani&euml;ls was teaching. In that period Dani&euml;ls made colourful figurative paintings that connect the rich history of the visual arts with literature and everyday life. Ambiguity and multiple meanings play an important role in his work. <br /> His oeuvre continues to exert a strong influence on younger artists and is represented in museum collections in the Netherlands and abroad. Following a brain haemorrhage in the late 1980s, he was unable to paint for many years but has recently taken up his brushes again. Because of this experience both artists have a direct connection with the term &lsquo;duende&rsquo;. The artist who experiences &lsquo;duende&rsquo; is aware of his or her mortality, challenging them to make unforgettable art that is attractive yet dangerous.</p> <h3 style="text-align: justify;">The Espresso Bar</h3> <p style="text-align: justify;">This space, which seats more than sixty people, was designed in 2008 by Simon Heijdens. Prior to Pam Emmerik and Ren&eacute; Dani&euml;ls the wall paintings in the Espresso Bar were created by Johan van Oord (2011-2013) and Antistrot (2009-2011). In addition to the delicious Man Met Bril coffee, visitors can enjoy a broad selection of newspapers and magazines and free Wi-Fi. The Espresso Bar is open from Tuesday to Sunday from 10.00 a.m. to 5.30 p.m. and is accessible without a ticket for the museum.</p> <hr /> <p class="intro" style="text-align: justify;">Sinds het najaar van 2013 hebben de muren van de Espressobar weer een geheel nieuwe look: de kleurige pictografische tekeningenserie 'Ook Duende' van kunstenaars Pam Emmerik en Ren&eacute; Dani&euml;ls.</p> <p style="text-align: justify;">Pam Emmerik staat bekend om haar kleurrijke werken waarin de tekstuele elementen de kijker meenemen in de gedachten van de kunstenares. Samen met Dani&euml;ls toverde zij de Espressobar om aan de hand van het Spaanse begrip &lsquo;duende&rsquo;. Dit begrip verwijst naar een aardgeest uit de Spaanse mythologie, maar het beschrijft ook de totale bezieling van uitvoerende kunstenaars. Dani&euml;ls improviseerde op de ontwerpen van Emmerik door directe interventies op de muren, zoals de tekst Guillotine, die de kijker op het verkeerde been zet. Emmerik zegt over het werk in de koffiebar van het museum: &ldquo;Voor mij beelden de schilderingen vooral uit dat het leven vaak niet gemakkelijk is, maar wel kleurrijk, en tevens vreemde bochten kan maken, zodat je heel goed moet sturen, anders knal je tegen de muur op!&rdquo;</p> <h3 style="text-align: justify;">Pam Emmerik en Ren&eacute; Dani&euml;ls</h3> <p style="text-align: justify;">Pam Emmerik is naast beeldend kunstenaar ook schrijfster van romans, korte verhalen, essays en gedichten. In de jaren &lsquo;80 volgde Emmerik de opleiding tot beeldend kunstenaar bij Ateliers &rsquo;63, waar Ren&eacute; Dani&euml;ls docent was. Dani&euml;ls maakte in die jaren kleurrijke figuratieve schilderijen. In zijn werk verbindt hij de beeldende kunst en haar rijke historie aan de literatuur en het dagelijks leven. Ambigu&iuml;teit en dubbele betekenissen spelen in zijn werk een belangrijke rol. Na een hersenbloeding eind jaren &lsquo;80 was hij lange tijd niet in staat te schilderen, maar de laatste jaren pakt hij zijn oude metier weer op. Zowel kunstenaars als verzamelaars hebben nog steeds grote belangstelling voor zijn oeuvre en zijn werk is opgenomen in diverse nationale en internationale collecties. Het begrip &lsquo;Duende&rsquo; heeft door deze gebeurtenissen voor beide kunstenaars een directe betekenis. De kunstenaar die &lsquo;Duende&rsquo; ervaart is zich namelijk zeer bewust van de vergankelijkheid van het leven. Dit bewustzijn zorgt ervoor dat de kunstenaar onvergetelijke kunst moet maken.</p> <h3 style="text-align: justify;">De Espressobar</h3> <p style="text-align: justify;">Deze ruimte is ontworpen in 2008 door Simon Heijdens en biedt plek aan ruim 60 personen. Voor Pam Emmerik en Ren&eacute; Dani&euml;ls waren Johan van Oord (van 2011 tot 2013) en Antistrot (van 2009 tot 2011) al te gast in de Espressobar om een muurschildering te maken. Naast de heerlijke koffie van &lsquo;Man Met Bril&rsquo;, kan de bezoeker genieten van verschillende lekkernijen, een divers en volledig aanbod van magazines en kranten en gratis Wi-Fi. De bar is open van dinsdag t/m zondag van 10.00 - 17.30 uur en ook toegankelijk zonder entreeticket van het museum.</p> Thu, 14 Aug 2014 15:44:58 +0000 - Museum Boijmans Van Beuningen - August 14th - December 14th <p class="intro" style="text-align: justify;">Jaap Timmermans and Joop Kalhorn, patrons and donors <br /> In celebration of Jaap Timmermans&rsquo; birthday, the museum is showing a selection of the objects he and his partner donated to the museum. Over the past twenty years, their gifts have enriched the museum&rsquo;s collection of contemporary design with hundreds of items, a selection of which is displayed in the circular gallery (gallery 40).