ArtSlant - Recently added http://www.artslant.com/ams/Events/show en-us 40 Anya Janssen - Torch Gallery - October 18th - November 22nd <p style="text-align: center;">With new paintings, a black photo album and the voice of a medium.<br />Many thanks to John Johnson.</p> <p style="text-align: justify;">In&nbsp;<em>The House</em>&nbsp;(2013 onwards) Anya Janssen distorts a linear experience of time. She lets the&nbsp;past coincide with the present and by doing so she tells the tale of a house. The villa and&nbsp;park she lives in also form the subject of her studies. The location itself has been marked by a&nbsp;turbulent and long history. The first residents were a wealthy family from the city of Arnhem.&nbsp;Then the house was transformed into a monastery for the 'Sisters of Love', only to end up as&nbsp;the headquarters for the German SS. In 1944 the house was bombed and destroyed during&nbsp;the final years of The Second World War.<br /><br />Janssen adopted the thought that memories and events attach&nbsp;themselves to physical locations, and from this perspective she has studied the history of this&nbsp;place. She doesn't want to describe consecutive events in a chronological way, but sees&nbsp;them appear simultaneously on location. A compressed image of time is created by layering&nbsp;both time and event in a deja-vu like experience. By interviewing residents, searching&nbsp;through various archives and even by employing the help of a Scottish medium&nbsp;she tries to unwrap&nbsp;and interpret these layered images of time as they appear to her.&nbsp;<br /><br />Janssen's work tells tales through impressions. In series of narrative paintings and drawings she&nbsp;achieves a very intimate, direct relationship with her subject matter. The painted objects,&nbsp;bodies and places are given a simmering tension below the painterly surface. Her meticulous&nbsp;style lets her imbue lifeless objects with a balanced sense of both whim and resignation. She&nbsp;uses the word 'begeesterd' or&nbsp;<em>spirited</em>for the essence of the physical world that she captures.&nbsp;Objects carry a multitude of meanings within them and the mere fact of their existence&nbsp;makes them into carriers of the past and the future. By using distortion, transparency and an&nbsp;alienating light Janssen translates reality and all its facets to the canvas.&nbsp;<br /><br /><em>The House</em>&nbsp;is not just a wondrous telling of history. The series shows a coming and leaving of&nbsp;life, contrasted with the existing moment. Janssen describes how every new group of&nbsp;inhabitants drops a new layer of meaning on top of the tangible reality of the house.&nbsp;Thoughts of beauty, violence and decay are projected onto lifeless objects until they are&nbsp;imprinted with suggested&nbsp;meaning. The objects themselves remain without life, but&nbsp;become animated witnesses of humanity. These traces of use -&nbsp;specific points of time&nbsp;anchored to a place or object -&nbsp;stand testament of the relativity of a human life. Within an&nbsp;indeterminate span of time we can influence the world around us, but all we do is subject to&nbsp;an unstoppable entropy.<br /><br />This relativity, the idea that time only starts with the experience of it, is supported by the time&nbsp;theories of Gilles Deleuze. He describes the appearance of an image of time as looking&nbsp;through the facets of a cut crystal. Every experience of the present is split in the conservation&nbsp;of the past, the multiple potentiality of the future and the moment which lets them both&nbsp;coincide. The ideas of this French philosopher serve as source of inspiration for The House.&nbsp;That which we experience as 'seeing' actually is an amalgam of factual observation, virtual&nbsp;memory and subconscious projection. For Janssen, this thought opens up the potential for&nbsp;esoteric and metaphysical descriptions. This in turn explains her use of the Scottish medium&nbsp;John Johnsson, whose findings are included in the exhibition as an audio recording.&nbsp;<br /><br />Anya Janssen lives and works in Arnhem, the Netherlands. She is represented by TORCH&nbsp;gallery Amsterdam. Her work is exhibited worldwide and part of several collections, including&nbsp;the Museum of Modern Art in Arnhem, DELA, ABN/AMRO, Diesel, Delta Loyd, Ohra and&nbsp;Menzis.&nbsp;<em>The House</em>&nbsp;will travel to multiple museums and venues as a travelling exhibition.</p> <hr /> <p style="text-align: justify;">In&nbsp;<em>The House</em>&nbsp;(vanaf 2013) verstoort Anya Janssen een lineaire beleving van de tijd. Ze laat het&nbsp;verleden samenvallen met het heden en vertelt zo het verhaal van een huis. De villa en het park wat ze onderzoekt en zelf bewoont dragen een bewogen geschiedenis in zich. De eerste&nbsp;bewoners van het landgoed waren leden van een welvarende Arnhemse familie. Vervolgens&nbsp;werd het een klooster voor de 'Zusters van Liefde', om daarna dienst te doen als hoofdkwartier&nbsp;voor de SS. Uiteindelijk werd de villa vernietigd door een bombardement tijdens de laatste jaren van&nbsp;De Tweede Wereldoorlog.