</p> <p style="text-align: justify;"><em>Sometimes you only realise what you have when it is gone. In the 1960s Jaap Timmermans and Joop Kalhorn sold a silver Art Deco coffee service at auction. When they got home they felt that the sale left them with a sense of emptiness rather than creating a refreshing space in their interior. </em></p> <p style="text-align: justify;">For the couple, the sale signalled the beginning of a new collection, with a focus on domestic silverware, in particular tableware and flatware. And not historical decorative arts, with which they had begun their collection, but contemporary design. Their criteria were that the objects they collected should be utilitarian and have a meaning or story attached to them. Over the years their interest broadened to include other contemporary interior objects, both functional and decorative.</p> <p style="text-align: justify;">The collectors came into contact with Museum Boijmans Van Beuningen in 1995. In subsequent years they made many gifts to the museum and in 2009 they established the Kalhorn/Timmermans Fund to finance acquisitions for the museum. Thanks to Jaap Timmermans and Joop Kalhorn, who died in 2009, the museum&rsquo;s collection has been enriched by more than 120 remarkable pieces, a selection of which is displayed in this gallery.</p> <hr /> <p class="intro" style="text-align: justify;">Ter ere van de verjaardag van Jaap Timmermans toont het museum in de ronde zaal (zaal 40) een selectie van de waardevolle schenkingen van hem en zijn partner. In de afgelopen jaren is met hun steun de museumcollectie uitgebreid met honderden stukken hedendaags design.</p> <p style="text-align: justify;"><em>Soms weet je pas wat je hebt als je het moet missen. Jaap Timmermans en Joop Kalhorn brengen een zilveren art-decokoffieservies naar de veiling en merken bij thuiskomst dat de verkoop eerder een gevoel van leegte oplevert dan dat het hun interieur opfrist.</em></p> <p style="text-align: justify;">De verkoop blijkt voor het tweetal het startsein voor het vormen van een nieuwe collectie waarin de focus ligt op gebruikszilver, met name servies- en tafelgoed. Geen oude of gebruikte kunstnijverheid, waar ze ooit mee begonnen, maar hedendaags design. De te verzamelen objecten moeten gewoon gebruikt kunnen worden en dragen altijd een bedoeling en een verhaal in zich. In de loop der tijd breidt de interesse zich uit tot andere hedendaagse gebruiksvoorwerpen en interieurobjecten.</p> <p style="text-align: justify;">Het contact tussen de verzamelaars en Museum Boijmans Van Beuningen ontstaat in 1995. Vele schenkingen volgen en in 2009 wordt door de verzamelaars het Kalhorn/Timmermans Fonds opgericht, dat aankopen voor de museumcollectie mogelijk maakt. Door toedoen van Jaap Timmermans en Joop Kalhorn, die in 2009 kwam te overlijden, is de museumcollectie uitgebreid met meer dan 120 bijzondere stukken. <br />&nbsp;</p> Thu, 14 Aug 2014 15:42:55 +0000 - Museum Boijmans Van Beuningen - May 17th - September 21st <p class="intro" style="text-align: justify;">Given the extreme developments in the fields of drones, transhumanism and experiencing life, the theme for Design Column #8 is 'Beyond the Senses'. The exhibition gives an overview on how design can make us sense things we couldn't sense before. Meanwhile the theme will be explored and discussed further on <a href="" target="_blank"></a>.</p> <p style="text-align: justify;">We use technology to extend our influence at a distance by the use of cameras, Google Earth and drones. We also try to make technology part of our bodies as much as we can. Google has applied for a patent for a contact lens with an inbuilt photo function. A growing number of people are having chips implanted under the skin and the next step after the internet looks like being a &lsquo;brain net&rsquo; which everyone will be plugged into. The bionic man and the cyborg are no longer futuristic concepts but present reality.</p> <p style="text-align: justify;">And even though technology is getting under our skin, for many people it remains an intangible phenomenon. Fewer and fewer people understand how our devices work and the feeling that we have lost control is growing. Each innovation means a new search for balance, an adjustment to our moral compass, a redefining of our humanity. Political columnist Marc Chavannes fears that in this &lsquo;tyrannical technocracy&rsquo; in which technology is the answer to everything, standards of decency and the human scale are being overlooked. By contrast Professor Peter Paul Verbeek believes that morality and technology progress hand in hand. He argues that technology ensures that we are forced to take more responsibility, not less.</p> <p style="text-align: justify;">Design Column #8 Beyond the Senses investigates what the question is that we must ask ourselves from now on: the question whether we want this future, or how do we want to design this future?</p> <h3 style="text-align: justify;">Ideas that make a difference</h3> <p style="text-align: justify;">Every three months the Design Column focuses on a news item in the form of a small exhibition at Museum Boijmans Van Beuningen and subsequently at the Droog Gallery in Amsterdam. The column is a place where new ideas are made visible, where the power of imagination is given expression. Designers and artists are especially interested in experimental imagination. With their idiosyncratic vision, they see things differently and are capable of bringing about change. The Design Column creates a space for these innovative concepts.