<br /><br />Janssen concentreert zich op de geschiedenis van deze plek vanuit de gedachte dat&nbsp;herinneringen en gebeurtenissen blijven rondwaren op fysieke locaties. Ze wil opeenvolgende&nbsp;voorvallen niet chronologisch beschrijven, maar ziet ze gelijktijdig verschijnen op de plaats zelf.&nbsp;Een samengebald tijdsbeeld ontstaat door de opeenstapeling van tijd en gebeurtenissen,&nbsp;ervaren als een deja-vu. Middels interviews, archiefonderzoek en zelfs met behulp van een Schots&nbsp;medium tracht ze deze tijdsbeelden te ontwaren en te interpreteren terwijl ze aan haar verschijnen.<br /><br />Het werk van Anya Janssen vertelt verhalen vanuit indrukken. In reeksen van narratieve&nbsp;schilderijen en tekeningen gaat ze een intieme, zeer directe relatie aan met haar onderwerp. De&nbsp;geschilderde objecten, lichamen en plekken krijgen door haar minutieuze schilderstijl een&nbsp;pulserende spanning onder het oppervlak. Al het geschilderde schommelt voortdurend tussen&nbsp;bevlieging en berusting. Zelf gebruikt ze het woord 'begeesterd' voor de essentie van de fysieke&nbsp;wereld die zij vastlegt. Objecten dragen een veelvoud van betekenissen in zich, en worden door&nbsp;het feit van hun bestaan dragers van het verleden en de toekomst. Door gebruik te maken van&nbsp;vervormingen, transparantie en vervreemdend licht vertaalt Janssen een werkelijkheid in al haar&nbsp;voelbare facetten naar het doek.<br /><br /><em>The House</em>&nbsp;is niet enkel een wonderlijke vertelling van de geschiedenis. De reeks werken toont een&nbsp;komen en gaan van leven, gecontrasteerd met het bestaan van het moment. Janssen beschrijft&nbsp;al schilderend de wijze waarop er met iedere nieuwe bewonersgroep een betekenislaag over de&nbsp;waar te nemen werkelijkheid valt. Gedachten van schoonheid, geweld en verval worden&nbsp;geprojecteerd op levenloze objecten, totdat deze zaken de impressie van betekenis&nbsp;daadwerkelijk in zich dragen. De objecten zelf blijven levenloos, maar raken 'bezielt' en getuigen&nbsp;op hun wijze van menselijkheid. Deze gebruikssporen -&nbsp;specifieke punten van tijd verankert aan&nbsp;een plek of object&nbsp;-&nbsp;tonen dan ook de relativiteit van een mensenleven. Binnen de&nbsp;onbepaalde&nbsp;tijdspanne van ons bestaan be&iuml;nvloeden we de wereld, maar alles&nbsp;wat we doen is onderhevig&nbsp;aan een onstuitbare entropie.<br /><br />Deze relativiteit, het idee dat tijd pas begint met de ervaring ervan, wordt onderschreven door de&nbsp;tijdstheorie&euml;n van Gilles Deleuze. Hij omschrijft het ontstaan van tijdsbeelden als kijken door de&nbsp;facetten van een geslepen kristal. Iedere ervaring van het nu wordt gesplitst in de conservatie&nbsp;van het verleden, de veelvoudige potentie van de toekomst en het heden dat verleden en&nbsp;toekomst samen laat komen. De idee&euml;n van deze Franse filosoof dienen als inspiratie voor The&nbsp;House. Wat we ervaren als 'zien' is in feite een amalgaam van feitelijke waarneming, virtuele&nbsp;herinnering en onbewuste projectie. Deze constatering opent voor Janssen de deuren naar&nbsp;esoterie en metafysische beschrijvingen. Dit verklaart ook de inzet van het Schotse medium John&nbsp;Johnson, wiens bevindingen als audio-opname zijn opgenomen in de tentoonstelling.&nbsp;<br /><br />Anya Janssen woont en werkt in Arnhem. Ze wordt vertegenwoordigd door TORCH gallery in&nbsp;Amsterdam. Haar werk wordt wereldwijd tentoongesteld en is onder andere deel van de&nbsp;collecties van het Museum Arnhem, DELA, ABN/AMRO, Diesel, Delta Loyd, Ohra en Menzis.<em>The&nbsp;House</em>&nbsp;zal, net als haar voorganger The Shapeshifter , als rondreizende tentoonstelling meerdere&nbsp;musea en instituten aandoen.</p> <p>&nbsp;</p> Fri, 12 Sep 2014 15:04:17 +0000 http://www.artslant.com/ams/Events/list http://www.artslant.com/ams/Events/list lotte geeven - momart - September 20th - October 19th <p style="text-align: justify;">Imagine. You are halfway a transatlantic flight and look down on the vast sea nine kilometer below you. You see nothing but sea. What are the odds two things will meet there in the middle of this 76.762.000 km2 territory? Zero. Or maybe not? This question motivated artist Lotte Geeven to put things to the test. She brought in an international team of scientists specialized in studying the behavior of the sea and made a plan together with the National Oceanic and Atmospheric Administration (US), the Louisiana Universities Marine Consortium (US), the Marine Institute (IR) and Unidad de Tecnolog&iacute;a Marina (SP) to search for an answer. Two sensory robots named 127109 &amp; 127110 where brought to life and where deployed 7000 kilometer apart in the currents on two sides of the Atlantic Ocean. One in The Gulf of Mexico and the other far out the Portuguese coast. The location and time of the deployment of both objects has been carefully calculated in order to optimize the chances of an encounter. At the mercy of the sea&rsquo;s slow choreography 27109 &amp; 127110 are predicted to meet in the middle within the time span of a year, a place where two giant currents curl around. The moment the two robots touch the water the projects outcome is entirely ruled by the forces of nature.</p> <p style="text-align: justify;">Simultaneous with this happening the story about 127109 &amp; 127110 will unfold in several chapters in the form of presentations and events around this journey. The first chapter is presented at Momart Project Space [MPS]. Here Geeven created an audio-based environment that forecasts a journey. A minimal total installation as an incantatory prediction.</p> <p style="text-align: justify;">A complementary publication designed by Studio Adriaan Mellegers will be presented during the opening, forming an abstract map of the ocean.</p> <p style="text-align: justify;">Chapter two will run parallel to the exhibition at MPS and is a collaborative sound piece of Lotte Geeven and Dr. Thomas Grĭll above the city of New Orleans. This work will be situated at two different venues in New Orleans, namely Tulane and May. The project is part of the Prospect P3+ International Biennial Satellite Program (opening October 25th, 2014).&nbsp;</p> <p style="text-align: justify;">Besides the exhibition one can follow the year-long journey of the two robots and their observations on their expedition to the center of this 76.762.000 km2 area live on the project website. The website is launched on the opening at MPS, September 20th, 2014.</p> <p style="text-align: justify;">The web-address will be published on the Momart website before the opening.</p> <p style="text-align: justify;">ABOUT MPS</p> <p style="text-align: justify;">Momart functions as a platform for presentation, research and production of contemporary art. It offers emerging and independent artists the opportunity to work in an interdisciplinary environment together with other young and more experienced art professionals such as writers, curators, critics and scientists.</p> <hr /> <p>&nbsp;</p> <p style="text-align: justify;">Stel je voor. Je kijkt tijdens een trans-Atlantische vlucht uit het raam naar de immense zee negen kilometer beneden je. Wat denk je dat de kans is dat daar, in die uitgestrekte blauwe vlakte, twee objecten elkaar ontmoeten? Nul. Of toch niet? Deze vraag was aanleiding voor Lotte Geeven om de proef op de som te nemen. Ze schakelde wetenschappers gespecialiseerd in het bestuderen van het gedrag van de oceaan in en beraamde samen met The National Oceanic and Atmospheric Administration (US), the Louisiana Universities Marine Consortium (US), the Marine Institute (IR) &amp; Unidad de Tecnolog&iacute;a Marina (SP) een zoektocht naar het antwoord op haar vraag.</p> <p style="text-align: justify;">Twee robots genaamd 127109 &amp; 127110 werden in het leven geroepen en aan weerszijde van de Atlantische oceaan - 7000 kilometer van elkaar verwijderd- in de stromingen van de zee geplaatst. De eerste aan de rand van de Mexicaanse golf en de tweede ver buiten de kust van Portugal. Plaats en tijd van de tewaterlating van beide objecten werd uitvoerig doorgerekend om zo de kans op een ontmoeting te optimaliseren. Overgeleverd aan de choreografie van de zee zullen ze binnen de tijdsspan van een jaar naar elkaar toe zullen worden gevoerd door de stromingen die vanuit beide kanten van de oceaan richting het midden draaien. Althans, dat is de voorspelling.</p> <p style="text-align: justify;">Dit trage en minimale project wordt geheel bepaald door de krachten van de natuur en vormt het komende jaar de kern voor een reeks presentaties en evenementen die parallel zullen plaatsvinden. In deze eerste prestatie zal de toeschouwer kennismaken met 127109 &amp; 127110. Een minimale totaalinstallatie in Momart vormt een bezwerende voorspelling.</p> <p style="text-align: justify;">Een aanvullende publicatie, vormgegeven door Studio Adriaan Mellegers vormt een abstracte kaart van de zee en zal tijdens de tentoonstelling worden gepresenteerd.</p> <p style="text-align: justify;">In het komende jaar zal het verhaal over 127109 &amp; 127110 zich ontvouwen in verschillende hoofdstukken. Hoofdstuk twee, welke word gepresenteerd parallel aan de tentoonstelling in MPS, is een audio werk ontstaan uit de samenwerking tussen Lotte Geeven en Dr. Thomas Grĭll op twee verschillende locaties in New Orleans, Tulane en May. Dit project is onderdeel van het Prospect P3+ International Biennial Satellite Program (opening 25 oktober, 2014).</p> <p style="text-align: justify;">Naast de tentoonstelling kan de reis en de registraties van de twee robots op hun expeditie naar het midden van het 76.762.000 km2 grote gebied, een jaar lang live worden gevolgd op de project website. Deze word gelanceerd op de opening in MPS, 20 september, 2014.</p> <p style="text-align: justify;">Het webadres zal op de website van Momart worden gepubliceerd voor de opening.