</p> <h3 style="text-align: justify;">In conversation with</h3> <p style="text-align: justify;">The Design Column is not only a presentation but is also an opportunity for reaction and dialogue. You are cordially invited to participate in a roundtable conversation that will take place at Museum <br /> Boijmans Van Beuningen and Droog. The round table discussion is on 19 June<strong>&nbsp;</strong>at Museum Boijmans Van&nbsp;Beuningen was canceled. A new data will follow. If you would like to participate in this conversation, please contact the curators of the Design Column at <a></a> and for the conversation at Droog go to <a href="" target="_blank"></a>. Also check out the blog at <a href="" target="_blank"></a>.</p> <p class="intro" style="text-align: justify;">On view in Design Column #8 Beyond Senses</p> <h3 style="text-align: justify;">Inside Out, #NotABugSplat, 2014</h3> <p style="text-align: justify;">The art project #NotABugSplat wants to give a human face again to a young victim of drone attacks by spreading out an enormous portrait on the ground in Pakistan. The project considers the impact of a remote <br /> war like this. Because even though the result of an anonymous action like this is the same as if the victim was killed by a soldier on the ground, these two forms of waging war will probably leave the victim&rsquo;s relatives with a completely different impression. And what effect does this schizophrenic situation have on the servicemen who operate the drones?</p> <h3 style="text-align: justify;">Konstantin Gcric, Chest L (Man-Machine: Glass Furniture), 2014</h3> <p style="text-align: justify;">The pieces of glass furniture that Gcric designed for Galerie Kreo in Paris are unusual not only because of the material used, but because they can move with unprecedented precision. The glass sections are fixed together with silicone joints. Because the chairs, tables and cupboards have industrial gas pistons, the pieces of furniture can make this movement with the precision that is needed for optimal functionality. The gas pistons act like &lsquo;magic muscles&rsquo;, and make the furniture move in the same way that our joints and muscles move our bodies. The set of furniture serves us with uncanny precision.</p> <h3 style="text-align: justify;">Tokujin Yoshioka, Light Refracting PRISM Glass Chair, 2014, Glas Italia</h3> <p style="text-align: justify;">These chairs that the Japanese designer Tokuin Yoshioka designed for Glas Italia are a poetic representation of our human perception. The edges of the chair bend the light as a prism and show the full colour spectrum, which then reflects on to the rest of the chair and the surroundings. It prompts us to consider our view of the world around us. The fact that we see a blue sky, and not a yellow or red one, is because the blue colour in sunlight vibrates with the highest frequency and hence is reflected the easiest by the particles in the atmosphere. What we see when we look up is therefore not an objective reality but is only the way in which reality reveals itself to us. Yoshioka&rsquo;s chairs make the actual nature of light visible; something that we normally cannot experience with the naked eye.</p> <h3 style="text-align: justify;">Ruben Pater, Drone Survival Guide, 2013-2014</h3> <p style="text-align: justify;">Drone-spotting: who knows, this may become the new fascination for many a bird-watcher and aircraft spotter. Or perhaps it will become the bitter need to survive. Ruben Pater offers the Drone Survival Guide for sale (and as a <a href="" target="_blank">free download</a>) online; a guide that gives normal people the chance to enter into battle against drones. In the same way that our ancestors were able to identify their natural enemies in the sky from afar, a growing number of drones can put us in a similar position. Pater is trying to prepare us for this changing technological environment with this survival guide.</p> <h3 style="text-align: justify;">MyShelter Foundation (based on the design by Alfredo Moser), Liter of Light, 2011</h3> <p style="text-align: justify;">In 2002 the Brazilian mechanic Alfredo Moser developed a lamp that does not need electricity. He was looking for ways to deal with the frequent power cuts in Uberaba where he lived. During his many experiments he came across a way to create light indoors without electricity: he filled plastic bottles with water and a little chlorine (as an algaecide) and fixed the bottles into holes in the roof. Because the water bends the rays of light the bottle acts like a lens and light of around 40 to 60 watts can be produced through a small hole in the roof, depending on weather conditions. Moser&rsquo;s idea was picked up by Illac Diaz of the MyShelter Foundation in the Philippines. When the foundation heard that Moser was sticking bottles in the roof in Brazil, they decided to spread this concept further.