</p> <p style="text-align: justify;"><strong>&nbsp;</strong></p> <p style="text-align: justify;">Momart Project Space is een platform voor presentatie, onderzoek en productie van hedendaagse kunst. Het bied opkomende en onafhankelijke kunstenaars de mogelijkheid om te werken in een interdisciplinaire omgeving, samen met andere jonge en meer ervaren kunst professionals zoals schrijvers, curators, critici en wetenschappers.</p> Sun, 14 Sep 2014 21:18:00 +0000 http://www.artslant.com/ams/Events/list http://www.artslant.com/ams/Events/list Peter Keizer - Galerie De Twee Pauwen - September 14th - October 19th <p align="center">PETER KEIZER&nbsp;<br />signeert !</p> <p align="center">op zondag 14 september na de opening om 15:00 uur<br />van zijn solo expositie bij De Twee Pauwen zijn nieuwe boek:<br /><br />Het boek is te koop bij De Twee Pauwen en wordt u op deze dag aangeboden&nbsp;<br />voor de speciale prijs van 15 euro (normaal 20 euro)<br /><br />De galerie is zondag 14 september geopend van 13:00 tot 17:00 uur</p> Tue, 09 Sep 2014 16:32:57 +0000 http://www.artslant.com/ams/Events/list http://www.artslant.com/ams/Events/list Igor Tishin - Galerie De Twee Pauwen - September 14th - October 19th Tue, 09 Sep 2014 16:29:42 +0000 http://www.artslant.com/ams/Events/list http://www.artslant.com/ams/Events/list Faranu, Catharina van de Ven - Priveekollektie Contemporary Art | Design - September 12th - October 10th <h1><span style="font-size: small;">European Heritage Days in the Netherlands</span></h1> <p style="text-align: justify;">During Open Monumentendag &ndash; every second weekend of September &ndash; thousands of historical buildings and sites (about 4.000) are open to the public free of charge. Besides opening their doors, many locations also organize on-site activities like exhibitions, musical performances and guided tours. Each year around 80 to 85 percent of Dutch municipalities participate in the Open Monumentendag, organized by local committees. In recent years around 900,000 visitors have participated annually, making the Open Monumentendag one of the Netherlands&rsquo; premier cultural events.</p> <p style="text-align: justify;">Open Monumentendag has established itself as an integral part of the Dutch cultural calendar and has helped significantly in rallying support for the preservation of historical monuments in the Netherlands.</p> <p style="text-align: justify;">Today 48 countries are affiliated with the European Heritage Days, which attracts around 20 million visitors every September and October, all keen to explore Europe&rsquo;s cultural heritage.</p> <h3 style="text-align: justify;">Ofcourse Priveekollektie will also be open to the public during our opening hours.</h3> Fri, 12 Sep 2014 14:53:57 +0000 http://www.artslant.com/ams/Events/list http://www.artslant.com/ams/Events/list Karianne Bueno - LhGWR - September 13th 3:00 PM - 4:00 PM <p style="text-align: justify;">Op zaterdag 13 september om 15:00 uur zal <a class="style10" href="http://www.kimknoppers.nl/" target="_blank">Kim Knoppers</a> context geven aan het werk in de tentoonstelling 'Doug's cabin' van <a class="style10" href="http://www.grotewittereus.nl/html/exposities/2014/karianne-bueno.html">Karianne Bueno</a> met als centraal thema <em>De romantiek in de hedendaagse fotografie</em>. Karianne zal op haar beurt een dia-show presenteren met aanvullend beeldmateriaal dat tevens de basis zal zijn voor het boek dat gepland staat voor 2015.</p> Mon, 08 Sep 2014 09:58:50 +0000 http://www.artslant.com/ams/Events/list http://www.artslant.com/ams/Events/list Karianne Bueno, Medy Oberendorff - LhGWR - September 6th - November 1st <p style="text-align: justify;"><em>We cordialy invite you to the exhibition </em>Doug's cabin<em> by <a class="style10" href="http://www.grotewittereus.nl/html/kunstenaars/kariannebueno.html">Karianne Bueno</a>. This project, she started working on five years ago, will be presented for the first time in its totality. The exhibition is complemented by illustrations by <a class="style10" href="http://www.medyoberendorff.nl/" target="_blank">Medy Oberendorff</a>.<br /> <br /> In her work and photo books, Bueno explores utopian places that are unaffected by the human urge for makeability. She delves into new sceneries looking for her long ago washed-out memories, dreams, book snippets and movie scenes that were concealed by her everydayness. A story gets woven whilst photographing these fragments. Her projects in Belgium (Asper) and Japan resulted in the photo books </em>Asper<em> and </em>Haiiro<em> in which her excellence as an editor and storyteller stands out.<br /> <br /> Her newest project focuses on Doug who runs a primitive campground in the remote rain forest of Vancouver Island. The buildings on the site originate from a Cold War militairy radar base, built to protect Canada and the U.S. from a potential Russian attack. Considering its desire to escape the daily routine, turns the location in both a dream reality and a doom scenario. This area of tension can be felt in Bueno's work.</em></p> <p style="text-align: justify;"><strong><em>Karianne Bueno about the project</em></strong></p> <p style="text-align: justify;"><em>"I met Doug five years ago. He runs a primitive campsite in the remote rainforest of Vancouver Island, Canada. I&rsquo;ve always dreamt of a life like Doug&rsquo;s &ndash; away from society, at one with nature &ndash; but it scares me all the same. The forest is too dense, the animals are too dangerous, the loggers too awkward.<br /> <br /> </em><em>Doug doesn&rsquo;t receive many visitors. There are very few tourists and most of them come to hike a gruelling ten-day trail around the North coast. They don&rsquo;t need a costly, no facilities campsite before or after that. I also left after one night, but promised to send Doug a postcard from Amsterdam. Back home, I couldn&rsquo;t find his address. The postcard got lost in a drawer, but Doug never left my thoughts. What makes someone turn away from society like that? How do you survive in the wilderness? I have always longed to escape, but would I actually be able to do it? <br /> <br /> </em><em>In October 2012 I sent an extensive letter to the Holberg post office &ndash; one of the few inhabited places in the vicinity of Doug&rsquo;s campsite. To my surprise, I got an email two weeks later. </em>&ldquo;Nothing much changed here in San Jo. Any info you need, just ask.&rdquo;<em> I&rsquo;ve been working on my project </em>Doug&rsquo;s cabin<em> ever since. <br /> <br /> </em><em>Doug has been living in the forest for 47 years. The wilderness is so familiar to him, he can&rsquo;t answer my questions. He simply doesn&rsquo;t understand them. Seclusion has made him weary of others although he&rsquo;s not the hermit-type; he likes to chat, especially about his favourite radio show </em><em>(</em>Coast to Coast, the Conspiracy Theory radio<em>) </em><em>and local history, which I found out has had a huge influence on Doug&rsquo;s life choices. His campsite, appropriately called San Josef Heritage Park, is on the exact spot where a large group of nineteenth-century pioneers had tried to build their lives, but failed. If you know where to look, their traces are still there. Furthermore, most of the buildings on Doug&rsquo;s campsite originate from a military radar base that had been situated a couple of kilometres away. It was built in the nineteen-fifties to protect Canada and America from a potential Russian missile attack. Doug used to work at the base as a carpenter. When it closed down at the end of the Cold War, Doug saw his best years almost literally go up in smoke. He saved whatever he could from the fire that burnt the military village down &ndash; wooden shacks, bowling pins, books and toys. The biggest building on his grounds (which, by the way, is yet another piece of local history) should have been Doug&rsquo;s life&rsquo;s work<strong>:</strong> a hostel for worn-out hikers. Instead, it accommodates an extensive collection of forgotten, mundane objects from the base, alongside other gathered oddments. <br /> <br /> </em><em>Doug&rsquo;s knees and back are turning bad. He knows he can&rsquo;t survive much longer in his dwelling in the forest. But he&rsquo;s stuck there. He can&rsquo;t just leave his life, his collection and his history behind."<br /> <br /> </em><strong>Doug&rsquo;s cabin<em> is about our contemporary duality towards wilderness; about the timeless, persistent belief in the feasibility of life and our futile fight against its transitory nature. The project contains over a hundred photographs, (self-written) texts, drawings (by Medy Oberendorff), objects and found footage. A book is due next year. </em></strong><br /> <br /> <em>Karianne Bueno, August 2014</em></p> <p style="text-align: justify;"><em class="style64">Thanks to the European Union, Municipality of The Hague, Stroom Den Haag, Mondriaan Fund, Amsterdam Fund for the Art and all sponsors.</em></p> <hr /> <p style="text-align: justify;">Wij nodigen u van harte uit voor de tentoonstelling <em>Doug&rsquo;s Cabin</em> van <a class="style10" href="http://www.grotewittereus.nl/html/kunstenaars/kariannebueno.html">Karianne Bueno</a>. Dit project, waar ze vijf jaar geleden aan begon, wordt voor het eerst in het geheel gepresenteerd. De tentoonstelling wordt gecomplementeerd met enkele illustraties van <a class="style10" href="http://www.medyoberendorff.nl/" target="_blank">Medy Oberendorff</a>.<br /> <br /> Bueno onderzoekt in haar werk en fotoboeken utopische plekken die ontsnapt zijn aan de menselijke drang tot maakbaarheid. In onbekende landschappen gaat ze op zoek naar haar lang verkleurde herinneringen, dromen, boekflarden en filmsc&egrave;nes die zich schuilhielden achter haar alledaagse beslommeringen. Die verweeft ze al fotograferend tot een verhaal. Van haar projecten in Belgi&euml; en Japan verschenen fotoboeken waarin haar kwaliteiten als editor en verhalenverteller nadrukkelijk naar voren komen.