</p> <h3 style="text-align: justify;">Ekso Bionics, Exoskeleton, 2014</h3> <p style="text-align: justify;">The American company Ekso Bionics produces exoskeletons for people. They are wearable robots that people wear over their clothes as a kind of outer skeleton. These robot skeletons allow people to increase their movement, strength and speed. They are, for example, used for the rehabilitation of people who are partially paralysed. The Ekso is developed for people with bodily impairments, but what if a healthy person puts on an exoskeleton? How does that influence our own bodies when it comes to movement, strength and speed? Is this perhaps the next step in our evolution, which we will take gradually and almost unnoticeably?</p> <h3 style="text-align: justify;">Janne Kyttanen, Lost Luggage, 2014</h3> <p style="text-align: justify;">What will happen when luggage is a thing of the past because everything we need will be put on a chip and sent like a digital document to our destination and then reproduced there? This would drastically change our relationship to physical objects, to our journeys and to production methods. Is this still in the future or close reality? After all, 3D-printed objects are already in the shops and sending images and music digitally has been possible for years. Janne Kyttanen gives us a foretaste with his project Lost Luggage, consisting of a 3D-printed bag, complete with 3D-printed contents.</p> <h3 style="text-align: justify;">Borre Akkersdijk, BB. Suit, 2014</h3> <p style="text-align: justify;">Textile developer and fashion designer Borre Akkersdijk in collaboration with Eindhoven University of Technology has developed a suit with built-in GPS, Wi-Fi, NFC (Near Field Communication) and Bluetooth. Akkersdijk converts mattress materials into clothes for his fashion label ByBorre. Conductive copper thread is also incorporated into the material for the BB. Suit in the knitting process. Thanks to this copper thread the suit can be used as a drop box, Wi-Fi hotspot and a GPS location. With his BB. Suit, Akkersdijk takes a step in the direction of truly wearable technology.</p> <h3 style="text-align: justify;">Floris Kaayk, Modular Body, 2014</h3> <p style="text-align: justify;">Floris Kaayk recently won the Volkskrant Visual Art Award for, among other works, his fictional online story &lsquo;Human Birdwings&rsquo;: a tale about a man who builds a set of wings and uses them to fly away. The project is not only about the age-old desire to fly, but also explores how a story can be told to a worldwide public via various online media. Kaayk is now working on a new internet story about the modular body.</p> <h3 style="text-align: justify;">Atelier Ted Noten, 7 Necessities, 2010-2012</h3> <p style="text-align: justify;">Ted Noten researches what mankind needs to function optimally in our modern society. He designs jewellery; objects that traditionally play on the senses through their shining, glittering and attractive appearances. Noten gives this centuries-old form of bodily decoration a topical overtone by linking the objects to our age. What does a modern woman need in order to stand strong in the world? A weapon of beauty perhaps, or a chastity belt?</p> <h3 style="text-align: justify;">Chris Kabel, Blue Sky Lamp, 2014</h3> <p style="text-align: justify;">This lamp produces light that is exactly the same as daylight on a sunny day. Special particles in the resin diffuse the LED light in the same way as the sunlight that enters the atmosphere. Hence the lamp is blue too, like the sky. The blue light can help in the case of winter time depression.</p> <hr /> <p class="intro" style="text-align: justify;">Het thema van de nieuwe Design Column #8 &lsquo;Buiten Zinnen' komt voort uit de extreme ontwikkelingen op het gebied van drones, transhumanisme en manieren om het leven te ervaren. De tentoonstelling geeft een overzicht op hoe design ons dingen kan laten voelen die we hiervoor niet konden voelen. Tijdens de duur van de tentoonstelling wordt dit thema verder onderzocht en besproken op <a href="" target="_blank"></a>.</p> <p style="text-align: justify;">We gebruiken technologie om onze invloed op afstand te vergroten, door gebruik van camera&rsquo;s, Google Earth en drones. Daarnaast proberen we technologie zoveel mogelijk onderdeel van ons lichaam te maken. Google heeft een patent aangevraagd voor een contactlens met ingebouwde fotofunctie. Een groeiend aantal mensen laat onderhuidse chips implanteren en de volgende stap na het internet schijnt een &lsquo;brainnet&rsquo; te zijn waarin iedereen ingeplugd is. De bionische mens en de cyborg zijn allang geen futuristische concepten meer maar de huidige realiteit.</p> <p style="text-align: justify;">En hoewel de technologie zo dicht op de huid komt, blijft het voor veel mensen een ontastbaar fenomeen. Steeds minder mensen begrijpen hoe onze hulpmiddelen werken en het gevoel dat we de controle kwijtraken groeit. Elke innovatie betekent een nieuwe zoektocht naar balans, een afstelling van ons morele kompas, een herdefini&euml;ring van onze menselijkheid. Politiek columnist Marc Chavannes vreest dat in deze &lsquo;tirannieke technocratie&rsquo; - waarin technologie het antwoord is op alles - fatsoensnormen en de menselijke maat ondergesneeuwd raken. Hoogleraar Peter Paul Verbeek stelt daarentegen dat moraal en techniek met elkaar meebewegen. Techniek zorgt er volgens hem juist voor dat we gedwongen worden meer verantwoordelijkheid te nemen, niet minder.</p> <p style="text-align: justify;">Design Column #8 Buiten zinnen onderzoekt wat de vraag is die we onszelf voortaan moeten stellen: de vraag &oacute;f we deze toekomst willen, of hoe we deze toekomst vorm willen geven?</p> <h3 style="text-align: justify;">Het idee dat verschil maakt</h3> <p style="text-align: justify;">Iedere drie maanden wordt in de Design Column een onderwerp uit het nieuws uitgelicht door middel van een kleine tentoonstelling in Museum Boijmans Van Beuningen en aansluitend in de Droog Gallery in Amsterdam. De column is een plek waar de kracht van de verbeelding spreekt en nieuwe idee&euml;n zichtbaar worden. Ontwerpers en kunstenaars zijn bij uitstek ge&iuml;nteresseerd in experimentele verbeelding. Met hun eigenzinnige blik zien zij de dingen vaak net anders en kunnen zij veranderingen in gang brengen. De Design Column biedt ruimte aan deze verbeelding.</p> <h3 style="text-align: justify;">Samenwerking met Droog</h3> <p style="text-align: justify;">Design Column #7 Wasted Matter is na Boijmans ook te zien bij <a href="" target="_blank">Droog</a>: van 21 mei tot en met 29 juni. Op donderdag 26 juni is in het kader van deze tentoonstelling een <a href="" target="_blank">public talk</a> bij te wonen in Amsterdam.</p> <h3 style="text-align: justify;">In gesprek met</h3> <p style="text-align: justify;">De Design Column is niet alleen bedoeld als presentatie, maar vraagt ook om een reactie en een gesprek. U bent van harte welkom om deel te nemen aan de rondetafelgesprekken in Museum Boijmans Van Beuningen en bij Droog. Het gesprek op 19 juni&nbsp;in&nbsp;Museum Boijmans Van Beuningen is niet doorgegaan. Houd de website in de gaten voor een nieuwe datum. <br /> Wilt u deelnemen aan dit gesprek, neem dan contact op met de samenstellers van de Design Column via <a></a> en voor het gesprek bij Droog <a href="" target="_blank"></a>.&nbsp;Zie ook de blog op <a href="" target="_blank"></a>.</p> <p class="intro" style="text-align: justify;">Te zien in Design&nbsp;Column #8 Buiten Zinnen</p> <h3 style="text-align: justify;">Inside Out, #NotABugSplat, 2014</h3> <p style="text-align: justify;">Het kunstproject #NotABugSplat wil jonge slachtoffers van drone-aanvallen weer een menselijk gezicht geven door in Pakistan een enorm portret op de grond uit te spreiden. Het project doet nadenken over de impact van een dergelijke oorlog op afstand. Want hoewel het resultaat van een dergelijke anonieme actie hetzelfde is als wanneer het slachtoffer door een militair op de grond was uitgeschakeld, zullen deze twee vormen van oorlogsvoering waarschijnlijk een compleet verschillende indruk achterlaten bij de nabestaanden van het slachtoffer. En wat voor effect heeft deze schizofrene situatie bovendien op de uitvoerende militairen?</p> <h3 style="text-align: justify;">Konstantin Gcric, Chest L (Man-Machine: Glass Furniture), 2014</h3> <p style="text-align: justify;">De glazen meubels die Gcric ontwierp voor het Parijse Galerie Kreo zijn niet alleen bijzonder vanwege het gebruikte materiaal, maar ook omdat ze kunnen bewegen met een ongekende precisie. De glazen onderdelen zijn aan elkaar bevestigd met behulp van siliconenkit. Doordat de stoelen, tafels en kasten voorzien zijn van industri&euml;le gaszuigers kunnen de meubelstukken precies die beweging maken die noodzakelijk is voor een optimale functionaliteit. De gaszuigers fungeren als een soort &lsquo;magic muscle&rsquo; en doen de meubels bewegen net als gewrichten en spieren ons lichaam bewegen.</p> <h3 style="text-align: justify;">Tokujin Yoshioka, Light Refracting PRISM Glass Chair, 2014, Glas Italia</h3> <p style="text-align: justify;">Deze stoelen die de Japanse ontwerper Tokujin Yoshioka ontwierp voor het bedrijf Glas Italia zijn een po&euml;tische verbeelding van onze menselijke waarneming. De randen van de stoel buigen het licht als een prisma en laten het volle kleurenspectrum zien waaruit licht bestaat, dat vervolgens weerkaatst op de rest van de stoel en de omgeving. Het zet aan het denken over onze visie op de wereld om ons heen. Het feit dat wij een blauwe lucht zien, en geen gele of rode, komt doordat de blauwe kleur binnen het zonlicht met de hoogste frequentie trilt en dus het makkelijkst weerspiegeld wordt door de deeltjes in de atmosfeer. Wat wij zien wanneer we omhoog kijken is dus niet een objectieve werkelijkheid maar is slechts de manier waarop de realiteit zich aan ons openbaart.</p> <h3 style="text-align: justify;">Ruben Pater, Drone Survival Guide, 2013-2014</h3> <p style="text-align: justify;">Drones spotten: wie weet wordt het de nieuwe fascinatie van menig vogelaar en vliegtuigspotter. Of misschien wordt het bittere noodzaak om te overleven. Ruben Pater biedt online de Drone Survival Guide te koop of <a href="" target="_blank">gratis ter download</a> aan; een gids die gewone burgers de kans geeft de strijd aan te gaan met drones. Zoals onze voorouders hun natuurlijke vijanden in de lucht van verre konden identificeren, kan een groeiend aantal drones ons in een soortgelijke positie brengen. Met deze overlevingsgids probeert Pater ons voor te bereiden op deze veranderende technologische omgeving.