<br /> <br /> Haar nieuwste project gaat over Doug, die een primitieve camping runt diep in een afgelegen regenwoud op Vancouver Island. De gebouwen op het terrein komen van een militaire radar basis die Canada en de V.S. tijdens de Koude Oorlog moest beschermen tegen een mogelijke Russische raketaanval. De plek is, in het licht van de wens om te ontsnappen aan het alledaagse, een droomwerkelijkheid, maar ook een doemscenario. Het spanningsveld is voelbaar in Bueno&rsquo;s werk.</p> <p style="text-align: justify;"><strong>Karianne Bueno over het project</strong><br /> <br /> "Vijf jaar geleden ontmoette ik Doug, die een primitieve camping heeft diep in het afgelegen regenwoud van Vancouver Island, Canada. Doug leeft op een manier waar ik alleen van durf te dromen: buiten de maatschappij, zonder tijd, als &eacute;&eacute;n met de natuur. Hoe zeer ik zijn levenswijze ook bewonder en hoe prachtig zijn wereld ook is - ze jaagt me de stuipen op het lijf. Het bos is te donker, de dieren te gevaarlijk en de houthakkers te eng.<br /> <br /> Veel gasten voor zijn camping krijgt Doug niet. De weinige toeristen komen er voor een tiendaagse wandeling door de wilde natuur en de camping ontbeert de faciliteiten die een uitgeputte wandelaar zou wensen. Ook ik vertrok na een nacht, maar beloofde hem een ansichtkaart te sturen uit Amsterdam. Eenmaal thuis kon ik zijn adres niet meer vinden. De kaart, die ik al gekocht had, verdween in een la, maar Doug bleef in mijn gedachten. <br /> <br /> Wat brengt iemand ertoe om zich zo af te zonderen van de maatschappij? Hoe overleef je in de wildernis? Zou ik, die er altijd van heeft gedroomd te vluchten, het werkelijk kunnen?<br /> <br /> In oktober 2012 stuurde ik een dikke brief naar het postkantoor van Holberg, het houthakkersdorp waar Doug zijn boodschappen doet, in de hoop hem te vinden. Tot mijn verbazing antwoordde hij twee weken later per mail. <em>&ldquo;Nothing much changed here in San Jo. Any info you need, just ask.&rdquo;</em> Sinds die paar schamele zinnen heb ik gewerkt aan mijn project <em>Doug&rsquo;s cabin</em>.<br /> <br /> Doug woont al 46 jaar in San Jo. Voor hem is de wildernis zo gewoon geworden, dat hij mijn vragen over zijn leven in het bos niet kon beantwoorden. Hij begreep ze simpelweg niet. De eenzaamheid heeft hem achterdochtig gemaakt maar hij is niet het kluizenaarstype; hij houdt ervan te praten, vooral over zijn favoriete radioprogramma (<em>Coast to Coast, the Conspiracy Theory radio</em>) en de lokale geschiedenis, die een grote invloed lijkt te hebben gehad op Doug&rsquo;s keuzes. Zijn camping, die de toepasselijke naam <em>San Josef Heritage Site</em> draagt, ligt precies op de plek waar rond 1900 een groep pioniers heeft geprobeerd om een bestaan op te bouwen. Ze faalden. Als je weet waar je kijken moet, zie je overal hun sporen. De gebouwen op Doug&rsquo;s camping komen van een militaire radarbasis die in 1953 in het bos werd aangelegd om de VS en Canada te beschermen tegen een eventuele luchtaanval vanuit de Sovjetunie. Met de komst van de legerbasis ontstond een nieuwe, levendige gemeenschap in dat desolate bos. Doug, die halverwege de jaren zestig van Vancouver naar San Josef Bay verhuisde, vond er werk als timmerman. Toen de basis gesloten werd aan het einde van de Koude Oorlog, zag Doug zijn beste jaren bijna letterlijk in vlammen opgaan. Hij redde wat hij kon van het vuur dat de militaire basis met de grond gelijk maakte. Het grootste gebouw op zijn camping (dat trouwens een overblijfsel is van weer een ander stukje lokale geschiedenis) had Doug&rsquo;s levenswerk moeten zijn: een hostel voor uitgeputte wandelaars. In plaats daarvan biedt het onderdak aan een uitgebreide collectie van vergeten, alledaagse objecten van de basis en een heleboel troep.<br /> <br /> Doug wordt oud. Hij loopt moeizaam en zijn rug is slecht. Hij weet dat hij niet veel langer in de wildernis kan overleven maar hij zit vast op zijn camping. Hij kan zijn spullen niet zomaar achterlaten. De natuur zal ze overwoekeren, tegelijk met zijn leven en geschiedenis."<br /> <br /> <em><strong>Doug&rsquo;s cabin</strong></em><strong> gaat over onze duale verhouding met de wilde natuur; ons tijdloze, onwrikbare geloof in de maakbaarheid van het leven en ons gevecht tegen vergankelijkheid. Het project bestaat uit meer dan honderd foto&rsquo;s, (zelfgeschreven) teksten, tekeningen (van Medy Oberendorff), objecten en <em>found footage</em>. Een boek staat gepland voor 2015.</strong><br /> <br /> Karianne Bueno, augustus 2014</p> Mon, 08 Sep 2014 09:57:11 +0000 http://www.artslant.com/ams/Events/list http://www.artslant.com/ams/Events/list Group Show - Galerie Gabriel Rolt - September 6th - October 4th <p style="text-align: justify;"><strong>event horizon</strong>, Boundary marking the limits of a black hole. At the event horizon, the escape velocityis equal to the speed of light. Since general relativity states that nothing can travel faster than thespeed of light, nothing inside the event horizon can ever cross the boundary and escape beyond it, including light. Thus, nothing that enters a black hole can get out or can be observed from outside the event horizon. Likewise, any radiation generated inside the horizon can never escape beyond it. For a nonrotating black hole, the Schwarzschild radius delimits a spherical event horizon. Rotating black holes have distorted, nonspherical event horizons. Since the event horizon is not a material surface but rather merely a mathematically defined demarcation boundary, nothing prevents matter or radiation from entering a black hole, only from exiting one. Though black holes themselves may not radiate energy, electromagnetic radiation and matter particles may be radiated from just outside the event horizon via Hawking radiation.