</p> <h3 style="text-align: justify;">MyShelter Foundation (based on the design by Alfredo Moser), Liter of Light, 2011</h3> <p style="text-align: justify;">De Braziliaanse mechanicus Alfredo Moser ontwikkelde in 2002 een lamp die geen elektriciteit nodig heeft. Hij was op zoek naar manieren om om te gaan met de veelvuldige elektriciteitstekorten in zijn woonplaats Uberaba. Tijdens zijn vele experimenten stuitte hij op een manier om binnenshuis licht te cre&euml;ren zonder elektriciteit: hij vulde plastic flessen met water en een beetje chloor (tegen algenvorming) en bevestigde de flessen in gaten in het dak. Doordat het <br /> water de lichtstralen verbuigt, werkt de fles als een zonnelens en kan men via een klein gat in het dak tot een lichtopbrengst komen van zo&rsquo;n 40 tot 60 watt - afhankelijk van de weersomstandigheden. Mosers idee werd opgepikt door Illac Diaz van de MyShelter Foundation in de Filipijnen. Deze stichting was in de Filipijnen reeds bezig met het hergebruik van plastic flessen. Toen de stichting hoorde dat Moser de flessen in Brazili&euml; als lampen in het dak stak, besloten zij dit concept verder te verspreiden.</p> <h3 style="text-align: justify;">Ekso Bionics, Ekso, 2014</h3> <p style="text-align: justify;">Het Amerikaanse bedrijf Ekso Bionics produceert exoskeletten voor mensen. Dit zijn draagbare robots die mensen over hun kleren aantrekken als een soort buitenboordskeletten. Ze worden bijvoorbeeld gebruikt voor de rehabilitatie van mensen die gedeeltelijk verlamd zijn. De Ekso is in eerste instantie bedoeld voor mensen met een lichamelijke beperking, maar wat als gezonde mensen deze skeletten gaan dragen? Wat is de invloed van dergelijke technologische ontwikkelingen op ons eigen lichaam wanneer het gaat om beweging, kracht en snelheid? Is dit wellicht een volgende stap in onze evolutie die we geleidelijk en bijna onopgemerkt zullen nemen?</p> <h3 style="text-align: justify;">Janne Kyttanen, Lost Luggage, 2014</h3> <p style="text-align: justify;">Wat als bagage niet meer bestaat omdat alles wat we nodig hebben op een chip gezet wordt, als digitaal document naar onze locatie gestuurd wordt en daar vervolgens gereproduceerd wordt? Dit zou onze verhouding tot fysieke objecten, tot ons reizen en tot productiemethodes drastisch veranderen. Is dit toekomstmuziek of de nabije realiteit? 3D-geprinte objecten liggen immers al in de winkels en voor beeldmateriaal en muziek is digitale verzending al jaren een niet meer weg te denken realiteit. Janne Kyttanen geeft alvast een voorproefje met haar project Lost Luggage, bestaande uit een 3D-geprinte tas inclusief volledig 3D-geprinte inhoud.</p> <h3 style="text-align: justify;">Borre Akkersdijk, BB. Suit, 2014</h3> <p style="text-align: justify;">Textielontwikkelaar en modeontwerper Borre Akkersdijk heeft in samenwerking met de TU Eindhoven een pak ontwikkeld met ingebouwde gps, Wi-Fi, NFC (Near Field Communication) en Bluetooth. Akkersdijk verwerkt voor zijn modelabel ByBorre matrasmaterialen tot kleding. Voor het BB. Suit is in het breiproces bovendien geleidend koperdraad in de stof verwerkt. Dankzij dit koperdraad kan het pak ingezet worden als drop box, Wi-Fi hotspot en gps-locatie. Met zijn BB. Suit zet Akkersdijk een stap in de richting van &eacute;cht draagbare technologie.</p> <p style="text-align: justify;">Samenwerking van ByBorre, TU Eindhoven,, 22 tracks, CRISP.</p> <h3 style="text-align: justify;">Floris Kaayk, Modular Body, 2014</h3> <p style="text-align: justify;">Floris Kaayk heeft onlangs de Volkskrant Beeldende Kunstprijs gewonnen met onder andere zijn fictieve onlineverhaal Human Birdwings; een verhaal over een man die zelf vleugels in elkaar zet en daar vervolgens mee wegvliegt. Het project gaat niet alleen over onze eeuwenoude wens om te vliegen, maar onderzoekt ook hoe via diverse online media een verhaal verteld kan worden aan een wereldwijd publiek. Kaayk werkt nu aan een nieuw internetverhaal, dat gaat over het modulaire lichaam</p> <h3 style="text-align: justify;">Atelier Ted Noten, 7 Necessities, 2010-2012</h3> <p style="text-align: justify;">Ted Noten onderzoekt wat de hedendaagse mens nodig heeft om optimaal te functioneren in onze samenleving. Hij ontwerpt sieraden; objecten die van oudsher de zintuigen bespelen door hun glimmende, schitterende en fraaie uiterlijk. Deze eeuwenoude vorm van lichaamsdecoratie geeft Noten een actuele lading door de objecten in verband te brengen met onze leefomgeving. Wat heeft de vrouw van nu nodig om haar mannetje te staan in de wereld? Misschien een schoonheidswapen, of een kuisheidsgordel?</p> <h3 style="text-align: justify;">Chris Kabel, Blue Sky Lamp, 2014</h3> <p style="text-align: justify;">Deze lamp produceert licht dat exact hetzelfde is als het daglicht op een zonnige dag. Speciale deeltjes in de hars verstrooien het LED-licht op dezelfde manier als zonlicht dat de atmosfeer binnenkomt. Daarom is de lamp ook blauw, net als de lucht. Het blauwe licht kan helpen bij een winterdepressie.