</p> <p style="text-align: justify;">Casting by: Gino Saccone</p> Mon, 08 Sep 2014 09:47:33 +0000 http://www.artslant.com/ams/Events/list http://www.artslant.com/ams/Events/list Lisette Frimannslund, Doris Jongerius, Jeffry Spekenbrink, Lorena van Bunningen, Dirk Hardy, Henri Verhoef, Anna Melnykova - Cokkie Snoei Rotterdam - September 7th - October 4th <p style="text-align: justify;">Ook wij hebben een aantal Nederlandse academies bezocht, op zoek naar fotografietalenten. <br />In totaal zijn er zeven studenten geselecteerd, waarvan er vijf afkomstig zijn van de KABK.</p> <p style="text-align: justify;">De deelnemende kunstenaars zijn:</p> <p style="text-align: justify;">&nbsp;</p> <p style="text-align: justify;"><strong>Lorena van Bunningen</strong><br />is gefascineerd door de manier waarop alledaagse voorwerpen ons een verhaal vertellen, ook als ze willekeurig zijn gerangschikt. Hoe kunnen we dan gebruik maken van de kracht van het onverwachte in plaats van dat we streven naar een keurig gepland product?</p> <p style="text-align: justify;">&nbsp;</p> <p style="text-align: justify;"><strong>Lisette Frimannslund</strong><br />&lsquo;In Transition' is een serie werken gebaseerd op de herinneringen aan een solitaire reis van zesentwintig dagen. Het zijn reflecties over hoe je als buitenstaander de verschillende plekken die je toevallig tegenkomst waarneemt, interpreteert en verbeeldt.</p> <p style="text-align: justify;">&nbsp;</p> <p style="text-align: justify;"><strong>Dirk Hardy </strong><br />Een onderzoek naar de esthetiek van macht en leiderschap door de tijd, onthulde een verholen patroon van inwisselbare overeenkomsten, technieken en visuele elementen die worden ingezet om een ideologie te verkondigen. Door deze taal te deconstrueren, legt CLAY de kunstmatigheid ervan bloot.</p> <p style="text-align: justify;">&nbsp;</p> <p style="text-align: justify;"><strong>Doris Jongerius</strong><br />Hoewel Somali&euml; al zes jaar bovenaan de lijst van &lsquo;Failed States' staat, krijgen Somalische vluchtelingen hier zelden asiel. Een aantal verblijft daarom illegaal in een niet meer gebruikte, niet voor bewoning geschikte, parkeergarage in de Bijlmer. In &lsquo;a sense of home' proberen ze er het beste van te maken.</p> <p style="text-align: justify;">&nbsp;</p> <p style="text-align: justify;"><strong>Anna Melnykova</strong><br />Zijn er nog iconische figuren zoals Christus of Apollo? Is er iemand onder ons die een voorbeeldfiguur kan worden? Melnykova analyseert en vergelijkt canons uit het verleden en verplaatst ze naar onze tijd.</p> <p style="text-align: justify;">&nbsp;</p> <p style="text-align: justify;"><strong>Jeffry Spekenbrink </strong><br />in de time-lapse film &lsquo;Part of the Empire/Plague' neemt Spekenbrink je mee van het desolate IJsland naar dichter bevolkte plekken, waarbij de schoonheid van de stad en het gevoel van euforie en machteloosheid elkaar afwisselen, bij het besef dat je onderdeel uitmaakt van een machtige maar anonieme samenleving.</p> <p style="text-align: justify;">&nbsp;</p> <p style="text-align: justify;"><strong>Henri Verhoef</strong><br />De wereld is ingedeeld in mannen en vrouwen. We verbinden de meeste van onze capaciteiten en gedragskenmerken aan dit onderscheid. Maar de absolute waarheid bestaat niet. Enkelvoudige opties bestaan niet. Er is altijd een alternatief voor de door onszelf geconstrueerde maskers.</p> Mon, 08 Sep 2014 09:43:18 +0000 http://www.artslant.com/ams/Events/list http://www.artslant.com/ams/Events/list Luis Fernandez - eye - September 13th 9:00 PM - 11:00 PM <p style="text-align: justify;">BEYOND Biennial and EYE are organizing two unique nights full of interactive artworks, performances and short presentations.</p> <p style="text-align: justify;">The EYE nights will explore the boundaries of technology, of the human body and the limits of our perception. Not just by sitting and watching, but through interaction, experiences and experiments. The nights fit in seamlessly with the themes of the films of David Cronenberg, whose work is presented in the David Cronenberg exhibition at EYE this summer.</p> <p style="text-align: justify;">On September 13th we will literally enter and change the human body.</p> <p style="text-align: justify;">Artist Luis Fernandez will show his project BRAID. BRAID consists of headsets that enable you to influence the vestibular of the other. This interaction can take place between two people, or between a person and a virtual personality.</p> <p style="text-align: justify;">In the DIY Transcranial Magnetic Stimulation (TMS) experiment a magnetic field is sent through the brain. TMS enables the stimulation or the shut-down of brain areas without cutting. Taking part in this experiment is at your own risk.<br /><br />The E.E.G. kiss lab of artistduo Karen Lancel en Hermen Maat investigates how a kiss&nbsp;can be&nbsp;translated into data. Can we measure a kiss and&nbsp;what kissers feel together? Can&nbsp;we transfer&nbsp;a kiss and its intimacy&nbsp;online? Can we save our private kisses in a database to be used by others?&nbsp;Through performances and live kissing experiments&nbsp;with E.E.G. head sets to measure brainwaves,&nbsp;visitors of the festival will contribute to an ongoing research to develop a digital kiss ritual.</p> <p style="text-align: justify;">In the most recent project by Sander Veenhof it is possible to read the thoughts of people around us by using a hacked Google Glass.</p> <p style="text-align: justify;"><a href="http://www.beyondbiennale.nl" rel="nofollow">www.beyondbiennale.nl</a></p> <p style="text-align: justify;">&nbsp;</p> <p style="text-align: justify;">BEYOND Biennial is a new event in Amsterdam that will transform the northern shore of the IJ into a temporary hub for everyone interested in the latest developments in new media, art, design, technology and science. The program will consists of an exhibition, performances, interactive installations, movie screenings and an exhilarating night program full of music.</p> <p style="text-align: justify;">Younger audiences can participate in an educational program.</p> <p style="text-align: justify;">BEYOND Biennial is an initiative of Transnatural, in close collaboration with Discovery Festival and partners EYE, Tolhuistuin and Paradiso Noord.</p> <hr /> <p class="intro" style="text-align: justify;">BEYOND Bi&euml;nnale en EYE organiseren een bijzonder tweedelig avondprogramma vol nieuwe media, performances en korte presentaties.</p> <p style="text-align: justify;">De EYE Nights verkennen de grenzen van technologie, het menselijk lichaam en beleving. Ze sluiten naadloos aan bij de thematiek in de films van David Cronenberg waaraan EYE deze zomer een grote tentoonstelling wijdt. Niet alleen zitten en kijken, maar vooral ervaren, beleven en experimenteren.</p> <p style="text-align: justify;">In de tweede avond met als titel <em>Body Hacking</em> dringen we letterlijk het menselijk lichaam binnen en brengen de zaak meer uit balans.</p> <p style="text-align: justify;">Kunstenaar Luis Fernandez toont zijn project <em>BRAID</em>. <em>BRAID </em>bestaat uit headsets waarmee het mogelijk is het evenwichtsorgaan van de ander te be&iuml;nvloeden. Deze interactie is zowel mogelijk tussen twee personen, als tussen een persoon en een virtuele persoonlijkheid.</p> <p style="text-align: justify;">In het DIY <em>Transcranial Magnetic Stimulation</em> (<em>TMS</em>) experiment wordt een magnetisch veld door je brein gestuurd. Met <em>TMS </em>kun je hersengebieden stimuleren of platleggen zonder te snijden. Deelname aan dit experiment is uiteraard volledig op eigen risico.<br /><br />Het E.E.G. Kiss Lab van kunstenaarsduo Karen Lancel en Hermen Maat onderzoekt hoe een kus in data kan worden uitgedrukt. Kunnen we een kus meten, of wat kussende mensen samen voelen? Kunnen we een kus en zijn intimiteit naar een online omgeving verplaatsen? Kunnen we onze kussen in een database opslaan en ze door anderen laten gebruiken? Door middel van performances en live kus-experimenten met E.E.G headsets die hersengolven meten, wordt de bezoeker uitgenodigd om bij te dragen aan een lopend onderzoek naar de ontwikkeling van een digitaal kus-ritueel.</p> <p style="text-align: justify;">In het laatste project van Sander Veenhof kunnen live gedachten gelezen worden van mensen om ons heen met behulp van een gehackte Google Glass. Hoe voelt het als man om een vrouw te zijn? In <em>The Machine to be Another</em> is het mogelijk de andere sekse te ervaren met behulp van Oculus Rifts.</p> <p style="text-align: justify;"><a href="http://www.beyondbiennale.nl" rel="nofollow" target="_blank">www.beyondbiennale.nl</a></p> <p style="text-align: justify;">BEYOND Bi&euml;nnale is een nieuw tweejaarlijks evenement in Amsterdam, dat de Noordoever van het IJ transformeert tot een tijdelijke hub voor iedereen die ge&iuml;nteresseerd is in de laatste ontwikkelingen binnen (interactieve) media, kunst, design, technologie en wetenschap. Het programma bestaat uit een expositie, performances, installaties, filmvertoningen, experimenten en een dampend nachtprogramma met muziek. Ook is er een educatieprogramma voor het jongere publiek.</p> <p style="text-align: justify;">BEYOND Bi&euml;nnale is een initiatief van Transnatural in nauwe samenwerking met Discovery Festival en partners EYE, Tolhuistuin en Paradiso Noord.</p> Mon, 08 Sep 2014 09:39:13 +0000 http://www.artslant.com/ams/Events/list http://www.artslant.com/ams/Events/list