</p> Thu, 14 Aug 2014 15:39:01 +0000 René Magritte, Rene Daniels, Daan van Golden, David Hockney - Museum Boijmans Van Beuningen - March 8th - March 8th, 2015 <p class="intro" style="text-align: justify;">This is an exhibition of works that compels the viewer to consider the meaning of what we see or think we see. Ren&eacute; Magritte, whose picture inspired the title of this exhibition, and artists like Ren&eacute; Dani&euml;ls, Daan van Golden and David Hockney all explore the relationship between reality and the painted image. The museum is showing twenty works from its own collection in two rooms.</p> <h3 style="text-align: justify;">Realistic abstract</h3> <p style="text-align: justify;">Even though these artists often depicted reality very precisely, the result is nonetheless abstract. The relationship between the object&mdash;the reality&mdash;and the image&mdash;the painting&mdash;is constantly put to the test. Words, in the form of a title or painted on the canvas itself, are mixed into this game they play with meaning&mdash;as they are in the work of Ren&eacute; Dani&euml;ls. He describes his approach as &lsquo;visual poetry&rsquo;, because of the associative wordplay and visual jokes he includes in his works. The ambiguity of language and the relationship between image and language likewise lie at the heart of the objects, installations, films, photographs and prints by &lsquo;word artist&rsquo; <a href="" target="_blank">Marcel Broodthaers</a>.</p> <h3 style="text-align: justify;">Artist as illusionist</h3> <p style="text-align: justify;">Some of the artists in this exhibition use the frame and the canvas to emphasize the illusion of the painted flat surface. The artist acts as an illusionist. In La saign&eacute;e, Ren&eacute; Magritte uses the trompe-l'oeil technique to fool the viewer&mdash;it is a painting within a painting. The smaller painting is not blank; it is of a brick wall. Combining part of an interior wall with a section of an exterior wall in one image is absurd. This is not reality; it is a world of ideas that takes shape on the canvas.</p> Thu, 14 Aug 2014 15:33:19 +0000 Eduardo Paolozzi - Museum Boijmans Van Beuningen - August 2nd - October 26th <p class="intro" style="text-align: justify;">Deze zomer staat het Prentenkabinet van Museum Boijmans Van Beuningen in het teken van papieren en filmische collages uitgevoerd door de Schotse kunstenaar Sir Eduardo Paolozzi.</p> <p style="text-align: justify;">Paolozzi (Leith 1924 - Londen 2005) staat bekend om zijn sculpturen, films, zeefdrukken en textielontwerpen waarin de collagetechniek een belangrijke rol speelt. De kunstenaar maakt kennis met deze techniek wanneer hij in 1947 naar Parijs vertrekt waar hij de collages ziet van allerlei bekende surrealisten en dada&iuml;sten. Collage was voor Paolozzi niet slechts een techniek, maar de essentie van zijn kunst. &ldquo;All human experience is one big collage,&rdquo; oftewel: &ldquo;alle menselijke ervaringen zijn &eacute;&eacute;n grote collage&rdquo;, aldus de kunstenaar. In de tentoonstelling &lsquo;One Big Collage&rsquo; laat Museum Boijmans Van Beuningen met bijna 60 werken de ontwikkeling in Paolozzi&rsquo;s oeuvre zien.</p> <h3 style="text-align: justify;">&lsquo;Bunk!&rsquo;</h3> <p style="text-align: justify;">Vernieuwend aan het werk van Paolozzi is dat hij gebruik maakt van afbeeldingen uit de populaire cultuur. De kunstenaar groeide op in de periode voorafgaand aan de Tweede Wereldoorlog en in de grimmige sfeer van het door de crisis getroffen Groot-Brittanni&euml; raakte hij gefascineerd door Amerikaanse tijdschriften en stripboeken die hij verwerkte tot collages. In de jaren 40 en 50 maakte Paolozzi de collagereeks &lsquo;Bunk!&rsquo;, waaruit drie werken in het museum zijn te zien. Paolozzi toonde enkele bladen uit deze reeks in 1952 tijdens zijn baanbrekende lezing in het Institute of Contemporary Arts in Londen. De lezing was een pleidooi voor het gebruik van beelden ontleend aan de populaire cultuur als inspiratiebron voor de autonome kunst. Hoewel dit nooit zijn bedoeling is geweest, wordt Paolozzi hierdoor vaak gezien als een van de wegbereiders van popart. Paolozzi zelf voelt zich echter met name verwant met de surrealisten.</p> <h3 style="text-align: justify;">&lsquo;As is When&rsquo; en &lsquo;Moonstrip Empire News. Vol I &amp; II&rsquo;</h3> <p style="text-align: justify;">Uit de eigen collectie laat Museum Boijmans Van Beuningen diverse grafiekbladen uit drie verschillende series zien die Paolozzi in de jaren 60 maakte: &lsquo;As is When&rsquo; en &lsquo;Moonstrip Empire News. Vol I &amp; II&rsquo;. Deze bladen geven Paolozzi&rsquo;s ontwikkeling als kunstenaar goed weer: hoewel hij zich nog steeds in dezelfde onderwerpen interesseert, slaat hij technisch gezien een nieuwe weg in. Waar Paolozzi voorheen nog collages maakte door te knippen en plakken, gaat hij vanaf de jaren 60 steeds meer experimenteren met allerlei druktechnieken. Paolozzi werkt hierbij nauw samen met graficus Christopher Prater, eigenaar van de befaamde Kelpra Studio.</p> <h3 style="text-align: justify;">History of Nothing</h3> <p style="text-align: justify;">Naast zijn werk op papier, laat het museum ook de film &lsquo;History of Nothing&rsquo; zien, die Paolozzi in 1961-1962 samen met regisseur Denis Postle maakte in opdracht van de Royal Academy of Art. De film is een aaneenrijging van beelden. Paolozzi putte hiervoor uit zijn archief en maakte ook enkele nieuwe collages. De eindeloze stroom aan afbeeldingen zorgt ervoor dat de toeschouwer zelf verbanden gaat leggen. Het resultaat is een filmische collage.</p> <h3 style="text-align: justify;">Zeldzaam in Nederland</h3> <p style="text-align: justify;">Museum Boijmans Van Beuningen bezit het grootste aantal werken van Paolozzi in Nederland. Al in de jaren 60 kocht het museum twee collageseries van de kunstenaar aan. Buiten de eigen landsgrenzen bezitten onder meer Tate Modern en Victoria &amp; Albert Museum in Londen en de Scottish National Gallery of Modern Art in Edinburgh kunstwerken van Paolozzi.</p> <h3 style="text-align: justify;">Sir Eduardo Paolozzi</h3> <p style="text-align: justify;">Eduardo Paolozzi is al vroeg succesvol: op 23-jarige leeftijd wordt zijn eerste solotentoonstelling lovend ontvangen. Van de opbrengst van de verkochte werken reist hij naar Parijs, waar hij optrekt met bekende kunstenaars onder wie Alberto Giacometti en Constantin Brancusi. Deze periode is van invloed op zijn ontwikkeling als beeldend kunstenaar. In 1949 vestigt hij zich in Londen en werkt aan de verfijning van zijn collagetechniek. Later in zijn carri&egrave;re focust Paolozzi zich voornamelijk op projecten voor de openbare ruimte, zoals de moza&iuml;ekmuur die hij ontwierp voor een metrostation in Londen en maakte hij diverse sculpturen voor allerhande pleinen en gebouwen. In 1988 wordt Paolozzi op vierenzestigjarige leeftijd tot ridder in de Orde van het Britse Rijk geslagen.</p> Thu, 14 Aug 2014 15:27:43 +0000 Liu Wei - Museum Boijmans Van Beuningen - June 14th - September 28th <p class="intro" style="text-align: justify;">Sensory Spaces is a series of commissioned solo projects presented in the Willem van der Vorm Gallery, located in the freely accessible exhibition space in the museum&rsquo;s entrance hall. Artists are invited to respond to the architectural qualities of the space, emphasizing notions of transformation and surprise.</p> <p style="text-align: justify;">Museum Boijmans Van Beuningen asked Liu Wei (Beijing, 1972) to make a site-specific for the forht edition of Sensory Spaces. Liu Wei&rsquo;s work deals with China&rsquo;s rapid modernization and urban growth. Literally using the materials a city is made of, he takes the power structures and dynamism of urban society as his subject. His two- and three-dimensional works consist chiefly of assemblages of materials and objects from everyday reality. He physically deconstructs our reality to expose the underlying urban dynamic.</p> <p style="text-align: justify;">For the installation in the museum the artist has placed enlarged construction elements, which are both building blocks and sculptures, in the exhibition space. Collectively they form a larger-than-life do-it-yourself kit, like an urban landscape through which visitors can walk. The installation alludes to construction and decay, to possibilities and utopias.</p> <hr /> <p class="intro" style="text-align: justify;">Sensory Spaces is de titel van een reeks solotentoonstellingen in de Willem van der Vorm Galerij,&nbsp;de gratis toegankelijke tentoonstellingsruimte in het entreegebied van het museum. Voor iedere editie wordt &eacute;&eacute;n kunstenaar gevraagd om de eigenschappen van de ruimte op een verrassende manier naar zijn hand te zetten. Voor deze editie is Liu Wei (Beijing ,1972) uitgenodigd een installatie te maken</p> <p style="text-align: justify;">Het Uitgangspunt Liu&rsquo;s werk is het snel moderniserende, verstedelijkte China. Hij gebruikt niet alleen letterlijk de materialen waaruit een stad wordt opgebouwd, maar neemt ook de machtsstructuren en dynamiek van de stedelijke samenleving als onderwerp. Zijn twee- en driedimensionale werken bestaan hoofdzakelijk uit assemblages van materialen en voorwerpen uit de dagelijkse realiteit. Zo deconstrueert hij onze realiteit letterlijk en legt hij de onderliggende stedelijke dynamiek bloot.</p> <p style="text-align: justify;">Voor de installatie in Museum Boijmans Van Beuningen plaatst de kunstenaar (uitver)grote constructie-elementen in de tentoonstellingsruimte, die zowel bouwstenen als sculpturen zijn. Ze bestaan uit bouwmaterialen als glas, hout, schuimrubber, ijzer, multiplex en roestvrij staal. Hun eenvoudige vormen refereren aan de minimalistische sculpturen uit de jaren zestig en zeventig. Gezamenlijk vormen ze een uitvergroot bouwpakket waar je als bezoeker doorheen kunt lopen. Het is als ware het een stedelijk landschap. Tegelijkertijd gaan de elementen door hun grootte en materialiteit een relatie aan met Richard Serra's &lsquo;Waxing Arcs&rsquo; in de begrenzende ruimte en de betonarchitectuur van het museum.</p> Thu, 14 Aug 2014 15:23:48 +0000